بررسی_نظام_برنامه_ریزی_فضایی_در.pdf
1.2 MB
بررسی نظام #برنامه_ریزی #فضایی در فدراسیون روسیه
بررسی_عوامل_عمده_موثر_بر_نابرابری.pdf
20.2 MB
#پایان نامه عوامل عمده موثر بر #نابرابری_های #توسعه_منطقه_ای #استان_های #ایران با تاکید بر استان #کردستان
به راهنمایی دکتر #محمد_شیخی
دکتر #محمد_جمعه_پور
به راهنمایی دکتر #محمد_شیخی
دکتر #محمد_جمعه_پور
آخرین مصاحبه دیوید هاروی
✍ حسین ایمانی جاجرمی گفتگویی در تاریخ 2 سپتامبر 2017
(شنبه 11 شهریور 1396) در زمان استراحت کنفرانس ای اس آ، هاروی 82 ساله کیفی را همراه داشت که حاوی دو نسخه از آخرین کتابش با نام، «مارکس، سرمایه و دیوانگی عقلانیت اقتصادی» بود، کتابی که چند روز پیشتر به زبان انگلیسی منتشر شده بود. از هاروی پرسیدیم آیا افکار مارکس به کار قرن 21 می آید؟ او پاسخ داد مطالعه آثار مارکس در این زمان اهمیت زیادی دارد «زیرا به شیوه های بسیاری ما شرایط کار در قرن 19 را احیا کرده ایم». او گفت که نئولیبرالیسم نه تنها به دنبال کاهش قدرت کار است بلکه می خواهد آن را ناتوان از ایستادگی در برابر تغییرات شدیدی کند که ایجاد کرده است .
او گفت: «نئولیبرالیسم سرمایه داری می کوشد خود را البته منفعت طلبانه چیزی نشان دهد که در واقعیت وجود ندارد. بزرگترین انگیزه مارکس بت زدایی از فهم سرمایه بود و توضیح و روشن کردن این موضوع برای زمان حاضر اهمیت دارد».
هاروی که به شدت در باره آینده بدبین است گفت که او «به هیچ وجه در این باره که قرن 21 از قرن 20 بهتر خواهد بود خوش بین نیست».
گفتگو به حضور دونالد ترامپ در کاخ سفید هم پرداخت، مساله ای که هاروی نگرانی خود را بابت آن پنهان نمی کند.
«انتخاب ترامپ نتیجه این واقعیت است که بخش بزرگی از جمعیت از کارشان، از فرایندهای سیاسی بیگانه شده اند. مردمان بسیاری احساس درماندگی می کنند و به شیوه ای رفتار می کنند که متاسفانه با بیگانگی همبستگی دارد. آن ها ناامید و خشمگین هستند اما کاری برای تغییر نظام انجام نمی دهند. آن چه یک دولت چپ باید انجام دهد دادن معنا به زندگی روزانه است».
هاوری رویداد پرتاب موشک از کره شمالی برفراز ژاپن را به عنوان «دیوانگی محض» توصیف کرد و به این اشاره کرده که ترامپ هم به همان میزان «غیر قابل پیشی بینی» است و از این رو هیچ کسی نمی تواند نسبت به آن چه در آسیا دارد اتفاق می افتد بی تفاوت باشد. هاروی که آشکار مضطرب می نمود گفت: «از احتمال وقوع جنگ هسته ای در آن منطقه می ترسم».
در خصوص رویدادهای یونان هاروی به طور مشخص گفت که «وضعیتی که شما در آن قرار دارید به واقع هیج انتخابی جز انجام آن چه که تقاضای اتحادیه اروپاو صندوق بین المللی پول است، برای شما باقی نگذاشته است».
«واقعیت این است که آن ها غیر منطقی و احمق هستند اما هیچ امیدی به تغییر اوضاع نیست»، او این را هم افزود که گرچه انتخاب دوباره ی مرکل ممکن است بعضی چیزها را بهتر کند اما یونان انتخاب های زیادی ندارد.
«بله، شما می توانید برخی اقدامات را در حوزه اجتماعی انجام دهید که از نظر من در طولانی مدت مهم هستند، اما در حوزه اقتصاد، کاری از شما ساخته نیست...».
در ارتباط به گزینه های دولت یونان برای تغییر جامعه، هاروی به این اشاره کرد که برخی تغییرات در حوزه امور اجتماعی انجام شده اما کار چندانی برای دگرگونی انجام نشده به این معنا که برحسب سازمان دهی ساختار جمعیتی، جمعیت و توسعه نظام های جمعی تامین ضد نئولیبرال باشد.
«فرصت برای انجام کاری بیشتر از آن چه دولت انجام داده وجود دارد اما فکر می کنم شما گرفتار شیوه نتولیبرال انجام امور باشید». هاوری به تصریح نگرانی خود را در باره ظهور راست افراطی در اروپا بیان کرد و به این اشاره کرد که نیروهای مترقی می باید برای یافتن شیوه هایی برای چیره گی بر تفاوت هایشان برای تشکیل یک جبهه متحد علیه این جریان بکوشند.
«فکر می کنم مساله این است که چگونه می خواهیم به نیروی در حال رشد راست افراطی، جنبش نئونازی در مجارستان و کشورهایی مانند آن پاسخ دهیم. فکر می کنم مساله بزرگ این است که شما می خواهید یک مبارزه ضد سرمایه داری، یک مبارزه ضد نئولیبرال یا یک مبارزه ضد فاشیست داشته باشید یا خیر.
اکنون، افراد زیادی فهمیده اند که به احتمال ما باید برخی از تفاوت هایمان را در مبارزه منسجم ضد فاشیستی کنار بگذاریم. این کار به این معناست که بسیاری از چیزهایی که دوست داریم انجام شود انجام نخواهند شد، زیرا شرایط آن اتحادی که گفتم به گونه ای است که شیوه مترقیانه ای برای انجام امور به واقع در دست نخواهد بود».
✍ حسین ایمانی جاجرمی گفتگویی در تاریخ 2 سپتامبر 2017
(شنبه 11 شهریور 1396) در زمان استراحت کنفرانس ای اس آ، هاروی 82 ساله کیفی را همراه داشت که حاوی دو نسخه از آخرین کتابش با نام، «مارکس، سرمایه و دیوانگی عقلانیت اقتصادی» بود، کتابی که چند روز پیشتر به زبان انگلیسی منتشر شده بود. از هاروی پرسیدیم آیا افکار مارکس به کار قرن 21 می آید؟ او پاسخ داد مطالعه آثار مارکس در این زمان اهمیت زیادی دارد «زیرا به شیوه های بسیاری ما شرایط کار در قرن 19 را احیا کرده ایم». او گفت که نئولیبرالیسم نه تنها به دنبال کاهش قدرت کار است بلکه می خواهد آن را ناتوان از ایستادگی در برابر تغییرات شدیدی کند که ایجاد کرده است .
او گفت: «نئولیبرالیسم سرمایه داری می کوشد خود را البته منفعت طلبانه چیزی نشان دهد که در واقعیت وجود ندارد. بزرگترین انگیزه مارکس بت زدایی از فهم سرمایه بود و توضیح و روشن کردن این موضوع برای زمان حاضر اهمیت دارد».
هاروی که به شدت در باره آینده بدبین است گفت که او «به هیچ وجه در این باره که قرن 21 از قرن 20 بهتر خواهد بود خوش بین نیست».
گفتگو به حضور دونالد ترامپ در کاخ سفید هم پرداخت، مساله ای که هاروی نگرانی خود را بابت آن پنهان نمی کند.
«انتخاب ترامپ نتیجه این واقعیت است که بخش بزرگی از جمعیت از کارشان، از فرایندهای سیاسی بیگانه شده اند. مردمان بسیاری احساس درماندگی می کنند و به شیوه ای رفتار می کنند که متاسفانه با بیگانگی همبستگی دارد. آن ها ناامید و خشمگین هستند اما کاری برای تغییر نظام انجام نمی دهند. آن چه یک دولت چپ باید انجام دهد دادن معنا به زندگی روزانه است».
هاوری رویداد پرتاب موشک از کره شمالی برفراز ژاپن را به عنوان «دیوانگی محض» توصیف کرد و به این اشاره کرده که ترامپ هم به همان میزان «غیر قابل پیشی بینی» است و از این رو هیچ کسی نمی تواند نسبت به آن چه در آسیا دارد اتفاق می افتد بی تفاوت باشد. هاروی که آشکار مضطرب می نمود گفت: «از احتمال وقوع جنگ هسته ای در آن منطقه می ترسم».
در خصوص رویدادهای یونان هاروی به طور مشخص گفت که «وضعیتی که شما در آن قرار دارید به واقع هیج انتخابی جز انجام آن چه که تقاضای اتحادیه اروپاو صندوق بین المللی پول است، برای شما باقی نگذاشته است».
«واقعیت این است که آن ها غیر منطقی و احمق هستند اما هیچ امیدی به تغییر اوضاع نیست»، او این را هم افزود که گرچه انتخاب دوباره ی مرکل ممکن است بعضی چیزها را بهتر کند اما یونان انتخاب های زیادی ندارد.
«بله، شما می توانید برخی اقدامات را در حوزه اجتماعی انجام دهید که از نظر من در طولانی مدت مهم هستند، اما در حوزه اقتصاد، کاری از شما ساخته نیست...».
در ارتباط به گزینه های دولت یونان برای تغییر جامعه، هاروی به این اشاره کرد که برخی تغییرات در حوزه امور اجتماعی انجام شده اما کار چندانی برای دگرگونی انجام نشده به این معنا که برحسب سازمان دهی ساختار جمعیتی، جمعیت و توسعه نظام های جمعی تامین ضد نئولیبرال باشد.
«فرصت برای انجام کاری بیشتر از آن چه دولت انجام داده وجود دارد اما فکر می کنم شما گرفتار شیوه نتولیبرال انجام امور باشید». هاوری به تصریح نگرانی خود را در باره ظهور راست افراطی در اروپا بیان کرد و به این اشاره کرد که نیروهای مترقی می باید برای یافتن شیوه هایی برای چیره گی بر تفاوت هایشان برای تشکیل یک جبهه متحد علیه این جریان بکوشند.
«فکر می کنم مساله این است که چگونه می خواهیم به نیروی در حال رشد راست افراطی، جنبش نئونازی در مجارستان و کشورهایی مانند آن پاسخ دهیم. فکر می کنم مساله بزرگ این است که شما می خواهید یک مبارزه ضد سرمایه داری، یک مبارزه ضد نئولیبرال یا یک مبارزه ضد فاشیست داشته باشید یا خیر.
اکنون، افراد زیادی فهمیده اند که به احتمال ما باید برخی از تفاوت هایمان را در مبارزه منسجم ضد فاشیستی کنار بگذاریم. این کار به این معناست که بسیاری از چیزهایی که دوست داریم انجام شود انجام نخواهند شد، زیرا شرایط آن اتحادی که گفتم به گونه ای است که شیوه مترقیانه ای برای انجام امور به واقع در دست نخواهد بود».
Forwarded from کانال اطلاع رسانی زهرا احمدی پور
لیست محبوبترین شهرهای جهان که بیشترین تعداد گردشگر را طی سال 2016 داشته اند.
1- بانکوک – 21.47 میلیون گردشگر
2- لندن – 19.88 میلیون گردشگر
3- پاریس – 18.03 میلیون گردشگر
4- دبی – 15.27 میلیون گردشگر
5- نیویورک – 12.75 میلیون گردشگر
6- سنگاپور – 12.11 میلیون گردشگر
7- کوالالامپور – 12.02 میلیون گردشگر
8- استانبول – 11.95 میلیون گردشگر
9- توکیو – 11.70 میلیون گردشگر
10- سئول – 11.20 میلیون گردشگر
11- هنگکنگ – 8.37 میلیون گردشگر
12- بارسلونا – 8.2 میلیون گردشگر
13- آمستردام – 8 میلیون گردشگر
14- میلان – 7.65 میلیون گردشگر
15- تایپه – 7.35 میلیون گردشگر
16- رم – 7.12 میلیون گردشگر
17- اوزاکا – 7.02 میلیون گردشگر
18- وین – 6.69 میلیون گردشگر
19- شانگهای – 6.12 میلیون گردشگر
20- پراگ – 5.81 میلیون گردشگر
https://news.1rj.ru/str/ZahraAhmadipour
1- بانکوک – 21.47 میلیون گردشگر
2- لندن – 19.88 میلیون گردشگر
3- پاریس – 18.03 میلیون گردشگر
4- دبی – 15.27 میلیون گردشگر
5- نیویورک – 12.75 میلیون گردشگر
6- سنگاپور – 12.11 میلیون گردشگر
7- کوالالامپور – 12.02 میلیون گردشگر
8- استانبول – 11.95 میلیون گردشگر
9- توکیو – 11.70 میلیون گردشگر
10- سئول – 11.20 میلیون گردشگر
11- هنگکنگ – 8.37 میلیون گردشگر
12- بارسلونا – 8.2 میلیون گردشگر
13- آمستردام – 8 میلیون گردشگر
14- میلان – 7.65 میلیون گردشگر
15- تایپه – 7.35 میلیون گردشگر
16- رم – 7.12 میلیون گردشگر
17- اوزاکا – 7.02 میلیون گردشگر
18- وین – 6.69 میلیون گردشگر
19- شانگهای – 6.12 میلیون گردشگر
20- پراگ – 5.81 میلیون گردشگر
https://news.1rj.ru/str/ZahraAhmadipour
🔹سازمان زیباسازی شهر تهران🔹
🔹کانون تعاملات دانشجویی🔹
🔹 گروه شهرسازی، معماري، طراحی صنعتی🔹
" فراخوان شرکت در همایش بین المللی " مکان سازی و بازاریابی شهری"
کانون تعاملات دانشجویی سازمان زیباسازی شهر تهران در راستای شناخت دانشجویان با دانش و تجارب پژوهشگران و متخصصان دانشگاه های مطرح جهانی، اقدام به برگزاری همایش بین المللی " مکان سازی و بازاریابی شهری" و با حضور " پروفسور متئو روف" استاد برجسته استرالیای جنوبی، آدلاید برای دانشجویان شهرسازی و معماری نموده است. در این همایش پروفسور متئو روف پروژه های موفق خود در این حوزه را در کشورهای مالزی، سریلانکا و ویتنام نیز ارائه خواهد نمود.
🔺 محورهای همایش:
1. شهر خلاق
2. جشنوارها های شهری
3. مکان سازی و جشنواره های شهری
4. تعلق به مکان
5. توریسم میراث- محور
6. خاطره و مدیریت شهری
🔺 شرایط شرکت:
✔️ شرکت در این همایش برای تمامی افراد به صورت کاملا رایگان در نظر گرفته شده است.
✔️ به شرکت کنندگان حاضر در این همایش، گواهی حضور از سوی سازمان زیباسازی شهر تهران اعطا می گردد.
✔️ با توجه به ظرفیت محدود همایش، دوستانی که از حضور کامل خود در همایش اطمینان دارند اقدام به ثبت نام نموده و اولویت با افردای است که زودتر اعلام آمادگی نمایند.
🔺 زمان برگزاری:
27/ 06/ 1396 ساعت 12 الی 16
🔺مکان برگزاری همایش:
✔️ خیابان استاد نجات الهی (ویلا)، نبش ورشو، خانه اندیشمندان علوم انسانی
🔺نحوه ثبت نام:
✔️برای ثبت نام کافیست مشخصات خود شامل:
- نام و نام خانوادگی
- رشته تحصیلی
- شماره تلفن همراه
- شماره ملی
- نام پدر
را به ایمیل dabirkhane_zibasazi@yahoo.com و در قسمت subject، عنوان شرکت در همایش بین المللی " مکان سازی و بازاریابی شهری" به همراه نام و نام خانوادگی خود را درج نماييد و مشخصات درخواستی را به صورت کامل ارسال نمایید.
♦️ توجه: ارسال ایمیل به منزله ثبت نام شما می باشد لطفا منتظر دریافت ایمیل تاییدیه از سوی کارگروه ها نباشید.
🔺 باتوجه به ظرفيت محدود اولويت با دوستاني است كه زودتر اعلام آمادگي كرده باشند.
موفق و پیروز باشید.
🔹کانون تعاملات دانشجویی🔹
🔹 گروه شهرسازی، معماري، طراحی صنعتی🔹
" فراخوان شرکت در همایش بین المللی " مکان سازی و بازاریابی شهری"
کانون تعاملات دانشجویی سازمان زیباسازی شهر تهران در راستای شناخت دانشجویان با دانش و تجارب پژوهشگران و متخصصان دانشگاه های مطرح جهانی، اقدام به برگزاری همایش بین المللی " مکان سازی و بازاریابی شهری" و با حضور " پروفسور متئو روف" استاد برجسته استرالیای جنوبی، آدلاید برای دانشجویان شهرسازی و معماری نموده است. در این همایش پروفسور متئو روف پروژه های موفق خود در این حوزه را در کشورهای مالزی، سریلانکا و ویتنام نیز ارائه خواهد نمود.
🔺 محورهای همایش:
1. شهر خلاق
2. جشنوارها های شهری
3. مکان سازی و جشنواره های شهری
4. تعلق به مکان
5. توریسم میراث- محور
6. خاطره و مدیریت شهری
🔺 شرایط شرکت:
✔️ شرکت در این همایش برای تمامی افراد به صورت کاملا رایگان در نظر گرفته شده است.
✔️ به شرکت کنندگان حاضر در این همایش، گواهی حضور از سوی سازمان زیباسازی شهر تهران اعطا می گردد.
✔️ با توجه به ظرفیت محدود همایش، دوستانی که از حضور کامل خود در همایش اطمینان دارند اقدام به ثبت نام نموده و اولویت با افردای است که زودتر اعلام آمادگی نمایند.
🔺 زمان برگزاری:
27/ 06/ 1396 ساعت 12 الی 16
🔺مکان برگزاری همایش:
✔️ خیابان استاد نجات الهی (ویلا)، نبش ورشو، خانه اندیشمندان علوم انسانی
🔺نحوه ثبت نام:
✔️برای ثبت نام کافیست مشخصات خود شامل:
- نام و نام خانوادگی
- رشته تحصیلی
- شماره تلفن همراه
- شماره ملی
- نام پدر
را به ایمیل dabirkhane_zibasazi@yahoo.com و در قسمت subject، عنوان شرکت در همایش بین المللی " مکان سازی و بازاریابی شهری" به همراه نام و نام خانوادگی خود را درج نماييد و مشخصات درخواستی را به صورت کامل ارسال نمایید.
♦️ توجه: ارسال ایمیل به منزله ثبت نام شما می باشد لطفا منتظر دریافت ایمیل تاییدیه از سوی کارگروه ها نباشید.
🔺 باتوجه به ظرفيت محدود اولويت با دوستاني است كه زودتر اعلام آمادگي كرده باشند.
موفق و پیروز باشید.
نمایی زیبا از خیابان #ولیعصر از داخل #اتوبوسهای تهران/طراح
Forwarded from عباس وریج کاظمی
🔹چرا باید دانشگاه ها بخشی از فضای عمومی شهر باشند؟🔹
عباس کاظمی
@varijkazemi
1) فردا روز بازگشایی دانشگاه است، امید که روزی دربهای دانشگاه برای عموم مردم بازگشایی شود. منظورم از بازگشایی برای عموم به معنای دعوت همه مردم برای درس خواندن و مدرک گرفتن نیست( این امر که الان هم به مدد تجاریسازی محقق شده است) بلکه منظور این است که دانشگاه باید بخشی از فضای عمومی شهر باشد. در بسیاری از شهرها، دانشگاهها یکی از قدیمی ترین مکانهاییاند که میتوانند تاریخی بودن شهر را معنا کنند، ساختمان دانشگاه ها بخشی از هویت شهر محسوب میشوند. اما متاسفانه در ایران ، این ساختمانها و فضاهایی که دانشگاهها دارند همیشه به عنوان فضای بسته و خصوصی درک شده اند، دانشگاه جایی صرفا برای ورود دانشجویان و استادان همان دانشگاه است. حتی وقتی استادی اگر بخواهد وارد دانشگاهی دیگر شود باید احراز هویت شود. من همیشه وقتی که وارد دانشگاه تربیت مدرس می شوم حتی وقتی که به عنوان استاد مدعو در آنجا درس می دهم توسط نگاهبانان درب ورودی مورد پرسش قرار می گیرم. من از اینکه وارد پردیس اصلی دانشگاه تهران میشوم با اینکه روزگاری هیئت علمی آنجا بودم باید به نگهبانان نشان دهم برای چه کاری آنجا آمدهام. بسیاری از استادان زن و دانشجویان دختر برای ورود به دانشگاه دچار محدودیتهایی هستند ( گویا دانشگاه جایی کاملا مجزا از خیابان و زندگی روزمره است) مگر دانشگاه چه چیزی جز کتابخانه، کلاس و استادان و دانشجویانش دارد؟ چرا باید دانشگاه ملکی خصوصی به مثابه یک برج تلقی شود که تنها ساکنان آن حق استفاده از آنها را داشته باشند؟ چرا درب دانشگاهها به اندازه کافی حتی برای سایر پژوهشگران، دانشجویان و علاقمندان گشوده نیست؟
این در حالی است که چند دهه است فضاهای دانشگاه برای تاجران و دلالان باز شده است و به سادگی جایی برای اجاره دادن تالارها و کلاسها شده است. کنکوری ها برای نشستن در صندلی های دانشگاه، دانشگاه را تجربه کرده اند و سایر افراد برای شرکت در کنفرانسها و برنامه های بیرون از دانشگاه، فضای سالنهای اجاره ای دانشگاهی را تجربه کرده اند، اینها هیچکدامشان نشانه باز بودن فضای دانشگاه نیست، چرا که هیچ گاه خود دانشگاه موضوع توجه نبوده است. متاسفانه مردم عادی از حضور در دانشگاه منع شدهاند، دانشگاه نه تنها جایی برای مردم معمولی نیست بلکه سایر محققان و علاقمندان به آن نیز برای ورود بدان محدودیتهایی دارند. دانشگاه بدین ترتیب به مثابه فضای بسته عمل میکند، و درست به همین دلیل رابطهاش را با زندگی روزمره، با نیازهای عملی مردم و مسایل و مشکلاتشان گسسته شده است.
ایده عمومی کردن دانشگاهها نباید صرفا به گشودن درب دانشگاهها برای سایر محققان و دانشجویان تقلیل یابد بلکه باید دانشگاه جایی برای عموم باشد، برای آدمهایی که از سر کنجکاوی بخواهند درست مانند میدان شهر، یا سایر فضاهای شهری آن را ببینند. دانشگاه میتواند به فضای باز عمومی تبدیل شود، به جایی برای توریست ها، به جایی برای بازنمایی هویت شهری، جایی برای ثبت خاطرات جدید، جایی برای دیدن و بازنمایی رویاهای جوانان ایرانی.
تلقی دانشگاه به مثابه فضای باز عمومی، برای بسیاری از دانشگاههای بزرگ مانند دانشگاه تهران، دانشگاه شریف و یا امیرکبیر یا دانشگاههای مطرح در شهرستانها بیشتر از همه صدق می کند، جایی که ساختمانها از معماری و هویت خاص خود برخورداند، جایی که تاریخ دارند، جایی که ادمها از وجب به وجبشان خاطره دارند. دانشگاههای بزرگ باید از چنین استراتژی استقبال کنند، و وزارت علوم میتواند پیش رو تقویت چنین سیاست گذاری باشد تا سایر وزارتخانه ها در عمومی کردن برخی از مهمترین فضاهای تاریخی و مهم شان پیش قدم شوند.
@varijkazemi
مردم حق دارند تا دانشگاههای بزرگشان را ببنند، مردم حق دارند که در دانشگاه چیزهای مختلفی از زندگی را تجربه کنند، تجربه در کتابخانه ها، کافه ها و فضای سبز و سایر فضاهای مهم شان از حقوق شهروندی است. حضور عموم و در دسترس قرار گرفتن دانشگاه برای مردم بخشی از عدالت فضایی است که ما باید برای شهرهای مان درنظر بگیرم.
ادامه دارد🔻
عباس کاظمی
@varijkazemi
1) فردا روز بازگشایی دانشگاه است، امید که روزی دربهای دانشگاه برای عموم مردم بازگشایی شود. منظورم از بازگشایی برای عموم به معنای دعوت همه مردم برای درس خواندن و مدرک گرفتن نیست( این امر که الان هم به مدد تجاریسازی محقق شده است) بلکه منظور این است که دانشگاه باید بخشی از فضای عمومی شهر باشد. در بسیاری از شهرها، دانشگاهها یکی از قدیمی ترین مکانهاییاند که میتوانند تاریخی بودن شهر را معنا کنند، ساختمان دانشگاه ها بخشی از هویت شهر محسوب میشوند. اما متاسفانه در ایران ، این ساختمانها و فضاهایی که دانشگاهها دارند همیشه به عنوان فضای بسته و خصوصی درک شده اند، دانشگاه جایی صرفا برای ورود دانشجویان و استادان همان دانشگاه است. حتی وقتی استادی اگر بخواهد وارد دانشگاهی دیگر شود باید احراز هویت شود. من همیشه وقتی که وارد دانشگاه تربیت مدرس می شوم حتی وقتی که به عنوان استاد مدعو در آنجا درس می دهم توسط نگاهبانان درب ورودی مورد پرسش قرار می گیرم. من از اینکه وارد پردیس اصلی دانشگاه تهران میشوم با اینکه روزگاری هیئت علمی آنجا بودم باید به نگهبانان نشان دهم برای چه کاری آنجا آمدهام. بسیاری از استادان زن و دانشجویان دختر برای ورود به دانشگاه دچار محدودیتهایی هستند ( گویا دانشگاه جایی کاملا مجزا از خیابان و زندگی روزمره است) مگر دانشگاه چه چیزی جز کتابخانه، کلاس و استادان و دانشجویانش دارد؟ چرا باید دانشگاه ملکی خصوصی به مثابه یک برج تلقی شود که تنها ساکنان آن حق استفاده از آنها را داشته باشند؟ چرا درب دانشگاهها به اندازه کافی حتی برای سایر پژوهشگران، دانشجویان و علاقمندان گشوده نیست؟
این در حالی است که چند دهه است فضاهای دانشگاه برای تاجران و دلالان باز شده است و به سادگی جایی برای اجاره دادن تالارها و کلاسها شده است. کنکوری ها برای نشستن در صندلی های دانشگاه، دانشگاه را تجربه کرده اند و سایر افراد برای شرکت در کنفرانسها و برنامه های بیرون از دانشگاه، فضای سالنهای اجاره ای دانشگاهی را تجربه کرده اند، اینها هیچکدامشان نشانه باز بودن فضای دانشگاه نیست، چرا که هیچ گاه خود دانشگاه موضوع توجه نبوده است. متاسفانه مردم عادی از حضور در دانشگاه منع شدهاند، دانشگاه نه تنها جایی برای مردم معمولی نیست بلکه سایر محققان و علاقمندان به آن نیز برای ورود بدان محدودیتهایی دارند. دانشگاه بدین ترتیب به مثابه فضای بسته عمل میکند، و درست به همین دلیل رابطهاش را با زندگی روزمره، با نیازهای عملی مردم و مسایل و مشکلاتشان گسسته شده است.
ایده عمومی کردن دانشگاهها نباید صرفا به گشودن درب دانشگاهها برای سایر محققان و دانشجویان تقلیل یابد بلکه باید دانشگاه جایی برای عموم باشد، برای آدمهایی که از سر کنجکاوی بخواهند درست مانند میدان شهر، یا سایر فضاهای شهری آن را ببینند. دانشگاه میتواند به فضای باز عمومی تبدیل شود، به جایی برای توریست ها، به جایی برای بازنمایی هویت شهری، جایی برای ثبت خاطرات جدید، جایی برای دیدن و بازنمایی رویاهای جوانان ایرانی.
تلقی دانشگاه به مثابه فضای باز عمومی، برای بسیاری از دانشگاههای بزرگ مانند دانشگاه تهران، دانشگاه شریف و یا امیرکبیر یا دانشگاههای مطرح در شهرستانها بیشتر از همه صدق می کند، جایی که ساختمانها از معماری و هویت خاص خود برخورداند، جایی که تاریخ دارند، جایی که ادمها از وجب به وجبشان خاطره دارند. دانشگاههای بزرگ باید از چنین استراتژی استقبال کنند، و وزارت علوم میتواند پیش رو تقویت چنین سیاست گذاری باشد تا سایر وزارتخانه ها در عمومی کردن برخی از مهمترین فضاهای تاریخی و مهم شان پیش قدم شوند.
@varijkazemi
مردم حق دارند تا دانشگاههای بزرگشان را ببنند، مردم حق دارند که در دانشگاه چیزهای مختلفی از زندگی را تجربه کنند، تجربه در کتابخانه ها، کافه ها و فضای سبز و سایر فضاهای مهم شان از حقوق شهروندی است. حضور عموم و در دسترس قرار گرفتن دانشگاه برای مردم بخشی از عدالت فضایی است که ما باید برای شهرهای مان درنظر بگیرم.
ادامه دارد🔻
Forwarded from عباس وریج کاظمی
2) در بسیاری از کشورهای دنیا به خصوص در دانشگاههای امریکایی، بازدید از دانشگاه ( همان طور که بازدید از فضاهای سیاسی مهم مانند پارلمان ) به سادگی ممکن است. شما به سادگی میتوانید از پردیس دانشگاه کلمبیا یا دانشگاه نیویورک دیدن کنید. اتوبوسهای توریستی به سادگی شما را به دانشگاه هاروراد یا ام آی تی در بوستون می برند، یا اینکه شما به عنوان توریست میتوانید یک روزتان را در پردیس دانشگاه ییل در نیوهون بگذرانید، از ساختمانهایش دیدن کنید، با دانشجویانش ارتباط بگیرید، استادانش را ببینید. بخشی از این دسترسی با برداشتن دیوارهای دانشگاه ممکن شده است. دیوارهای دانشگاه در ایران فقط دیوار به معنای ساده آن نیست. این دیوارها مرز بین جامعه و آنچه آن را علم نامیده اند هستند. درواقع این دیوارها مرز بین واقعیت و جهانی تخیلی اند که ما آن را دانشگاه مینامیم. دانشگاه، جهان در خود فروبستهای است که از موضوعات موهوم سخن میگوید بدون انکه برایش مهم باشد جامعه به چه چیزهایی نیاز دارد. دانشگاههای ایرانی برای خودشان است که موضوعیت دارند: دانشگاه برای دانشگاه!
اگر دیوارهای دانشگاهها برداشته شود مسایل دانشگاه هم تغییر خواهد کرد، شور زندگی بدان باز خواهد گشت، مردم عادی هر روز از درون آن بدان سمت خیابان عبور می کنند، شاید هم لختی در آن استراحت کنند، دانشجویان خود را ایزوله نخواهند کرد و استادان که صرفا بین فضای بسته خانه و فضای بسته محل کارشان تردد میکنند نیز شاید با جامعه آشتی کنند.
کاش اول مهری بیاید تا دانشگاه به روی عموم باز شود، نه برای تجارت و کسب مدرک بلکه برای دیدن و استفاده از آن فضا، حس گرفتن در آن و ملحق کردن آن به سایر بخشهای زندگی روزمره ما.
عباس کاظمی
@varijkazemi
این مطلب به دلیل محدودیت صفحه تلگرامی در دو تکه آمده است اما ذیل یک موضوع تعریف شده است. انتشار آن با ذکر منبع بلامانع است.
اگر دیوارهای دانشگاهها برداشته شود مسایل دانشگاه هم تغییر خواهد کرد، شور زندگی بدان باز خواهد گشت، مردم عادی هر روز از درون آن بدان سمت خیابان عبور می کنند، شاید هم لختی در آن استراحت کنند، دانشجویان خود را ایزوله نخواهند کرد و استادان که صرفا بین فضای بسته خانه و فضای بسته محل کارشان تردد میکنند نیز شاید با جامعه آشتی کنند.
کاش اول مهری بیاید تا دانشگاه به روی عموم باز شود، نه برای تجارت و کسب مدرک بلکه برای دیدن و استفاده از آن فضا، حس گرفتن در آن و ملحق کردن آن به سایر بخشهای زندگی روزمره ما.
عباس کاظمی
@varijkazemi
این مطلب به دلیل محدودیت صفحه تلگرامی در دو تکه آمده است اما ذیل یک موضوع تعریف شده است. انتشار آن با ذکر منبع بلامانع است.