نیاز دارم که برم، از همه چی و همه جا.

یونیورس عزیز اگر خیلی دلت نمی‌خواهد، ما هم اصراری به زنده ماندن نداریم ها!

تنها چیزی که در حال حاضر دلم میخواد اینه که هودی گشاد گرممو بپوشم، ریک ن مورتی پلی کنم و پاپ‌کرن بخورم.

من همیشه دنبال یکی می‌گردم که بگه “هیچی نیست!”

شاید یه جادوگر خبیث توی جنگلای سیاه با مندیبل انجلینا جولی ۹۸ رو طلسم کرده و از پاییز یهو دیده عه دیر شده و افتاده روی اضافه کاری چون وقتی ۹۸ تموم بشه دیگه هیچ کاری نمیتونه بکنه.
شاید

مراقب خودتون باشید
انقدر دستاتونو بشورید و ضد عفونی کنید تا به نفت برسید (هارهار)
خیلی مراقب خودتون باشید.

صبح که بیدار شدم فکر نمی‌کردم تا آخر شب با سبحان و قندی یه طرحی بسازیم که روی صد تا ماگ و ۳۰ تا دعوتنامه بره.
نفسم می‌گیره بهش فکر می‌کنم.

استاد ادراری‌مون هفتهٔ پیش گفت: “گیییج‌تر از من پیدا نمی‌کنین!” حالا میخوام بهش پیام بدم بگم استاد پیدا شد!

ولی میدونی؟
فک کنم ما هیچ‌وقت حالمون خوب نشه ...

خنده‌های اسبی قشنگ ♥️💚

بهم برخورد.
بای

اما الان وقت مناسبی برای سرما خوردن نبود. میخوام یه “نه، کرونا نیست، سرماخوردگی معمولیه.” بچسبونم روی سرم که ساکت بشن همه.

اپیزود جدید فرندز هم منو خوشحال نکرد؛ چرا؟ چون احتمالا اون موقع که میاد داریم برای پایان‌ترما توی سرمون می‌زنیم.

از این که از همه جا exclude شدم بدم میاد، از ترم اول همینطور بود و هنوز ادامه داره، مهم هم نیست چه کنم. یه قسمتیش مطمئنا تقصیر خودمه، اما یه قسمتیش نیست و احساس می‌کنم که برای include شدن دیره.
ناراحتم، اونقدر که وسط فارما بزنم زیر گریه.
به روم نیارین شما ولی.

ما از ترس نه شنیدن یه چیزایی رو نمیگیم، یه چیزایی رو هم نمی‌پرسیم. از ترس نه نشنیدن هم یه چیزایی رو نمیگیم و نمی‌پرسیم. زندگیمون خلاصه شده در رودربایستی‌ها، تعارف‌ها و “اختیار دارید”ها.
Fuck this baba ah

یه اصطلاحی داریم ب اسم Medical student’s Syndrome :))) این یعنی دانشجوهای پزشکی، بعد از یاد گرفتن علائم بیماری‌ها، همشو توی خودشون احساس میکنن و تشخیص بیماری میدن :)))))))
حالا این یکی دو روزه به نظرم یه چیز جدید اضافه شده به اسم مدیکال استیودنتز «کرونا» سیندروم :))))))
به این طریق که از ۷۰ نفر توی گروه دخترونه، ۵۰ نفر دارن تمام علائم کرونا رو در خودشون گزارش میدن و حتی یکیشون میگه با تنگی نفس از خواب بیدار شدم :))))))
[ درد یا علامتی که کسی رو از خواب بیدار کنه معمولا جدی‌عه و دردهایی ک با تلقین و به خاطر استرس ایجاد میشه معمولا زمان خواب برطرف میشه ولی وقتی کسی میگه چیزی از خواب بیدارم میکنه یعنی باید خیلی جدی به داستان نگاه کنیم :))) ]
خلاصه‌ که با این توصیفات، یا عین ده هزار نفر علوم پزشکی اصفهان کرونا دارن، یا باید یه بیمارستان رو خالی کنن و دانشجوهای پزشکی رو‌ بستری کنن و بشون ثابت کنن هیچیتون نیست :)))))))))))

به همین صورت هر چی به مامان میگم سرما خوردم، میگه هیچیت نیست! :)))

هر کاری باید یه حامی عاطفی داشته باشه، یه human resource، یه “حواسم هست که چقدر دویدی، اشکالی نداره اگه نرسیدی.”.

ولی میدونی؟
فک کنم ما هیچ‌وقت حالمون خوب نشه ...

به همین برکت قسم.

از این که از استادمون داره کم‌کم خوشم نمیاد عذاب وجدان دارم.
هدف هیچ وقت، هیچ وقت هّیچ وقت وسیله رو توجیه نمیکنه.
به هر قیمتی به هدف رسیدن و کار رو انجام دادن رو نمیتونم قبول کنم.