- تو شبی؟
+ غروبم.
- توی شب؟
+ روز. حتی توی روشن‌ترین ثانیه‌های زندگی هم غروبم.

هرکسی که شب نمی‌شه. شب بودن فقط به تو میاد.

اگر شبیه‌شون نباشی، پیدا می‌شی.

هروقت زمزمه‌ها زنده می‌شه،
واقعیت می‌میره.

نویسنده‌ت رو ملاقات نکن.

با هر نویسنده‌ای وارد رابطه نشو.

کتاب و قلمش رو دوست داشته باش اما از شخصیتش خدا نساز.

عاشق کلمات نشو. عملکرد رو ببین.

همون‌جا که گوگوش می‌گه:
«حالا یه مرداب شدم. یه اسیر نیمه‌جون
یه طرف می‌رم تو قبر، یه طرف به آسمون.»

Eat the rude!

«عشق قبل از جنسیت به‌وجود میاد.»

اسم دوم اضطراب، سرطانه.

خود بقا انقدر توی مودش زندگی نکرده که ما کردیم.

امشب خیلی اسلحه بودم.

- جهنم هرکس یه شکلی داره. مال تو چطوریه؟
+ شبیه توئه.

چقدر سخت می‌شه 'زنده بودن' رو احساس کرد.

- سیگار؟
+ ممنون، توی ترکم.
- چایی چی؟
+ بله، لطفا.
- پس سیگار دیگه؟
*مکث کردن
+ آره، یه نخ بده.

- یه سریال رمانتیک معرفی کن.
+ هنیبال.

جمعه‌ها رو نیستم واقعا.

می‌دونم سختته ولی مجبوری.
مجبوری وگرنه تمامش بی‌معنی می‌شه.

- فایده‌ی ارتباط و خاطره ساختن با آدم‌ها و بعد جدا شدن ازشون و دوباره تبدیل شدن به غریبه‌هایی که تمام یا بخشی ازت رو می‌شناسن چیه؟
+ در لحظه زندگی کردنشون. تمام زندگی راجع به در لحظه زندگی کردنه.