مقایسه ی بستر و شرایط کودکی که ما بزرگسالان تجربه کرده ایم با آنچه اغلب کودکان امروزی تجربه می کنند به صحنه ای آشنا و پر تکرار در زندگی روزمره تبدیل شده است. کودکان امروز کودکی متفاوتی دارند و ما نیز نگاه متفاوتی به کودکان امروز داریم. همچنین فرهنگ جدید کودکی نقش مهم تری در تغییرات کلان فرهنگی و اجتماعی جامعه بر جای گذاشته است. توجه به حوزه ی کودکان که یکی از گروه های آسیب پذیر جامعه محسوب می شوند با "نخستین همایش ملی کودکی در ایران" آغاز شد. تاکنون بیشتر پژوهش های انجام شده در ایران، درباره ی موضوع کودکی بر پایه ی پارادایم های سنتی صورت گرفته و جای خالی واقعیت زیسته ی کودکان به چشم می خورد. خلأیی که موجب ناتوانی در نظریه پردازی، برنامه ریزی و شناخت درست وضعیت کودکان می شود. ضعف بنیان های تاریخی اندیشیدن به کودک و تحلیل تحولات آن را می توان خلأیی دیگر در تولید دانش کودکی در ایران دانست. کتاب پیش رو برگزیده ای از مجموعه مقالات "نخستین همایش ملی کودکی در ایران" است که در مهرماه سال ۱۳۹۴ به همت موسسه ی رحمان در تهران برگزار شد. کتاب اثر محمد سعید ذکایی سال ۱۳۹۶ توسط نشر آگاه به چاپ رسید (مریم جعفرپور
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
سیروس غنی
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۵ دی ۱۳۹۷
۳ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۹۴، سیروس غنی ـ حقوقدان و پژوهشگر تاریخ ایران ـ درگذشت. سیروس غنی در سال ۱۳۰۸ در سبزهوار به دنیا آمد. پدر او قاسم غنی، از شهسواران تیزتگ سیاست و فرهنگ و ادب و تاریخ است و از زمرهی معدود سیاستمداران و دولتمردان عصر پهلوی است که از جاهطلبی به دور بود. زندهیاد قاسم غنی چنان هالهای از اعتبار و شهرت به گرد خانوادهاش افکنده که فرزند او سیروس غنی ـ محقق کمنظیر و تاریخنگار عرصهی تحولات معاصر ایران و از صاحبنظران هنر و عالم سینما - در میان طایفهی کتاب در ایران، چندان به چشمها نیامده است.
مادر سیروس غنی، دختر حاج میرزا تقی خان، از روحانیان سبزوار و از خاندان حاج ملا هادی سبزواری بود. سیروس در خردسالی همراه پدر از سبزوار به مشهد و از آن جا به تهران مهاجرت کرد. بخشی از دوران تحصیل خود را در تهران گذراند و در سال ۱۳۲۲ برای ادامهی تحصیلات به بیروت رفت. مدتی بعد عازم لندن گردید و در ۱۳۲۷ راهی آمریکا شد. در آمریکا لیسانس ادبیات انگلیسی گرفت و به توصیهی ابوالبشر فرمانفرماییان در رشتهی حقوق در دانشگاه نیویورک ادامه تحصیل داد و در ۱۳۳۵ دانشنامهی دکتری گرفت. دکتر سیروس غنی در ۱۳۳۷ به ایران بازگشت. یک سالی در سازمان برنامه و بودجه بود و بعد به استخدام بانک صنعت و معدن درآمد و مراتب ترقی را تا ریاست ادارهی حقوقی آن بانک طی کرد. وی چند ماه پیش از وقوع انقلاب اسلامی، از ایران مهاجرت کرد و مقیم لندن شد. او در سالهای دور از ایران، همواره چشم و دلش متوجه ایران بود. منزل او «میعادگاه دوستان» فرهنگ و تاریخ سرزمین ایران و حضورش نیز در آن جاها همیشه مایهی اعتبار و کسب آبرو برای ایرانیان بود. دکتر سیروس غنی سالهای دور از وطن را پیوسته به یاد وطن، به حرفهی وکالت (در لندن و نیویورک) به تحقیق و نوشتن، و کوشش در انتشار آثار منتشرنشدهی پدر ادیب و سیاستمدارش دکتر قاسم غنی گذراند. «یادداشتهای دکتر قاسم غنی» طی سالهای ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۳ در لندن و در ۱۲ مجلّد به کوشش وی منتشر شد. بازچاپ آن نیز در ایران با همین عنوان و به سرمایهی انتشارات زوار در ۸ مجلّد، نخستین بار در سال ۱۳۶۷، منتشر شده است.
کتاب بسیار مهمی که در حوزهی مطالعات تاریخ معاصر ایران به کوشش دکتر سیروس غنی در اختیار پژوهشگران قرار گرفته، اثری است که در ایران با عنوان «ایران، برآمدن رضا خان، برافتادن قاجار و نقش انگلیسها» منتشر شده است. این کتاب را حسن کامشاد به فارسی ترجمه کرد و در سال ۱۳۷۷ از سوی انتشارات نیلوفر روانهی بازار کتاب گردید. کتاب یادشده، حاصل تتبعات موشکافانهی چندین سالهی سیروس غنی در منابع متعدد (کتابها و مآخذ فارسی و انگلیسی و اسناد وزارت امور خارجهی آمریکا) و مرتبط با وقایع تاریخی ایران طی سالهای ۱۲۹۹ تا ۱۳۰۵ است. این کتاب به گفتهی صاحبنظران پژوهشگر تاریخ معاصر ایران، از زمرهی آثار تحلیلی و گزارشی دقیق دربارهی چگونگی سقوط دودمان قاجار و ظهور سلطنت رضا شاه پهلوی است که کاملاً منصفانه و در نهایت بیطرفی و با لحاظ کردن تمام نقاط ضعف و قوت دولتمردان و بازیگران عرصهی سیاست آن دوران نوشته شده است.
«شکسپیر، ایران و شرق»، «ایران و غرب؛ کتابشناسی انتقادی» و «فیلمهای دوستداشتنیام» از دیگر آثار دکتر سیروس غنی است.
دکتر سیروس غنی در ۱۵ دی ۱۳۹۴ در ۸۶سالگی در لوس آنجلس آمریکا درگذشت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۳ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۹۴، سیروس غنی ـ حقوقدان و پژوهشگر تاریخ ایران ـ درگذشت. سیروس غنی در سال ۱۳۰۸ در سبزهوار به دنیا آمد. پدر او قاسم غنی، از شهسواران تیزتگ سیاست و فرهنگ و ادب و تاریخ است و از زمرهی معدود سیاستمداران و دولتمردان عصر پهلوی است که از جاهطلبی به دور بود. زندهیاد قاسم غنی چنان هالهای از اعتبار و شهرت به گرد خانوادهاش افکنده که فرزند او سیروس غنی ـ محقق کمنظیر و تاریخنگار عرصهی تحولات معاصر ایران و از صاحبنظران هنر و عالم سینما - در میان طایفهی کتاب در ایران، چندان به چشمها نیامده است.
مادر سیروس غنی، دختر حاج میرزا تقی خان، از روحانیان سبزوار و از خاندان حاج ملا هادی سبزواری بود. سیروس در خردسالی همراه پدر از سبزوار به مشهد و از آن جا به تهران مهاجرت کرد. بخشی از دوران تحصیل خود را در تهران گذراند و در سال ۱۳۲۲ برای ادامهی تحصیلات به بیروت رفت. مدتی بعد عازم لندن گردید و در ۱۳۲۷ راهی آمریکا شد. در آمریکا لیسانس ادبیات انگلیسی گرفت و به توصیهی ابوالبشر فرمانفرماییان در رشتهی حقوق در دانشگاه نیویورک ادامه تحصیل داد و در ۱۳۳۵ دانشنامهی دکتری گرفت. دکتر سیروس غنی در ۱۳۳۷ به ایران بازگشت. یک سالی در سازمان برنامه و بودجه بود و بعد به استخدام بانک صنعت و معدن درآمد و مراتب ترقی را تا ریاست ادارهی حقوقی آن بانک طی کرد. وی چند ماه پیش از وقوع انقلاب اسلامی، از ایران مهاجرت کرد و مقیم لندن شد. او در سالهای دور از ایران، همواره چشم و دلش متوجه ایران بود. منزل او «میعادگاه دوستان» فرهنگ و تاریخ سرزمین ایران و حضورش نیز در آن جاها همیشه مایهی اعتبار و کسب آبرو برای ایرانیان بود. دکتر سیروس غنی سالهای دور از وطن را پیوسته به یاد وطن، به حرفهی وکالت (در لندن و نیویورک) به تحقیق و نوشتن، و کوشش در انتشار آثار منتشرنشدهی پدر ادیب و سیاستمدارش دکتر قاسم غنی گذراند. «یادداشتهای دکتر قاسم غنی» طی سالهای ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۳ در لندن و در ۱۲ مجلّد به کوشش وی منتشر شد. بازچاپ آن نیز در ایران با همین عنوان و به سرمایهی انتشارات زوار در ۸ مجلّد، نخستین بار در سال ۱۳۶۷، منتشر شده است.
کتاب بسیار مهمی که در حوزهی مطالعات تاریخ معاصر ایران به کوشش دکتر سیروس غنی در اختیار پژوهشگران قرار گرفته، اثری است که در ایران با عنوان «ایران، برآمدن رضا خان، برافتادن قاجار و نقش انگلیسها» منتشر شده است. این کتاب را حسن کامشاد به فارسی ترجمه کرد و در سال ۱۳۷۷ از سوی انتشارات نیلوفر روانهی بازار کتاب گردید. کتاب یادشده، حاصل تتبعات موشکافانهی چندین سالهی سیروس غنی در منابع متعدد (کتابها و مآخذ فارسی و انگلیسی و اسناد وزارت امور خارجهی آمریکا) و مرتبط با وقایع تاریخی ایران طی سالهای ۱۲۹۹ تا ۱۳۰۵ است. این کتاب به گفتهی صاحبنظران پژوهشگر تاریخ معاصر ایران، از زمرهی آثار تحلیلی و گزارشی دقیق دربارهی چگونگی سقوط دودمان قاجار و ظهور سلطنت رضا شاه پهلوی است که کاملاً منصفانه و در نهایت بیطرفی و با لحاظ کردن تمام نقاط ضعف و قوت دولتمردان و بازیگران عرصهی سیاست آن دوران نوشته شده است.
«شکسپیر، ایران و شرق»، «ایران و غرب؛ کتابشناسی انتقادی» و «فیلمهای دوستداشتنیام» از دیگر آثار دکتر سیروس غنی است.
دکتر سیروس غنی در ۱۵ دی ۱۳۹۴ در ۸۶سالگی در لوس آنجلس آمریکا درگذشت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
منظومه حماسی –تاریخی شهنشاه نامه ،سروده احمد تبریزی، یکی از نخستین آثاردردوره شکل گیری تاریخ های منظوم است که کار نظم آن در سال 738هجری به پایان رسیده است .در این منظومه احوال چنگیزخان، اجداد وجانشینان اوتا دوسال بعداز مرگ سلطان ابوسعید روایت شده است. یکی از ویژگی های ادبی برجسته شهنشاه نامه، کوشش آگاهانه شاعر برای سره نویسی است که این منظومه را به اثری منحصربه فرد در زبان فارسی تبدیل ساخته است .این کتاب از مجموعه انتشارات ادبی وتاریخی موقوفات دکتر محمود افشارمی باشد .
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
گزارش هشت دی.xlsx
29 KB
لیست پایان نامه های تحویل داده شده به کتابخانه مرکزی از تاریخ هشتم دیماه لغایت دوازدهم دیماه 1397
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
گزارش های اجتماعی با تبیین روند تحولات اجتماعی، زمینه ی بازنگری در سیاست ها و خطی مشی های اجتماعی را فراهم می آورد و به تبع آن مسیر برنامه ریزی برای بهبود اوضاع اجتماعی هموارتر می گردد. موسسه ی "رحمان" به عنوان نهاد علمی، فرهنگی و اجتماعی فعال در عرصه ی عمومی تلاش دارد با شناخت دقیق علمی و بازنمایی فرصت ها و کاستی های جامعه ی ایران در کاهش آسیب های اجتماعی و پیامدهای منفی ناشی از اشکالات نظری و عملیِ سیاست های توسعه به ویژه در حوزه اجتماعی رسالت خود را انجام دهد.
حاصل این کار، انتشار وضعیت اجتماعی ایران (۱۳۸۰_۱۳۸۸)، گزارش وضعیت اجتماعی زنان در ایران (۱۳۸۰_۱۳۹۰)، دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران (۱۳۸۸_۱۳۹۶) بوده است.
کتاب پیش رو، حاوی بیست و نه مقاله و چهار گزارش از دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران (۱۳۸۸_۱۳۹۶) است. این گزارش اگرچه به لحاظ زمانی، مطالعه ی تحولات پر شتاب و اخیر جامعه ی ایرانی را مدنظر داشته اما مسئله ی نابرابری و ابعاد مختلف آن را در این مطالعه مورد توجه قرار داده است. کتاب توسط میر طاهر موسوی در دو مجلد توسط انتشارات آگاه در سال ۱۳۹۷ به چاپ رسید (مریم جعفرپور).
@UT_central_Library
حاصل این کار، انتشار وضعیت اجتماعی ایران (۱۳۸۰_۱۳۸۸)، گزارش وضعیت اجتماعی زنان در ایران (۱۳۸۰_۱۳۹۰)، دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران (۱۳۸۸_۱۳۹۶) بوده است.
کتاب پیش رو، حاوی بیست و نه مقاله و چهار گزارش از دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران (۱۳۸۸_۱۳۹۶) است. این گزارش اگرچه به لحاظ زمانی، مطالعه ی تحولات پر شتاب و اخیر جامعه ی ایرانی را مدنظر داشته اما مسئله ی نابرابری و ابعاد مختلف آن را در این مطالعه مورد توجه قرار داده است. کتاب توسط میر طاهر موسوی در دو مجلد توسط انتشارات آگاه در سال ۱۳۹۷ به چاپ رسید (مریم جعفرپور).
@UT_central_Library
تازه های نشر انتشارات دانشگاه تهران در موضوعات مختلف (51 عنوان کتاب چاپ اول) اهدایی به کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
وجاهت ديني درمقابل درخشاني در علم
دين و علم دين، که بهدنبال رستگاري مردم است، به وجاهت مردمي، که نوعي مردمسالاري است، اهميت ميدهد. درخشاني در علم ارتباطي با اين نوع وجاهت ندارد. اينکه علم در کشورهاي اسلامي به کليشه تبديل شده است و نميتواند در رشد و درخشاني علم با کشورهايي چون هند و چين همپا بشود بايد ريشه در اين اعتقاد به وجاهت عمومي از سوي سياستمداران داشته باشد. بديهي است همهجا اکثريت با ميانمايگان يا کممايگان است. بنابراين حرف پرمايگان و آنهايي که بهدنبال درخشاني در علم هستند چندان خريدار ندارد. بههمين دليل هم پروژههاي کلان علمي سياستمداران اسلامي را به سختي متقاعد ميکند، چون نظر "مردم"، يعني عامه دانشگران، براي آنها مهم است و قدرت تشخيص هم وجود ندارد، چون اجتماع علمي بهوجود نيامده است.
(از کتاب: معماری علم در ایران، رضا منصوری، ص 18)
@UT_Central_Library
دين و علم دين، که بهدنبال رستگاري مردم است، به وجاهت مردمي، که نوعي مردمسالاري است، اهميت ميدهد. درخشاني در علم ارتباطي با اين نوع وجاهت ندارد. اينکه علم در کشورهاي اسلامي به کليشه تبديل شده است و نميتواند در رشد و درخشاني علم با کشورهايي چون هند و چين همپا بشود بايد ريشه در اين اعتقاد به وجاهت عمومي از سوي سياستمداران داشته باشد. بديهي است همهجا اکثريت با ميانمايگان يا کممايگان است. بنابراين حرف پرمايگان و آنهايي که بهدنبال درخشاني در علم هستند چندان خريدار ندارد. بههمين دليل هم پروژههاي کلان علمي سياستمداران اسلامي را به سختي متقاعد ميکند، چون نظر "مردم"، يعني عامه دانشگران، براي آنها مهم است و قدرت تشخيص هم وجود ندارد، چون اجتماع علمي بهوجود نيامده است.
(از کتاب: معماری علم در ایران، رضا منصوری، ص 18)
@UT_Central_Library
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۷ دی ۱۳۹۷
۵۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۹۶۰ میلادی، بوریس زاخودر ـ ایرانشناس نامدار روسی ـ درگذشت. بوریس نیکولایوویچ زاخودر در سال ۱۸۹۸ میلادی در روسیه به دنیا آمد. پس از گذراندن تحصیلات دبیرستان تا سال ۱۹۲۷، موفق به گذراندن دورهی مؤسسهی خاورشناسی مسکو شد و آن را تا مرتبهی دکتری ادامه داد.
دکتر زاخودر از ۳۲سالگی دانشیار و متصدی کرسی زبان فارسی مؤسسهی مسکو شد و در سال ۱۹۳۴ به موزهی تمدنهای خاوری منتقل شد. همزمان برای تصدی کرسی تاریخ قرون خاورمیانهی دانشگاه مسکو تعیین گردید. او در کنار تدریس، به کارهای تحقیقاتی ادامه داد و در عین حال نخستین دورهی دروس رشتهی مطالعاتی تاریخ قرون وسطی در شرق را بنیان گذاشت. در همین زمینه موفق شد شعبهی مشرقزمین در دانشگاه مسکو را در سال ۱۹۴۴ ایجاد کند و خود تدریس آن را بر عهده گیرد. زاخودر رسالهی دکتری خود را دربارهی خواجه نظامالملک و شرحی در تاریخ سلجوقیان نوشته است. او همچنین مقالات و گزارشهایی دربارهی مظاهر برجسته و نامدار تمدن و فرهنگ خاورزمین مانند ابوعلیِ سینا و فردوسی را نگاشته است. از زاخودر آثار گوناگونی بر جای مانده، از آن میان: «تاریخ قرون وسطی در شرق» و «تاریخ ایران در قرون وسطی».
بوریس زاخودر در ۷ ژانویهی ۱۹۶۰ در ۶۲سالگی در مسکو درگذشت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۵۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۹۶۰ میلادی، بوریس زاخودر ـ ایرانشناس نامدار روسی ـ درگذشت. بوریس نیکولایوویچ زاخودر در سال ۱۸۹۸ میلادی در روسیه به دنیا آمد. پس از گذراندن تحصیلات دبیرستان تا سال ۱۹۲۷، موفق به گذراندن دورهی مؤسسهی خاورشناسی مسکو شد و آن را تا مرتبهی دکتری ادامه داد.
دکتر زاخودر از ۳۲سالگی دانشیار و متصدی کرسی زبان فارسی مؤسسهی مسکو شد و در سال ۱۹۳۴ به موزهی تمدنهای خاوری منتقل شد. همزمان برای تصدی کرسی تاریخ قرون خاورمیانهی دانشگاه مسکو تعیین گردید. او در کنار تدریس، به کارهای تحقیقاتی ادامه داد و در عین حال نخستین دورهی دروس رشتهی مطالعاتی تاریخ قرون وسطی در شرق را بنیان گذاشت. در همین زمینه موفق شد شعبهی مشرقزمین در دانشگاه مسکو را در سال ۱۹۴۴ ایجاد کند و خود تدریس آن را بر عهده گیرد. زاخودر رسالهی دکتری خود را دربارهی خواجه نظامالملک و شرحی در تاریخ سلجوقیان نوشته است. او همچنین مقالات و گزارشهایی دربارهی مظاهر برجسته و نامدار تمدن و فرهنگ خاورزمین مانند ابوعلیِ سینا و فردوسی را نگاشته است. از زاخودر آثار گوناگونی بر جای مانده، از آن میان: «تاریخ قرون وسطی در شرق» و «تاریخ ایران در قرون وسطی».
بوریس زاخودر در ۷ ژانویهی ۱۹۶۰ در ۶۲سالگی در مسکو درگذشت.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
ویژگی مهم این کتاب که خالی از اشکال هم نیست، این است که رویکردی جامع را انتخاب کرده وتلاش داشته به تمامی موضوعات در حوزه ادبیات مدیریت رسانه بپردازد ودر برابر دیدگان مخاطبان، رویکرد ونظریه های مهم حوزه مدیریت رسانه را ترسیم کند. رویکرد نویسندگان در این کتاب به رسانه ها، نه رویکرد نهاد های غیرانتفاعی، بلکه رویکرد به صنعتی است که باید مسائل آن راشناخت ودر جهت در آمد زایی وجذب مخاطب به عنوان دودغدغه اصلی این صنعت، گام برداشت. هر یک ازفصول کتاب بر اساس مهمترین حوزه های تحقیقاتی درمدیریت رسانه (محصول، بازار، مخاطب، همگرایی، کارآفرینی و...)را نگاشته شده در پی معرفی مفاهیم، ارائه رویکردها، ونظریه ها وسیر مطالعاتی آن حوزه هستند. دغدغه نویسندگاه در این کتاب پوشش بخشی از خلا،ادبیات این حوزه بوده است. این کتاب از یک مقدمه و11فصل ، منابع، فهرست اعلام وواژگان تخصصی تشکیل شده است . (مجد)
@UT_Central_Library
@UT_Central_Library
دیپلماسی علم روزی نو یا صبحیکاذب ؟ لو یددیویس، روبرت پتمن، مترجمان:جواد مشایخ، عفت نوروزی، سعیده صارمی، نشر: رسا، 1396. 328 ص.
دیپلماسی علم مفهوم نسبتا جدیدی است که طی دهه اخیر به طور فزاینده ای مورد توجه هردو گروه سیاستمداران ودانشمندان قرار گرفته است .دیپلماسی علم فرایندی است که دولت ها توسط آن،خود ومنافع خودرا وقتی پای حوزه های دانش که توسط روش علمی به دست آمده ،چه اکتساب این حوزه های دانشی وچه بکارگیری وارتباط آنها بایکدیگر به نمایش می گذارند.به کارگیری دیپلماسی علم جایگاه ویژه ای در مجموعه اقدامات دیپلماتیک داشته به طوری که می تواند منجر به حل مسائل جهانی، افزایش همکاری ها میان کشورها وتقویت تاثیر یک کشوربردیگری شود. کتاب فوق از معدود کتابهای نگاشته شده دراین زمینه است که درقالب مجموعه مقالات که توسط انتشارات بین المللی world scientific درسال2014 منتشر شده است.کتاب دارای 14 فصل است که درفصول ابتدایی به دیپلماسی علم می پردازد ودرفصول میانی به جنبه های گوناگون علم دردیپلماسی اشاره دارد ودرنهایت دیدگاههایی برای فرصت وچالش های علم برای دیپلماسی ارائه می دهد. (حری).
دیپلماسی علم مفهوم نسبتا جدیدی است که طی دهه اخیر به طور فزاینده ای مورد توجه هردو گروه سیاستمداران ودانشمندان قرار گرفته است .دیپلماسی علم فرایندی است که دولت ها توسط آن،خود ومنافع خودرا وقتی پای حوزه های دانش که توسط روش علمی به دست آمده ،چه اکتساب این حوزه های دانشی وچه بکارگیری وارتباط آنها بایکدیگر به نمایش می گذارند.به کارگیری دیپلماسی علم جایگاه ویژه ای در مجموعه اقدامات دیپلماتیک داشته به طوری که می تواند منجر به حل مسائل جهانی، افزایش همکاری ها میان کشورها وتقویت تاثیر یک کشوربردیگری شود. کتاب فوق از معدود کتابهای نگاشته شده دراین زمینه است که درقالب مجموعه مقالات که توسط انتشارات بین المللی world scientific درسال2014 منتشر شده است.کتاب دارای 14 فصل است که درفصول ابتدایی به دیپلماسی علم می پردازد ودرفصول میانی به جنبه های گوناگون علم دردیپلماسی اشاره دارد ودرنهایت دیدگاههایی برای فرصت وچالش های علم برای دیپلماسی ارائه می دهد. (حری).
"تجدد" روزنامه هفتگی ارگان کمیته ایالتی تبریز با چاپ سربی در 4 صفحه به صاحب امتیازی و مدیر مسئولی ابوالقاسم فیوضات و محمد خیابانی در تبریز به تاریخ 16 جمادی الثانی 1335 قمری برابر با 20 فروردین 1296 منتشر شد. در این روزنامه موضوعاتی چون اخبار داخلی، اخبار خارجی، ادبیات، حفظ الصحه و نسوان منعکس شده است. در شماره 18 دوره سوم روزنامه پرورش در مقاله ای با عنوان "مخبرالسلطنه دشمن آزادی" در خصوص روزنامه تجدد چنین آمده است:" می توان گفت در میان جراید داخلی ایران جریده تجدد اولین روزنامه ای بود که مصداق و مفهوم جریده نگاری را ثابت نمود".
از این روزنامه شماره های 1و35و36و55و73و78و126و128و134و147و171و175و178و201و یک شماره فوق العاده نوروز، از سال 1335تا 1338 قمری در بخش نشریات ادواری کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران در دسترس مراجعین محترم است. (فهمیان)
@UT_Central_Library
از این روزنامه شماره های 1و35و36و55و73و78و126و128و134و147و171و175و178و201و یک شماره فوق العاده نوروز، از سال 1335تا 1338 قمری در بخش نشریات ادواری کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران در دسترس مراجعین محترم است. (فهمیان)
@UT_Central_Library
Forwarded from Toos Bookshop کتابفروشی توس
مقالات و رسالات تاریخی (بیستودو مقاله و رساله تاریخی) - دفتر ششم / رسول جعفریان / چاپ اول۱۳۹۷، نشر علم / قطع وزیری، ۷۳۷صفحه، جلد سخت / ۹۵۰۰۰تومان
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
محمد ایوبی
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۸ دی ۱۳۹۷
۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۸، محمد ايوبی ـ داستاننویس ـ درگذشت.
محمد ایوبی در سال ۱۳۲۱ در اهواز به دنيا آمد. پس از کسب گواهینامهی كارشناسی زبان و ادبيات فارسی، به تدريس در دبيرستانها پرداخت. در سال ۱۳۵۳ رمان «طيف باطل» را منتشر كرد و بعدها رمانها و داستانهای متعددی نوشت؛ مانند رمان «راه شيری» در سال ۱۳۷۸. ایوبی در اين رمان تداعیهای شكلگرفته در ذهن شخصيت رمان را بر اساس خاطرات پراكنده روايت كرد و صورت داستانی به آن بخشيد. يك سال پس از انتشار اين رمان، مجموعهی «پایی برای دويدن» را منتشر كرد كه دربارهی جنگ هشتسالهی عراق علیه ايران است. مجموعهی «آواز طولانی جنوب»، شامل «غمزهی مردگان»، «سفر سقوط» و «زيتون تلخ، خرمای گس» از آثار دیگر این داستاننویس معاصر است. ايوبی در سال ۱۳۷۰ نمايشنامهای را با نام «همزادان ماه» منتشر كرد، ولی هيچگاه نمايشنامهنويسی او بر داستاننويسیاش سايه نینداخت. همچنین افزون بر داستاننويسی كه دلمشغولی اصلی او بود، به انتخاب شعرهای نيما يوشيج دست زد كه آنها را با شرح و تفسير منتشر كرد. انتشارات ققنوس نیز رمانی از او منتشر كرده كه بنا بر گفتهی خالقش بيش از ۱۳ سال روی آن كار شده است؛ «زير چتر شيطان».
دو رمان «راه گراز» و «صورتكهای تسليم» آخرين آثار منتشرشدهی ایوبی هستند كه توسط نشر افراز منتشر شدند. «صورتكهای تسليم» در سال ۱۳۸۸ نامزد دريافت دومين جايزهی ادبی «جلال آل احمد» شد. ایوبی پیش از مرگ رمانهای «مرد تشويش هميشه» و «آببازی» را در دست نشر داشت.
محمد ایوبی در ۱۸ دی ۱۳۸۸ در ۶۷سالگی درگذشت و در قطعهی هنرمندان آرامگاه بهشت زهرا در خاک آرمید.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۹ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۸، محمد ايوبی ـ داستاننویس ـ درگذشت.
محمد ایوبی در سال ۱۳۲۱ در اهواز به دنيا آمد. پس از کسب گواهینامهی كارشناسی زبان و ادبيات فارسی، به تدريس در دبيرستانها پرداخت. در سال ۱۳۵۳ رمان «طيف باطل» را منتشر كرد و بعدها رمانها و داستانهای متعددی نوشت؛ مانند رمان «راه شيری» در سال ۱۳۷۸. ایوبی در اين رمان تداعیهای شكلگرفته در ذهن شخصيت رمان را بر اساس خاطرات پراكنده روايت كرد و صورت داستانی به آن بخشيد. يك سال پس از انتشار اين رمان، مجموعهی «پایی برای دويدن» را منتشر كرد كه دربارهی جنگ هشتسالهی عراق علیه ايران است. مجموعهی «آواز طولانی جنوب»، شامل «غمزهی مردگان»، «سفر سقوط» و «زيتون تلخ، خرمای گس» از آثار دیگر این داستاننویس معاصر است. ايوبی در سال ۱۳۷۰ نمايشنامهای را با نام «همزادان ماه» منتشر كرد، ولی هيچگاه نمايشنامهنويسی او بر داستاننويسیاش سايه نینداخت. همچنین افزون بر داستاننويسی كه دلمشغولی اصلی او بود، به انتخاب شعرهای نيما يوشيج دست زد كه آنها را با شرح و تفسير منتشر كرد. انتشارات ققنوس نیز رمانی از او منتشر كرده كه بنا بر گفتهی خالقش بيش از ۱۳ سال روی آن كار شده است؛ «زير چتر شيطان».
دو رمان «راه گراز» و «صورتكهای تسليم» آخرين آثار منتشرشدهی ایوبی هستند كه توسط نشر افراز منتشر شدند. «صورتكهای تسليم» در سال ۱۳۸۸ نامزد دريافت دومين جايزهی ادبی «جلال آل احمد» شد. ایوبی پیش از مرگ رمانهای «مرد تشويش هميشه» و «آببازی» را در دست نشر داشت.
محمد ایوبی در ۱۸ دی ۱۳۸۸ در ۶۷سالگی درگذشت و در قطعهی هنرمندان آرامگاه بهشت زهرا در خاک آرمید.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
در حدود ۱۴۰ سال پیش آدولفو ریبادنیرا (۱۸۴۱_۱۸۸۱م) در سفری از شمال تا جنوب ایران را پیمود. اغراق آمیز نیست اگر ریبادنیرا را نخستین جهانگرد اسپانیایی در شرق بنامیم؛ جهانگردی که سفرش با هدفی علمی و نیز برای مطالعه ی راه های تجارت با ایران یا حتی با اهداف استعماری اسپانیا در خاورمیانه به خصوص در ایران انجام گرفت. دولت جمهوری اول اسپانیا، به ریبادنیرا ماموریت داد تا امکانات تجارت با ایران را بررسی کند. در راه این ماموریت، ریبادنیرا به بررسی شهرهای ایران، مذهب، تاریخ، آداب و رسوم مناطق مختلف، معماری غنی ایران و امکان برقراری تجارت پرداخت که حاصل سفر و مطالعات وی کتاب حاضر است که در سه جلد در سال 1880 میلادی به چاپ رسید. بعد ها وی به یکی از بنیان گذاران اصلی شرق شناسی تبدیل شد و با آغاز مطالعات شرق شناسی در اروپا، از طریق مطالعات و سفرهایش به معرفی شرق در اسپانیا پرداخت.
این سفرنامه ماجراجویی های وی در مدت یک سال سفرش در سرتاسر ایران (۱۸۷۴_۱۸۷۵م) را در بر می گیرد.
این اثر با مقدمه فرناندو اسکریبانو مارتین، استاد دانشگاه مادرید و ترجمه ی مریم حق روستا، دانشیار دانشگاه تهران در ۱۳۹۷ به چاپ رسید.
مریم جعفرپور
این سفرنامه ماجراجویی های وی در مدت یک سال سفرش در سرتاسر ایران (۱۸۷۴_۱۸۷۵م) را در بر می گیرد.
این اثر با مقدمه فرناندو اسکریبانو مارتین، استاد دانشگاه مادرید و ترجمه ی مریم حق روستا، دانشیار دانشگاه تهران در ۱۳۹۷ به چاپ رسید.
مریم جعفرپور
امروزه در مقایسه با حدود سه دهه قبل شمار آثار علمی تولید شده در حوزه های گوناگون مطالعات سیاسی اسلام یا اسلامی در ایران، افزایش قابل توجهی یافته و متون جدید و مهمی تولید شده است. یکی از این حوزه ها، مطالعات عقلی و استدلالی در مباحث سیاسی _اجتماعی اسلام است که «فلسفه سیاسی»خوانده می شود. رویکرد کلی و هدف این تحقیق، ابتدا تبیین چیستیِ حکمت و فلسفه سیاسی در آموزه ها و فرهنگ و تمدن اسلامی و سپس وارد کردن آن به حوزه سیاست عملی در شرایط امروز و کاربردی تر کردن فلسفه و حکمت سیاسی اسلامی با ارائه ی تعاریف و تقسیم بندی های جدید بوده است.
کتاب در چهار فصل تنظیم شده است: فصل اول به تبیین ابعاد مختلف فلسفه ی سیاسی اسلامی و فصل دوم به حکمت و حکمت سیاسی مربوط می شود. در فصل سوم نیز جغرافیای فکری و معرفتی حکمت و فلسفه ی سیاسی اسلام بررسی می شود. فصل چهارم که به مثابه ی نتیجه است طرح "گذار از فلسفه و حمکت به سیاست عملی " ارائه شده است.
این اثر توسط علی اکبر علیخانی، دانشیار دانشگاه تهران به نگارش در آمده است و در سال 1397 انتشارات دانشگاه تهران آن را به چاپ رساند.
مریم جعفرپور
کتاب در چهار فصل تنظیم شده است: فصل اول به تبیین ابعاد مختلف فلسفه ی سیاسی اسلامی و فصل دوم به حکمت و حکمت سیاسی مربوط می شود. در فصل سوم نیز جغرافیای فکری و معرفتی حکمت و فلسفه ی سیاسی اسلام بررسی می شود. فصل چهارم که به مثابه ی نتیجه است طرح "گذار از فلسفه و حمکت به سیاست عملی " ارائه شده است.
این اثر توسط علی اکبر علیخانی، دانشیار دانشگاه تهران به نگارش در آمده است و در سال 1397 انتشارات دانشگاه تهران آن را به چاپ رساند.
مریم جعفرپور
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
محمدکاظم عصار تهرانی
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۹ دی ۱۳۹۷
۴۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۵۳، سید محمدکاظم عصار تهرانی ـ حکیم و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
سید محمدکاظم لواسانی معروف به عصار تهرانی، در سال ۱۲۶۴ زاده شد. تحصیلات مقدماتی را نزد پدر خود آیتالله سید محمد عصار که از فضلا و مدرسان نامی تهران در عصر قاجار بود، آغاز کرد. سپس برای کسب علوم جدید به مدرسهی «دارالفنون» رفت. بعد از فارغالتحصیلی مدتی به درخواست رئیس دارالفنون برای تأسیس دبیرستان و تدریس علوم، راهی تبریز شد و در آن جا به تدریس علوم جدید و علوم طبیعی، حساب، هندسه، هیئت و زبان فرانسه مشغول شد. در تبریز با ثقةالاسلام تبریزی دوستی عمیقی یافت. معروف است ثقةالاسلام نزد عصار قسمتی از مباحث «اسفار» ملاصدرا را فرا گرفت. عصار پس از چند ماهی توقف در تبریز، از طریق قفقاز به اروپا رفت و در مدت حدود یک سال اقامت در فرانسه، به تعلیم و تکمیل علوم جدید پرداخت. سپس برای تکمیل علوم نقلی و عقلی به عتبات عالیات رفت. ۱۴ سال در آن جا ماند و نزد بزرگانی چون: آقا ضیاءالدین عراقی، آقا میرزا هاشم رشتی، آقا میرزا حسن کرمانشاهی، آقا میر شهابالدین نیریزی شیرازی و آقا ملا فتحالله نمازی شیرازی به تحصیل پرداخت، تا اینکه به مرتبهی اجتهاد نائل آمد. عصار خود نیز در این مدت در حوزه معقول و منقول تدریس میکرد. وی پس از تکمیل علوم نقلی و عقلی از نجف اشرف به ایران بازگشت. او در تهران اقامت گزید و در مدرسهی «سپهسالار» به سياق و روش حوزههای علميه، كتاب «شرح منظومهی سبزواری» را درس داد. شيخ محمدرضا ربانی تربتی، نصرالله شاهآبادی، نورالله شاهآبادی و شيخ محمدجواد مناقبی از شاگردان او در این مرحله بودند. عصار همچنین در سال ۱۳۲۸ در همان مدرسه كتاب «كفاية الاصول» ِ آخوند ملا محمدکاظم خراسانی را تدريس کرد که شاگردانی چون مهدی محقق و سيد محمدرضا علوی تهرانی در آن شركت میكردند. وی سپس در دانشگاه تهران به تدریس مشغول شد. او در زمان حيات خود زندگينامهای كوتاه تدوين كرد كه نسخهای از آن در كتابخانهی آستان قدس رضوی است. از استاد عصار آثاری نیز در فقه، اصول، حکمت، عرفان، تفسیر و حدیث باقی مانده، از آن میان: حواشی بر «قواعد و كشف الفوائد» ِ علامه حلّی، تعليقاتی بر «شرح منظومهی حاج ملاهادی سبزواری»، «رسالهی وحدت وجود»، «رسالهی بدا»، «اجابة الدعا فی مسئلة البدا» و «علم الحديث». «مجموعهی آثار عصار» به اهتمام سيد جلالالدين آشتيانی همراه با حواشی و تعليقات در سال ۱۳۷۶ در انتشارات اميركبير به چاپ رسيده است. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی به پاس سالها خدمات علمی و فرهنگی، سید محمدکاظم عصار را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است. استاد سید محمدکاظم عصار تهرانی در ۱۹ دی ۱۳۵۳ در ۸۹سالگی در تهران درگذشت ودر حرم حضرت عبدالعظیم به خاک سپرده شد.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
۴۴ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۵۳، سید محمدکاظم عصار تهرانی ـ حکیم و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
سید محمدکاظم لواسانی معروف به عصار تهرانی، در سال ۱۲۶۴ زاده شد. تحصیلات مقدماتی را نزد پدر خود آیتالله سید محمد عصار که از فضلا و مدرسان نامی تهران در عصر قاجار بود، آغاز کرد. سپس برای کسب علوم جدید به مدرسهی «دارالفنون» رفت. بعد از فارغالتحصیلی مدتی به درخواست رئیس دارالفنون برای تأسیس دبیرستان و تدریس علوم، راهی تبریز شد و در آن جا به تدریس علوم جدید و علوم طبیعی، حساب، هندسه، هیئت و زبان فرانسه مشغول شد. در تبریز با ثقةالاسلام تبریزی دوستی عمیقی یافت. معروف است ثقةالاسلام نزد عصار قسمتی از مباحث «اسفار» ملاصدرا را فرا گرفت. عصار پس از چند ماهی توقف در تبریز، از طریق قفقاز به اروپا رفت و در مدت حدود یک سال اقامت در فرانسه، به تعلیم و تکمیل علوم جدید پرداخت. سپس برای تکمیل علوم نقلی و عقلی به عتبات عالیات رفت. ۱۴ سال در آن جا ماند و نزد بزرگانی چون: آقا ضیاءالدین عراقی، آقا میرزا هاشم رشتی، آقا میرزا حسن کرمانشاهی، آقا میر شهابالدین نیریزی شیرازی و آقا ملا فتحالله نمازی شیرازی به تحصیل پرداخت، تا اینکه به مرتبهی اجتهاد نائل آمد. عصار خود نیز در این مدت در حوزه معقول و منقول تدریس میکرد. وی پس از تکمیل علوم نقلی و عقلی از نجف اشرف به ایران بازگشت. او در تهران اقامت گزید و در مدرسهی «سپهسالار» به سياق و روش حوزههای علميه، كتاب «شرح منظومهی سبزواری» را درس داد. شيخ محمدرضا ربانی تربتی، نصرالله شاهآبادی، نورالله شاهآبادی و شيخ محمدجواد مناقبی از شاگردان او در این مرحله بودند. عصار همچنین در سال ۱۳۲۸ در همان مدرسه كتاب «كفاية الاصول» ِ آخوند ملا محمدکاظم خراسانی را تدريس کرد که شاگردانی چون مهدی محقق و سيد محمدرضا علوی تهرانی در آن شركت میكردند. وی سپس در دانشگاه تهران به تدریس مشغول شد. او در زمان حيات خود زندگينامهای كوتاه تدوين كرد كه نسخهای از آن در كتابخانهی آستان قدس رضوی است. از استاد عصار آثاری نیز در فقه، اصول، حکمت، عرفان، تفسیر و حدیث باقی مانده، از آن میان: حواشی بر «قواعد و كشف الفوائد» ِ علامه حلّی، تعليقاتی بر «شرح منظومهی حاج ملاهادی سبزواری»، «رسالهی وحدت وجود»، «رسالهی بدا»، «اجابة الدعا فی مسئلة البدا» و «علم الحديث». «مجموعهی آثار عصار» به اهتمام سيد جلالالدين آشتيانی همراه با حواشی و تعليقات در سال ۱۳۷۶ در انتشارات اميركبير به چاپ رسيده است. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی به پاس سالها خدمات علمی و فرهنگی، سید محمدکاظم عصار را به عنوان یکی از مفاخر ایرانزمین معرفی کرده است. استاد سید محمدکاظم عصار تهرانی در ۱۹ دی ۱۳۵۳ در ۸۹سالگی در تهران درگذشت ودر حرم حضرت عبدالعظیم به خاک سپرده شد.
@UT_Central_Library
بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی