وااای تو قسمت 7 سیزن 3، یه کاور محشر از look what you made me do ارائه دادن که آه قلبم 😶 چقدر به تم اون قسمت میومد.
https://news.1rj.ru/str/vanillaAve/1226

آدمیزاد باورش نمی‌شه از چونان آهنگ مزخرفی، چنین جذاب و با مناسبت، کاور ایجاد کردن!

We lose more than we gain and it’s killing us.
(Expect for weight)

عزیزم، زخمه خوب شد، پس دیگر از تو ناراحت نیستم، اما نه تو را بخشیده ام نه فراموش می‌کنم.

This world just keeps getting crazier.

☕️ صدای کافه
@matabulletjournal

همه‌تون دارین موهاتونو آبی می‌کنین و مجبورم بیام همه‌تونو بگیرم.

دلم می‌خواد شکیبا رو اینجا اد کنم، اما اون الان از معدود دوستای نزدیکمه که اینجا رو نخونده و در نتیجه دارک سایدمو کمتر دیده و دلم نمیخواد چنین چیزی رو از دست بدم.

Sometimes, it’s all about the attitude.

جدیدا تلگرامم خیلی هنگ می‌کنه، وقتی چند بار بزنم روش، خودش میره جاهای مختلف، واسه همین اگه یهویی وسط مکالمه شماره دکتر ابوترابیو فرستادم، به روی خودتون نیارید و رد بشید.

An observation:
Making a big deal about your birthday requires people who think that your birthday is a big deal! And I never had that option.

خب دلم میخواد درمورد تولدم غر بزنم و کسی به روم نیاره. به اندازهٔ کافی‌ صبر کردم که به کسی برنخوره.

روز تولدم کادویی نگرفتم، یه سری گفتن بعدا میدن، یه سری پول دادن، یه سری هم هیچی. کادوی زهرا هم افتاد شکست. البته فائزه کادومو فرستاد و کادوی فائزه و گل‌هایی که مامان خرید، تنها کادوی اون سالمه.
شب تولدم همه زود خوابشون برد، یا از ترس این که خوابشون ببره زودتر پیام دادن. خب مهم نبود، ولی حداقل می‌تونستن به این نکته اشاره نکنن.
یکی یک روز دیرتر، و یکی یک روز زودتر تولدمو تبریک گفت. یکی هم سه ماه بعدش گفت.
و روز تولدم موقع فوت کردن شمع، یکی که یادم نمیاد کی، به یه چیز الکی گیر داده بود و اعصابمو خرد کرد. و هیچکس هم تلاشی برای گشتن باهام نکرد. رفتم بیمارستان و اونجا هم اتفاق خوبی نیفتاد.
خاله نذاشت کس دیگه‌ای عکس بگیره و خودشم عکسا رو خراب گرفت.
پوریا دلش برام سوخت و رفتیم بیرون و توی رستوران، یکی بهم زنگ زد گفت گزارش کاراتو بده.

خب دیگه
Enough with being petty.

کاش از سن تماشای 13 Reasons Why گذر کرده باشم و درکشون نکنم دیگه 🤦🏽‍♀️

I’m gonna miss you kiddo!

وقتی یکیو اتفاقی یه جا می‌بینم، احساس می‌کنم که تمام اتفاقات اون روز، تمام قدم‌ها، سلام‌ها، معطلی‌ها، مسیر رو اشتباه رفتن‌ها، دیر رسیدن‌ها، و تمام نفس‌های اون روزم در جهت این بوده که اون فردو در اون مکان اتفاقی ببینم. احساس می‌کنم که یونیورس برام وقت گذاشته و اتفاقات رو پشت سر هم چیده!

اگر بتونم همهٔ نمره‌مو از سایت نهاد بگیرم، از این سال تحصیلی دیگه هیچی نمیخوام.

اما یونیورس عزیز میتونه وقت هم بذاره و دهان و جمال افراد رو از چند ناحیه مورد صاف شدگی و عنایت هم قرار بده t.me/samestuff/3211

این که شغل دائمی یونیورسه و درش شکی نیست!