Stuff
بهش گفتم: من فکر میکردم آدم موندنم، ولی الان فهمیدم که به هیچ وجه آدم موندن نیستم. گفت: آدم موندن هستی، ولی به یه جایی میرسوننت که دیگه نشه بمونی. #conversations
به قول غزاله، تو (گاهی از خودم هم بیشتر) آشنا به من هستی و این دلپذیره.
و من میتونم چند تا اقیانوس گریه کنم برای تو. برای خودم. برای این سرزمین، این سرزمین نفرتانگیز.
امروز در راه به پینی که هاشمی از کیفش کَند و بهم داد زل زدم و پناه بردم به دسته کلیدم.
دسته کلیدم پر از رفتنه. حلقهٔ اولش مال خونهٔ قبلیمونه. حلقهٔ دومش مال سرکلیدیایه که وقتی از تمام شدن یک اتفاق خیلی غمگین بودم هدیه گرفتم. حلقهٔ سوم و آویزش هدیهٔ دوستیه که وقتی دوستیمون تازه داشت شکل میگرفت، از این شهر رفت و اون موقع چون بلد نبودیم لانگ دیستنس رو، تسلیم فاصله شدیم. آویز دیگهش یک فنجان قهوه است از... همم از کسی که رفته و از من هیچ وقت نمیره. آویز سومش هم یک گوزن خنگ و پرچم کاناداست از بودنترین آدم زندگیم که دوری مانع بودنش نشده.
-چون دوست دشمن است شکایت کجا برم؟
-شورای مشورتی-نظارتی
بعدا: شورای مشورتی-نظارتی شیفت بود، شکایتم افتاد زمین شکست. هق هق.
#conversations
-شورای مشورتی-نظارتی
بعدا: شورای مشورتی-نظارتی شیفت بود، شکایتم افتاد زمین شکست. هق هق.
#conversations
Stuff
گلی که از دو هفته پیش به اتاقم اضافه شده هنوز اسم نداره و اذیتم. گذاشتم خسرو.
خسرو مرد.
خداحافظ خسرو.
خداحافظ خسرو.
Forwarded from مُصَيِّب گردوهاي من كجان؟ (Ghazaleh Shahrivari)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM