قراره بشینم یکی از مریض ترین مانگاهای ژاپن که مانگاکاش به خاطرش افتاده زندان رو بخونم

خودمم نمی‌دونم دردم چیه ولی خب شروع میکنم ببینم تا کجاش میتونم تحمل کنم

الان چک کردم چهار روز قبل که رییس قبلیم باهام تماس گرفت برم سیستم رو چک کنم تا امروز هیچ کس دیگه برام زنگ نزده به معنای واقعی کلمه هیچ کس

یهو خیلی حس تنهایی بهم دست داد😂

یه چیز دیگه هم فهمیدم
اینکه هائون و یوهان چقدر وایب نیروا و تایگر رو میدن بهم
آجوشی دقیقا مثل تایگر از بیرون خشک و جدیه اما از درون گرم و تنها و نیروا مثل هائون تنها کسیه که می‌تونه در برابرش مقاومت کنه و بشناستش

روزی که جرات نوشتن ماگرا و تایگر رو پیدا کنم یعنی تبدیل به یک نویسنده‌ی واقعی شدم
تا قبل از اون حتی یک کلمه از این دوتا سناریوی شاهکار رو نمینویسم :)

نیروا و تایگر اولین شخصیت های همجنسگرای من بودن تا قبل از اون هر چی می‌نوشتم یا سناریو سازی میکردم استریت بودن (مثل کاپلای ماگرا) حتی تو این سناریو هم به جز این دوتا بچه و جین و سایپر بقیه استریتن یا هیچ پارتنری ندارن واسه همین خیلی برام خاص ترن

نیروا عملا مثل مغز تایگر کار می‌کنه و قطعا دست و پاشون هم شانه در کل فداکاری که این سه تا دوست برای هم میکنن و عشق و وفاداری که به هم دارن خیلی برام خاصه
هر سه نفرشون به معنای واقعی کلمه برای هم زندگی می‌کنن ولی این وسواس برای تایگر بیشتره جوری که شان یه آسیب جزیی دید و پسرم ده نفر رو جلوش ردیف می‌کنه تا بگه کی این بلا رو سرش آورد (همه رو می‌کشه ولی اون یه نفر رو با شکنجه می‌کشه) آره خلاصه به طرز وحشتناکی خودم شخصیتی که خودم خلق کردم رو نمیتونم

این پسر تمام ایده آل هام رو چه توی ظاهر چه شخصیت چه ذهنیت توی خودش جا داده و ده ها بعد متفاوت داره
راستش دیگه حس نمیکنم تایگر یه شخصیت خیالیه چون کامل برام جون گرفته
با اینکه شخصیت های ماگرا خیلی قدیمی ترن و تمام داستان و جزییاتشون برای تکمیل شده ست ولی باز هم به اندازه‌ی تایگر واقعی نیستن برام

نمی‌دونم چرا انقدر دارم در مورد این حرف میزنم ولی وقتی شروع کنم جدی نمیتونم جلوی خودمو بگیرم :)
انگار دارم از دوست پسرم حرف میزنم🙂‍↕️

- ناراحت که نشدی؟
- نه بابا خوبم

نمیتونم توضیح بدم چقدر روی این تیکه ابسسدم

بابا یکی دیگه مرده چرا نت ما رو انگولک میکنین 🗿😔

عاشق فضای الان توییترم😂

ای کاش یاد بگیرم انقدر برای هر چیزی خودم رو کوچیک نکنم و بیچاره نشون ندم

اگه دنبال یک بی ال کیوت، با مفهوم و عمیق میگردین که شخصیت هاش روی پرچم سبز راه برن، این کار برای شماست

‏ما سرانجام شبی
مست و مدهوش و کمی ژولیده
با بدن های به خون غلطیده
بر مزار نجس و نحس شما میرقصیم

اون آدمی که حس می‌کنی از همه بهت نزدیک تره یهو از حرفا یا شوخی هات ناراحت میشه و تو باید کلی منت کشی کنی چون جنبه‌ی فان بحث رو نگرفته <<<<<<<<<<<<<<<<

So True...