نمایش "خوشه های خشم"، اقتباسی از رمان جان اشتاین‌بک، داستان خانواده‌ی «جود» را در بستر رکود بزرگ اقتصادی آمریکا در دهه‌ی ۱۹۳۰ روایت می‌کند.

پل، شخصیت اصلی فیلم، در انزوای خود غرق شده و زندگی‌اش را با روتین‌های روزمره و تنهایی پر کرده است. او که عاشق کتاب "آلیس در سرزمین عجایب" است، در تلاش برای تغییر دنیای خود، راهی غیرمعمول را انتخاب می‌کند: خدمت به زنان سلطه‌جویی که او را برای تمیزکاری خانه‌هایشان استخدام می‌کنند و از این طریق به دنبال امنیت و آرامش است. او همچنین با به اشتراک گذاشتن روتین‌های عجیب و غریبش در شبکه‌های اجتماعی، تلاش می‌کند با احساس تنهایی خود مقابله کند و ارتباطی با دنیای بیرون برقرار سازد. فیلم با نگاهی همدلانه و بی‌قضاوت، پیچیدگی‌های زندگی پل و مسیر غیرمتعارف او برای یافتن معنا را به تصویر می‌کشد.
این فیلم که در هفتاد و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین در فوریه ۲۰۲۵ اکران اولیه خود را تجربه کرد بار دیگر توانایی دنیس کوته را در به تصویر کشیدن زندگی افراد به حاشیه رانده‌شده و نادیده‌گرفته‌شده نشان می‌دهد. این مستند با ترکیبی از طنز ملایم و حس مالیخولیایی، مخاطب را به تأمل در مفاهیمی چون انزوا، هویت، و قدرت نهفته در انتخاب‌های غیرمعمول وا می‌دارد. فیلم‌برداری ساده اما تأثیرگذار و استفاده هوشمندانه از رسانه‌های اجتماعی به‌عنوان بخشی از روایت، به آن عمق و تازگی می‌بخشد.

این تئاتر که به عنوان پیش‌درآمدی بر سریال محبوب نتفلیکس، "چیزهای عجیب" محسوب می شود، تجربه‌ای منحصربه‌فرد است که داستان "چیزهای عجیب" را به شکلی جدید و زنده روایت می‌کند و ریشه‌های برخی از شخصیت‌ها و اتفاقات کلیدی سریال را بررسی می کند و به خاطر استفاده از جلوه‌های بصری خیره‌کننده، طراحی صحنه خلاقانه و فضاسازی نزدیک به سریال تحسین شده و در سال 2024، برنده دو جایزه اولیویه از جمله "بهترین نمایش سرگرمی" و "بهترین طراحی صحنه" شد.
اگر طرفدار سریال هستید یا به تئاترهای خلاقانه علاقه دارید، دیدن این اجرا را از دست ندهید.

اولین تجربه کارگردانی آمالیا اولمان، فیلمی در ژانر کمدی است که با نگاهی طنزآمیز و در عین حال تلخ به زندگی دو شخصیت اصلی در اسپانیای پس از بحران اقتصادی می‌پردازد.
لئو و مادرش ماریا، پس از مرگ پدر خانواده، با مشکلات شدید مالی مواجه شده‌اند و در آستانه بیرون انداخته شدن از خانه‌شان هستند. با این حال، این مادر و دختر تلاش می‌کنند با فریب‌کاری، دزدی‌های کوچک و تظاهر به زندگی مرفه، ظاهر خود را حفظ کنند.
حضور کوتاه مارتین اسکورسیزی به عنوان یک «مک‌گافین» (MacGuffin) در فیلم، از نکات جالب و طنزآمیز آن است.

این مستند داستان زندگی و رابطه‌ی هنری و شخصی دو موسیقیدان برجسته، عمر رودریگز-لوپز و سدریک بیکسلر-زاوالا را روایت می‌کند و با استفاده از فیلم‌های خام و شخصی عمر، حس واقعی و بی‌واسطه‌ای به مخاطب منتقل می‌کند. مستند به جای روایت از دیدگاه منتقدان یا دیگر موسیقیدانان، مستقیماً از زاویه‌ی دید خود عمر و سدریک ساخته شده است و به موضوعاتی چون موفقیت، اعتیاد، تراژدی، خیانت، بخشش و در نهایت رستگاری می‌پردازد و دوستی مادام‌العمر این دو نفر را به نمایش می‌گذارد.