شما ببینید که اسم این گروه سه روزه اینه و من نرفتم ادیتش کنم، شما ببینید که من برای این که چشمم بهش نیفته حتا کاری نکردم که بره پایین و حتا چند ساعتم بود که بهش فکر نکرده بودم، شما ببینید من دارم با این خودم می‌جنگم ولی خدایی wachers؟

آدم‌ها انقدر لایه‌لایه‌ن که من تا حالا پنج بار نظرمو درمورد یکی که فکر می‌کردم خیلی می‌شناسمش عوض کردم.

انقدر خسته‌ام که هیچ قهوه‌ای، هیچ پیتزایی، هیچ بیرونی، هیچ سفری و هیچ خوابی نمی‌تونه خستگی‌مو در کنه، فقط پاس شدن بیوشیمی!
عزیزان
دعا کنید لطفا! خیلی دعا کنید چون بیوشیمیو فقط خدا می‌تونه برام پاس کنه.

من نمی‌تونم برگردم، چون نمی‌تونم برم، من همیشه مونده‌م.

شاید براتون جالب باشه بدونید که ومپایرا واقعی‌ن! نه کاملا واقعی و مدل دیمون و ادوارد به حالت دخترکش، بلکه این اسمو در قرون وسطی به بیمارایی که توی مسیر ساخت هِمشون مشکل داشتن و به همین دلیل به نور حساس بودن دادن. اونا زخمای بدی داشتن و به خاطر حساسیت به نور شب‌ها میومدن بیرون و روز‌ها منزوی بودن و کم‌کم افسانه‌ای شدن و ترسناک‌تر از چیزی که واقعا بودند و مردم اونا رو شیطانی می‌دونستن، واسه همین سرشونو از بدنشون جدا می‌کردن و می‌سوزوندنشون تا روح شیطان از بین بره. خلاصه که اجداد دیمون و استفان و ادوارد راه طویلی رو تا دخترکش شدن طی کردن و باید ازشون قدردانی بشه.

امتحانا تموم شد، بعد از دو ماه و نیم، بعد از اشک‌ها و خنده‌های عصبی فراوان.
دعا کنید بیوشیمیو پاس شم تا بیام با خوشحالی این جمله رو دوباره بنویسم.

I live a double life that no one knows about, until now!

الان یه سری دغدغه‌های پیش پا افتاده و مسخره دارم و بای د تایم آیم اُوِر دِم، دغدغه‌هایی که الان مهم به شمار میان دیگه بیات شدن.

در حال بسیار خوبی ام، امیدوارم شما هم خوب باشید یا بشید.

یکی یه دفعه یه جایی گفت
You’re crazy, but don’t get mad. I’m crazy too! Everybody is! Let’s just hope our crazy match.

آخه جای خالی آدم ها فقط با خودشون پر میشه.
فقط با خودشون پر میشه.

بعد، دلتنگی میشه یه قسمتی از آدم، مثل قلب، سیستم لیمبیک یا اندام تحتانی، باهاش زندگی می‌کنی، حس می‌کنی و میری.

با خوشحالی بخونید:
امتحانا تموم شد، بعد از دو ماه و نیم، بعد از اشک‌ها و خنده‌های عصبی فراوان.

بقول فائزه، خوشحالی تک تک سلول‌هام، در تمام جهان‌هام، در تمام زمان‌هام.
#بمرانی

You’re so pretty I can’t not look at you.

اگه کافئین آدم بود باهاش ازدواج می‌کردم.

باید کم کم بفهمی که نباید انتظار داشته باشی حتا بعد از تلاش کردنْ اوضاع بهتر بشه.

-تنهایی اذیتت می‌کنه؟
-فقط ساعاتی از روز

وقتی امکان نتوانستن به فکرتان می‌رسد، همه چیز خراب می‌شود.

الان دیگه با این حقیقت که اینجا نیستم در صلحم. ولی این حقیقت که هر روز دارم ازش دور‌تر میشم خیلی آزارم میده.