بخاطر رفتارهای بایرن و تصمیمات نه چندان بالغانه‌ش و اینکه نتونست دیگه نظر مردم به خودش رو تحمل کنه تصمیم گرفت از کشورش بره و اروپا رو بگرده (به طوری خودش رو تبعید کرد)
و برای این کار یه پزشک همراه انتخاب کرد.

و اینجا جان ویلیام وارد می‌شه.

گرایش جنسی لرد بایرن هیچ وقت مشخص نبود. دوران ویکورین و قرن ۱۹ و غیرقانونی بودن و قبح داشتن رابطه‌ی دوهمجنس و اعدام شدنشون باعث شده بود کسی نتونه گرایشش رو به صراحت اعلام کنه. ولی خب، بایرن شاعر بود! و دوستان مرد نزدیک زیادی داشت =)

یکی از اونا John Clare بود که بایرن در وصفش می‌گفت:
I never hear the word “Clare” without a beating of the heart

و John Edleston که اگه کسی درمورد من اینطوری حرف می‌زد بهش می‌گفتم ما چی هستیم؟

his voice first attracted my notice, his countenance fixed it, & his manners attached me to him forever

و آره بایرن با جان‌های زیادی در ارتباط بود :>

کسی نمی‌دونه چرا جان توسط بایرن به عنوان پزشکش انتخاب شد. ولی خب ما زیبایی، سن کم و ایتالیایی بودنش رو نادیده می‌گیریم و به روی لرد نمیاریم.

این دو نفر همراه باهم سفر می‌کنن تا زمانی که بایرن یه ویلا توی ژنو اجاره می‌کنه و اونجا با ماری شلی، همسرش و خواهر ناتنی‌ش آشنا می‌شه.

(وای وای این قسمتشو خیلی دوست دارم)

یه شب اینا دور هم جمع شده بودن و داشتن قسمتی از افسانه‌های ترسناک آلمانی رو می‌خوندن که یه ایده به ذهن بایرن رسید و بهشون گفت که بیاین یه چالش بذاریم و هرکس یه داستان ترسناک بنویسه.
و بله ماری شلی فرانکشتاین رو خلق کرد =)

حالا با این قسمت کاری نداریم.
مهم چیزیه که جان نوشت.
The Vampyre
و نصفه رها شد.

بعد از مدتی بایرن، جان رو مرخص می‌کنه می‌گه دیگه باهاش کاری نداره و جان بعد از مدتی موندن در ایتالیا به انگستان بر می‌گرده. و به دستور شخصی داستانش رو کاملش می‌کنه.

داستان درمورد شخصی به اسم Lord Ruthven و همراه و دوستش Aubreyعه که کنار هم دور اورپا سفر می‌کنن. و توی سفر آبری متوجه تغییر رفتار راتون می‌شه. مردی که زجر دادن دیگران لذت می‌بره و شبیه کسایی نیست که دیده. و انقدر شدت می‌گیره که نمی‌تونه تحمل کنه و از پیشش می‌ره و به یونان سفر می‌کنه. اونجا عاشق زنی می‌شه و از لرد براش می‌گه و با توضیحات اون زن می‌فهمه که چقدر رفتارش به خون‌آشام‌های یونانی شبیه بوده‌. مدتی بعد عشقش کشته می‌شه. گلوی بریده شده و خنجری کنارش.

و وقتی که آبری بیمار می‌شه. لرد برمی‌گرده. (درمورد خون‌آشام‌های یونانی اینجا توضیح دادم)

کامل تعریفش نمی‌کنم ولی چیزی که اینجا اهمیت داره شباهت جان و بایرن به لرد و آبریه.
و نوع نوشته و رفتاری که خون‌اشام توی داستان از خودش نشون می‌ده. رابطه‌ای که باهم دارن و اتفاقاتی که بینشون میفته. (مرد فن فیکشن نوش-)
گفته شده رفتار خود لرد بایرن هم به خون‌آشام‌ها شباهت داشته. علاقه‌ای که رابطه‌ی جنسی نشون می‌داده و رها کردن زنانی که باهاشون بوده. شخصیت عجیبش و حرفایی که بعضی وقت‌ها می‌زده.
"I almost rejoice when one I love dies young, for I could never bear to see them old or altered."

این داستان بدون اجازه‌ی جان توی مجله با اسم لرد بایرن چاپ می‌شه و تا زمانی که خود بایرن و جان اعلام می‌کنن که این نوشته در دقیقا کار John William Polidori بوده و The Vampyre تبدیل به اولین داستان خون‌آشامی توی ادبیات می‌شه.

وقتی که به تمام جزئیات نگاه می‌کنیم. قرن ۱۹ای که توش کوییرها حق نشون دادن گرایششون رو نداشتن و تنها جایی که می‌تونستن کنار هم باشن molly housها بوده و انسان‌هایی که جسورانه اصرار داشتن این عشق و جاذبه‌ی جنسی رو نشون بدن و ظهور ومپایریسم و نوشته‌های اروتیک و جنسی باعث می‌شه ومپایر همراه با "اولین داستانی که ومپایریسم رو وارد ادبیات کرد" تبدیل به "اولین داستان کوییر کدد درمورد خون‌آشام‌ها بشه"

و توسط استوکر ادامه داده شد.

نحوه‌ی شخصیت پردازی زنانه‌ی هارکر و آبری و شباهتشون به همدیگه در کنار خون‌‌آشامی که نماد aristocratها و مردانگی بوده و ارتباطی که باهم داشتن کامل نشون می‌ده استوکر با اینکه نمی‌خواسته اون جلوه‌ی جنسی و اغواگرانه‌ی خون‌آشام‌ها رو نشون بده، خواسته یا ناخواسته از ومپایر پالیدری الهام گرفته.

ببخشید اگر طولانی شد. معمولا نمی‌تونم به موقع دهنمو ببندم و همینطوری برای خودش می‌ره🙏

ولی همیشه این نگاه مردانه/زنانه‌ی ویکتورایی‌ها و در نظر گرفتن طبقه‌ی اجتماعی توش (همیشه اون شخص رده بالا ظاهری masculine داره و اون فرد همراهش feminine و آرومه) برام جالب بوده. و توی ومپایر و دراکولا هم کاملش مشخصه (آبری و راتون/دراکولا و هارکر).