کاش برگردم خسته شدم از اینجا
نیاز دارم پیش بقیه باشم نه یه مشت درخت

همیشه من آهنگ می‌فرستم
حالا شما بفرستین واسم هوم؟

به دنیای زنده‌ها برگشتم

خب اگه اینا رو نداشتی که من نمی‌خواستم بخونمت

There was blood in the air
I was on all fours, screaming life isn't fair
Break down these walls
As their marksmen hit their marks
And their cloaks of justice are only cloaks after all

شما شاهد باشین

تو رو خدا یکی اینو بنویسه
التماس می‌کنم حتی

منم دقیقا همین بودم با حملات اضطرابم وقتی مامانم می‌گفت خواهرتو ببر مدرسه. و دقیقا همینطوری توسط خانواده مسخره می‌شدم.

اینطوری که:
- وا مگه چی ازت خواستیم؟ سر کوچه‌ست دیگه ببرش بیا.
- یه سوپرمارکت می‌خوای بری بیایا این اداها چیه.
- یه حساب نمی‌تونی باز کنی خودت؟

و مغز موقع انجام اون کارا:
- اگه باهام حرف بزنن چی؟
- دارن نگاهم می‌کنن نمی‌تونم نفس بکشم.
- نمی‌تونم باهاش حرف بزنم بالا میارم.

واقعا معجزه بود بهتر شدنم.

توی مسیر آهنگ گوش دادن با صدای بلند واقعا کمک می‌کرد و حتی به اطراف نگاهم نمی‌کردم و تمام مدت سرم پایین بود و فقط با ماسل مموری حرکت می‌کردم. برای همین بعضی وقت‌ها ممکن بود توی محله‌ی خودمون گم بشم.

یه آهنگ هم امشب واسه همه‌تون ~

آه دوتا آهنگ دیگه مونده تا فرورودین تموم شه.
خوشحالم هر شب بخشی از من رو قبول کردید و آهنگ‌‌هایی که فرستادم واستون به دلتون نشست. بیاید سال دیگه هم انجامش بدیم ^-^

چرا تولدم نمی‌شه؟ می‌خوام برینم تو موهام.
اردیبهشت شو دیگه لعنتی.

من واقعا می‌خوام باادب باشم فحش ندم و جملات قشنگ و کلمات سنگین استفاده کنم. ولی چرا نمی‌شه یعنی اصلا انگار یه چیزی کمه مفهموم خوب رسونده نمی‌شه طرف عمق حرفمو درک نمی‌کنه.

آهنگ امشب رو وقتی گوش می‌دید به نظر متن مهمی نداره و فقط سنگینی بدی روی قلبتون میاره که حتی دلیلش رو نمی‌دونید.
حالا، اگه دارید بهش گوش می‌دید متوقفش کنید.

"مادرش اونقدر که باید براش مادری نکرد. مثل بقیه‌ی مادرهای دیگه نبود و اختلافات زیادش با پدرش هم چیزی رو بهتر نمی‌کرد. اونقدری از هم فاصله داشتن که حتی می‌تونست بگه مادرش رو نمی‌شناسه.
ولی بین همه‌ی اون مشکلات، محبت‌های اون زن چیزی بود که از یادش نمی‌رفت. طوری که صداش می‌زد جوری که نوازشش می‌کرد روشی که عشق می‌ورزید.
تا وقتی که سرطان از پا درش آورد و پسر هر روز زجر کشیدنش رو می‌دید تا جایی که هیچ دارویی روش اثر نداشت.
و توی بیمارستان فقط به یه چیز فکر می‌کرد.
"قبل از اینکه بمیره باید بهش بگم دوستش دارم."
کنار نشست و گفت و گفت و گفت و گفت.
و بالاخره، مادرش جلوی چشم‌هاش مادرش مرد."

این آلبوم برای مادرش ساخته شده. از اسم روی آلبوم گرفته تا کاورش و آهنگی که براتون فرستادم.
و حالا می‌خوام آهنگ رو از اول پلی کنید به حرف‌هاشون گوش بدین.