" U’re so lovely baby. "

It’s raining inside.

می‌خوام اسم اینجارو عوض کنم.
سو؛

از ذهن‌های آشفته‌ی نیمه‌شب بگو.

هرروز دوستای جدیدتر و بیشتری پیدا می‌کنم که بیشتر حال حرف زدن باهاشون رو ندارم.

بعدها نام مرا باران بگو.

بعدها نام مرا دریا بگو.

دایناسور و ماکیاتو هم بگو.

اصلا چون تویی، هرچی بگی حله.

-

این غم دیگه توصیف شدنی‌ نیست. تو گویی غم با من و درون من رشد کرده.

یه شب توو هوایِ سرد، با یه پرواز بد، می‌ری.
#PS752

من دلم می‌خواست یک ابر پنبه‌ای رها باشم که بالاخره یه صبح زود بارون می‌شه. یا یه شاخه از یه درخت قهوه توی کلمبیا که نهایتش یه فنجون فرانسه می‌شه. یا چند قطره از آب نهر که میره یه جایی رو سرسبز کنه. یه گیاه داوودی که توی پاییز چند تا گل نارنجی می‌ده. یه قسمت کوچیکی از تنه یه درخت سرو که کاغذ می‌شه و بعدا روش غزل شماره ٢٧ شکسپیر چاپ می‌شه. اولین اشعه‌های طلایی خورشید که صبح می‌تابن روی زمین. یا یه ستاره‌ای خیلی دور از کهکشان راه شیری که سال‌ها مرده اما نورش رو همچنان می‌شه دید. اما من هیچ‌کدوم این‌ها نشدم. من آدم شدم و نمی‌دونم این دقیقا چه معنایی داره.

-

فاینلی، تونستم یه استوری بذارم که کراشم ریپلای کنه.

باشه حالا خبر زامبی تکذیب شد. خبر اینکه‌‌ ما داریم تو ایران زندگی می‌کنیم که واقعیت داره.