انسان نیاز به نظم داره.
موجودیه که همیشه دنبال دلیل و جواب "چرا"های بی‌پایانش بوده. ما درمورد چیزی مثل یونان باستان حرف نمی‌زنیم. ما درمورد غارنشین‌هایی حرف می‌زنیم که دیوارهای غار رو نقاشی می‌کردن و دور آتش می‌رقصیدن و خرس و گرگ و پرنده‌ها رو می‌پرستیدن.

اونا نمی‌دونستن رعد و برق چرا به وجود میاد. اونا نمی‌دونستن طوفان چرا وجود داره و چطور می‌تونن ازش درامان بمونن.

و باید براش دلیل پیدا می‌کردن.
اوه هیچ انسانی نمی‌تونه کاری کنه بارون بباره! پس کسی قدرتمندتر از قوی‌ترین شکارچی قبیله وجود داره. کسی که می‌تونه کاری کنه در لحظه کشته شی. کسی که می‌تونه کاری کنه شکارت موفقیت آمیز باشه.

اوه رودخونه‌ای که کنارش گندم کاشته بودیم طغیان کرد؟ حتما کار یه قدرت برتره.
اوه زنان قبیله توی بارداری مشکل دارن؟ حتما بخاطر کسیه.
پس چکار کنیم که این مشکل‌ها برطرف شن؟ از دارایی‌هامون پیشکش می‌کنیم. اون قدرت برتر عصبانیه پس ما نیازداریم باارزش‌ترین چیزی که داریم رو تقدیمش کنیم.

بیشتر حرفم اینه که، چطوری یه به اصطلاح «جواب» تبدیل به یه داستان بزرگ و طولانی و باجزئیات شده، چطوری بین افراد منتقل و بعد پذیرفته شده، چطوری اینقدر اورجیناله، چطوری این جواب‌های تکی بهم مربوط شدن و شدن یه مجموعه

همه‌ی اساطیر اینطوری نیستن.
برای مثال اساطیر اسلاو. خیلی بهم‌ریخته‌ان و چندخدا ممکنه باهم اشتباه گرفته بشن و زیاد پیش نمیاد چیزی با جزئیات بابا یاگا داشته باشی.
اساطیر یونان تنها استثنایی هستن که انقدر معروف و با جزئیات شدن .
مردم تا قبل از قرن ۱۹ اصلا نمی‌دونستن اساطیر چین. کسی بهشون اهمیت نمی‌داد!

و خب این کاملا تقصیر یونانی‌هاست =)

یونانی‌ها اساطیرشون پیچ ‌و تاب می‌دادن و می‌نوشتن و اصلاح می‌کردن و هرچقدر دراماتیک‌تر بهتر و رومی‌ها؟ اساطیر یونان رو پخش می‌کردن =)

ایران رو ببینید. ما فولکلور خیلی غنی و پیچیده‌ای داریم و چقدرش ثبت شده؟ تقریبا پنج درصدش و بقیه داستان‌هایی هستن که دهان به دهان نقل شدن و تغییر کردن و هرکس ورژن خودش رو ساخته‌

شما می‌دونید وقتی زئوس داشته یکی رو گول می‌زده توی آسمون ابر سیرواستراتوس بوده یا سیروکومولوس ولی نمی‌دونید ثور دقیقا چطور جایی زندگی می‌کرده

و خب یونان تئاتر داشته!

بچه‌ها تئاتر بیشتر از اونی که فکر کنید توی حفظ اساطیر یونان نقش داشته. نمایش‌هایی که برای دیونیسوس اجرا می‌شده و مسابقاتی که نمایشنامه نویس‌ها برگزار می‌کردن و تراگودیاهایی که خونده می‌شده همه و همه ثبت شدن! نوشته شدن و حفظ شدن و نگهداری شدن.

و خب این حجم از تلاش رو در نظر بگیرید. روم رو بذارید روش و سه برابرش کنید!

تازه یونان اسکندر رو داشته!

روسیه چندبار به ایران حمله کرد مردم شمال کشور هنوز از کلمات روسی استفاده می‌کنن.
حالا اسکندری رو درنظر بگیرید که به خدایانش می‌بالیده و از زخم‌هاش داستان می‌ساخته و افسانه پرورش می‌داده و کشورگشایی می‌کرده.

تمام اینا باعث می‌شه اساطیر یونان بیشتر از بقیه حفظ بشه.

نیستن؟👁👁

نه نیستن متاسفانه.
از اساطیر کلتیک بیشتر افسانه و داستان و قصه مونده تا شکل منسجم و کاملی که دنبالشیم.
اساطیر نورس نوشنه شدن ولی منابع محدودن. جزئیات کمن و مجبور می‌شیم نقاط خالی رو با حدس و گمان پر کنیم و شاید و احتمالا بذاریم.

کلا این نگاه زن‌مرکزی به خیلی از اساطیر ریشه در قرن های جدیدتر داره، وقتی یه خدا می‌خواد با یه فانی بخوابه خیلی بحث خواست مطرح نیست، چون مگه تو می‌تونی در مقابل خدایان خواست دیگه ای داشته باشی؟ همین داستان گیانیمید، همیشه طوری گفته میشه که افتخار بزرگی برای گیانیمید بوده که این اتفاق بیفته، در حالی که خواننده قرن بیست و یکمی مورالیتی قضیه رو نمی‌پذیره

برای همینه که من کلا خیلی با retelling های جدید حال نمی‌کنم، تو نمی‌تونی اساطیر هزاران سال پیش رو وفادار به متن اصلی تعریف کنی مگه اینکه تو همون مایندست و با همون پدوفیلیا و زن ستیزی و تمام مشکلات اون موقع رو بپذیری.

همین.
برای همین وقتی قراره اساطیر رو بخونید باید فرهنگش رو هم مطالعه کنید. قرار نیست از پرون بخونید توی ذهنتون تحلیل و به چیزی که نیست تبدیلش کنید. باید بدونید چرا و چه به دلیل همچین کسی با همچین شخصیتی نوشته شده و چرا یه سری کارها رو انجام داده.