البته که اگر میشد گوگل بکنم یا سه ساعت پیش که به وجود اومد پرسیده بودم، سه ساعت وقتم تلف نشده بود و بقیهٔ کارهام انجام میشد و ساعت ۳ صبح قندم نمیافتاد.
اما میارزید.
اما میارزید.
Stuff
میخوام از این به بعد روزی یکی از این جملههای طلایی چرت بگم.
به جاش امشب میگم که گوگل کنید، سوالایی که گوگل جوابشونو آماده بهتون میده گزینهٔ مناسب لاس زدن نیستند. هیچکس از آدم نادان تنبل خوشش نمیاد.
بابا یه عکس از پوریا و من بهمون نشون داد که قلبم ره ذوب کرد.
We were the cutest!
We were the cutest!
استاد الان توی وویسش گفت: فلان چی میشه؟
بعد دو ثانیه سکوت کرد.
بعد گفت: درسته!
فاکینگ پشمام =)))))
بعد دو ثانیه سکوت کرد.
بعد گفت: درسته!
فاکینگ پشمام =)))))
این روزها ضرورت هیچ عجلهای رو متوجه نمیشم؛ فوریت به جز در رابطه با زنده موندن آدما، بیمعنی شده.
مفیدترین درس ترم دو تربیت بدنی بود، نه به خاطر سلامتی و فعالیت فیزیکی و بلاه بلاه؛ به این خاطر که استادمون موقع تمرین دادنمون میگفت: “اول با ۲۰٪ از توانتون بدوین.” و چند هفته طول کشید تا من فهمیدم ۲۰٪ از توانم چقدره.
اما دختر، من هیچ وقت نتونستم تو رو decode کنم، هر بار حتا فکر کردم که دارم نزدیک میشم که بفهمم چی میگی، یه اتفاقی افتاده که دیدم تمام اون راهها رو خودت سنتز کردی که حواسم از اصل کار پرت بشه.
Stuff
اما دختر، من هیچ وقت نتونستم تو رو decode کنم، هر بار حتا فکر کردم که دارم نزدیک میشم که بفهمم چی میگی، یه اتفاقی افتاده که دیدم تمام اون راهها رو خودت سنتز کردی که حواسم از اصل کار پرت بشه.
آدمها رو نمیخواید راه بدین؟ اشکالی نداره، راه ندین! اما بهشون بیراهه هم ندین که ساکتشون کنید.
دارم به این فکر میکنم که out source کردن چقدر یه وقتایی میتونه توهین آمیز باشه. و البته یه وقتایی لازم.