Fu Inlé – Telegram
Forwarded from 𝘵𝘩𝘦 𝘥𝘢𝘺 𝘢𝘧𝘵𝘦𝘳 𝘦𝘵𝘦𝘳𝘯𝘪𝘵𝘺 (•°𝑾𝒊𝒍𝒍𝒐𝒘)
i was today years old when i learned what "sea shanty" means
لند شنتی‌ها هم خیلی زیبان ولی
این یکی از لند شنتی‌های موردعلاقه‌مه
یه مدت عادت داشتم سوار ماشین که می‌شم برای مسافرت بگم
oh yeee haaaara I'm taking me carra =)
این یکی سی شنتی نیست ولی معمولا هر شنتی سینگری که ببینی حداقل یکبار کاورش کرده. این یه آهنگ برای قرن ۱۹ عه که یکی از آهنگ‌های فولک معروف ایرلنده. درمورد یه ایلندیه که تصمیم می‌گیره سفر کنه و همه‌جا رو بگرده‌. کتک می‌خوره دریا زده می‌شه با زن‌های زیبا آبمو می‌خوره و به می‌ره انگلیس =)
اینا دوتا از ورژن‌های موردعلاقه‌من
🍓1
و این سه تا
و الان دیگه خفه می‌شم
Fu Inlé
The Longest Johns – Here's a Health to the Company
+ این ورژنش بهترین ورژنشه
Fu Inlé
لند شنتی‌ها هم خیلی زیبان ولی
آها یه چیزی درمورد این هست که معمولا به این اسم خطاب نمی‌شن (خیلی بحث هست سرش که باید استفاده بشه یا نه) چون خود شنتی برای دریاست. و بعضیا می‌گن باید slave song یا work song استفاده کنیم.
نمی‌دونم چیزی درمورد military cadence می‌دونید یا نه ولی شعرهاییه که موقع دویدن و رژه رفتن استفاده می‌شه و اونا هم نوعی ورک سانگن.
اولین بار هم آمریکا توی جنگ جهانی دوم ازش استفاده کرد و بعدها توی ارتش جا افتاد.
و توی خود ارتش آمریکا همه قبول دارن که marine corpsها cadence های بهتری دارن (راست می‌گن)
حالا چرا ازش استفاده می‌کنن؟
تاثیر جسمی و روانی زیادی روی سربازهای (به مارین‌ها نگین سرباز) داره و توی حفظ قدرت خیلی بهشون کمک می‌کنه. (واسه DS حنجره نمی‌مونه)
این یه نمونه‌ش
این no pain no gain خیلی توی ارتش‌ها استفاده می‌شه و تبدیل به یه pain behavior شده.
حالا این چیه؟
پاسخیه که هر انسان به درد می‌ده. چه توی رفتارش چه توی افکارش