این تئاتر که به عنوان پیش‌درآمدی بر سریال محبوب نتفلیکس، "چیزهای عجیب" محسوب می شود، تجربه‌ای منحصربه‌فرد است که داستان "چیزهای عجیب" را به شکلی جدید و زنده روایت می‌کند و ریشه‌های برخی از شخصیت‌ها و اتفاقات کلیدی سریال را بررسی می کند و به خاطر استفاده از جلوه‌های بصری خیره‌کننده، طراحی صحنه خلاقانه و فضاسازی نزدیک به سریال تحسین شده و در سال 2024، برنده دو جایزه اولیویه از جمله "بهترین نمایش سرگرمی" و "بهترین طراحی صحنه" شد.
اگر طرفدار سریال هستید یا به تئاترهای خلاقانه علاقه دارید، دیدن این اجرا را از دست ندهید.

اولین تجربه کارگردانی آمالیا اولمان، فیلمی در ژانر کمدی است که با نگاهی طنزآمیز و در عین حال تلخ به زندگی دو شخصیت اصلی در اسپانیای پس از بحران اقتصادی می‌پردازد.
لئو و مادرش ماریا، پس از مرگ پدر خانواده، با مشکلات شدید مالی مواجه شده‌اند و در آستانه بیرون انداخته شدن از خانه‌شان هستند. با این حال، این مادر و دختر تلاش می‌کنند با فریب‌کاری، دزدی‌های کوچک و تظاهر به زندگی مرفه، ظاهر خود را حفظ کنند.
حضور کوتاه مارتین اسکورسیزی به عنوان یک «مک‌گافین» (MacGuffin) در فیلم، از نکات جالب و طنزآمیز آن است.

این مستند داستان زندگی و رابطه‌ی هنری و شخصی دو موسیقیدان برجسته، عمر رودریگز-لوپز و سدریک بیکسلر-زاوالا را روایت می‌کند و با استفاده از فیلم‌های خام و شخصی عمر، حس واقعی و بی‌واسطه‌ای به مخاطب منتقل می‌کند. مستند به جای روایت از دیدگاه منتقدان یا دیگر موسیقیدانان، مستقیماً از زاویه‌ی دید خود عمر و سدریک ساخته شده است و به موضوعاتی چون موفقیت، اعتیاد، تراژدی، خیانت، بخشش و در نهایت رستگاری می‌پردازد و دوستی مادام‌العمر این دو نفر را به نمایش می‌گذارد.

داستان در اوایل قرن بیستم و در شهر وین رخ می‌دهد، جایی که آلما، بیوه آهنگساز برجسته گوستاو مالر، پس از مرگ همسرش وارد رابطه‌ای عاشقانه و در عین حال پیچیده با اسکار کوکوشکا، نقاش اکسپرسیونیست، می‌شود. آلما، که خود آهنگسازی با استعداد بود، در تلاش برای تحقق جاه‌طلبی‌های هنری‌اش در جامعه‌ای مردسالار قرار داشت، در حالی که اسکار او را به‌عنوان الهه الهام‌بخش خود می‌دید، امری که گاه به وسواس و تنش‌های عاطفی منجر می‌شد.