‌ ‌ ‌‌‌ ‌
-اینجا که...؟
+لالا. شبت بخیر🌑

حاجی ای موقع کجا میشه رفت

#ازبات

-اینجا که می‌روی کجاست؟
-میرم توی خیال که وقتی چشمامو ببندم مژه‌هامو ببوسه.

-اینجا که می‌روی کجاست؟
-به خواب فراموشی

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
جهنم . اگه وجود داشته باشه!

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
میرم پاریس


یه شب پاریس
یه شب تایلند
یه شب هلند
در خیالات..
تشریف بیارید
خوشحال میشم
البته اگر مزاحمت ایجاد نکنید.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
خواب

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
- اینجا که می‌روی کجاست؟
- نمیدونم.
ولی بیا ره توشه برداریم.
قدم در راه بی برگشت بگذاریم. ببینیم آسمان هرکجا ایا همین رنگ است؟

حرف راست از دوایت

“آدم باید خیالش از حداقل یه جا راحت باشه.”
غزاله گفته بود در یک شب سرد.

#conversations

رفت و آمد دائم بین ستون “کافی نیستم” و ستون “همینه که هست”.

چند روزه کاملا ناخواسته، هی میفتم توی ترس‌هام و مجبور میشم زندگیشون کنم.

Baby steps, my dear. Baby steps.

اولین واکنش من به نزدیک شدن هر حسی، راه ندادنشه.

برای اون بحث انتظار که هیچ وقت بسته نمیشه، یه چیزی که نباید فراموشمون بشه اینه که خیلی از حرف‌ها و منیفست‌های آدم‌ها، چیزی نیست که باورش دارن یا بهش عمل می‌کنن. صرفا چیزیه که دوست دارن واقعیت داشته باشه و فکر می‌کنن با گفتنش، این اتفاق میفته.

کم‌کم یاد می‌گیری نپرسی “چرا میری؟”.

وُرک شیت پْرِشر
#imsa

-غرب‌زدهٔ بدبخت
-یس دیِر؟

#conversations