Bu verimlilik, bu sadelik, kalplerimizde yankı uyandırıyor. Amerika'nın son derece gelişmiş bir kapitalist ülke olmasına rağmen, sanayisinde hakim olan alışkanlıklar, üretim süreçlerinde var olan uygulamalar, eski Avrupa kapitalist ülkeleri için söylenemeyecek bir demokrasi unsuruna sahip; zira bu ülkelerde feodal aristokrasinin kibirli ruhu hala yaşıyor.
Ludwig: Ne kadar haklı olduğunuzun farkında bile değilsiniz.
Stalin: Belki de öyleyim; kim bilebilir ki?
Feodalizm bir toplumsal düzen olarak Avrupa'da çok uzun zaman önce yıkılmış olsa da, yaşam tarzı ve geleneklerde önemli kalıntıları hala mevcuttur. Feodal ortamdan yetişmiş ve aristokratik alışkanlıkları endüstriye, teknolojiye, bilime ve edebiyata taşıyan teknisyenler, uzmanlar, bilim insanları ve yazarlar hâlâ vardır. Feodal gelenekler tamamen ortadan kalkmamıştır.
Bu durum, toprak sahipleri ve aristokratların olmadığı, "özgür kolonistlerin" ülkesi olan Amerika için söylenemez. Bu nedenle Amerikan üretken yaşamında sağlam ve nispeten basit alışkanlıklar vardır. Amerika'yı ziyaret eden işçi sınıfı kökenli iş yöneticilerimiz bu özelliği hemen fark ettiler. Amerika'daki bir üretim işinde, bir mühendisi bir işçiden dış görünüş olarak ayırt etmenin zor olduğunu, belli bir hoş şaşkınlıkla anlatıyorlar. Bu da onları elbette memnun ediyor.
Ancak Avrupa'da durum oldukça farklı.
Ama eğer belirli bir ulusa, daha doğrusu vatandaşlarının çoğunluğuna duyduğumuz beğeniden bahsedeceksek, elbette Almanlara duyduğumuz beğeniyi de belirtmeden geçemeyiz. Amerikalılara duyduğumuz beğeni bununla kıyaslanamaz bile!
Ludwig: Neden özellikle Alman ulusu?
Stalin: Sadece Marx ve Engels gibi insanları dünyaya kazandırdığı için bile olsa, gerçeği olduğu gibi belirtmek yeterlidir.
Ludwig: Son zamanlarda bazı Alman politikacıların, SSCB ile Almanya arasındaki geleneksel dostluk politikasının geri plana itilmesinden ciddi şekilde korktukları fark edildi. Bu korkular, SSCB ile Polonya arasındaki müzakerelerle bağlantılı olarak ortaya çıktı. Eğer bu müzakereler sonucunda SSCB'nin Polonya'nın mevcut sınırlarını tanıması gerçekleşirse, bu durum, bugüne kadar SSCB'nin Versay sistemine karşı savaştığına ve onu tanıma niyetinde olmadığına inanan tüm Alman halkı için büyük bir hayal kırıklığı anlamına gelecektir.
Ludwig: Biliyorum ki, Sovyetler Birliği'nin Polonya ile yaptığı müzakerelerde veya imzalayacağı bir anlaşmada, Polonya'nın toprakları ve sınırları için Sovyetler Birliği tarafından bir yaptırım veya garanti anlamına gelecek bir adım atabileceği gerekçesiyle bazı Alman devlet adamları arasında belirli bir hoşnutsuzluk ve endişe fark edilebilir.
Bana göre bu tür korkular yersizdir. Herhangi bir devletle saldırmazlık paktı imzalamaya her zaman hazır olduğumuzu belirttik. Birçok ülkeyle zaten böyle paktlar imzaladık. Polonya ile de böyle bir pakt imzalamaya hazır olduğumuzu açıkça belirttik. Polonya ile saldırmazlık paktı imzalamaya hazır olduğumuzu söylediğimizde, bu sadece bir söylem değildir. Bu, gerçekten böyle bir pakt imzalamak istediğimiz anlamına gelir.
Biz, tabiri caizse, özel bir tür siyasetçiyiz. Bazı siyasetçiler bir gün bir söz veya açıklama yapar, ertesi gün ise ya her şeyi unutur ya da söylediklerini inkar eder ve bunu utanmadan yaparlar. Biz böyle davranamayız. Yurtdışında yaptığımız her şey kaçınılmaz olarak ülkemiz içinde, tüm işçiler ve köylüler tarafından bilinir. Bir şey söyleyip başka bir şey yaparsak, halk kitleleri arasında itibarımızı kaybederiz. Polonyalılar bizimle saldırmazlık paktı müzakere etmeye hazır olduklarını açıkladıkları anda, doğal olarak kabul ettik ve müzakerelere başladık.
Almanların bakış açısından olabilecek en tehlikeli şey nedir? Onlarla ilişkilerimizin kötüye gitmesi. Ama bunun için hiçbir dayanak yok. Biz de, tıpkı Polonyalılar gibi, paktta Polonya veya SSCB'nin sınırlarını değiştirmek veya bağımsızlıklarını ihlal etmek için güç kullanmayacağımızı veya saldırganlığa başvurmayacağımızı beyan etmeliyiz. Polonyalılara böyle bir söz verdiğimiz gibi, onlar da bize aynı sözü veriyorlar.
Ludwig: Ne kadar haklı olduğunuzun farkında bile değilsiniz.
Stalin: Belki de öyleyim; kim bilebilir ki?
Feodalizm bir toplumsal düzen olarak Avrupa'da çok uzun zaman önce yıkılmış olsa da, yaşam tarzı ve geleneklerde önemli kalıntıları hala mevcuttur. Feodal ortamdan yetişmiş ve aristokratik alışkanlıkları endüstriye, teknolojiye, bilime ve edebiyata taşıyan teknisyenler, uzmanlar, bilim insanları ve yazarlar hâlâ vardır. Feodal gelenekler tamamen ortadan kalkmamıştır.
Bu durum, toprak sahipleri ve aristokratların olmadığı, "özgür kolonistlerin" ülkesi olan Amerika için söylenemez. Bu nedenle Amerikan üretken yaşamında sağlam ve nispeten basit alışkanlıklar vardır. Amerika'yı ziyaret eden işçi sınıfı kökenli iş yöneticilerimiz bu özelliği hemen fark ettiler. Amerika'daki bir üretim işinde, bir mühendisi bir işçiden dış görünüş olarak ayırt etmenin zor olduğunu, belli bir hoş şaşkınlıkla anlatıyorlar. Bu da onları elbette memnun ediyor.
Ancak Avrupa'da durum oldukça farklı.
Ama eğer belirli bir ulusa, daha doğrusu vatandaşlarının çoğunluğuna duyduğumuz beğeniden bahsedeceksek, elbette Almanlara duyduğumuz beğeniyi de belirtmeden geçemeyiz. Amerikalılara duyduğumuz beğeni bununla kıyaslanamaz bile!
Ludwig: Neden özellikle Alman ulusu?
Stalin: Sadece Marx ve Engels gibi insanları dünyaya kazandırdığı için bile olsa, gerçeği olduğu gibi belirtmek yeterlidir.
Ludwig: Son zamanlarda bazı Alman politikacıların, SSCB ile Almanya arasındaki geleneksel dostluk politikasının geri plana itilmesinden ciddi şekilde korktukları fark edildi. Bu korkular, SSCB ile Polonya arasındaki müzakerelerle bağlantılı olarak ortaya çıktı. Eğer bu müzakereler sonucunda SSCB'nin Polonya'nın mevcut sınırlarını tanıması gerçekleşirse, bu durum, bugüne kadar SSCB'nin Versay sistemine karşı savaştığına ve onu tanıma niyetinde olmadığına inanan tüm Alman halkı için büyük bir hayal kırıklığı anlamına gelecektir.
Ludwig: Biliyorum ki, Sovyetler Birliği'nin Polonya ile yaptığı müzakerelerde veya imzalayacağı bir anlaşmada, Polonya'nın toprakları ve sınırları için Sovyetler Birliği tarafından bir yaptırım veya garanti anlamına gelecek bir adım atabileceği gerekçesiyle bazı Alman devlet adamları arasında belirli bir hoşnutsuzluk ve endişe fark edilebilir.
Bana göre bu tür korkular yersizdir. Herhangi bir devletle saldırmazlık paktı imzalamaya her zaman hazır olduğumuzu belirttik. Birçok ülkeyle zaten böyle paktlar imzaladık. Polonya ile de böyle bir pakt imzalamaya hazır olduğumuzu açıkça belirttik. Polonya ile saldırmazlık paktı imzalamaya hazır olduğumuzu söylediğimizde, bu sadece bir söylem değildir. Bu, gerçekten böyle bir pakt imzalamak istediğimiz anlamına gelir.
Biz, tabiri caizse, özel bir tür siyasetçiyiz. Bazı siyasetçiler bir gün bir söz veya açıklama yapar, ertesi gün ise ya her şeyi unutur ya da söylediklerini inkar eder ve bunu utanmadan yaparlar. Biz böyle davranamayız. Yurtdışında yaptığımız her şey kaçınılmaz olarak ülkemiz içinde, tüm işçiler ve köylüler tarafından bilinir. Bir şey söyleyip başka bir şey yaparsak, halk kitleleri arasında itibarımızı kaybederiz. Polonyalılar bizimle saldırmazlık paktı müzakere etmeye hazır olduklarını açıkladıkları anda, doğal olarak kabul ettik ve müzakerelere başladık.
Almanların bakış açısından olabilecek en tehlikeli şey nedir? Onlarla ilişkilerimizin kötüye gitmesi. Ama bunun için hiçbir dayanak yok. Biz de, tıpkı Polonyalılar gibi, paktta Polonya veya SSCB'nin sınırlarını değiştirmek veya bağımsızlıklarını ihlal etmek için güç kullanmayacağımızı veya saldırganlığa başvurmayacağımızı beyan etmeliyiz. Polonyalılara böyle bir söz verdiğimiz gibi, onlar da bize aynı sözü veriyorlar.
Bağımsızlığımızı veya devletlerimizin sınırlarının bütünlüğünü ihlal etmek amacıyla savaşa girmeyi düşünmediğimizi belirten bir madde olmadan hiçbir pakt imzalanamaz. Bu olmadan pakt söz konusu bile olamaz. Yapabileceğimiz en fazla şey bu.
Bu, Versay Antlaşması'nın tanınması mı? Hayır. Ya da belki de sınırların güvence altına alınması mı? Hayır. Biz hiçbir zaman Polonya'nın garantörü olmadık ve asla da olmayacağız, tıpkı Polonya'nın da bizim sınırlarımızın garantörü olmadığı ve olmayacağı gibi. Almanya ile dostane ilişkilerimiz eskisi gibi devam edecek. Bu benim kesin inancım.
Dolayısıyla, bahsettiğiniz korkular tamamen asılsızdır. Bunlar, bazı Polonyalılar ve Fransızlar tarafından yayılan söylentilere dayanmaktadır. Eğer Polonya anlaşmayı imzalarsa, anlaşmayı yayınladığımızda ortadan kalkacaklardır. O zaman herkes, anlaşmanın Almanya'ya karşı hiçbir şey içermediğini görecektir.
Ludwig: Bu açıklamanız için size çok teşekkür ederim. İzin verirseniz size şu soruyu sormak istiyorum: "Ücret eşitlemesi"nden bahsediyorsunuz ve bu terime genel eşitlemeyle ilişkili olarak belirgin bir ironik anlam yüklüyorsunuz. Ancak, genel eşitleme elbette bir sosyalist idealdir.
Stalin: Herkesin aynı ücreti alacağı, eşit miktarda et ve ekmek tüketeceği, aynı kıyafetleri giyeceği ve aynı malları aynı miktarlarda alacağı türden bir sosyalizm, Marksizm'in bilmediği bir sosyalizmdir.
Marksizmin söylediği tek şey, sınıflar tamamen ortadan kalkana ve emek, geçim aracı olmaktan çıkıp insanın en temel ihtiyacı, toplum için gönüllü emek haline gelene kadar, insanların yaptıkları işe göre ücretlendirileceğidir. "Herkes yeteneğine göre, herkese emeğine göre." İşte bu, Marksist sosyalizm formülü, yani komünizmin ilk aşamasının, komünist toplumun ilk aşamasının formülüdür.
Komünizmin ancak daha yüksek aşamasında, ancak daha üst evresinde, herkes yeteneğine göre çalışarak, ihtiyacına göre karşılığını alacaktır. "Herkesten yeteneğine göre, herkese ihtiyacına göre."
İnsanların ihtiyaçlarının çeşitlilik gösterdiği ve sosyalizm altında da değişmeye devam edeceği oldukça açıktır. Sosyalizm, insanların zevklerinin, ihtiyaçlarının niceliğinin ve niteliğinin farklı olduğunu hiçbir zaman inkar etmemiştir. Marx'ın Stirner'ı eşitlikçiliğe yönelmesi nedeniyle nasıl eleştirdiğini okuyun; Marx'ın 1875 Gotha Programı'na yönelik eleştirisini okuyun; Marx, Engels ve Lenin'in sonraki çalışmalarını okuyun ve eşitlikçiliğe ne kadar sert saldırdıklarını göreceksiniz. Eşitlikçilik, kökenini bireysel köylü zihniyetine, paylaşma ve eşit dağıtma psikolojisine, ilkel köylü "komünizminin" psikolojisine borçludur. Eşitlikçiliğin Marksist sosyalizmle hiçbir ortak noktası yoktur. Sadece Marksizm'i tanımayan insanlar, Rus Bolşeviklerinin tüm serveti bir araya toplayıp sonra eşit olarak dağıtmak istedikleri ilkel fikrine sahip olabilirler. Bu, Marksizm'le hiçbir ortak noktası olmayan insanların fikridir. Cromwell ve Fransız Devrimi zamanındaki ilkel "Komünistler" gibi insanlar komünizmi kendilerine böyle tasvir etmişlerdir. Fakat Marksizm ve Rus Bolşeviklerinin bu eşitlikçi "Komünistlerle" hiçbir ortak noktası yoktur.
Ludwig: Sigara içiyorsunuz. Efsanevi piponuz nerede, Bay Stalin? Bir zamanlar sözlerin ve efsanelerin geçip gittiğini, ancak eylemlerin kalıcı olduğunu söylemiştiniz. İnanın bana, yurt dışında sizin bazı sözlerinizi ve eylemlerinizi bilmeyen, ancak efsanevi piponuzu bilen milyonlarca insan var.
Stalin: Pipomu evde unuttum.
Ludwig: Şimdi size çok şaşırtıcı bulacağınız bir soru soracağım.
Stalin: Biz Rus Bolşevikler artık hiçbir şeye şaşırmıyoruz.
Ludwig: Evet, biz de Almanya'da aynı durumdayız.
Stalin: Evet, siz Almanya'dakiler yakında şaşırmayı bırakacaksınız.
Ludwig: Sorum şu: Sık sık risk ve tehlikelerle karşılaştınız. Zulüm gördünüz. Savaşlara katıldınız. Yakın arkadaşlarınızdan birçoğu hayatını kaybetti. Siz hayatta kaldınız. Bunu nasıl açıklarsınız? Ve kadere inanıyor musunuz?
Bu, Versay Antlaşması'nın tanınması mı? Hayır. Ya da belki de sınırların güvence altına alınması mı? Hayır. Biz hiçbir zaman Polonya'nın garantörü olmadık ve asla da olmayacağız, tıpkı Polonya'nın da bizim sınırlarımızın garantörü olmadığı ve olmayacağı gibi. Almanya ile dostane ilişkilerimiz eskisi gibi devam edecek. Bu benim kesin inancım.
Dolayısıyla, bahsettiğiniz korkular tamamen asılsızdır. Bunlar, bazı Polonyalılar ve Fransızlar tarafından yayılan söylentilere dayanmaktadır. Eğer Polonya anlaşmayı imzalarsa, anlaşmayı yayınladığımızda ortadan kalkacaklardır. O zaman herkes, anlaşmanın Almanya'ya karşı hiçbir şey içermediğini görecektir.
Ludwig: Bu açıklamanız için size çok teşekkür ederim. İzin verirseniz size şu soruyu sormak istiyorum: "Ücret eşitlemesi"nden bahsediyorsunuz ve bu terime genel eşitlemeyle ilişkili olarak belirgin bir ironik anlam yüklüyorsunuz. Ancak, genel eşitleme elbette bir sosyalist idealdir.
Stalin: Herkesin aynı ücreti alacağı, eşit miktarda et ve ekmek tüketeceği, aynı kıyafetleri giyeceği ve aynı malları aynı miktarlarda alacağı türden bir sosyalizm, Marksizm'in bilmediği bir sosyalizmdir.
Marksizmin söylediği tek şey, sınıflar tamamen ortadan kalkana ve emek, geçim aracı olmaktan çıkıp insanın en temel ihtiyacı, toplum için gönüllü emek haline gelene kadar, insanların yaptıkları işe göre ücretlendirileceğidir. "Herkes yeteneğine göre, herkese emeğine göre." İşte bu, Marksist sosyalizm formülü, yani komünizmin ilk aşamasının, komünist toplumun ilk aşamasının formülüdür.
Komünizmin ancak daha yüksek aşamasında, ancak daha üst evresinde, herkes yeteneğine göre çalışarak, ihtiyacına göre karşılığını alacaktır. "Herkesten yeteneğine göre, herkese ihtiyacına göre."
İnsanların ihtiyaçlarının çeşitlilik gösterdiği ve sosyalizm altında da değişmeye devam edeceği oldukça açıktır. Sosyalizm, insanların zevklerinin, ihtiyaçlarının niceliğinin ve niteliğinin farklı olduğunu hiçbir zaman inkar etmemiştir. Marx'ın Stirner'ı eşitlikçiliğe yönelmesi nedeniyle nasıl eleştirdiğini okuyun; Marx'ın 1875 Gotha Programı'na yönelik eleştirisini okuyun; Marx, Engels ve Lenin'in sonraki çalışmalarını okuyun ve eşitlikçiliğe ne kadar sert saldırdıklarını göreceksiniz. Eşitlikçilik, kökenini bireysel köylü zihniyetine, paylaşma ve eşit dağıtma psikolojisine, ilkel köylü "komünizminin" psikolojisine borçludur. Eşitlikçiliğin Marksist sosyalizmle hiçbir ortak noktası yoktur. Sadece Marksizm'i tanımayan insanlar, Rus Bolşeviklerinin tüm serveti bir araya toplayıp sonra eşit olarak dağıtmak istedikleri ilkel fikrine sahip olabilirler. Bu, Marksizm'le hiçbir ortak noktası olmayan insanların fikridir. Cromwell ve Fransız Devrimi zamanındaki ilkel "Komünistler" gibi insanlar komünizmi kendilerine böyle tasvir etmişlerdir. Fakat Marksizm ve Rus Bolşeviklerinin bu eşitlikçi "Komünistlerle" hiçbir ortak noktası yoktur.
Ludwig: Sigara içiyorsunuz. Efsanevi piponuz nerede, Bay Stalin? Bir zamanlar sözlerin ve efsanelerin geçip gittiğini, ancak eylemlerin kalıcı olduğunu söylemiştiniz. İnanın bana, yurt dışında sizin bazı sözlerinizi ve eylemlerinizi bilmeyen, ancak efsanevi piponuzu bilen milyonlarca insan var.
Stalin: Pipomu evde unuttum.
Ludwig: Şimdi size çok şaşırtıcı bulacağınız bir soru soracağım.
Stalin: Biz Rus Bolşevikler artık hiçbir şeye şaşırmıyoruz.
Ludwig: Evet, biz de Almanya'da aynı durumdayız.
Stalin: Evet, siz Almanya'dakiler yakında şaşırmayı bırakacaksınız.
Ludwig: Sorum şu: Sık sık risk ve tehlikelerle karşılaştınız. Zulüm gördünüz. Savaşlara katıldınız. Yakın arkadaşlarınızdan birçoğu hayatını kaybetti. Siz hayatta kaldınız. Bunu nasıl açıklarsınız? Ve kadere inanıyor musunuz?
Stalin: Hayır, inanmıyorum. Bolşevikler, Marksistler "kader"e inanmazlar. Kader kavramının, "Şiksal"ın kendisi bir önyargı, bir saçmalık, bir mitoloji kalıntısıdır; tıpkı eski Yunan mitolojisinde olduğu gibi, kader tanrıçasının insanların kaderini kontrol ettiği bir mitoloji.
Ludwig: Yani, ölmemiş olmanız bir tesadüf müydü?
Stalin: İç ve dış nedenler vardı ve bunların birleşik etkisi sayesinde ölmedim. Ama bundan tamamen bağımsız olarak, benim yerimde başka biri olabilirdi, çünkü birinin o yeri işgal etmesi gerekiyordu. "Kader" doğal yasalarla yönetilmeyen, mistik bir şeydir. Ben mistisizme inanmıyorum. Elbette, tehlikenin bana zarar vermemesinin nedenleri vardı. Ama doğrudan ters bir sonuca yol açabilecek başka birçok tesadüfi durum, başka nedenler de olabilirdi. Sözde kaderin bununla hiçbir ilgisi yok.
Ludwig: Lenin uzun yıllar yurt dışında sürgünde geçirdi. Siz ise çok kısa bir süre yurt dışında bulunma fırsatı buldunuz. Bunun sizi dezavantajlı duruma düşürdüğünü düşünüyor musunuz? Devrime kimin daha çok fayda sağladığına inanıyorsunuz: Yurt dışında sürgünde yaşayarak Avrupa'yı iyice inceleme fırsatı bulan, ancak halkla doğrudan temastan uzak kalan devrimciler mi; yoksa çalışmalarını burada sürdüren, halkın ruh halini bilen, ancak Avrupa hakkında çok az şey bilen devrimciler mi?
Stalin: Lenin bu karşılaştırmanın dışında tutulmalıdır. Rusya'da kalanların çok azı, Lenin kadar oradaki gerçek durumla ve ülkedeki işçi hareketiyle yakından bağlantılıydı, oysa Lenin uzun süre yurt dışında kalmıştı. Onu yurt dışında ziyaret ettiğim her seferinde—1906, 1907, 1912 ve 1913 yıllarında—Rusya'daki pratik Parti çalışanlarından aldığı mektup yığınlarını gördüm ve her zaman Rusya'da kalanlardan daha bilgiliydi. Yurt dışındaki kalışını her zaman kendisine bir yük olarak görüyordu. Partimizde ve liderliğinde Rusya'da kalan, yurt dışına gitmeyen yoldaşların sayısı, eski sürgünlerden çok daha fazla ve elbette onlar, yurt dışındaki sürgünlerden daha fazla devrime fayda sağlayabildiler. Aslında partimizde çok az eski sürgün kaldı. Partinin iki milyon üyesinden yaklaşık bir veya iki yüzü kadar olabilirler. Merkez Komitenin yetmiş üyesinden üç veya dörtten fazlası yurt dışında sürgünde yaşamıştır.
Avrupa bilgisi, Avrupa araştırması söz konusu olduğunda, böyle bir araştırma yapmak isteyenlerin orada yaşarken elbette daha fazla fırsatı vardı. Bu açıdan, uzun süre yurtdışında yaşamayan bizler bir şey kaybettik. Ancak yurtdışında yaşamak, Avrupa ekonomileri, tekniği, işçi hareketinin kadroları ve her türlü edebiyatı, ister edebi ister bilimsel olsun, incelemek için kesinlikle belirleyici bir faktör değildir. Diğer şeyler eşit olduğunda, Avrupa'yı yerinde incelemek elbette daha kolaydır. Ancak Avrupa'da yaşamamış olanların dezavantajı çok önemli değildir. Aksine, yirmi yıl yurtdışında kalan, Charlottenburg'da veya Latin Mahallesi'nde bir yerlerde yaşayan, yıllarca kafelerde bira içen ve yine de Avrupa bilgisi edinmeyi başaramayan ve onu anlayamayan birçok yoldaş tanıyorum.
Ludwig: Sizce Almanlar arasında bir ulus olarak düzen sevgisi, özgürlük sevgisinden daha mı gelişmiştir?
Stalin: Almanya'da insanların gerçekten de hukuka büyük saygı gösterdiği bir zaman vardı. 1907'de, Berlin'de iki üç ay geçirdiğim sırada, biz Rus Bolşevikler, Alman dostlarımızın hukuka olan saygıları yüzünden sık sık onlarla alay ederdik. Örneğin, Berlin Sosyal Demokrat Yürütme Kurulu'nun tüm banliyö örgütlerinin üyelerinin katılacağı bir gösteri için belirli bir gün ve saat belirlediği bir olayla ilgili dolaşan bir hikaye vardı. Banliyölerden birinden yaklaşık 200 kişilik bir grup, belirlenen saatte şehre geldi, ancak gösteriye katılamadı. Bunun nedeni, çıkıştaki bilet kontrolcüsünün gelmemesi ve biletlerini verecek kimsenin olmaması nedeniyle istasyon platformunda iki saat beklemeleriydi. Şaka yollu, Almanlara bu durumdan kurtulmanın basit bir yolunu gösterenin bir Rus yoldaşı olduğu söylenirdi: biletlerini vermeden platformdan ayrılmak...
Ludwig: Yani, ölmemiş olmanız bir tesadüf müydü?
Stalin: İç ve dış nedenler vardı ve bunların birleşik etkisi sayesinde ölmedim. Ama bundan tamamen bağımsız olarak, benim yerimde başka biri olabilirdi, çünkü birinin o yeri işgal etmesi gerekiyordu. "Kader" doğal yasalarla yönetilmeyen, mistik bir şeydir. Ben mistisizme inanmıyorum. Elbette, tehlikenin bana zarar vermemesinin nedenleri vardı. Ama doğrudan ters bir sonuca yol açabilecek başka birçok tesadüfi durum, başka nedenler de olabilirdi. Sözde kaderin bununla hiçbir ilgisi yok.
Ludwig: Lenin uzun yıllar yurt dışında sürgünde geçirdi. Siz ise çok kısa bir süre yurt dışında bulunma fırsatı buldunuz. Bunun sizi dezavantajlı duruma düşürdüğünü düşünüyor musunuz? Devrime kimin daha çok fayda sağladığına inanıyorsunuz: Yurt dışında sürgünde yaşayarak Avrupa'yı iyice inceleme fırsatı bulan, ancak halkla doğrudan temastan uzak kalan devrimciler mi; yoksa çalışmalarını burada sürdüren, halkın ruh halini bilen, ancak Avrupa hakkında çok az şey bilen devrimciler mi?
Stalin: Lenin bu karşılaştırmanın dışında tutulmalıdır. Rusya'da kalanların çok azı, Lenin kadar oradaki gerçek durumla ve ülkedeki işçi hareketiyle yakından bağlantılıydı, oysa Lenin uzun süre yurt dışında kalmıştı. Onu yurt dışında ziyaret ettiğim her seferinde—1906, 1907, 1912 ve 1913 yıllarında—Rusya'daki pratik Parti çalışanlarından aldığı mektup yığınlarını gördüm ve her zaman Rusya'da kalanlardan daha bilgiliydi. Yurt dışındaki kalışını her zaman kendisine bir yük olarak görüyordu. Partimizde ve liderliğinde Rusya'da kalan, yurt dışına gitmeyen yoldaşların sayısı, eski sürgünlerden çok daha fazla ve elbette onlar, yurt dışındaki sürgünlerden daha fazla devrime fayda sağlayabildiler. Aslında partimizde çok az eski sürgün kaldı. Partinin iki milyon üyesinden yaklaşık bir veya iki yüzü kadar olabilirler. Merkez Komitenin yetmiş üyesinden üç veya dörtten fazlası yurt dışında sürgünde yaşamıştır.
Avrupa bilgisi, Avrupa araştırması söz konusu olduğunda, böyle bir araştırma yapmak isteyenlerin orada yaşarken elbette daha fazla fırsatı vardı. Bu açıdan, uzun süre yurtdışında yaşamayan bizler bir şey kaybettik. Ancak yurtdışında yaşamak, Avrupa ekonomileri, tekniği, işçi hareketinin kadroları ve her türlü edebiyatı, ister edebi ister bilimsel olsun, incelemek için kesinlikle belirleyici bir faktör değildir. Diğer şeyler eşit olduğunda, Avrupa'yı yerinde incelemek elbette daha kolaydır. Ancak Avrupa'da yaşamamış olanların dezavantajı çok önemli değildir. Aksine, yirmi yıl yurtdışında kalan, Charlottenburg'da veya Latin Mahallesi'nde bir yerlerde yaşayan, yıllarca kafelerde bira içen ve yine de Avrupa bilgisi edinmeyi başaramayan ve onu anlayamayan birçok yoldaş tanıyorum.
Ludwig: Sizce Almanlar arasında bir ulus olarak düzen sevgisi, özgürlük sevgisinden daha mı gelişmiştir?
Stalin: Almanya'da insanların gerçekten de hukuka büyük saygı gösterdiği bir zaman vardı. 1907'de, Berlin'de iki üç ay geçirdiğim sırada, biz Rus Bolşevikler, Alman dostlarımızın hukuka olan saygıları yüzünden sık sık onlarla alay ederdik. Örneğin, Berlin Sosyal Demokrat Yürütme Kurulu'nun tüm banliyö örgütlerinin üyelerinin katılacağı bir gösteri için belirli bir gün ve saat belirlediği bir olayla ilgili dolaşan bir hikaye vardı. Banliyölerden birinden yaklaşık 200 kişilik bir grup, belirlenen saatte şehre geldi, ancak gösteriye katılamadı. Bunun nedeni, çıkıştaki bilet kontrolcüsünün gelmemesi ve biletlerini verecek kimsenin olmaması nedeniyle istasyon platformunda iki saat beklemeleriydi. Şaka yollu, Almanlara bu durumdan kurtulmanın basit bir yolunu gösterenin bir Rus yoldaşı olduğu söylenirdi: biletlerini vermeden platformdan ayrılmak...
Ama Almanya'da şimdi böyle bir şey var mı? Almanya'da bugün hukuka saygı var mı? Peki ya burjuva hukukunun bekçiliğini ilk yapması gerekenler olarak düşünülebilecek Nasyonal Sosyalistler? Onlar da kanunu çiğnemiyor, işçi kulüplerini yıkmıyor ve işçileri cezasız bir şekilde öldürmüyorlar mı? İşçilerden hiç bahsetmiyorum bile; bana kalırsa onlar çoktan burjuva hukukuna olan saygılarını yitirmiş durumdalar. Evet, Almanlar son zamanlarda epey değişti.
Ludwig: İşçi sınıfının nihayetinde ve tamamen tek bir partinin önderliğinde birleşmesi hangi koşullar altında mümkün olabilir? Komünistlerin iddia ettiği gibi, işçi sınıfının böyle bir birleşmesi neden ancak proletarya devriminden sonra mümkün olabilir?
Stalin: İşçi sınıfının Komünist Parti etrafında birleşmesi en kolay şekilde, başarılı bir proletarya devrimi sonucunda gerçekleşir. Ancak bu, büyük ölçüde devrimden önce de gerçekleşecektir, bunda şüphe yok.
Ludwig: Hırs, büyük bir tarihi şahsiyetin faaliyetlerini teşvik mi eder yoksa engeller mi?
Stalin: Hırsın oynadığı rol, farklı koşullar altında farklılık gösterir. Hırs, büyük bir tarihi şahsiyetin faaliyetlerine teşvik edici veya engelleyici olabilir. Her şey koşullara bağlıdır. Çoğu zaman engelleyicidir.
Ludwig: Ekim Devrimi, bir anlamda Büyük Fransız Devrimi'nin devamı ve doruk noktası mıdır?
Stalin: Ekim Devrimi, Büyük Fransız Devrimi'nin ne devamı ne de doruk noktasıdır. Fransız Devrimi'nin amacı, kapitalizmi kurmak için feodalizmi ortadan kaldırmaktı. Ekim Devrimi'nin amacı ise, sosyalizmi kurmak için kapitalizmi ortadan kaldırmaktır.
Alternatif Çeviri
Toplu Eserler Dizini | Cilt 13 On Yıllara Göre
Eserler Dizini | JV Stalin Arşivi
Kamil Doğan paylaşımı
Ludwig: İşçi sınıfının nihayetinde ve tamamen tek bir partinin önderliğinde birleşmesi hangi koşullar altında mümkün olabilir? Komünistlerin iddia ettiği gibi, işçi sınıfının böyle bir birleşmesi neden ancak proletarya devriminden sonra mümkün olabilir?
Stalin: İşçi sınıfının Komünist Parti etrafında birleşmesi en kolay şekilde, başarılı bir proletarya devrimi sonucunda gerçekleşir. Ancak bu, büyük ölçüde devrimden önce de gerçekleşecektir, bunda şüphe yok.
Ludwig: Hırs, büyük bir tarihi şahsiyetin faaliyetlerini teşvik mi eder yoksa engeller mi?
Stalin: Hırsın oynadığı rol, farklı koşullar altında farklılık gösterir. Hırs, büyük bir tarihi şahsiyetin faaliyetlerine teşvik edici veya engelleyici olabilir. Her şey koşullara bağlıdır. Çoğu zaman engelleyicidir.
Ludwig: Ekim Devrimi, bir anlamda Büyük Fransız Devrimi'nin devamı ve doruk noktası mıdır?
Stalin: Ekim Devrimi, Büyük Fransız Devrimi'nin ne devamı ne de doruk noktasıdır. Fransız Devrimi'nin amacı, kapitalizmi kurmak için feodalizmi ortadan kaldırmaktı. Ekim Devrimi'nin amacı ise, sosyalizmi kurmak için kapitalizmi ortadan kaldırmaktır.
Alternatif Çeviri
Toplu Eserler Dizini | Cilt 13 On Yıllara Göre
Eserler Dizini | JV Stalin Arşivi
Kamil Doğan paylaşımı
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Avrupa ülkelerinin Gayrı Safi Yurt İçi Hasılalarının 1961 yılından bugüne nasıl değiştiği ve dolayısıyla bu konudaki sıralamanın da adeta yıl be yıl nasıl değişkenlik arz ettiğini gösteren çarpıcı bir dinamik endeks...
Яркий динамический индекс, показывающий, как менялся валовой внутренний продукт европейских стран с 1961 года по настоящее время и, следовательно, как колебались позиции в рейтинге год за годом...
Яркий динамический индекс, показывающий, как менялся валовой внутренний продукт европейских стран с 1961 года по настоящее время и, следовательно, как колебались позиции в рейтинге год за годом...
👍1🔥1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Dünya'nın eskiden beri otomobil üretimi yapan belli başlı ülkelerindeki otomobil üretim rakamları ve bu alanda ülkelerin sıralamadaki değişken yerleri...
Данные по производству автомобилей в ведущих странах мира, а также различные рейтинги этих стран в соответствующей области...
Данные по производству автомобилей в ведущих странах мира, а также различные рейтинги этих стран в соответствующей области...
👍3🔥1
Bir kısım faşist kaçıp, geri çekilirken sahneye bu sefer diğer faşistler çıkıyordu. Dün ve bugün Anglo-saksonların Dresden bombardımanının 81. yıldönümü... (Fotoğraflar 2000'li yılların başında bana ait...)
Пока одни фашисты бежали и отступали, теперь на сцену выходили другие фашисты!.. Вчера и сегодня 81-я годовщина англосаксонской бомбардировки города Дрездена в Германии (1949 - 1989 / ГДР) ... [Фотографии собственные с первой половины 2000-х годов]
Пока одни фашисты бежали и отступали, теперь на сцену выходили другие фашисты!.. Вчера и сегодня 81-я годовщина англосаксонской бомбардировки города Дрездена в Германии (1949 - 1989 / ГДР) ... [Фотографии собственные с первой половины 2000-х годов]
👍2🔥2👏1
Birkaç gün önce bir uzaktan akrabamızı daha kaybettik... Onlarca yıldır Washington - Beyaz Saray'ın temel Türkçe tercümanı olan OLCAY KARTARI RACHED kansere yenik düşerek, uzun yıllardır yaşadığı ABD'de hayatını kaybetti. Ailesi ve geniş çevresinin bir kez daha başı sağ olsun ve hepsine ayrı ayrı sabırlar temenni ediyorum!..
Несколько дней тому назад мы потеряли еще одного дальнего родственника... ОЛДЖАЙ КАРТАРЫ РАШЕД, которая на протяжении десятилетий была главным переводчиком с турецкого языка в Белом доме в Вашингтоне, скончалась в Соединенных Штатах после долгой борьбы с раком. Выражаю глубочайшие соболезнования его семье и всем её близким, родным, и желаю им всем сил и терпения в это трудное время!..
Несколько дней тому назад мы потеряли еще одного дальнего родственника... ОЛДЖАЙ КАРТАРЫ РАШЕД, которая на протяжении десятилетий была главным переводчиком с турецкого языка в Белом доме в Вашингтоне, скончалась в Соединенных Штатах после долгой борьбы с раком. Выражаю глубочайшие соболезнования его семье и всем её близким, родным, и желаю им всем сил и терпения в это трудное время!..
🕊2
🏮 2026 Bahar Bayramı Film Galası Daveti
Saygıdeğer Dostlar,
Çin Medya Grubu tarafından hazırlanan, Bahar Bayramı’nın büyüleyici atmosferini ve dünya genelindeki kutlamaları bir araya getiren özel gala filminin gösteriminde sizleri de aramızda görmekten mutluluk duyarız.
CGTN Türk ev sahipliğinde gerçekleşecek bu özel akşamda, kültürlerin buluşmasına tanıklık etmek için sabırsızlanıyoruz.
Tarih: 17 Şubat Salı
Kokteyl: 18.30
*Gala Gösterimi: 19.00 (45 dakika)*
📍 Yer: Taksim İstiklal AVM - Cinemapink by Maximum Salon 1
✨ Katılım durumunuzu bildirmek için lütfen aşağıdaki numara ile iletişime geçiniz:
📞 LCV: 0539 404 51 81
Sizleri bu görsel şölene ortak olmaya bekliyoruz! 🧧✨
Saygıdeğer Dostlar,
Çin Medya Grubu tarafından hazırlanan, Bahar Bayramı’nın büyüleyici atmosferini ve dünya genelindeki kutlamaları bir araya getiren özel gala filminin gösteriminde sizleri de aramızda görmekten mutluluk duyarız.
CGTN Türk ev sahipliğinde gerçekleşecek bu özel akşamda, kültürlerin buluşmasına tanıklık etmek için sabırsızlanıyoruz.
Tarih: 17 Şubat Salı
Kokteyl: 18.30
*Gala Gösterimi: 19.00 (45 dakika)*
📍 Yer: Taksim İstiklal AVM - Cinemapink by Maximum Salon 1
✨ Katılım durumunuzu bildirmek için lütfen aşağıdaki numara ile iletişime geçiniz:
📞 LCV: 0539 404 51 81
Sizleri bu görsel şölene ortak olmaya bekliyoruz! 🧧✨
👍4❤1🔥1