کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران – Telegram
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
23.7K subscribers
7.62K photos
297 videos
3.28K files
4.77K links
وب سايت کتابخانه مرکزی:
Library.ut.ac.ir

آدرس:
خیابان انقلاب، خیابان ۱۶ آذر، داخل پردیس مرکزی دانشگاه تهران، کتابخانه مرکزی، مرکز اسناد و تامین منابع علمی.
Download Telegram
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
جعفر سلطان‌القرایی
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۷ بهمن ۱۳۹۷

۳۰ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۶۷، جعفر سلطان‌القرایی ـ نسخه‌شناس و از مفاخر فرهنگی ایران ـ درگذشت.
حاج میرزا جعفر سلطان‌القرایی در سال ۱۲۸۳ در تبریز متولد شد. مقدمات علوم ادبی و عربی را نزد پدر و برادرش - حاج میرزا جواد سلطان‌القرایی که فقیهی توانمند بود - فراگرفت. همچنین محضر علما، فقها و مدرسانی چون حاج میرزا سید ابوالحسن انگجی، آقا میرزا رضی زنوزی و حاج میرزا علی‌اصغر ملک را درک کرد و بدین ترتیب در فقه، اصول، علم‌الرجال، تاریخ و ادبیات فارسی و عربی تبحر یافت و صاحب‌نام گردید. حاج میرزا جعفر سلطان‌القرایی مدتی هم به تجارت روی آورد و در تبریز، مراغه و مازندران و گاهی نیز در خارج از ایران، به داد و ستد پرداخت. او در سفر نیز دمی از مطالعه و تحقیق غافل نبود و از آن‌جا که در شناخت نسخه‌های خطی تبحر داشت، در خارج از ایران هم هرگاه نسخه‌ای ارزنده می‌یافت، می‌خرید و به ایران می‌آورد. همین توجه او به میراث گران‌بهای فرهنگ و تمدن ایران بود که به تأسیس کتابخانه‌ای وزین منجر شد که در اواخر عمر آن را به کتابخانه‌ی مجلس واگذار کرد. استاد افزون بر نسخه‌شناسی، در نقاشی سیاه‌قلم و خوشنویسی نیز توانا بود. او در امر تدوین فرهنگ فارسی هم با شادروان دکتر محمد معین همکاری داشت.
حاج میرزا جعفر سلطان‌القرایی در ۱۷ بهمن ۱۳۶۷ در ۸۴سالگی در تبریز درگذشت. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، وی را به عنوان یکی از مفاخر ایران‌زمین معرفی کرده کرده است.

@UT_Central_Library


بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
مهدی بیانی
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
مهدی بیانی
#تقویم_فرهنگی امروز، ۱۷ بهمن ۱۳۹۷

۵۱ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۴۶، دکتر مهدی بیانی درگذشت. وی نخستین رئیس کتابخانه‌ی ملی ایران، کارشناس نسخه‌های خطی، نویسنده، پژوهشگر و استاد دانشگاه تهران بود.
مهدی بیانی در سال ۱۲۸۵ در همدان متولد شد. در دوسالگی به همراه خانواده در تهران ساکن گردید. دوره‌ی متوسطه‌ی تحصیل را در دارالفنون به پایان رساند و دانشنامه‌ی لیسانس علوم ادبی و فلسفی را در دانشسرای عالی گرفت. در سال ۱۳۲۴ نیز دوره‌ی دکتری زبان و ادبیات فارسی را در دانشگاه تهران با موفقیت پشت سر گذاشت.
دکتر مهدی بیانی در سال ۱۳۱۳ به مدیریت کتابخانه‌ی عمومی معارف منصوب شد. او در این مقام به گردآوری کتاب‌ها از کتابخانه‌ی سلطنتی و کتابخانه‌ی معارف برای بنیان‌گذاری کتابخانه‌ی ملی ایران پرداخت و پس از تأسیس کتابخانه‌ی ملی ایران در سال ۱۳۱۶، ریاست آن را به عهده گرفت.
دکتر بیانی به سبب تبحّر در شناخت انواع خطوط و نسخه‌‌ها، به عنوان کارشناس نسخه‌های خطی و چاپی، با کتابخانه‌های ملی و مجلس شورا و کتابخانه‌ی مرکزی دانشگاه تهران همکاری می‌کرد. کتاب «احوال و آثار خوشنویسان» را که وی در ۴ مجلد منتشر کرد، از آثار پژوهشی ارزشمند در زمینه‌ی زندگی‌نامه و معرفی خوشنویسان می‌دانند.
دکتر مهدی بیانی در ۱۷ بهمن ۱۳۴۶، در ۶۱سالگی شمع وجودش خاموش گشت.

@UT_Central_Library


بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی
مصحف ش Add. MS 7214 در کتابخانۀ بریتانیا با کتابت ابوالقاسم سعید بن ابراهیم بن علی بن ابراهیم بن صالح و تذهیب ابومنصور نافع بن عبدالله در سال 427 احتمالا در بغداد
کارگاه آموزشی بخش مراجعات نرم افزار آذرسا در کتابخانه مرکزی برگزار شد. فایل آموزشی ضبط شده به زودی در دسترس قرار می گیرد.

@UT_Central_Library
فرا رسیدن ایام سوگواری بانوی دو عالم فاطمه زهرا سلام الله علیها را به همه مسلمانان بویژه شیعیان آن بانو تعزیت و تسلیت می گوییم.
@UT_Central_Library
Forwarded from رضا منصوری
چرا این یادداشت‌ها؟

یادداشت‌هایی پیرامون علم مدرن و سیاست‌گذاری آن
Notes on Science and Science Policy

شروع یادداشت‌ها از بهمن ۱۳۹۷.

✍️ رضا منصوری
rmansouri.ir

ارتباطات علم مفهومی است که در چند دههٔ اخیر وارد واژگان علمی ما هم شده است. این مفهوم، بسیار فراتر از مفهوم ترویج علم، فعالیت‌هایی را در بر می‌گیرد که متخصصان یک موضوع برای آگاهی بخشیدن به مردم یا به متخصصان رشته‌های دیگر، که آنها هم مردم تلقی می‌شوند، به زبانی کمتر تخصصی یافته‌های خودشان را بیان می‌کنند. یک وجه از ارتباطات علم برای کشوری مثل ایران که در آستانهٔ ورود به دنیای علم مدرن است، و همزمان مفاهیم منسوخی در فرهنگ آن موجود و زنده است، ترویج مفهوم‌ها و نیز مصداق‌های علم و فعالیت نهادهای علمی گوناگون در سپهر علمی جهان است. این نوع ترویج است که ارتباطات علمی سالم در عرف جهانی را ممکن می‌کند، انحراف از مسیرِ سالمِ تاثیرگذاریِ خِرد مدرن را کمتر می‌کند، به همگنی و رفع چندگنی فرهنگی کمک می‌کند، و در نتیجه هزینه‌های توسعهٔ کشور ما را کاهش می‌دهد.
هدف من از این یادداشت‌ها برقراری این نوع ارتباطات علم است که وجهی ویژهٔ کشور ماست و طبیعی است که نوشتارهای جهانی ارتباطات علم به آن بی‌توجه یا کم توجه‌اند. صحبت‌های پر شمار با همکاران دانشگاهی و پژوهشی رشته‌های مختلف در ایران، و نیز واکنش‌هایی که پیرامون نوشته‌هایم در این سال‌ها دیده‌ام، لزوم توجه به این وجه را برایم بسیار روشن کرده است. در اینجا علم را به معنی دانش، یا مجموع دانسته‌های بشر در علم نوین، نمی‌گیرم. بلکه هر آنچه می‌گیرم که با فرایند علم و فناوریِ مدرنِ دانش-پایه مرتبط باشد، چه فوتبال باشد، چه معنی قدرت باشد، چه تمایز علم با متافیزیک باشد، چه موضوع توسعه باشد، چه علم سیاست به معنی عام آن باشد، و چه شناخت کیهان؛ با این انگیزه که من مطرح کردم هیچ یک برای من تمایزی ندارد.
در نظر دارم یادداشت‌هایم جمعه‌های هر هفته در کانال تلگرامم منتشر شود. از انتشار مجدد آن توسط هر فرد یا گروه خوشنود خواهم شد و آن را در جهت هدف اولیهٔ خودم می‌دانم. از هر بازخورد یا پیشنهادی هم استقبال می‌کنم.
سندی در باره تنباکو از سال 1304 ق

ملفوفه فرمان مبارک به تاریخ شهر ربیع الثانی ۱۳۰۴
خطاب به حضرت مستطاب اجل اشرف والا ظل السلطان حکمران مملکت فارس و مضافات
چون استعمال تنباکو و توتون اهمیت و ضرورتی نداشته و افراطش موجب اغتشاش حواس و فتور قوای بدنی بوده، لهذا رای جهان آرای اقدس همایون ما بر آن علاقه گرفته که از برای مصرف یک چنین شئ غیرلازمی در داخله ممالک محروسه حدی برقرار، مالیاتی مقرر شود و انتظام این عمل را به عهده کفایت و صداقت جناب جلالت مآب اجل امین السلطان وزیرمالیه دربار اعظم واگذار فرمودیم که این عمل را هم در تحت ادارات خود منتظم نماید؛ معزی الیه هم برای انتظام این عمل و برقرار کردن مالیات مزبور در مملکت فارس از طرف خود، اعزّ ارجمند، شاهرخ میرزا را روانه نموده به موجب این ملفوفه فرمان مبارک به آن فرزند کامکار امر و مقرر می فرمائیم در نهایت تقویت و همراهی درباره مامور مشارالیه مبذول [؟] داده که به قاعده از عهده خدمات دیوان اعلی برآید.
(از اسناد کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران)
@UT_Central_Library
Audio
توصیه ای بعد از 70 سال از زبان استاد شفیعی
کلاس درس 8 خرداد 1397
University of Tehran.pdf
3.1 MB
فایل کارگاه آموزشی پایگاه های ناشر الزویر



@UT_Central_Library
پرویز رجبی
کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران
پرویز رجبی
#تقویم_فرهنگی امروز، ۲۱ بهمن ۱۳۹۷

۷ سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۹۰، پرویز رجبی ـ مترجم، نویسنده و محقق تاریخ ایران ـ درگذشت.
پرویز رجبی در سال ۱۳۱۸ در روستای امامقلی قوچان متولد شد. کودکی را در زادگاه پدری‌اش ـ روستای آق‌کند ـ بین میانه و زنجان سپری کرد. در مشهد دانشنامه‌ی دیپلم گرفت و به استخدام اداره‌ی فرهنگ قوچان درآمد و آموزگاری پیشه کرد. در سال ۱۳۳۸ به تهران آمد و در ۱۳۴۲ برای ادامه‌ی تحصیل به آلمان رفت. ۷ سال بعد، از دانشگاه گوتینگن آلمان دانشنامه‌ی دکتری در ایران شناسی و اسلام‌شناسی گرفت. او در آن جا از شاگردان والتر هینتس ایران‌شناس نامدار آلمانی بود.
دکتر پرویز رجبی پس از بازگشت به ایران، در دانشگاه‌های اصفهان و ملی (شهید بهشتی کنونی) به تدریس پرداخت. در ۱۳۵۳ «مرکز تحقیقات ایران‌شناسی» را تأسیس کرد. در ۱۳۶۷ دوباره به آلمان رفت و به مدت ۶ سال به تحقیق و تدریس در دانشگاه‌های ماربورگ و گوتینگن مشغول بود. در سال ۱۳۷۳ دوباره به ایران بازگشت و ریاست «بخش ایران‌شناسی مرکز دائره‌المعارف بزرگ اسلامی» را بر عهده گرفت.
دکتر پرویز رجبی در سال ۱۳۷۹ بر اثر سکته‌ی مغزی و فلج شدن نیمی از بدن خانه‌نشین شد، اما همچنان تنها با یک دست، دست چپ، به کار تحقیق و ترجمه و حروف‌چینی مطالب محققانه‌ی خود اشتغال داشت و با سخت‌کوشی تمام بخش مهمی از آثار خود را در این دوره آفرید. تألیف کتاب‌های: «کریم خان زند و زمان او»، تاریخ ۵ جلدی «هزاره‌های گمشده» درباره‌ی ایران باستان، «ترازوی هزار کفه» و تاریخ ناتمام ۶ جلدی «سده‌های گمشده» درباره‌ی ایران دوره‌ی اسلامی، ترجمه‌ی کتاب‌های: «از زبان داریوش» و «داریوش و ایرانیان»، تنها بخشی از آثار فراوان و ارزشمند این پژوهشگر پرتلاش است که شمار آن‌ها از ۵۰ متجاوز است. این ایران‌شناس پرتلاش، در کارنامه‌ی فرهنگی خود، رمان، داستان، سفرنامه و خاطره‌نویسی نیز دارد.
دکتر پرویز رجبی پس از گذراندن یک دوره‌ی سخت شیمی‌درمانی برای مقابله با سرطان، در ۲۱ بهمن ۱۳۹۰ در ۷۲سالگی در تهران شمع وجودش خاموش گشت و در قطعه‌ی نام‌آوران آرامگاه بهشت زهرا در خاک آرمید.

@UT_Central_Library


بازنویسی و تنظیم: #آرش_امجدی