حتی خوندن همین هم....🥹

آه دوباره از اون شباست

بعضی وقتا حرصم می‌گیره از اینکه مکانیزم دفاعیم در برابر نابود شدن سلامت روانم خوندن فن فیکشن و عاشقانه‌های زرد و مانهواهاییه که سر و ته ندارن. ولی تقریبا پنج صبحه و من دارم با چند نفر دیگه سر یه مانهوای مزخرف حرص می‌خورم و امیدوارم وقتی بیدار می‌شم روز بهتری باشه.

دلم واسه عینک‌های قبلیم تنگ شده این جدیدا خیلی زشتم می‌کنن... دوسشون ندارم.
شاید اگه می‌دیدم چی دارم می‌ذارم روی صورتم می‌تونست به انتخابم کمک کنه ولی... دفعه‌ی بعد باید سمن و آنا رو ببرم با خودم.

تا حالا از شدت غم حالت تهوع گرفتین؟

باورم نمی‌شه به سنی رسیدم که می‌تونم بقیه رو برای مدرسه رفتن بولی کنم. واقعا خوشحالم.
ولی‌کاش توی همین سن بمونم نمی‌خوام به ۲۳ برسم.

Think of all the horrors that I promised you I'd bring

کاش برگردم خسته شدم از اینجا
نیاز دارم پیش بقیه باشم نه یه مشت درخت

همیشه من آهنگ می‌فرستم
حالا شما بفرستین واسم هوم؟

به دنیای زنده‌ها برگشتم

خب اگه اینا رو نداشتی که من نمی‌خواستم بخونمت

There was blood in the air
I was on all fours, screaming life isn't fair
Break down these walls
As their marksmen hit their marks
And their cloaks of justice are only cloaks after all

شما شاهد باشین

تو رو خدا یکی اینو بنویسه
التماس می‌کنم حتی

منم دقیقا همین بودم با حملات اضطرابم وقتی مامانم می‌گفت خواهرتو ببر مدرسه. و دقیقا همینطوری توسط خانواده مسخره می‌شدم.

اینطوری که:
- وا مگه چی ازت خواستیم؟ سر کوچه‌ست دیگه ببرش بیا.
- یه سوپرمارکت می‌خوای بری بیایا این اداها چیه.
- یه حساب نمی‌تونی باز کنی خودت؟

و مغز موقع انجام اون کارا:
- اگه باهام حرف بزنن چی؟
- دارن نگاهم می‌کنن نمی‌تونم نفس بکشم.
- نمی‌تونم باهاش حرف بزنم بالا میارم.

واقعا معجزه بود بهتر شدنم.