روز جهانی زنان مبارکتون باشه.
از مهسا (که پارسال ایدهٔ این حرکت رو داد و اجراش کرد)، سمیرا، کیم، نسیم، یگانه، فائلا، نهال، کیمیا، فائزه، ستاره، غزاله، زهرا، نیایش، پرنیان، ارغوان، مز، متینه، آرینا، صبا، هانا، فرزانه، فائزه، کالی، پرسا و پریا که وقتی ازشون خواستم بهم اجازه بدن که درموردشون بنویسم، بدون این که بدونن داستان چیه قبول کردن. و وقتی ازشون خواهش کردم که عکسشونو برام بفرستند، رومو زمین ننداختند.
#Women

از راد، خانم ام‌البنین، نسیم، آقای یافار، شقایق، شیوا، نگار و بقیه‌تون که همراهی کردید هم بی‌نهایت ممنونم.

https://news.1rj.ru/str/radbhd

https://news.1rj.ru/str/West_Third_Street

https://news.1rj.ru/str/theshaadow1

https://news.1rj.ru/str/islamicalkohol3

https://news.1rj.ru/str/afterflashpoint

https://news.1rj.ru/str/malhuf

https://news.1rj.ru/str/khouzdokht

#Women

ایشالا ادامهٔ سخنرانیمو در نوبل اسپیچم شاهد خواهید بود.

کاش آدما می‌فهمیدن که دیگه نه حوصله دارم نه برام مهمه که نازشونو بکشم.

It's ✨sad bitch hour✨

موضوع: خداحافظی
#conversations

من خوبم. ولله خوبم. فقط بگذارید غمگین باشم. فکر می‌کنم که حق دارم برای این مسئله غمگین باشم.

این آهنگ واقعا محشره و هیچکس قدرش رو نمیدونه و من میخوام به سیارهٔ خودم مهاجرت کنم.

انقدر دوستش داشتم که میشه ویزا به سیاره‌ت بم بدی؟

اولین ویزا ره برای تو صادر می‌کنم.

وقتی از روی گوگل و تلگرام و حرف کسانی که صلاحیت حرف زدن ندارند یه تصمیم ماژور برای سلامتی‌شون می‌گیرن، می‌مونم بین دو راهی وظیفه انسانی و اعتماد به انتخاب طبیعی.

-میخوام برم.
-کجا میخوای بری؟
-جایی نمیخوام برم. فقط میخوام از اینجا برم.
-چرا میخوای بری؟
-میخوام که نباشم.
-برو و برگرد.
-میخوام که کلا نباشم. همیشه نباشم. هیچ وقت نباشم.
-باشه.
#conversations

حساب کردم، می‌تونم پنج روز مثل آدم درس بخونم و به امتحان برسم، می‌تونم هم سه روز مثل سگ استرس بکشم و درس بخونم و به امتحان برسم.
فعلا مثل گراز‌ دراز کشیدم و پتو افتاده روم و بلند نمیشه. گویا قراره دگردیسی گراز به سگ رو شاهد باشیم.

این که بفهمم عزیزم، جزو قشریه که باهاش مشکل داشتم، بهم کمک می‌کنه که بفهمم چقدر نظراتم پوچ و استریوتیپیکال و مزخرف بوده.

میشه عیدی امسالم این باشه که دست از سرم برداری؟

دیگه چند هفته ست که نه من حرص می‌خورم نه پویا. می‌خندیم، می‌گیم اینجا دیوونه خونه ستا! باز می‌خندیم و می‌گیم ولش کن بابا. باز می‌خندیم و روز تمام میشه.
کار دانشجویی بسیار فانه. بسیار. همه‌ش می‌خندیم.

انتظار هیچ “منم همینطور”ی رو از کسی ندارم. هیچ کس. راستش رو بخواید اصلا ترجیحم اینه که نشنومش.

آدم‌هایی که اصرار نمی‌کنن، موردعلاقه‌من.

آدم‌هایی که بی‌خبر بهم زنگ نمی‌زنن، موردعلاقه‌من.

این که مجبور نیستم به اون هفت نفر بگم اینا رو با شما نیستم، مورد علاقه‌مه.