کتابی که مرحوم ایرج افشار به امانت برده بود، به کتابخانه مرکزی بازگشت.
چند روز پیش دکتر جواد بشری (ریاست کنونی کتابخانه دانشکده ادبیات دانشگاه تهران) به کتابی برمی خورد که تصویر صفحه اول آن را در ذیل مشاهده می کنید:
«امانت کتابخانه ی مرکزی است. باید مسترد شود و قبض خود را از آنها بگیرم»
این دستخط مرحوم ایرج افشار است که از قرار معلوم در واپسن روزهای عمر، این کتاب را به امانت گرفته است و با این یادداشت، حسن امانتداری اش را برای خود و بازماندگان یادآوری کرده است.
گفتنی است کتاب مذکور یک نسخه ی عکسی از مجموعه ای حاوی مجمع الصنایع و چند کتاب دیگر به زبان فارسی است که اصل آن در کتابخانه وزیری یزد نگهداری می شود.
سپاس فراوان از جناب آرش افشار، دکتر محمدافشین وفایی و جناب پژمان فیروزبخش که این کتاب را طبق وصیت و نیت مرحوم افشار از مجموعه به یادگار مانده از ایشان جدا کرده و به کتابخانه عودت داده اند.
@UT_Central_Library
yon.ir/782Jz
چند روز پیش دکتر جواد بشری (ریاست کنونی کتابخانه دانشکده ادبیات دانشگاه تهران) به کتابی برمی خورد که تصویر صفحه اول آن را در ذیل مشاهده می کنید:
«امانت کتابخانه ی مرکزی است. باید مسترد شود و قبض خود را از آنها بگیرم»
این دستخط مرحوم ایرج افشار است که از قرار معلوم در واپسن روزهای عمر، این کتاب را به امانت گرفته است و با این یادداشت، حسن امانتداری اش را برای خود و بازماندگان یادآوری کرده است.
گفتنی است کتاب مذکور یک نسخه ی عکسی از مجموعه ای حاوی مجمع الصنایع و چند کتاب دیگر به زبان فارسی است که اصل آن در کتابخانه وزیری یزد نگهداری می شود.
سپاس فراوان از جناب آرش افشار، دکتر محمدافشین وفایی و جناب پژمان فیروزبخش که این کتاب را طبق وصیت و نیت مرحوم افشار از مجموعه به یادگار مانده از ایشان جدا کرده و به کتابخانه عودت داده اند.
@UT_Central_Library
yon.ir/782Jz
کتاب حقوق بین الملل کیفری تالیف دکتر بهزاد رضوی فرد در کتابخانه مرکزی گویا شد.
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
محمد فرخی یزدی
#تقویم_فرهنگی امروز، ۲۵ مهر ۱۳۹۷
۷۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۱۸، محمد فرخی یزدی ـ شاعر و روزنامهنگار ـ در زندان رضا شاه به قتل رسید.
میرزا محمد فرخی یزدی در سال ۱۲۶۷ در یزد به دنیا آمد. پس از طی تحصیلات متداول، در جوانی فضل و سوادش بر همگان آشکار گشت و استعداد شاعریاش از پانزده سالگی رخ نمود؛ هنگامی که به علت سرودن اشعاری انتقادی، از مدرسه اخراج شد.
فرخی یزدی در اَوان مشروطه به آزادیخواهان پیوست و در نوروز ۱۲۸۹ در شعری خطاب به حاکم یزد ـ ضیغمالدوله ـ او را مورد انتقاد قرار داد. گفتهاند در پی آن، به دستور حکمران لبانش را با نخ و سوزن دوختند و به زندانش افکندند. او یکی دو ماه بعد به تهران گریخت و به صف مبارزان ملی پیوست.
فرخی یزدی در سال ۱۳۰۰ «روزنامهی توفان» را منتشر کرد که در آن، از اوضاع سیاسی و اجتماعی انتقاد میکرد و سرودههای خود را به چاپ میرساند، به طوری که تا حد یک شاعر ملی شناخته شد. او در دورهی هفتم از سوی مردم یزد به نمایندگی در مجلس شورای ملی برگزیده شد. بعدها به علت نداشتن امنیت جانی، به مسکو و از آن جا به آلمان گریخت. پس از مدتی به ایران بازگشت و بیدرنگ دستگیر و زندانی شد.
محمد فرخی یزدی در ۲۵ مهر ۱۳۱۸ در ۵۱ سالگی، در زندان قصر قجر تهران، به دستور رضا شاه به قتل رسید.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۷۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۱۸، محمد فرخی یزدی ـ شاعر و روزنامهنگار ـ در زندان رضا شاه به قتل رسید.
میرزا محمد فرخی یزدی در سال ۱۲۶۷ در یزد به دنیا آمد. پس از طی تحصیلات متداول، در جوانی فضل و سوادش بر همگان آشکار گشت و استعداد شاعریاش از پانزده سالگی رخ نمود؛ هنگامی که به علت سرودن اشعاری انتقادی، از مدرسه اخراج شد.
فرخی یزدی در اَوان مشروطه به آزادیخواهان پیوست و در نوروز ۱۲۸۹ در شعری خطاب به حاکم یزد ـ ضیغمالدوله ـ او را مورد انتقاد قرار داد. گفتهاند در پی آن، به دستور حکمران لبانش را با نخ و سوزن دوختند و به زندانش افکندند. او یکی دو ماه بعد به تهران گریخت و به صف مبارزان ملی پیوست.
فرخی یزدی در سال ۱۳۰۰ «روزنامهی توفان» را منتشر کرد که در آن، از اوضاع سیاسی و اجتماعی انتقاد میکرد و سرودههای خود را به چاپ میرساند، به طوری که تا حد یک شاعر ملی شناخته شد. او در دورهی هفتم از سوی مردم یزد به نمایندگی در مجلس شورای ملی برگزیده شد. بعدها به علت نداشتن امنیت جانی، به مسکو و از آن جا به آلمان گریخت. پس از مدتی به ایران بازگشت و بیدرنگ دستگیر و زندانی شد.
محمد فرخی یزدی در ۲۵ مهر ۱۳۱۸ در ۵۱ سالگی، در زندان قصر قجر تهران، به دستور رضا شاه به قتل رسید.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
🔹 دومین نشست علمی کتابخانه دانشکده ادبیات با موضوع حافظ (زمان: یکشنبه ۲۹مهرماه ۱۳۹۷ ساعت ۱۰.۳۰ تا ۱۲.۳۰. محل: تالار کمال).
🔹 با سخنرانی:
اساتید: دکتر علیاشرف صادقی، دکتر روحالله هادی، دکتر محمد افشینوفایی
🔹 با رونمایی از نسخه اصلاحشده علامه محمد قزوینی (ارسالشده برای خوشنویسی نزد مرحوم زرینخط، پیش از چاپ)👇
@UT_Central_Library
yon.ir/fYE4B
🔹 با سخنرانی:
اساتید: دکتر علیاشرف صادقی، دکتر روحالله هادی، دکتر محمد افشینوفایی
🔹 با رونمایی از نسخه اصلاحشده علامه محمد قزوینی (ارسالشده برای خوشنویسی نزد مرحوم زرینخط، پیش از چاپ)👇
@UT_Central_Library
yon.ir/fYE4B
🔸قابل توجه دانشجویان و استادان محترم
🔹کارگاه آموزشی نرم افزار استناددهی و شبکه اجتماعی آکادمیک Mendeley_ دوره پاییز _ در دانشکده های دانشگاه تهران برگزار می گردد.👇
🔹کارگاه آموزشی نرم افزار استناددهی و شبکه اجتماعی آکادمیک Mendeley_ دوره پاییز _ در دانشکده های دانشگاه تهران برگزار می گردد.👇
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
حسین خدیو جم
۳۲ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۶۵، حسین خدیو جم ـ ادیب، مترجم، محقق و غزالیپژوه ـ درگذشت.
حسین خدیو جم در سال ۱۳۰۶ در مشهد زاده شد. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش گذراند. در دانشکدهی ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد، دانشنامهی لیسانس گرفت و در اوائل دههی چهل به تهران آمد و در کتابخانهی ملی به کار مشغول شد. خدیو جم در این زمان به کار ترجمه روی آورد و «عقاید فلسفی ابوالعلاء مَعَرّی» را از عربی به فارسی برگرداند. سپس در وزارت فرهنگ و هنر استخدام شد و همزمان با آن، با «مؤسسهی انتشارات بنیاد فرهنگ» به همکاری پرداخت. بعدها تحصیلات خود را نیز در مقطع دکتری در دانشگاه بیروت ادامه داد.
دکتر خدیو جم مدتی هم رایزن فرهنگی ایران در افغانستان بود. از این مترجم و محقق پرکار بیش از ۳۰ مجلد کتاب در زمینههای تصحیح متون کهن و ترجمه باقی مانده، از آن میان؛ ترجمهی کتابهای «جبر و مقابلهی خوارزمی»، «احصاءالعلوم فارابی» و ویرایش «احیاء علومالدین» و «کیمیای سعادت»ِ غزالی. وی در حوزهی حافظپژوهی نیز فعال بود. در این زمینه، کتابی از او با نام «واژهنامهی غزلهای حافظ» در دست است.
دکتر حسین خدیو جم در ۲۵ مهر ۱۳۶۵ در ۵۹سالگی در مشهد شمع وجودش خاموش گشت و بنا بر وصیتش در هارونیه کنار بقعهای که مشهور به «گور غزالی» است، در خاک آرمید.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
حسین خدیو جم در سال ۱۳۰۶ در مشهد زاده شد. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش گذراند. در دانشکدهی ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد، دانشنامهی لیسانس گرفت و در اوائل دههی چهل به تهران آمد و در کتابخانهی ملی به کار مشغول شد. خدیو جم در این زمان به کار ترجمه روی آورد و «عقاید فلسفی ابوالعلاء مَعَرّی» را از عربی به فارسی برگرداند. سپس در وزارت فرهنگ و هنر استخدام شد و همزمان با آن، با «مؤسسهی انتشارات بنیاد فرهنگ» به همکاری پرداخت. بعدها تحصیلات خود را نیز در مقطع دکتری در دانشگاه بیروت ادامه داد.
دکتر خدیو جم مدتی هم رایزن فرهنگی ایران در افغانستان بود. از این مترجم و محقق پرکار بیش از ۳۰ مجلد کتاب در زمینههای تصحیح متون کهن و ترجمه باقی مانده، از آن میان؛ ترجمهی کتابهای «جبر و مقابلهی خوارزمی»، «احصاءالعلوم فارابی» و ویرایش «احیاء علومالدین» و «کیمیای سعادت»ِ غزالی. وی در حوزهی حافظپژوهی نیز فعال بود. در این زمینه، کتابی از او با نام «واژهنامهی غزلهای حافظ» در دست است.
دکتر حسین خدیو جم در ۲۵ مهر ۱۳۶۵ در ۵۹سالگی در مشهد شمع وجودش خاموش گشت و بنا بر وصیتش در هارونیه کنار بقعهای که مشهور به «گور غزالی» است، در خاک آرمید.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
👈 کارگاه آموزشی آشنایی با پایگاه proquest شامل مجموعه پایان نامه های خارجی تمام متن، کتابهای الکترونیکی جدید و مقالات علمی شنبه ۲۸ مهر ۹۷ از ساعت ۱۳:۴۵ الی ۱۵ در کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد کارگاه شماره ۳ برگزار خواهد شد.
لطفاً متقاضیان آمادگی خود را جهت شرکت در گارگاه به پست الکترونیکی dss@ut.ac.ir اعلام کنند.
لطفاً متقاضیان آمادگی خود را جهت شرکت در گارگاه به پست الکترونیکی dss@ut.ac.ir اعلام کنند.
📝 سلسله یادداشت های دکتر رضا منصوری درباره علم نوین
🖌 بخش دوم- یادداشت چهارم: علم در جامعه های بدون اجتماع علمی
🖋 تقابل مفهومی
🔹 در ايران بعد از انقلاب اسلامي به نظر ميرسد اجتماع علمي، و در نتیجه گفتمان علم، دستكم در بعضي زمينهها، در حال شكلگيري است و جوانههايي، هر چند شكننده، ديده ميشود. اما، مفهوم های غالب در رفتار علمی ما هنوز همان هایی است که در دوران علم پیشامدرن در ذهن ما شکل گرفته و از شروع دوران انحطاط ما بعد از سلجوقیان به صورت متصلب منجمد شده است. مفهوم هایی که در مدل های شبه اقتصادی علم برای درک علم نوین برساخته شده، و نیز مفهوم های متناظر با مبانی تفکر در علوم فیزیکی که علم مدرن را به وجودآورده است، در علم پیشامدرن ما غایب است و همگی ناشی از برامده بودن این پدیدهء اجتماعی پیچیده است. ناآگاهی از این اختلاف و گاهی تضاد میان دو مجموعهء مفهوم های بیانگر علم مدرن و پیشامدرن، همانگونه که از روان شناسی تفکر می شناسیم، مانعی جدی در تعریف و اجرای سیاست های کارامد ما برای علم و فناوری در هر سطحی، و نیز پیوستن ما به اجتماع علمی جهان، می شود.
🔹مفهوم هایی مانند اعتبار علمی، رابطهء دادوستدی در اجتماع علمی، دانشگر در مقابل دانشمند، رفتار بخردانهء دانشگر، دانشگر منفعت-طلب، علم به عنوان کالای عمومی، چرخهء اعتبار، چرخهء پذیرفتگی، رابطهء دادوستدی اطلاعات-اعتبار، رابطهء دادوستدی خدمات-منابع، گزینش بخردانه، دانش در مقابل علم همگی مفهوم هایی هستند که باید به کاربرد آن در جامعهء بدون اجتماع علمی توجه داشت. اگر به طور مثالاعتبار علمي، و نيز پاداشهاي گوناگون كه دانشگر در رابطة دادوستدي از اجتماع علمي دريافت ميكند، يكي از انگيزههاي اصلي در رفتار بخردانة دانشگر است پس در نبود اجتماع علمي دانشگر انتظار اعتبار از چه نهادی دارد؟
🔹 این سلسله یادداشتها هرهفته عصر جمعه در همین صفحه منتشر می شود.
@UT_Central_Library
yon.ir/oYrou
🖌 بخش دوم- یادداشت چهارم: علم در جامعه های بدون اجتماع علمی
🖋 تقابل مفهومی
🔹 در ايران بعد از انقلاب اسلامي به نظر ميرسد اجتماع علمي، و در نتیجه گفتمان علم، دستكم در بعضي زمينهها، در حال شكلگيري است و جوانههايي، هر چند شكننده، ديده ميشود. اما، مفهوم های غالب در رفتار علمی ما هنوز همان هایی است که در دوران علم پیشامدرن در ذهن ما شکل گرفته و از شروع دوران انحطاط ما بعد از سلجوقیان به صورت متصلب منجمد شده است. مفهوم هایی که در مدل های شبه اقتصادی علم برای درک علم نوین برساخته شده، و نیز مفهوم های متناظر با مبانی تفکر در علوم فیزیکی که علم مدرن را به وجودآورده است، در علم پیشامدرن ما غایب است و همگی ناشی از برامده بودن این پدیدهء اجتماعی پیچیده است. ناآگاهی از این اختلاف و گاهی تضاد میان دو مجموعهء مفهوم های بیانگر علم مدرن و پیشامدرن، همانگونه که از روان شناسی تفکر می شناسیم، مانعی جدی در تعریف و اجرای سیاست های کارامد ما برای علم و فناوری در هر سطحی، و نیز پیوستن ما به اجتماع علمی جهان، می شود.
🔹مفهوم هایی مانند اعتبار علمی، رابطهء دادوستدی در اجتماع علمی، دانشگر در مقابل دانشمند، رفتار بخردانهء دانشگر، دانشگر منفعت-طلب، علم به عنوان کالای عمومی، چرخهء اعتبار، چرخهء پذیرفتگی، رابطهء دادوستدی اطلاعات-اعتبار، رابطهء دادوستدی خدمات-منابع، گزینش بخردانه، دانش در مقابل علم همگی مفهوم هایی هستند که باید به کاربرد آن در جامعهء بدون اجتماع علمی توجه داشت. اگر به طور مثالاعتبار علمي، و نيز پاداشهاي گوناگون كه دانشگر در رابطة دادوستدي از اجتماع علمي دريافت ميكند، يكي از انگيزههاي اصلي در رفتار بخردانة دانشگر است پس در نبود اجتماع علمي دانشگر انتظار اعتبار از چه نهادی دارد؟
🔹 این سلسله یادداشتها هرهفته عصر جمعه در همین صفحه منتشر می شود.
@UT_Central_Library
yon.ir/oYrou
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
نذیر احمد
#تقویم_فرهنگی امروز، ۲۸ مهر ۱۳۹۷
۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۸، نذير احمد ـ ادیب و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
نذیر احمد در سال ۱۹۱۵ میلادی در دهکدهای در استان اُتراپرادش هندوستان متولد شد. دورهی تحصیلات دبیرستانی را در سال ۱۹۳۴ به پایان برد. سپس در «دانشگاه لکهنو» در رشتهی زبان و ادبیات فارسی به تحصیل پرداخت و در ۱۹۳۹ میلادی دانشنامهی لیسانس گرفت. بعد در همان دانشگاه ادامهی تحصيل داد و در ۱۹۴۵ با ارائهی رسالهی خود تحت عنوان «احوال و آثار ظهوری تَرشیزی»، موفق به دریافت گواهینامهی دکتری شد.
دکتر نذیر احمد در ۱۹۵۰ میلادی به عنوان استادیار در دانشگاه لکهنو به تدریس پرداخت و در همین سال با رسالهای با عنوان «شعرای فارسیزبان عصر عادل شاه» به دانشنامهی فوق دکتری در ادبیات فارسی دست یافت و در میان سالهای ۱۹۵۵ و ۱۹۵۶ میلادی، برای تکمیل اطلاعات خود در زبان و ادب فارسی، به ایران سفر کرد و از محضر استادانی چون: سعید نفیسی، بدیعالزمان فروزانفر، ذبیحالله صفا، پرویز ناتل خانلری و محمد معین بهره برد.
استاد نذیر احمد پس از بازگشت به هندوستان، در سال ۱۹۵۷میلادی به استخدام «دانشگاه علیگَر» درآمد و سالها ریاست بخش زبان فارسی و دانشکدهی ادبیات این دانشگاه را بر عهده داشت تا اینکه در سال ۱۹۷۷ میلادی بازنشسته شد. وی بارها مورد تقدیر محافل علمی و ادبی قرار گرفت. رئیس جمهور هند، وی را به مناسبت تحقیقات ارزندهای که در عرصهی زبان و ادب فارسی به انجام رسانده بود، در سال ۱۹۷۷ لوح افتخار داد. در ۱۹۸۰ میلادی، «انجمن استادان زبان فارسی هند»، به پاس خدمات شایسته و پرارزش استاد، که در راه نشر و ترویج زبان فارسی کرده بود، نشان «استاد ممتاز فارسی» را به وی اعطا کرد. پروفسور نذیر احمد خود نیز از بنیانگذاران «انجمن استادان زبان فارسی هند» بود و سالها ریاست آن را بر عهده داشت.
در سال ۱۹۸۷ نیز برندهی «جایزهی فخرالدین علی احمد» و «جایزهی ادبی پِدِم شِری» گردید. همچنین در همین سال «جایزهی امیر خسرو» از طرف انجمن امیر خسرو دهلوی به دکتر نذیر احمد داده شد و در سال ۱۹۸۸ میلادی، «خانهی فرهنگ جمهوری اسلامی ایران» عنوان «حافظشناس» به وی داد.
این استاد زبان و ادب فارسی «جایزهی تاریخی و ادبی بنیاد دکتر محمود افشار» را هم در سال ۱۳۶۸ به پاس خدمات شایسته به زبان و ادب فارسی در شبه قاره و تصحیح متون کهن فارسی، دریافت نمود. همچنین انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، استاد دکتر نذیر احمد را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است. پروفسور نذیر احمد دارای آثار متعددی به زبان اردو و فارسی است، از آن میان؛ تحقیق و نقد «الطاف حسين حالی»(اردو)، «تذكرهی علمای بلخ» (اردو)، تصحيح «ديوان سراجی» (فارسی)، تصحیح «غزليات حافظ» (فارسی)، تصحیح «فرهنگ زفان گويا» (فارسی)، تصحیح «لسانالشعرا» (اردو)، تصحيح «مكاتيب سنایی» (فارسی)، تصحيح «فرهنگ قواس» (فارسی)، نقد «برهان قاطع مع ضمايم» (اردو) را نام برد. مقالات متعددی نیز به زبانهای اردو، فارسی و انگليسی از اين پژوهشگر نامدار به جا مانده است.
پروفسور نذیر احمد ـ استاد و پژوهشگر برجستهی زبان و ادبیات فارسی در شبه قارهی هند و از مفاخر فرهنگی ایران- در ۲۸ مهر ۱۳۸۸ در ۹۴ سالگی شمع وجودش خاموش گشت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۸، نذير احمد ـ ادیب و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
نذیر احمد در سال ۱۹۱۵ میلادی در دهکدهای در استان اُتراپرادش هندوستان متولد شد. دورهی تحصیلات دبیرستانی را در سال ۱۹۳۴ به پایان برد. سپس در «دانشگاه لکهنو» در رشتهی زبان و ادبیات فارسی به تحصیل پرداخت و در ۱۹۳۹ میلادی دانشنامهی لیسانس گرفت. بعد در همان دانشگاه ادامهی تحصيل داد و در ۱۹۴۵ با ارائهی رسالهی خود تحت عنوان «احوال و آثار ظهوری تَرشیزی»، موفق به دریافت گواهینامهی دکتری شد.
دکتر نذیر احمد در ۱۹۵۰ میلادی به عنوان استادیار در دانشگاه لکهنو به تدریس پرداخت و در همین سال با رسالهای با عنوان «شعرای فارسیزبان عصر عادل شاه» به دانشنامهی فوق دکتری در ادبیات فارسی دست یافت و در میان سالهای ۱۹۵۵ و ۱۹۵۶ میلادی، برای تکمیل اطلاعات خود در زبان و ادب فارسی، به ایران سفر کرد و از محضر استادانی چون: سعید نفیسی، بدیعالزمان فروزانفر، ذبیحالله صفا، پرویز ناتل خانلری و محمد معین بهره برد.
استاد نذیر احمد پس از بازگشت به هندوستان، در سال ۱۹۵۷میلادی به استخدام «دانشگاه علیگَر» درآمد و سالها ریاست بخش زبان فارسی و دانشکدهی ادبیات این دانشگاه را بر عهده داشت تا اینکه در سال ۱۹۷۷ میلادی بازنشسته شد. وی بارها مورد تقدیر محافل علمی و ادبی قرار گرفت. رئیس جمهور هند، وی را به مناسبت تحقیقات ارزندهای که در عرصهی زبان و ادب فارسی به انجام رسانده بود، در سال ۱۹۷۷ لوح افتخار داد. در ۱۹۸۰ میلادی، «انجمن استادان زبان فارسی هند»، به پاس خدمات شایسته و پرارزش استاد، که در راه نشر و ترویج زبان فارسی کرده بود، نشان «استاد ممتاز فارسی» را به وی اعطا کرد. پروفسور نذیر احمد خود نیز از بنیانگذاران «انجمن استادان زبان فارسی هند» بود و سالها ریاست آن را بر عهده داشت.
در سال ۱۹۸۷ نیز برندهی «جایزهی فخرالدین علی احمد» و «جایزهی ادبی پِدِم شِری» گردید. همچنین در همین سال «جایزهی امیر خسرو» از طرف انجمن امیر خسرو دهلوی به دکتر نذیر احمد داده شد و در سال ۱۹۸۸ میلادی، «خانهی فرهنگ جمهوری اسلامی ایران» عنوان «حافظشناس» به وی داد.
این استاد زبان و ادب فارسی «جایزهی تاریخی و ادبی بنیاد دکتر محمود افشار» را هم در سال ۱۳۶۸ به پاس خدمات شایسته به زبان و ادب فارسی در شبه قاره و تصحیح متون کهن فارسی، دریافت نمود. همچنین انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، استاد دکتر نذیر احمد را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است. پروفسور نذیر احمد دارای آثار متعددی به زبان اردو و فارسی است، از آن میان؛ تحقیق و نقد «الطاف حسين حالی»(اردو)، «تذكرهی علمای بلخ» (اردو)، تصحيح «ديوان سراجی» (فارسی)، تصحیح «غزليات حافظ» (فارسی)، تصحیح «فرهنگ زفان گويا» (فارسی)، تصحیح «لسانالشعرا» (اردو)، تصحيح «مكاتيب سنایی» (فارسی)، تصحيح «فرهنگ قواس» (فارسی)، نقد «برهان قاطع مع ضمايم» (اردو) را نام برد. مقالات متعددی نیز به زبانهای اردو، فارسی و انگليسی از اين پژوهشگر نامدار به جا مانده است.
پروفسور نذیر احمد ـ استاد و پژوهشگر برجستهی زبان و ادبیات فارسی در شبه قارهی هند و از مفاخر فرهنگی ایران- در ۲۸ مهر ۱۳۸۸ در ۹۴ سالگی شمع وجودش خاموش گشت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
اهدای نسخه ای از قرآن که از روی نسخه ای احتمالا متعلق به قرن اول هجری منتشر شده به کتابخانه مرکزی. این اثر توسط انتشارات بریل منتشر شده است.
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
موسسه ای در آلمان ( Corpus Coranicum) که به تحقیق و پژوهش روی نسخ کهن قرآن از نظر خط و قراءت و ... پژوهش می کند.
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
گفتگو با خانم منصوری در باره نمایشگاه کاغذهای ابری در کتابخانه مرکزی
🔷 نمایشگاهی از کاغذهای ابری خانم مریم منصوری رضی در طبقه اول کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران برپاست که تا آخر هفته جاری ادامه دارد. توضیحات ایشان پیرامون این هنر و این آثار خواندنی است:
🔹۱. تعریف ابری:
روشی سنتی ،حدودا از اواخر سدۀ نهم، برای آراستن یا رنگ کردن کاغذ بوده است.
🔹۲. کاربرد ابری در قدیم:
از کاغذهای ابری در حاشیه آثار خوشنویسی، حاشیه آثار نقاشی، روی جلد کتاب، درون جلد(آستر و بدرقه) استفاده می شده، همچنین لبه های کتاب و زمینۀ قلمدان را نیز ابری می کرده اند. و غالبا کاغذهای کمرنگ ابری بعنوان بستر اصلی خوشنویسی مورد استفاده قرار می گرفت.
🔹۳. تاریخچه مختصر ابری:
در مورد خاستگاه و ابداع کننده شیوۀ ابری میان پژوهشگران اختلاف نظر وجود دارد. اما آنچه مسلم است کاغذ ابری از اواخر سده نهم هجری و اوایل سده دهم هجری در کتاب آرایی مورد استفاده قرار گرفته و در سدۀ دهم و یازدهم رواج بسیار یافته و این شیوه رنگ کردن کاغذ در ایران، عثمانی، هندوستان و ماوراءالنهر مرسوم بوده است.
🔹۴. تکنیک کلی ابری:
در این تکنیک رنگها با استفاده از ابزاری مانند قلم مو یا قطره چکان بر روی لعاب پخش می شوند سپس با ابزارهایی مانند سوزن یا شانه رنگها را شکل می دهند و در نهایت کاغذ را بر لعاب منقوش قرار می گیرد تا طرح بر کاغذ منتقل شود.
🔹۵. تفاوت کار ایشان با دیگر هنرمندان ابری ساز ایرانی:
در چند دهه اخیر رنگ های مورد استفاده ابری سازان چه برای تولید و چه برای آموزش در غالب کارگاه، رنگهایی با حلال نفت و بنزین بوده است از جمله رنگ چاپ افست، اما رنگهای مورد استفاده بنده، رنگهای حلال آب هستند که با افزودن زهره گاو بعنوان بستمان، آماده استفاده خواهند شد یعنی در راستا و پیرو روش قدیمی است
🔹۶. عدم تکرار الگوی مشخص در اجرای طرح ها:
یکی از مهم ترین ویژگی های ابری این است که هیچ دو طرح ابری عینا شبیه هم نخواهند بود و دیگر اینکه جای خلاقیت و مانور بسیار برای ایجاد طرح های نو دارد. ولی استفاده از ابزارها مشخص است و تعدادی از طرح ها با روش های مشخصی بوجود می آید.
🔹۷. تفاوت ابری در ایران امروز و ترکیه:
علاوه بر مواد و ابزار مورد استفاده از جمله نوع لعاب، ابزار پاشیدن رنگ، در نوع طرحهای ابری ترکیه با ایران تفاوت کاملا محسوس است. و اینکه در ترکیه کاغذ ابری می تواند مستقلا بعنوان یک تابلوی هنری باشد اما در ایران، ابری در خدمت هنرهای دیگر است از جمله زمینه ی تذهیب، زمینه خوشنویسی، زمینه مینیاتور، قطاعی و ...
این نمایشگاه فقط تا آخر هفته جاری برقرار خواهد بود.
@UT_Central_Library
yon.ir/algFy
🔷 نمایشگاهی از کاغذهای ابری خانم مریم منصوری رضی در طبقه اول کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران برپاست که تا آخر هفته جاری ادامه دارد. توضیحات ایشان پیرامون این هنر و این آثار خواندنی است:
🔹۱. تعریف ابری:
روشی سنتی ،حدودا از اواخر سدۀ نهم، برای آراستن یا رنگ کردن کاغذ بوده است.
🔹۲. کاربرد ابری در قدیم:
از کاغذهای ابری در حاشیه آثار خوشنویسی، حاشیه آثار نقاشی، روی جلد کتاب، درون جلد(آستر و بدرقه) استفاده می شده، همچنین لبه های کتاب و زمینۀ قلمدان را نیز ابری می کرده اند. و غالبا کاغذهای کمرنگ ابری بعنوان بستر اصلی خوشنویسی مورد استفاده قرار می گرفت.
🔹۳. تاریخچه مختصر ابری:
در مورد خاستگاه و ابداع کننده شیوۀ ابری میان پژوهشگران اختلاف نظر وجود دارد. اما آنچه مسلم است کاغذ ابری از اواخر سده نهم هجری و اوایل سده دهم هجری در کتاب آرایی مورد استفاده قرار گرفته و در سدۀ دهم و یازدهم رواج بسیار یافته و این شیوه رنگ کردن کاغذ در ایران، عثمانی، هندوستان و ماوراءالنهر مرسوم بوده است.
🔹۴. تکنیک کلی ابری:
در این تکنیک رنگها با استفاده از ابزاری مانند قلم مو یا قطره چکان بر روی لعاب پخش می شوند سپس با ابزارهایی مانند سوزن یا شانه رنگها را شکل می دهند و در نهایت کاغذ را بر لعاب منقوش قرار می گیرد تا طرح بر کاغذ منتقل شود.
🔹۵. تفاوت کار ایشان با دیگر هنرمندان ابری ساز ایرانی:
در چند دهه اخیر رنگ های مورد استفاده ابری سازان چه برای تولید و چه برای آموزش در غالب کارگاه، رنگهایی با حلال نفت و بنزین بوده است از جمله رنگ چاپ افست، اما رنگهای مورد استفاده بنده، رنگهای حلال آب هستند که با افزودن زهره گاو بعنوان بستمان، آماده استفاده خواهند شد یعنی در راستا و پیرو روش قدیمی است
🔹۶. عدم تکرار الگوی مشخص در اجرای طرح ها:
یکی از مهم ترین ویژگی های ابری این است که هیچ دو طرح ابری عینا شبیه هم نخواهند بود و دیگر اینکه جای خلاقیت و مانور بسیار برای ایجاد طرح های نو دارد. ولی استفاده از ابزارها مشخص است و تعدادی از طرح ها با روش های مشخصی بوجود می آید.
🔹۷. تفاوت ابری در ایران امروز و ترکیه:
علاوه بر مواد و ابزار مورد استفاده از جمله نوع لعاب، ابزار پاشیدن رنگ، در نوع طرحهای ابری ترکیه با ایران تفاوت کاملا محسوس است. و اینکه در ترکیه کاغذ ابری می تواند مستقلا بعنوان یک تابلوی هنری باشد اما در ایران، ابری در خدمت هنرهای دیگر است از جمله زمینه ی تذهیب، زمینه خوشنویسی، زمینه مینیاتور، قطاعی و ...
این نمایشگاه فقط تا آخر هفته جاری برقرار خواهد بود.
@UT_Central_Library
yon.ir/algFy
توجه توجه فوری مهم تغییر زمان و محل کارگاه پروکوئست 👈 کارگاه آموزشی آشنایی با پایگاه proquest شامل مجموعه پایان نامه های خارجی تمام متن، کتابهای الکترونیکی جدید و مقالات علمی شنبه ۲۸ مهر ۹۷ از ساعت 13:30 الی 14:30 در کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد سالن شورا واقع در زیر زمین کتابخانه مرکزی برگزار خواهد شد.
لطفاً متقاضیان آمادگی خود را جهت شرکت در گارگاه به پست الکترونیکی dss@ut.ac.ir اعلام کنند.
لطفاً متقاضیان آمادگی خود را جهت شرکت در گارگاه به پست الکترونیکی dss@ut.ac.ir اعلام کنند.