14-15-16 روزه که دست و دلم به پست گذاشتن توی کانال نمی‌ره.

@abitpsycho

I walk through the valley of the shadow of death...

And I fear no evil because I'm blind to it all...

@abitpsycho

اینجوری که دارید لفت می‌دید، می‌خوام چراغا رو خاموش کنم، بگم ازین ۳۷۰نفر هرکی می‌خواد بره خجالت نکشه و فقط یاران باوفا بمونن.

@abitpsycho

اگر در چندماه گذشته تقریباً اینجا چیزی نمی‌نویسم، دلیلش اینه که بنظرم در این شرایط، چیزهای خواندنی مهم‌تری از هر چیزی که من بنویسم وجود داره.

از سمت دیگه هم خیلی ساده، دست و دلم به نوشتن هیچ‌چیزی نمی‌ره.

همین.

@abitpsycho

من نمی‌دانستم معنی «هرگز» را
تو چرا باز نگشتی دیگر؟

@abitpsycho

«بیرون زدم و دیدم شهر تاریک مطلقه.
مردی که حلق‌آویز شده، تو باد، معلقه.
درهای خونه‌ها جلوش لاشه‌های سگه!
دشمن به شهر زده؟
چقدر درنده است مگه!؟

من و اندوهی که بلعیده شده‌ همراه بزاق...»

#هادی_پاکزاد

@abitpsycho

برای زمانی که چای در دسترس نبود:

@abitpsycho

زندگی این مدلیه که شما ۱ماه الکل نمی‌خورید و ساعت ۴ صبح به خودتون می‌آید و می‌بینید دارید چنین چیزی رو سر می‌کشید:

@abitpsycho

3 تا از انگشتای یکی از دانشجوهای طراحی صنعتی، توی کارگاه با یکی از دستگاه‌های از رده خارج، بریده شده.

حدود 1 سال و نیم قبل شورای صنفی بابت قدیمی بودن این دستگاه‌ها هشدار داده بود.

داریم درمورد دستگاه‌هایی با چندین دهه عمر صحبت می‌کنیم در کارگاه بزرگترین دانشگاه ایران.

و اگر سواله که چرا در همه این سال‌ها کسی اعتراضی به این وضعیت نداشته، باید بگم که از وقتی یادمه همه اعتراض داشتن و جوابی که می‌گرفتن این بوده که "بودجه‌" نداریم.
و من درمورد خرید درستگاه‌های های‌تک آزمایشگاهی یا ماشین‌های پیشرفته‌ی کارگاهی صحبت نمی‌کنم.
درباره‌ی یه کارگاه نجاری صحبت می‌کنم و وقتی دانشگاهی بیشترین بودجه رو داره از وزارت علوم دریافت می‌کنه و بینهایت ادعای دانشگاه مادر بودن و نماد آموزش عالی بودن داره، به هیچ عنوان "بودجه نداشتن" قانع کننده نیست.

بودجه‌ی هر سال دانشگاه تهران رو که نگاه کنید، اونقدر عدد بزرگیه که واقعا 10-15 سال یک‌بار عوض کردن دستگاه‌های کارگاهی به هیچ عنوان به چشم نمی‌آد.

و اگر این اتفاق و هر قطره‌ی خونی که از دست اون دانشجو چکیده، حاصل فساد و دزدی بودجه در چنین دانشگاهی نباشه، قطعا حاصل بی‌مسئولیتی و مدیریت نادرسته.

این یک مثال ساده است از این که یک حکومت فاسد، چطور می‌تونه بر سرنوشت همه‌ی آدم‌های "غیر سیاسی" اثر داشته باشه.
مستقیم یا غیر مستقیم، می‌تونه سبب صدمات مالی و جانی برای هر فردی باشه.

@abitpsycho

الان در وضعیتیم که فقط مملکت بدون آخوند خوشحالم می‌کنه.

دروغ گفتم، پول باد‌آورده‌ی زیاد هم خوشحالم می‌کنه.

@abitpsycho

من واقعاً وقتی دوستای نزدیکم به یه موفقیتی می‌رسن یا یه قدم بزرگ می‌تونن بردارن یجوری خوشحال می‌شم که خودم پشمام می‌ریزه.

یعنی غمگین‌ترین روزام با خبر یه ادمیشن گرفتن یا خونه خریدن، ماشین خریدن و اینجور چیزا برای یکی از دوستام می‌تونه تبدیل بشه به حالتی که تلفنی با یکی حرف بزنم، جمله‌ی اول ازم بپرسه چرا اینقد خوشحالی :))

@abitpsycho

حوصله‌ی توضیح دادنش رو ندارم اما این حرکت گوگولی و قشنگ «ما داریم فلان می‌خریم که ببریم برای مردم زلزله زده، پول بریزید برامون.»، من رو دچار تهوع می‌کنه.

@abitpsycho

«آغاز دهه فجر را به همگان تبریک میگویم.» یا « تولدت مبارک.»

عجب برفی!

@abitpsycho

حوالی سال 2005 در چچن بچه‌های مدرسه‌ای شروع به مسموم شدن کردن و مقامات روسیه گفتند که mass hysteria بوده و بخاطر استرس بوده و گاز سمی‌ای وجود نداشته و البته پرونده‌ی پزشکی و آزمایش و .. هم ثبت نشده که بگه گاز سمی بوده!

این جمله‌ها براتون آشنا نیست؟

در ادامه اگر براتون جالبه، خانم آنا پولیتکوفسکایا کسی بود که تلاش زیادی کرد این خبر رو پوشش بده و بعد از این که به مسائلی مثل نشر اکاذیب و ... از طرف روسیه محکوم شد، ترور شد.

حالا علی طباطبایی، سردبیر قم‌نیوز ملقب به خیزران که اولین خبر رو در این مورد منتشر کرده، دستگیر شده. (اگرچه که سابقه‌اش خیلی شبیه به خبرنگارای بی‌طرف نیست.)

https://www.theguardian.com/world/2006/mar/01/russia.chechnya

@abitpsycho

دیزاینرهای گوگل بهم حس ناکافی بودن می‌دن.

@abitpsycho

کیک گل محمدی معینی‌پور خوردم.

معمولی بود.

@abitpsycho

من در زندگی یه‌جوری با خودم رفتار می‌کنم و خودم رو آزار می‌دم که هر آزاری از سمت دیگری برام شوخیه.

@abitpsycho

من اینجوریم که نشستم چای می‌خورم به مسائل روزمره و زندگی شخصیم فکر می‌کنم و چیزایی که درگیرشونم، یهو پشمام می‌ریزه ازین که «حافظ» چقدر خفن بوده!

@abitpsycho