نخیر ما هنوز یاد نگرفتهایم وقتی زندگی بهمان فشار میآورد تقصیر را گردن مسائل جزئی نیندازیم؛ نیفتیم به جان خودمان و زندگیمان و هی بزنیم و خُرد کنیم و له کنیم تا آرام بگیریم.
قاپوچی
يه وقتايي هم توو حالِ بدت منتظر ميموني كه يكي بياد نجاتت بده ولي اگه كسي نياد چي؟
چند وقته فقط منتظرم یکی بیاد نیمهشب منو بدزده ببره سفر.
نجات نمیخوام؛ یه ذره مرخصی میخوام فقط از این زندگی.
نجات نمیخوام؛ یه ذره مرخصی میخوام فقط از این زندگی.
چرا پلیاستیشنو جزو کادوهای “لاکچری” محسوب نمیکنن؟
به نظرم اصلا باید جزو پنج کادوی برتر باشه.
به نظرم اصلا باید جزو پنج کادوی برتر باشه.
هیچکاری نکردن یکی از کارهای موردعلاقهم در همهی ادوار بوده و هست؛ لذا هیجان زیادی دارم برای رسیدن تابستون و انجام دادنش بدون عذاب وجدانِ درس نخوندن.
Forwarded from . آن دیگری .
ما آدم ها به هم عادت میکنیم، خو میگیریم باهم.. یا واقعا همینقدر دوست داشتن.. این همه دوست داشتن ممکنه توی قلبمون جا شه؟
. آن دیگری .
ما آدم ها به هم عادت میکنیم، خو میگیریم باهم.. یا واقعا همینقدر دوست داشتن.. این همه دوست داشتن ممکنه توی قلبمون جا شه؟
ماها همو دوست داریم؛ به دوستداشتن عادت میکنیم و دوستداشتن میشه جزئی از قلبمون؛ قلبمون بزرگمیشه؛ هر قسمتشو میدیم به یکی، به دوستداشتن یکی.
وقتی یکیشون برن هم یه تیکهی قلبمون خالی میشه؛ مچاله میشه .
وقتی یکیشون برن هم یه تیکهی قلبمون خالی میشه؛ مچاله میشه .
Forwarded from گفت و چای | فهیم عطار
پازولـینی یک نمایشنامه خیلی کوتاه دارد که گویا یک فیلم ده دقیقهای هم از روی آن ساختهاند. یک مرد چهل ساله میرود روی پل تا خودش را پرت کند توی رودخانه و خودکشی کند. یک مرد دیگر سعی میکند او را متقاعد کند تا خودش را نکشد. کل نمایشنامه به شکل ملالآوری با حرف زدن این دو نفر میگذرد. فقط یک جایی مرد چهلساله میگوید که از دست خودش خسته شده و دیگر کاری از دستش برنمیآید. آن یکی مرد باهاش همدردی میکند و میگوید که آره، بزرگترین دشـمـن آدم، خودِ آدم است. این جمله را دقیقا پـدربـزرگ من هم میگفت. من مطمئنم که پدربزرگم اصلا پازولـینی را نمیشـناخته اما همیشه میگفت بزرگترین دشمن آدم خودش است.
من هم با پدربزرگم و پازولینی موافـقـم. همیشه با خودم فکر کردهام که چرا علم پزشکی و تکنولوژی یک راهی اختراع و اکتشاف نکرده تا آدم را به طور موقت از خودش جدا کند و به او استراحت بدهد؟ هر رابطهی بالاخره یک استراحت و زنگ تفریح میخواهد. زن و شوهرها. رفیقها. رئیس و کارمندها. همهی اینها باید به خودشان هر از چندگاهی استراحت بدهند و از هم دور بشوند. این جدایی موقت، سلامت و بقای رابطه را تضمین میکند. آدمها هم با خودشان همینطورند. هر از چند گاهی باید از رابطهی با خودشان بیایند بیرون. نفس بگیرند و دوباره غرق در خودشان بشوند. برای چند وقت، دور از سر و صدای درونشان در آرامش باشند. به همین سادگی.
شاید هم خودم بالاخره یک استارتآپ اینچـنینی بزنم. هر کسی که از دست خودش خسته شده، به جای اینکه مثل آن مرد چهل ساله برود خودکشی کند، بیاید پیش من. من هم با یک میلهای چیزی میزنم توی سرش. تا برای مدتی خودش را از دست خودش خلاص کنم. مثلا یک ماه. یا دو ماه. بسته به شلوغی و خوددرگیری طرف. صبر میکنم تا همهی گرد و خاکهای درونش بخوابد. آبها از آسیاب بیفتد. آستانهی تحملش دوباره برود بالا. بعد به هوشش میآورم. جذابیت و قدردانی رابطه اینطوری بالاتر میرود و لازم نیست تا به شکل دائمی با خودش قطع رابطه کند.
به هر حال هر رابطهای یک استراحت هم میخواهد. دستکم من و پدربزرگم و پازولـینی این طوری فکر میکنیم.
@fahimattar
من هم با پدربزرگم و پازولینی موافـقـم. همیشه با خودم فکر کردهام که چرا علم پزشکی و تکنولوژی یک راهی اختراع و اکتشاف نکرده تا آدم را به طور موقت از خودش جدا کند و به او استراحت بدهد؟ هر رابطهی بالاخره یک استراحت و زنگ تفریح میخواهد. زن و شوهرها. رفیقها. رئیس و کارمندها. همهی اینها باید به خودشان هر از چندگاهی استراحت بدهند و از هم دور بشوند. این جدایی موقت، سلامت و بقای رابطه را تضمین میکند. آدمها هم با خودشان همینطورند. هر از چند گاهی باید از رابطهی با خودشان بیایند بیرون. نفس بگیرند و دوباره غرق در خودشان بشوند. برای چند وقت، دور از سر و صدای درونشان در آرامش باشند. به همین سادگی.
شاید هم خودم بالاخره یک استارتآپ اینچـنینی بزنم. هر کسی که از دست خودش خسته شده، به جای اینکه مثل آن مرد چهل ساله برود خودکشی کند، بیاید پیش من. من هم با یک میلهای چیزی میزنم توی سرش. تا برای مدتی خودش را از دست خودش خلاص کنم. مثلا یک ماه. یا دو ماه. بسته به شلوغی و خوددرگیری طرف. صبر میکنم تا همهی گرد و خاکهای درونش بخوابد. آبها از آسیاب بیفتد. آستانهی تحملش دوباره برود بالا. بعد به هوشش میآورم. جذابیت و قدردانی رابطه اینطوری بالاتر میرود و لازم نیست تا به شکل دائمی با خودش قطع رابطه کند.
به هر حال هر رابطهای یک استراحت هم میخواهد. دستکم من و پدربزرگم و پازولـینی این طوری فکر میکنیم.
@fahimattar
متنفرم از اون قسمت از مکالماتم که باید جغرافیای طرف مقابلو ازش بپرسم؛ متنفرم که تو این شهر خراب شده هیچکس نیست؛ متنفرم!
نمیشه همزمان هم خوشحال باشم از خوشیِ یکی و غصه بخورم واسه خودم که ندارم اون خوشیو؟
#WaysToKickMeWhenImDown
#WaysToKickMeWhenImDown