لینک ناشناسو گذاشتم دوباره، اما نمیخوام بگم پذیرای همهٔ حرفاتون هستم، چون در گذشته حرف‌های بدی بهم زده بودین که گفتنشون، یا حداقل اونطوری گفتنشون ضروری نبوده. لذا این بار فقط پذیرای حرف‌های ضروری و درددل‌‌ها و غرها و آهنگ‌هاتون هستم.

یه لیست بلند بالای هدیه دارم که هیچکس ازم سراغشو نمی‌گیره.

حق دارن آخه
چی کار کردم که لایق هدیه باشم؟ حتا تازگی‌ها به دنیا هم نیومدم!

Life is a Rhinoceros and I’m a balloon.

برای خودم متاسفم که تفریحاتم، به هنگ من بازی کردن توی جلسات بانی شو، زیر نگاه‌های پر استرس امیرحسین با مضمون “پریا کار داریم دیره ول کن” محدود شده.
نیاز به تفریح واقعی دارم :(

از حوالی 7 تا آخر شب‌ها یه غمی میاد میشینه روم و فلجم میکنه برای انجام هرکاری جز دعواهای ذهنی با آدم‌ها.

با هاشمی توی مغزم با سناریوهای مختلف حرف زدم و تا الان هیچ سناریویی رو نتونستم پیدا کنم که توش بهش برنخوره و ناراحت نشه.
الان دارم فکر میکنم که خودم چقدر برای آدم‌ها این دشواریو ایجاد کردم و چقدر الهی بمیرم براشون، برای همه‌شون :(

نیاز دارم که برم، از همه چی و همه جا.

یونیورس عزیز اگر خیلی دلت نمی‌خواهد، ما هم اصراری به زنده ماندن نداریم ها!

تنها چیزی که در حال حاضر دلم میخواد اینه که هودی گشاد گرممو بپوشم، ریک ن مورتی پلی کنم و پاپ‌کرن بخورم.

من همیشه دنبال یکی می‌گردم که بگه “هیچی نیست!”

شاید یه جادوگر خبیث توی جنگلای سیاه با مندیبل انجلینا جولی ۹۸ رو طلسم کرده و از پاییز یهو دیده عه دیر شده و افتاده روی اضافه کاری چون وقتی ۹۸ تموم بشه دیگه هیچ کاری نمیتونه بکنه.
شاید

مراقب خودتون باشید
انقدر دستاتونو بشورید و ضد عفونی کنید تا به نفت برسید (هارهار)
خیلی مراقب خودتون باشید.

صبح که بیدار شدم فکر نمی‌کردم تا آخر شب با سبحان و قندی یه طرحی بسازیم که روی صد تا ماگ و ۳۰ تا دعوتنامه بره.
نفسم می‌گیره بهش فکر می‌کنم.

استاد ادراری‌مون هفتهٔ پیش گفت: “گیییج‌تر از من پیدا نمی‌کنین!” حالا میخوام بهش پیام بدم بگم استاد پیدا شد!

ولی میدونی؟
فک کنم ما هیچ‌وقت حالمون خوب نشه ...

خنده‌های اسبی قشنگ ♥️💚

بهم برخورد.
بای

اما الان وقت مناسبی برای سرما خوردن نبود. میخوام یه “نه، کرونا نیست، سرماخوردگی معمولیه.” بچسبونم روی سرم که ساکت بشن همه.

اپیزود جدید فرندز هم منو خوشحال نکرد؛ چرا؟ چون احتمالا اون موقع که میاد داریم برای پایان‌ترما توی سرمون می‌زنیم.