Forwarded from زوربای سیاه (Saber)
خوابم میومد، یه سطل قهوه خوردم و الان در حالی که تپش قلب دارم خوابم میاد
هرکی که میگه کاش زمستون تموم بشه جوری تن و بدنم از بهار و تابستون میلرزه که سی بار بعدش به درگاه کائنات دعا میکنم که زمستون دیر بگذره که آرزوی اونا چیز بشه. هنوز از بهار ۱۴۰۰ تراماتایزدم :((
جراحی پلاستیک و سوختگی اینطوریه که ما یک روزه رفتیم ولی اندازهٔ یک ماه خاطرههای پشمریزان دارم ازش.
نوروسرجری مثل اون کراشی بود که نمیتونستم بهش برسم و اصلا در حد من نبود و تمام اون دو هفته تلاشم این بود که توش عمیق نشم که عاشقترش نشم و خر بشم تخصصو برم.
وقتی از خستگی در حال پارهشدن و گریه کردن و افتادنم واقعا نمیتونم کسی رو درک کنم. واقعا نمیتونم حتا ادای اهمیت دادن در بیارم. لذا با خواب من شوخی نکنید.
نیاز دارم یه چیزی برنده بشم ولی نمیتونم در چیزی تلاش کنم ولی نیاز دارم که بدون تلاش یه چیزیو برنده بشم ولی خب ما حتا با تلاش هم برنده نمیشیم.
این که با کیپاپ و کیدراما آشنایی ندارم واقعا غمگینم میکنه چون همهشون خیلی خوشگل و صابونی و زیبا و ✨🔮💖 اند. 😭😭🥺