در تاریخ کسی به اندازهٔ ما از سر ناچاری، در تاریکی مطلق اینقدر امیدوار به یک گشایش بوده؟
امید واهی. همه میدونیم نمیشه اما بازم امیدواریم که بشه.
امید واهی. همه میدونیم نمیشه اما بازم امیدواریم که بشه.
Stuff
در تاریخ کسی به اندازهٔ ما از سر ناچاری، در تاریکی مطلق اینقدر امیدوار به یک گشایش بوده؟ امید واهی. همه میدونیم نمیشه اما بازم امیدواریم که بشه.
حتا الان که این رو مینویسم، اون امید احمقانهٔ خرکی توی ذهنمه که چند ساعت دیگه بیام ریپلایش کنم و بگم شد. اما نمیشه. میدونم که نمیشه.
حالا شما فقط اگر تونستید و دلتون خواست، دعا کنید که این چهار روز باقی مونده زودتر بگذره و کسی کسی رو بیشتر از این خرد نکنه.
و تو رو خدا نیاین تو ناشناس بگین وضع ما بدتره. بدتر بودن وضع شما، وضع ما رو بهتر نمیکنه، ولی اعصابمونو خردتر میکنه. بد بودن وضع ما هم سختیهایی که شما کشیدین یا میکشین رو بیاعتبار نمیکنه. به اندازهٔ کافی برای همه بدبختی هست. بذارین تو این وضعمون بمیریم ولی نیاین از بدتر بودن وضعتون بگین.
امید بد چیزیه. باعث میشه با دستای لرزان، سومین ایندرالم بخوری که شاید فرجی شد و اتفاقای بهتری افتاد.
کجا بود میگفت به آدمها امید بدید و همه چیزشونو ازشون بگیرید و ببینید که زنده میمونن؟
چه روزهای تاریکی اند این روزها
چه روزهای تاریکی اند این روزها
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بقول فائزه، دقیقا همینطوری، با همین زخما، تو همین جهنم، بلاخره تموم شد.
درسی که این چند روز گرفتم اینه که مشورت کردن خیلی مهمه. آدم وقتی توی قعر مشکله، بیگ پیکچرو نمیتونه ببینه و توی تصمیمگیری
های ماژور، بیگ پیکچر خیلی مهمه.
های ماژور، بیگ پیکچر خیلی مهمه.
برای این مواقعه که آدم میره تراپی، دارو میخوره، سعی میکنه مشکلاتشو حل بکنه، سوشالایز میکنه، و حلقهٔ امن تشکیل میده.
در این مواقع به حلقهٔ امنتون اعتماد بکنید و به حرفشون گوش بکنید. حتا اگر مخالف نظر اون وقتتون باشه. حتا اگر بترسید از بقیه. به حرفشون اعتماد کنید و کاری رو بکنید که به صلاح خودتونه.
ولی فعلا تا اینجاییم و اسیر این شرایط، بهترین کار همین حلقهٔ امنه که شما رو میشناسن و بهترین رو براتون میخوان و نفعی هم از تصمیماتتون نمیبرن.