روزگار غریبیست نازنیینای توی خونه...

@abitpsycho

زمانی را به یاد می آورم که همه چیز خوب بود و تنها غمم سر رفتن حوصله ام بود.

خیلی که حوصله ام سر میرفت، سراغ نوارهای ویدیویی توی خانه میرفتم و یکی درمیان برمیداشتم و وارد دستگاه میکردم.

بعضیشان فیلم بود، بعضی موزیک ویدیو، بعضی کارتون و بعضی مستند.

هیچوقت اهل کارتون دیدن نبودم. اگر قرار بود چیزی که به خیال خودم غیر واقعیست را دوست داشته باشم، انتخابم بازی های کامپیوتری بودند.

یکی از ویدیوهای مورد علاقه ام در کودکی اما یک نوار بود که تعدادی موزیک ویدیو روی آن ضبط شده بود.

آن را پلی میکردم و با آن میخواندم و میرقصیدم.

از نظر اعضای خانواده اما درخانه میدویدم و اصواتی نامشخص را فریاد میزدم.

مهم این بود که مشکلم با سر رفتن حوصله را حل میکرد!

شاید شما هم یک وقت حوصله تان سر برود و بخواهید در خانه بدوید و فریاد بزنید.
استحقاقش را دارید که به آن موزیک ویدیو دسترسی داشته باشید لابد!

برایتان ضمیمه اش میکنم:

https://www.youtube.com/watch?v=YL4-O4L4C3I

شاید با خودتون بگید دلتون میخواد با جویی توی فرندز زندگی کنید.

من دارم با یکی مثل جویی توی فرندز زندگی میکنم.
سختیای خودشو داره...

@abitpsycho

الآن خودمو تو آینه دیدم.

اینطور که بنظر میرسه، احتمالا تا پاییز دیگه بتونید «عیسی» صدام کنید.

@abitpsycho

من اگر یه روز دق کردم، بدونید نه از غصه ی خودم بوده و نه از غصه ی عزیزانم.

از عجز بوده. عجز در برطرف کردن غم عزیزان.

@abitpsycho

من هندزفریم خراب شده و غمگین ترینم.

@abitpsycho

الان سه تا چیز خوشحالم میکنن، چاقو شکاری، هندزفری، mi band 4c و این برای خوشحال کردن خودم در مضیقه ام ناراحتم میکنه.

@abitpsycho

بیشترین بازدیدم از سایت گنجور توی ساعتاییه که مهمونیم.

@abitpsycho

برای من که تا امروز آدم مهمانی و زدن و رقصیدن نبوده ام، همین یک شب دور هم بودن با آدم‌هایی که مدتهاست فقط در محل کار میبینمشان، بعد از ماه ها محدود شدن زندگی به خانه و محل کار، آن شربتی بود که در یک روز گرم تابستان وقتی پیاده از مدرسه برگشته ای، مادر روی اپن آشپزخانه میگذارد برایت.

مبرهن است که به عقیده ی من شب، زمانی که از نیمه بگذرد، تازه اتفاقات جالبش شروع می‌شوند و همه ی چیزی که از آن شب‌ به حافظه ام می‌رسد، مهر تایید پررنگی بر این اعتقاد من می‌زند.

که از همه ی خوردن ها و نوشیدن ها و زدن ها و رقصیدن ها و پریدن ها و جهیدن ها، برای من تصویرِ خوش گذشتن، یک قاب است از یک پنجره ی زمانی چند دقیقه ای بعد از همه ی آن چه که رخ داده بود است.
بعد از مهمانی و بعد از بیرون زدنمان از خانه و حتی بعد از آن نیم ساعت قدم زدنمان در باغ فردوس که تا ساعت ۴ هنوز زندگی داشت و خاله هنوز زیر سماورش روشن بود.
وسط آن همه حرف و شهر و خیابان و کله و پاچه و چای و پمپ بنزین و اتوبان و ولیعصر و دربند و همه ی آن چه که خوش گذشتن به حساب می آید، خاطره ی کوتاهی دارم از حوالی ساعت پنج.

قبل از آن که کم کم همه چیز به حالت عادی اش برگردد و دیگر اثری از الکل را در خونم حس نکنم، چشمهایم ذره ذره روشن شدن آسمان را میدید و دهن دره ی شهر را وقت بیدار شدن میشنیدم.
پنجره ی ماشین پایین بود و در آسمان دنبال ماه میگشتم. به دست سهند که دنده را حرکت داد نگاه کردم و به تغییر کردن صدای موتور گوش دادم.
یک لحظه بعد که بیشتر در صندلی فرو رفته بودم، داشتم به نسبی بودن سرعت فکر می‌کردم و به تازگی هوایی که با سرعت حریم پنجره ی ماشین را میشکست و پوست صورتم را میفشرد.

@abitpsycho

‏جانی کش هروقت اسنپ میگرفت پرداخت نقدی رو میزد.

@abitpsychol

‏وقتی یکی یه دانشگاه درست و‌ حسابی درس خونده، اوکیه که بگه تو دانشگاه براتون ریدن یا نریدن، ولی دانشجویان انصرافی از دانشگاه نیمه آزاد تورقوز آباد این تز رو ندن لطفا.

@abitpsycho

‏بعضی وقتا که خیلی به تمرکز نیاز دارم لازمه دو تا کله داشته باشم که حتی اگر موهام بسته است، بازم موهامو ببندم.

@abitpsycho

‏بنظرم این که کسی رو، هم اسم با خودت ببینی خیلی حس بدیه.
کاش هر کدوم یه کد یکتا داشتیم.

@abitpsycho

‏تنِ تو، ظهرِ تابستون رو به یادم میاره...

@abitpsycho

اکثرمان در زندگی رفیق هایی داریم که هر چند وقت که نبینیمشان، هر چند وقت که با آن ها صحبت نکنیم و هر چقدر که از آن ها بیخبر باشیم، چیزی از رفاقتمان کم نمیشود و دوستیمان ارزشش را که حفظ می‌کند، هیچ، از صمیمیتمان هم ذره ای کم نمی‌شود.

به خودت می آیی و میبینی ۱۵ سال است که رفیقید، اگرچه که ماهی یک بار هم، همدیگر را ندیده باشید.

اما هر زمان هم که سری به هم می‌زنید و هم کلام می‌شوید، حرف دارید برای گفتن و اگر سری گرم می‌کنید، کم هم خوش نمیگذرد.

این ارزشمند است.

@abitpsycho

‏من به چای اعتیاد ندارم. فقط سوءمصرف دارم.

@abitpsycho

روزگار غریبیست نازنیینای توی خونه...

@abitpsycho