سر‌و‌کله زدن با بچه‌ها با تمام طاقت‌فرساییش لذت‌بخش بود؛ مخصوصا وقتی که حرفام روشون تاثیر میذاشت؛ وقتی که چشماشون برق میزد وقتی میگفتم بابات دوستت داره و به حرفات گوش میده؛ و وقتی میگفتم تو کم نیستی واسه تغییر.
ولی دیگه تَکرار نخواهم کرد این تجربه‌ی شیرینِ سختو.

میخوابیم و صبح به صبح، تو یه دنیای دیگه بیدار میشیم.

فهمیدم؛ به بدترین و دردآور‌ترین روش نظر واقعی‌شو در مورد همه‌چی فهمیدم.
و آخخ چقدر که درد داره و چقدر که باید گریه کنم و اشک کافی ندارم.

فردا آخرین جلسه‌ی کلاس ادبیاته و این حقیقت قلب من رو به درد میاره.

تموم شد؛
با نیم ساعت کش دادنش و تا دم در دانشگاه دنبال استاد راه رفتن و به حرفاش گوش دادن آخرش تموم شد.
بهترین کلاس عمرم تموم شد و من تازه فهمیدم هیچ کدومو ضبط نکردم.
الان به بغل نیازمندم و هیچ‌کس تو این شهر نیست که بتونه بغلم کنه و حالمو خوب.

بنویسم اینجا که یادم نره؛ چه زنده اومدم بیرون از این روزا و چه نتونستم طاقت بیارم ؛ بنویسم که یادم نره این روزا.

گفت تو آینه‌ای، گردوغباراتو پاک کن تا ببینی نور رو توی قلبت؛
گفت درد داره، سخته، زخمی میشی ولی نا‌امید نشو؛ ادامه بده؛ انقدر پاک کن تا برسی به نور.
بهش گفتم من هی پاک میکنم و به سیاهی میرسم؛ گفتم نکنه من آینه نباشم اصلا؟ نکنه من زغال باشم و اشتباه؟ نکنه تا تهم سیاهی باشه و تموم شم و نرسم به آینه؟
گفت شک کردی، پس آینه ای! پاک کن تا برسی به نور.

برای تلطیف فضا:))))))
#Jon

You make me thank god for every mistake I ever made because each one led me down to the path that brought me to you .

[ HIMYM ]

کاش بعد از “چطوری؟” توی سوالاتون “رفتی یا ایرانی؟” نباشه.
کاش حداقل بدونین عزیزاتون کجان.

حدس بزنید کی تو این ایّام‌ دَدَری شده و داره با کیبوردْ پیانو میزنه؟

الان فقط نیاز دارم بغلم کنی،
حرکتی به قدمت خود بشریت
که معنایش خیلی فراتر از
تماس دو بدن است.
در آغوش گرفتن یعنی؛
از حضور تو احساس تهدید نمی کنم...

📚الف
#پائولو_کوئیلو

@Radio_chehraziii

گشادی مردمکش بعد از فهمیدن هر حقیقتی؛ هیجانش برای شناختن.
آخ کجا پیدا کنم مثل تو دیگه؟

من هم ترس از شکست دارم هم ترس از موفقیت.
اگه میخواین به جایی برسید حداقل از یکیشون نترسید.

دلم میخواد بهشون بگم به شما چه که من مشکل روحی دارم؟
اما یادم میاد چند سال پیش بهشون گفتم به شما چه که نوشته‌هام غلط املایی دارن؟ و اونا هم دیگه چیزی نگفتن و الان من موندم و غلط‌هایی که دیگه دستم بهشون نمیرسه که درستشون کنم و بعضی شب‌ها از فکرشونْ سخت میخوابم.

بیوشیمی اگر زنده بود میشد یک نژادپرستِ متجاوزِ سکسیست؛ الان ولی متجاوز است و نژاد‌پرست و غیر‌زنده.

#Seriously

بله دوباره به قسمتی از ترم رسیدیم که دائم از بیوشیمی مینالم؛ به علاوه‌ی اینکه الان با قند و کافئین خون پایین تحمل بیوشیمی سخت‌تر هم شده.

من بغلی‌ترین بودم و الان بی‌بغل‌ترینم.

#چطور‌ممکنه؟

کلافه

نخیر ما هنوز یاد نگرفته‌ایم وقتی زندگی بهمان فشار می‌آورد تقصیر را گردن مسائل جزئی نیندازیم؛ نیفتیم به جان خودمان و زندگی‌مان و هی بزنیم و خُرد کنیم و له کنیم تا آرام بگیریم.