هی فشار بدین، هی فشار بدین، هی فشار بدین؛ تحمل آدم که تموم میشه بگین “اعصاب نداریا!” .
مغز من بهجای خاطرات بد، خاطرات خوب رو پاک میکنه؛ خاطرات بد رو تبدیل به کابوس میکنه و بهصورت رندوم پخششون میکنه.
چه شبهایی که فکر میکردیم صبح نمیشن و ما رو میکُشن و نکشتن.
چه شبهایی که یادمون رفت چقدر سخت گذشتن.
ولی گذشتن!
گذشتن!
چه شبهایی که یادمون رفت چقدر سخت گذشتن.
ولی گذشتن!
گذشتن!
بیصبرانه منتظر اون قسمتم که بلاخره یه چیزی هم قسمت خوبش نصیبم بشه.
یا که اصلا برنامهای واسش نداری خدا جان؟ما همینطور برای همه مضحکه و درس عبرتیم تا لحظهی مرگ؟
یا که اصلا برنامهای واسش نداری خدا جان؟ما همینطور برای همه مضحکه و درس عبرتیم تا لحظهی مرگ؟
این روز رو یادت بمونه به عنوان روزی که فهمیدی چقدر نبودن آدمها میتونه بهتر از بودنشون باشه.
این لوزِر گفتنهای مهدیه توی مغزم اِکو میشه و تمام جهان رو پر میکنه و منو میبلعه و بازم تموم نمیشه.
راههای زیادی برای ابراز خوشحالیهام ندارم؛ همونطور که جهان هم راههای زیادی برای خوشحال کردنم نداره اما الان خوشحالم و میخوام اینو با همتون شِر کنم.
بیاین بغلم قشنگای من.
#TheBenefitOfTheDoubt
بیاین بغلم قشنگای من.
#TheBenefitOfTheDoubt
من خیلی از پستهامو وقتی مینویسم نمیفرستم؛ چون قبلش با یکی در حال صحبت بودم و طرف ممکنه به خودش بگیره و خودمم نمیدونم که چقدرشو با اونم چقدرشو کلی میگم؛ لذا یه سری غرهام تاریخ گذشتهست.
شما دوستان عزیزِ همه چیو به خود گیرْ استثنائا این یکیو به خودتون بگیرید و سعی کنید بفهمید که مرکز جهان نیستید.
شاید نفس کشیدن راحتتر شد.
شما دوستان عزیزِ همه چیو به خود گیرْ استثنائا این یکیو به خودتون بگیرید و سعی کنید بفهمید که مرکز جهان نیستید.
شاید نفس کشیدن راحتتر شد.
حالا که حرفش شد، مرداد خان! مرسی که امسال زود تموم شدی و تموم شدی و رفتی.
شهریور جان! لطفا هیچوقت پاییز نشو.
شهریور جان! لطفا هیچوقت پاییز نشو.
چرا از اشتباه میترسم؟ چون از اشتباه عصبانی و غمگین میشم.
چرا بزرگ نمیشم؟ چون اشتباه نمیکنم که یاد بگیرم؛ در واقع هیچ کاری نمیکنم که بخواد اشتباه یا درست باشه.
چرا بزرگ نمیشم؟ چون اشتباه نمیکنم که یاد بگیرم؛ در واقع هیچ کاری نمیکنم که بخواد اشتباه یا درست باشه.
بهقول عارفه ما باید نسبت به خودمون بیرحمترین باشیم تا کسی جرأت نکنه قلبمونو با بیرحمیش بشکنه.