"Always the savior never the saved"

عصبانی‌شون کن.
عصبانی‌شون کن و ببین واقعا تمام مدت چطوری می‌دیدنت.

چطوری می‌شه دلتنگ چیزی شد که هیچ‌وقت نداشتیش؟

- چاییت رو با چه طعمی می‌خوری همیشه؟
+ مردگی.

«حتی اگر تجربه‌‌هاتون شبیه به‌هم باشه باز هم میزان بار احساسیش یکی نیست. نمی‌تونی توقع داشته باشی تمام تو درک بشه. هیچ‌کس مثل تو، تو بودن رو درک نمی‌کنه.»

- تو شبی؟
+ غروبم.
- توی شب؟
+ روز. حتی توی روشن‌ترین ثانیه‌های زندگی هم غروبم.

هرکسی که شب نمی‌شه. شب بودن فقط به تو میاد.

اگر شبیه‌شون نباشی، پیدا می‌شی.

هروقت زمزمه‌ها زنده می‌شه،
واقعیت می‌میره.

نویسنده‌ت رو ملاقات نکن.

با هر نویسنده‌ای وارد رابطه نشو.

کتاب و قلمش رو دوست داشته باش اما از شخصیتش خدا نساز.

عاشق کلمات نشو. عملکرد رو ببین.

همون‌جا که گوگوش می‌گه:
«حالا یه مرداب شدم. یه اسیر نیمه‌جون
یه طرف می‌رم تو قبر، یه طرف به آسمون.»

Eat the rude!

«عشق قبل از جنسیت به‌وجود میاد.»

اسم دوم اضطراب، سرطانه.

خود بقا انقدر توی مودش زندگی نکرده که ما کردیم.

امشب خیلی اسلحه بودم.

- جهنم هرکس یه شکلی داره. مال تو چطوریه؟
+ شبیه توئه.

چقدر سخت می‌شه 'زنده بودن' رو احساس کرد.