#عمومی

کشف حس لامسه در باکتری‌ها
-----
ایرنا: مطالعات جدید نشان می‌دهد میکروارگانیسم‌ها علاوه بر پاسخ به سیگنال‌های شیمیایی، حس لامسه دارند و می‌توانند سطوح را تشخیص داده و به آن ها پاسخ دهند.
مطالعات جدید محققان دانشگاه بازل نشان می‌دهد باکتری ها با وجودی‌که سیستم عصبی مرکزی یا حسی ندارند، می‌توانند به طور فیزیکی محیط پیرامون خود را احساس کنند. حس لامسه یک ابزار مهم برای زندگی در جهان هستی است. این احساس کمک می کند که از خطرات مهمی اجتناب کنیم.
حس لامسه در مورد تعیین سطح تماسی به باکتری ها کمک می کند. باکتری ها با حس لامسه تشخیص می دهند که برای مثال سطح تماسی غشای مخاطی یا دیواره روده است و از این طریق می‌توانند به سلول های میزبان حمله کنند. این مکانیسم رویکردی است که باکتری ها در چند ثانیه اول پس از تماس با یک سطح و احساس نیاز به عفونت اتخاذ می کنند.
محققان برای بررسی این مکانیسم، یک گونه بی ضرر از باکتری ها به نام Caulobacter crescentus را مورد مطالعه قرار دادند. محققان تا قبل از این مطالعه، اطلاعات اندکی در مورد چگونگی تحریک باکتری‌ها توسط محرک‌های مکانیکی و نحوه رفتار آنان در پاسخ به این نشانه‌ها داشتند.
با مطالعه مدل Caulobacter محققان دریافتند که باکتری ها دارای حس لامسه هستند و این توانایی به آنان کمک می کند تا سطوح را تشخیص دهند و رفتار لازم را انجام دهند. ادامه این مطالعه نشان می‌‌دهد بعضی باکتری ها زائده‌ای مانند یک پرچم (تاژک کوچک) دارند. در برخی از باکتری ها تعداد این تاژک ها بیشتر است. باکتری ها با استفاده از این زوائد از میان مایعات عبور می کنند.
این یافته در درک بیماری های عفونی و ‌نحوه عملکرد باکتری ها و مکانیسم آنان بسیار موثر است.
نتایج این مطالعه در نشریه Science منتشر شده است.

#عمومی

سیاره‌ای که نظریه‌های نجومی را نقض می‌کند
-----
ایسنا: محققان یک سیاره فراخورشیدی در ابعاد مشتری کشف کرده‌اند که به دور ستاره‌ای با ابعاد نصف خورشید می‌چرخد.
یک تیم بین‌المللی از محققان در دانشگاه "وارویک"(Warwick) سیاره جدیدی را شناسایی کرده‌اند که نظریه‌های شکل‌گیری سیارات را با چالش جدی مواجه می‌کند.
این سیاره که ابعادی مشابه با سیاره مشتری دارد به دور ستاره‌ای از نوع کوتوله سرخ نوع M می‌گردد که جرم و ابعاد آن نصف خورشید است. چرخش چنین سیاره غول‌پیکری به دور یک ستاره کوچک فرضیه‌های پیشین را به چالش کشیده است.
پیش از این تصور می‌شد که این ستاره‌ها فقط قادر به ایجاد سیارات سنگی و کوچک هستند و نمی‌توانند سیارات نوع غول گازی مشابه مشتری ایجاد کرده و در مدار خود حفظ کنند.
محققان دانشگاه وارویک با بررسی داده‌های رصدخانه آژانس فضایی اروپا در شیلی و استفاده از مجموعه 12 تلسکوپ موسوم به آرایه رصدی NGTS موفق به کشف این سیاره شده‌اند.
بسیاری از اجرام فضایی رصد شده بوسیله این تلسکوپ بوسیله تلسکوپ‌های فضایی با جزئیات بیشتری رصد شده‌اند.
این سیاره NGTS-1b نام گرفته و پس از عبور آن از برابر ستاره میزبانش، در زمین مشاهده شد.
بررسی‌ها نشان می‌دهد که این غول گازی با ابعادی مشابه مشتری و جرمی حدود 80 درصد آن در فاصله بسیار نزدیکی از ستاره خود قرار گرفته است.
فاصله این سیاره تا ستاره‌اش تنها سه درصد فاصله زمین تا خورشید است و دمای سطح آن به 530 درجه سانتی‌گراد می‌رسد.
دکتر "دنیل بیلیس"(Daniel Bayliss) یکی از محققان این پروژه گفت: کشف این سیاره به طور کامل ما را شگفت‌زده کرد و تصور نمی‌کردیم چنین سیاره غول‌پیکری به دور ستاره‌ای کوچک بگردد.
وی افزود: این سیاره اولین سیاره فراخورشیدی است که با استفاده از این تلسکوپ کشف شده است و ما قصد داریم بتوانیم با استفاده از قابلیت‌های آن نمونه‌های بیشتری را رصد کنیم.
یک ستاره کوتوله سرخ ستاره‌ای کوچک و سرد و سرخ رنگ است که در رده M یا K جای می‌گیرد و غالبا به ستاره‌ای گفته می‌شود که جرمی کمتر از نصف جرم خورشید داشته باشد(کمتر از ۰٫۰۷۵ جرم خورشید را کوتوله قهوه‌ای گویند) و دمای سطحی آن کمتر از ۳٬۵۰۰ درجه کلوین باشد.
اجرام زیست‌پذیر اطراف ستاره‌های کوتوله‌های قرمز بهترین نامزد برای میزبانی زیست فرازمینی هستند. درواقع بهترین جای کیهان برای یافتن حیات فرازمینی محسوب می‌شوند.
کوتوله‌های قرمز فراوان‌ترین نوع ستاره در جهان هستند و هر یک از آن‌ها احتمالا دارای سیاره‌ای هستند که در ناحیه زیست‌پذیرشان قرار گرفته است. این ناحیه بهترین شانس برای وجود حیات بیگانه را داراست.
کوتوله‌های قرمز که ستاره‌های کوتوله‌ M نیز خوانده می‌شوند، بیش از ۵٠ برابر تاریک‌تر از خورشید بوده و فقط ١٠ تا ٢٠ درصد آن جرم دارند. این اجرام کیهانی ٧٠ درصد ستارگان جهان را تشکیل می‌دهند.
فراوانی کوتوله‌های قرمز دانشمندان را به این فکر واداشت که شاید آن‌ها بهترین مکان‌ برای کشف حیات بیگانه احتمالی باشند.
منجمان به طور فزاینده‌ای در حال کشف سیارات مدارگرد در اطراف این ستاره‌ها هستند و پژوهش‌های جدید فضاپیمای کپلر نیز نشان داده دستکم نیمی از این ستارگان، سیارات صخره‌ای دارند که اندازه‌شان نصف تا چهار برابر زمین است.
پیش از این دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس با استفاده از مدل‌های رایانه‌ای شکل‌گیری سیاره‌ای دریافتند کوتوله‌های قرمز احتمالا جهان‌های زمین‌مانندی را توسعه می‌دهند و اینکه سیارات موجود در ناحیه زیست‌پذیر آن‌ها به اندازه‌ کافی برای داشتن آب مایع، گرم هستند.
پژوهشگران دریافتند سیاراتی که در نواحی زیست‌پذیر ستارگان کوتوله قرمز قرار دارند، می‌توانند مقادیر قابل‌توجهی از آب را انباشت کنند و در واقع هر یک از آن‌ها احتمالا دارای ٢٥ برابر آب بیشتری نسبت به زمین باشد.
نتایج این تحقیق در ماهانه انجمن سلطنتی نجوم منتشر شده است.

#عمومی

استفاده از تار عنکبوت برای ساخت سمعک!
-----
ایسنا: تار عنکبوت می‌تواند به ساخت میکروفن‌های حساس‌تر کمک کند و نقشی کلیدی در ساخت سمعک‌های پیشرفته‌تر ایفا کند.
به نقل از گیزمگ، طبیعت و خاصیت فوق العاده تار عنکبوت، منبع الهام دانشمندان برای ایجاد انواع جدید میکروفن‌های حساس شده است.
در ادامه مسیر، این دستگاه‌های جدید را می‌توان در سمعک‌های پیشرفته و تلفن‌های همراه استفاده کرد که صداهای با کمترین فرکانس را انتخاب کرده و در عین حال به طور همزمان صدای زمینه را برای عملکرد بهتر فیلتر می‌کنند.
تار عنکبوت یک ماده شگفت انگیز است که علاقه بسیاری از دانشمندان را در زمینه‌های مختلف از جمله کسانی که در الکترونیک، ژن درمانی، اکتشافات فضایی و پزشکی فعالیت می‌کنند، به خود جلب کرده است.
استحکام و انعطاف‌پذیری فوق العاده آن حتی می‌تواند موجب استفاده از آن در سیم‌های ویولن و صندلی‌های خودرو شود.
اما انعطاف‌پذیری آن است که توجه یک تیم از دانشمندان از دانشگاه بینگامتون نیویورک را جلب کرده است.
تحقیقاتی که به سرپرستی "رون مایلز" استاد برجسته در مهندسی مکانیک انجام شده است بررسی کرد که چگونه حشرات در نحوه تشخیص صداها با انسان متفاوت هستند و اینکه ما چه چیزی می‌توانیم از آنها یاد بگیریم.
مایلز می‌گوید: ما از پرده گوش‌مان استفاده می‌کنیم که براساس فشار صدا را دریافت می‌کند، در حالی که اکثر حشرات با موهایشان می‌شنوند.
این به این دلیل است که به جای تشخیص تغییرات فشار در هوا، حشراتی مانند پشه، مگس و عنکبوت سرعت هوا را با استفاده از موهای بسیار ظریف و نازک بر روی بدن‌شان تشخیص می‌دهند.
مشاهده شده که تار عنکبوت نیز به اندازه کافی نازک است که توسط امواج صوتی حتی در فرکانس‌های بسیار پایین، حرکت کنند.
این حساسیت به حدی زیاد است که دانشمندان آن را به ابزار تشخیص زمین لرزه تشبیه می‌کنند.
مایلز می‌گوید: این حتی می‌تواند با امواج فروصوت در فرکانس‌هایی با میزان 3 هرتز نیز اتفاق بیفتد.
دانشمندان برای تبدیل این جنبش به چیزی مفید در راه اهداف‌شان، پوششی از تار عنکبوت را روی طلا کشیده و آن را درون یک میدان مغناطیسی قرار دادند.
این کار به آنها اجازه داد که حرکت ایجاد شده توسط امواج صوتی را به یک سیگنال الکترونیکی تبدیل کنند و آنها را با یک میکروفن بسیار حساس که قابلیت تشخیص دامنه وسیع‌تر فرکانس‌ها با هدایت دقیق دارد، دریافت کنند.
با توجه به این توانایی‌ها، میکروفن ساخته شده توسط این تیم تحقیقاتی، توانایی دریافت صداهایی را که برای میکروفن‌های معمولی خیلی آرام هستند، با دقت بیشتری دارد.
بنابراین اگر این میکروفن در سمعک یا گوشی هوشمند به کار گرفته شود، ممکن است صدای بسیار آرامی که از دهان مخاطب می‌آید را با حذف صدای پس زمینه دریافت کند.
مایلز افزود: این در واقع یک روش نسبتا ساده برای ایجاد یک میکروفن بسیار حساس است که دارای قابلیت‌های ویژه هدایتی در گستره وسیعی از فرکانس‌ها است.
تحقیق این تیم در مجله " Proceedings of the National Academy of Sciences " منتشر شده است.

#عمومی

سیاره ای ۱۳.۴ برابر مشتری کشف شد
-----
خبرگزاری مهر - شیوا سعیدی قوی اندام: دانشمندان با استفاده از فناوری میکرولنزینگ سیاره ای بسیار بزرگ در کهکشان راه شیری کشف کردند که ۱۳.۴ برابر مشتری است.
به نقل از اینترنشنال بیزینس تایم، گروهی از محققان بین المللی هنگام مطالعه اطلاعات تلسکوپ اسپیتزر ناسا سیاره OGLE-۲۰۱۶-BLG-۱۱۹۰Lb را کشف کردند. این شی آسمانی چنان بزرگ است که محققان حتی نمی دانند این شی سیاره است یا یک ستاره.
این سیاره درسال ۲۰۱۶ میلادی و زمانی کشف شد که تلسکوپ با استفاده از میکرولنزینگ مشغول بررسی کهکشان راه شیری به وسیله فناوری میکرولنزینگ بود.
میکرولنزینگ نوعی فناوری لنز گرانشی است که در آن اشیای بزرگ (مانند ستاره یا کهکشان) در پیش زمینه با نور ناشی از اشیای موجود در پس زمینه ترکیب می شوند و قابل مشاهده می شوند. اگر شی تاریک باشد (مانند ستاره) از خلال نور پس زمینه دیده می شود.
به هرحال دانشمندان با استفاده از این روش سیاره OGLE-۲۰۱۶-BLG-۱۱۹۰Lb را در مرکز کهکشان راه شیری کشف کردند.
حجم این سیاره به تنهایی ۱۳.۴ برابر مشتری است و دور ستاره ای گدازان مدار می زند. هر مدار این سیاره حدود ۳ سال طول می کشد. همچنین فاصله آن تا ستاره حدود۳۰۰ میلیون کیلومتر است.

#عمومی

رصد دوردست‌ترین و قدیمی‌ترین کهکشان هستی
-----
وب سایت گجت نیوز - آرش صابری: گروهی از ستاره‌شناسان با بهره‌گیری از یک تکنیک جدید و مبتکرانه، موفق به آشکار ساختن قدیمی ترین کهکشان دنیا شدند؛ جهانی با فاصله 11 میلیارد سال نوری!
از زمان آغاز ماموریت و فعالیت‌های تلسکوپ فضایی هابل، اخترشناسان توانسته‌اند به مرزهای بیشتری از دنیای بی‌کران دست یابند. تماشای نقاط دورتر، به معنای نظارت جهانی باستانی و بسیار قدیمی است. با این اکتشافات، دانشمندان به یافته‌های تازه‌ای از واقعیت کیهان در میلیاردها سال قبل دست پیدا می‌کنند.
با استفاده از نسل جدید تلسکوپ‌ها و تجهیزات موجود در رصدخانه‌های پیشرفته، اخیرا گروهی از ستاره‌شناسان به دستاورد شگفت‌انگیزی از کیهان دست یافته‌اند؛ قدیمی ترین کهکشان دنیا در فاصله 11 میلیارد سال نوری زمین کشف شد!
این گروه از ستاره‌شناسان با بهره‌گیری از تلسکوپ جمنای (Gemini Telescope) در هاوایی (Hawaii)، قدیمی‌ترین کهکشان مارپیچی جهان را در فاصله 11 میلیارد سال نوری زمین کشف کردند!
محققان با بهره‌گیری از یک متد جدید که از ترکیب همگرایی گرانشی و طیف‌نگاری حاصل شده بود، قدیمی ترین کهکشان دنیا را آشکار کردند! این کهکشان، 2.6 میلیارد سال بعد از انفجار بزرگ (Big Bang) در این نقطه از جهان وجود داشته و همین امر، کهکشان مارپیچی A1689B11 را به قدیمی ترین کهکشان دنیا تبدیل می‌کند.
مطالعه دانشمندان بر جزئیات این یافته جدید، با عنوان «قدیمی‌ ترین کهکشان مارپیچی دنیا؛ یک دیسک 2.6 میلیارد ساله با سرعتی بسیار آهسته» نام‌گذاری شده و این نقطه از کیهان را به عنوان قدیمی ترین کهکشان دنیا معرفی می‌کند.
این تیم، شامل گروهی از دانشمندان دانشگاه تکنولوژی سوینبرن (Swinburne University of Technology)، دانشگاه لیون (University of Lyon)، دانشگاه پرینستون (Princeton University) و همچنین نفراتی از موسسه فیزیک راکا (Racah Institute of Physics) از دانشگاه اورشلیم (Jerusalem) است.
این گروه از محققان ضمن همکاری با یکدیگر، با استفاده از یک تکنیک جدید موفق به کشف قدیمی ترین کهکشان دنیا با نام A1689B11 شدند. این روش جدید، اخیرا به متد رایج ستاره‌شناسان برای رصد اجرام دور تبدیل شده و یکی از پیش‌بینی‌های نظریه نسبیت عام انیشتین است.
همانطور که در تصویر بالا پیداست، کهکشان مارپیچی A1689B11، در پشت خوشه‌ای عظیم از کهکشان‌ها قرار دارد که همچون عدسی گرانشی عمل کرده و دو تصویر بزرگ از این کهکشان مارپیچی رت در موقعیت‌های مختلفی از آسمان آشکار می‌سازد.
این تکنیک، ستاره‌شناسان را قادر می‌سازد که با جزئیاتی بی‌نظیر، کهکشان‌های باستانی را مشاهده کنند. در آخرین اکتشاف، ستاره‌شناسان موفق به آشکارسازی قدیمی ترین کهکشان دنیا شده‌اند. کهکشانی که نمای فعلی آن، ما را تا 11 میلیارد سال به عقب برمی‌گرداند.
محققان در ادامه مشاهدات خود، از طیف‌سنج میدان کامل نزدیک به مادون سرخ یا NIFS به منظور تایید هویت این کهکشان استفاده کردند. به لطف این تجهیزات، ستاره‌شناسان در حال حاضر به سرنخ‌های بسیاری پیرامون نحوه شکل‌گیری کهکشان‌ها دست یافته‌اند.
بر اساس رایج ترین دسته بندی موجود برای کهکشان‌ها که توسط ادوین هابل (Edwin Hubble) انجام شد، کهکشان‌ها در سه دسته (مارپیچی، بیضوی و عطسی) تقسیم می‌شوند. دسته دیگری که برای فرم کلی کهکشان‌ها تعریف شده، کهکشان‌های نامنظم نام دارد.
مطابق با این طرح، کهکشان‌ها با ساختار بیضوی شروع به شکل‌گیری کرده و سپس به یکی از مدل‌های عدسی، مارپیچی و یا نامنظم تبدیل می‌شوند. کشف این کهکشان مارپیچی جدید، ما را به درک کاملا تازه‌ای از زمان شکل‌گیری اولین کهکشان‌ها می‌رساند.
به عقیده ستاره‌شناسان، اکتشاف کهکشان مارپیچی A1689B11، کلیدی برای حل معمای تغییر شکل کهکشان‌های باستانی است. وجود کهکشان‌های مارپیچی در جهان اولیه، پدیده‌ای بسیار نادر و کمیاب به شمار می‌آید. این اکتشاف، به دانشمندان کمک می‌کند که نحوه تغییر یافتن ساختار کهکشان‌ها در طول دوره‌های چند میلیارد ساله را با دقت بیشتری مورد بررسی قرار دهند.
علاوه بر این، کهکشان مارپیچی A1689B11، دارای ویژگی‌های جالب توجهی است که دانشمندان را به درک کامل‌تری از این دوره تکامل در تاریخ کیهانی خواهد رساند. این ویژگی‌ها، در مقایسه با کهکشان‌های امروزی کاملا در تضاد است. اما نکته جالب اینکه ویژگی‌های کهکشان مارپیچی A1689B11، با سایر کهکشان‌های باستانی از این نوع نیز تفاوت دارد!
این کهکشان، ستاره‌ها را با سرعتی 20 برابر بیشتر نسبت به کهکشان‌های امروزی شکل می‌دهد. این روند، مشابه با عملکرد کهکشان‌های جوان در چندین میلیارد سال قبل است.
با این حال، بر خلاف دیگر کهکشان‌های باستانی، A1689B11 یک دیسک بسیار خنک و نازک است که با سرعت آهسته‌ای به چرخش خود ادامه می‌دهد.
در آینده این گروه از ستاره‌شناسان امیدوارند که

با مطالعات بیشتر بر روی این کهکشان، به جزئیات بیشتری از ماهیت آن دست یافته و آن‌ها را با خصوصیات سایر کهکشان‌های باستانی مقایسه کنند.
مطالعات فعلی این گروه از ستاره‌شناسان با تکیه بر تجهیزات NIFS ادامه خواهد داشت. اما این گروه از دانشمندان امیدوارند که با راه‌اندازی تلسکوپ فضایی جیمز وب (James Webb Space Telescope) در سال 2019، این یافته‌ها رنگ جدی‌تری به خود بگیرند.
این مطالعه و سایر مقالات مشابه با آن، ستاره‌شناسان را به اطلاعاتی حیاتی از اولین کهکشان‌های موجود در جهان و نحوه تغییر یافتن آنان در طول زمان می‌رساند.

#عمومی

احتمال وجود حیات بیگانه قوت گرفت
-----
وب سایت گجت نیوز - آرش صابری: دانشمندان اخیرا از وجود یک نیروی نامرئی در قمر انسلادوس خبر داده‌اند؛ اکتشاف جدیدی که احتمال وجود حیات بیگانه در زیر پوسته قمر را افزایش می‌دهد!
وجود فوران های آبی در قمر سیاره زحل برای اولین بار 12 سال قبل کشف شد. این فواره‌های آبی، از قسمت جنوبی این قمر یخی به فضا منتشر می‌شد و کشف آن، یکی از مهم‌ترین دستاوردهای چند دهه اخیر به شمار می‌رود.
در سال 2005 و مدت‌ها پیش از پایان یافتن ماموریت فضاپیمای کاسینی، این کاوشگر توانست برای اولین بار از وجود این فواره‌های آبی پرده‌برداری کند. دانشمندان امیدوارند که در آینده‌ای نزدیک، سرانجام بتوان به وجود حیات بیگانه (حتی در مقیاس سلولی) در قمر انسلادوس پی برد.
در طول تمام این سال‌ها، وجود این نیروی نامرئی در قمر انسلادوس برای دانشمندان جای تعجب داشت. به راستی منبع انرژی این قمر برای ادامه دادن فعالیت‌های این فوران‌ها کجاست؟ به تازگی گروهی از محققان به یافته‌های جدیدی پیرامون هسته سنگی این قمر دست یافته‌اند. به واقع می‌توان گفت که ساختار و ترکیبات هسته قمر انسلادوس، نقشی کلیدی را در وقوع این فواره‌ها بازی می‌کند.
دانشمندان بر این باورند که فوران‌های آبی که از سطح یخی قمر انسلادوس به بیرون منتشر می‌شود، حاصل فعالیت‌های یک اقیانوس آب شور در زیر یخ‌های این قمر است. بر اساس برآوردهای صورت گرفته، ضخامت پوسته یخی این قمر به طور متوسط 25 کیلومتر بوده و این ضخامت در نواحی قطبی، به مقدار متوسط 1 کیلومتر کاهش می‌یابد. این ضخامت اندک در نواحی جنوبی این قمر، سبب بروز شکستگی‌های بزرگ در سطح پوسته و در نهایت فوران‌های آبی از آن می‌گردد.
بررسی‌های فضاپیمای کاسینی نشان داد که دمای ای فوران‌های آبی حدودا 90 درجه سانتی‌گراد بوده و مقادیری از مواد معدنی از قبیل نمک و خاک را در خود جای داده است.
اما برای اینکه چنین تعاملی رخ دهد، لازم است که در داخل هسته فضایی برای جریان آب و در نهایت راه‌یابی این فوران‌ها به بیرون وجود داشته باشد. به بیان دیگر، دانشمندان برآورد کرده‌اند که حدودا 20 الی 30 درصد هسته قمر انسلادوس از آب تشکیل شده است! این منابع آبی، به عنوان یک نیروی نامرئی در قمر انسلادوس عمل می‌کند تا این فواره‌های آبی به بیرون راه پیدا کنند.
در یک شبیه‌سازی جدید، این گروه از محققان دریافتند که حرکت جزر و مدی حاصل از مدار بیضوی قمر انسلادوس، به دلیل وجود اصطکاک، موجب گرم شدن آب موجود در هسته این قمر می‌شود. این میزان از حرارت، همچون یک نیروی نامرئی در قمر انسلادوس نقش‌آفرینی می‌کند و در گرمایش اقیانوس‌های زیرسطحی این قمر، نقشی کلیدی دارد. به بیان دیگر، همزمان با اینکه دمای آب افزایش پیدا می‌کند، از طریق منافذ موجود در هسته به اقیانوس‌های زیرسطحی این قمر راه یافته و پس از آن، در قالب فوران‌های آبی به بیرون منتشر می‌شود.
وجود این میزان انرژی و حرارت در نواحی جنوبی، سبب می‌شود که این فوران‌های آبی دائما در قسمت جنوبی این قمر به بیرون منتشر شوند. این رویداد، دلیلی منطقی برای نازک بودن یخ‌های این ناحیه از قمر انسلادوس است. تکرار این فرآیند به مدت چند میلیارد سال، سبب شکل‌گیری اقیانوس‌های آب گرم در زیر پوسته یخی این قمر شده و احتمال وجود حیات بیگانه را در آن افزایش خواهد داد.
پیش‌تر نیز مقالاتی در این رابطه منتشر شده بود که از جمله آن‌ها، می‌توان به مطالعه‌ای اشاره کرد که انفجارهای رادیواکیتیوی در هسته قمر انسلادوس را عامل وقوع این پدیده می‌دانست.
گرمایش اقیانوس‌های زیرسطحی قمر انسلادوس، اگر به کمک انفجارهای رادیواکتیوی صورت گرفته باشد، این حرارت تنها چند میلیون سال تداوم خواهد داشت. این دوره زمانی کوتاه مدت، برای شکل‌گیری حیات بیگانه کافی نیست. ولی در صورتی که این دوره زمانی به مدت چند میلیارد سال دیگر دوام داشته باشد، شرایط شکل‌گیری حیات به حداکثر میزان خود خواهد رسید.
مونیکا گریدی (Monica Grady) به عنوان یکی از محققان علوم سیاره‌ای در دانشگاه آزاد (Open University) انگلستان می‌گوید: «یک اقیانوس آب گرم در صورتی که چند میلیارد سال بتواند این منابع آبی را در خود حفظ کند، محیطی بسیار عالی برای تکامل دادن حیات به شمار می‌رود. تکامل یافتن میکروب‌ها تا پستانداران بر روی زمین، 640 میلیون سال زمان برد. به همین دلیل، شرایط برای قمر انسلادوس نیز در تازه‌ترین مراحل خود قرار دارد. اگر این قمر در حدود 100 میلیون سال پیش شکل گرفته باشد، احتمالا مدت زمان بسیاری تا تکامل حیات بر روی آن زمان باقی مانده است.»

#عمومی

ستاره‌ای که پس از انفجار، نابود نمی‌شود!

منجمان رصدخانه "کک" در هاوایی ستاره‌ای را رصد کرده‌اند که پس از انفجار نیز نابود نمی‌شود.

http://www.bartarinha.ir/fa/news/628910/

#عمومی

کشف فسیل زنده در سواحل پرتغال!

محققان در سواحل پرتغال کوسه ای کشف کرده اند که ظاهر آن از ۸۰ میلیون سال قبل تاکنون تغییری نکرده است. این حیوان فسیل زنده لقب گرفته است.

http://www.bartarinha.ir/fa/news/629741/

Google+ post by Cassio Production
https://plus.google.com/+CassioProductionfilms/posts/MAUWQ5HDv71

اجرای تاتری براساس مفهوم نایقینی هایزنبرگ در لندن.

#عمومی

میرزاخانی در ایران مانده بود، در استخدام دانشگاهی مشکل پیدا می‌کرد!

استاد دانشگاه صنعتی شریف با بیان این که مریم میرزاخانی با بزرگی خود معیوب بودن نظام علمی ما را نشان داد اظهار داشت: اگر میرزاخانی در ایران مانده بود بی‌شک در استخدام دانشگاهی مشکل پیدا می‌کرد؛ نه می‌توانستیم از او ریاضی‌دانی جهانی تربیت کنیم و نه او را به کار می‌گرفتیم.

http://www.bartarinha.ir/fa/news/635249/