این روزها، برای بدست آوردن تلاش میکنم، آنقدر تلاش میکنم که از دست میدهم...
روزها گذراندنشان هم تلاش میخواهد...
وقت کیمیا شده است...
حوصله ازآن هم کمیاب تر است...
مدتهاست نمینویسم...
این ننوشتن تا آنجا پیش رفته است که نوشتن را فراموش کرده ام...
در جستجوهای این روزهایم، قلمم را گم کرده ام...
چیزی به دست نیامد.

قلمم را از دست دادم.

@abitpsycho

فارغ از بهتر يا بدتر شدن، تغييرات تا اين حد حس عجيبي داره...
@abitpsycho

-چون بهت نياز دارن، اهرم قدرت دستته
-با اين پول اهرم قدرت دستم نيست، تو...الله اكبر
@abitpsycho

دو روز بگذره راحت شم ازينجا به حق پنش تن
@abitpsycho

بیایید سر در حیب مراقبت فرو ببریم

خیلی خسته بودم.

سرم درد میکرد.
نشستم روی تخت.
نور اذیتم میکرد.
کمی سردم بود.
پتو رو پیچیدم دور خودم و یه گوششو انداختم جلوی صورتم.

پرسید تو چرا این شکلی شدی؟
چکار میکنی؟
حال نداشتم توضیح بدم، گفتم مدیتیشن.

چشمامو بسته بودم و به هیچی فکر نمیکردم.
همونجوری خوابم برد و افتادم.

17 ساعت بعد از تخت اومدم بیرون.

@abitpsycho

نور زرد رنگ هواي امروز ظهر تهران مرا ترساند.
@abitpsyco

اين كه در جايي بيش از حد ميل به حضورم داشته باشند، رغبتم را نه زياد، كه كم ميكند.
گونه اي نيازمندي كه بوي سواستفاده خواهد گرفت.
@abitpaycho

خم ابروي تو در صنعت تير اندازي

برده از دست هر آن كس كه كماني دارد...

@abitpsycho

شيوه ي حور و پري خوب و لطيفست ولي

خوبي آنست و لطافت كه فلاني دارد...

@abitpsycho

بیاید آهنگ گوش بدین.
@abitpsycho

من بچه بودم، یه بار بابت یادداشت روزانه نوشتن در روز جمعه برای درس انشا بازخواست شدم!

چرا که شروعش این بود که: با صدای "شاید این جمعه بیاید، شاید، از خواب بیدار میشوم و با خودم میگوییم، احتمالا نمی آید"

دهنِ منو سرویس کردن!

معاون زنگ زده بود به بابام که بچتون فلان!!!!!!!

همون برخورد باعث شد من نتونم هیچوقت خوب بنویسم :))

@abitpsycho

ياسر ميگويد: تو چقدر قصه داري!

من اما زندگي خودم را يكنواخت تر از آنچه كه دوست دارم باشد ميبينم.

احتمالا اگر مثل ياسر زندگي ميكردم، زياد دوام نمي آوردم.

منظور شخص ياسر نيست، كه فرديست كه زندگي روتين دارد.
@abitpsycho

رفته بود مواد اوليه خريده بود براي پختن غذا. بعد از اين كه اتاق را مرتب كرد رفته بود.

گفت ناهار درست ميكنم، يه قابلمه با يه قاشق بشور.

جواب داد: بيا سنگ كاغذ قيچي كنيم، هركي باخت بشوره

ناراحت شد.
@abitpsycho

وقتی نه کسی جوین میشه و نه کسی لیو میده ناراحتم...
حس میکنم خیلی راکد شده اینجا.
@abitpsycho

یه مثالی داشت واسه ی سنت و مدرنیسم:

مدرنیسم یعنی شک کردن و سنت یعنی اعتقاد داشتن.

یه فرد کم بینا رو توی تاریکی تصور کن.
یه نور در اطراف وجود داره.
سنت یه جهت رو انتخاب میکنه و به همون سمت میره.
مدرنیسم اما اون لحظاتیه که صبر میکنه، می ایسته و سرش رو میچرخونه.

مدرنیسم مطلق یه جا ایستاده و فقط میچرخه بی این که حرکتی کنه.

سنت اما ممکنه مسیر اشتباهی رو انتخاب کنه و همینطور بره.

رسیدن به نور وقتی اتفاق میفته که ترکیب متوازنی از این دو شکل بگیره.

@abitpsycho

سعدی میگه که:
چنان به موی تو آشفته‌ ام به بوی تو مست
که نیستم خبر از هر چه در دو عالم هست

@abitpsycho

سعدی یه لول از زیبایی رو در معشوق میبینه که استفاده از زیور آلات رو مسخره میدونه برای معشوق.

مثل:
گیسوت عنبرینه گردن تمام بود
معشوق خوبروی چه محتاج زیورست

یا یه لول بالاترش اینه که:

به زیورها بیارایند وقتی خوب رویان را
تو سیمین تن چنان خوبی که زیورها بیارایی!

همون.

@abitpsycho

بله. عرضم به خدمتتون که سعدی در جایی دیگر میفرماید:

عمر من است زلف تو بو که دراز بینمش

جان من است لعل تو بو که به لب رسانمش

@abitpsycho

سنت:
به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل
که گر وصل نیابم به قدر وسع بکوشم

مدرنیسم:
جان من نقطه ایست گویی راست
زانکه سرگشته تر ز پرگارم

پست مدرنیسم:
‎قومی متفکرند اندر ره دین
قومی به گمان فتاده در راه یقین
‎میترسم از آن که بانگ آید روزی
‎کای بیخبران راه نه آنست و نه و نه این

@abitpsycho

توی یه دنیای موازی، من دارم به این خاطر که شب رو تا صبح بیدار موندم و پروژه امو تموم کردم و مستقیم رفتم سر کلاس 8 صبح، بعدشم کلاس تربیت 5 کیلومتر دوییدم و ساعت 1 رفتم کلاس که پروژه رو ارائه بدم و استاد گفته هفته بعد، بهش تجاوز میکنم.
@abitpsycho