«رهبر اپوزیسیون پاکستان می‌گوید ما از کسی انتقام نمی‌گیریم و آن‌ها را زندان نمی‌اندازیم».

پس از برکنار کردن عمران خان، که اولین نخست‌وزیر پاکستانه که با رأی مجلس از قدرت کنار گذاشته میشه؛ ژست «عفو در هنگام فتح» می‌گیرند، اما مصونیت عمران خان و خانواده‌ش از پیگرد قضایی، معامله‌ای بود که در آخرین لحظات با ارتش انجام داد.
هر اتفاق جالبی در پاکستان بیفته، در اینکه این ارتشه که حکومت می‌کنه، تغییری ایجاد نمیشه.

نوشته «باید درک کنید که فرهنگ‌ها متفاوتند، در فرهنگ ما اعتراض با هدف اعتراض پذیرفته نیست. اعتراض فقط باید وقتی انجام بشه که میتونه وضع رو بهتر کنه. ما چینی‌ها می‌دونیم که بیرون ریختن و اعتراض کردن به قرنطینه‌های سخت‌گیرانه کرونا کار دولت رو سخت‌تر و در نتیجه فقط اوضاع رو بدتر می‌کنه».

یکی از شارلاتان‌بازی‌های فاجعه‌آمیز دوران ما اینه که انتخاب‌های الاغ‌صفتانه رو تفاوت‌های فرهنگی جا می‌زنند تا توجیهش کنند، تا بتونند الاغ باشند بدون اینکه کسی جرئت کنه بشون بگه الاغ، و اگه احیانا گفت، با تندی جوابش رو اینطور بدن که «چطور جرئت می‌کنی به فرهنگ ما توهین کنی؟».

اما توصیه من اینه که در برابر این‌ها از مسیر «این فرهنگ شما نیست، این انتخاب سیاسی شماست که تا حد فجیعی تحت تأثیر پروپاگاندای دولتی بوده» وارد نشید. بلکه مستقیم از مسیر بهتر و کوتاهتر «پس من شاشیدم تو فرهنگ‌تون» وارد بشید.

تو جبهه بود که معلوم شد گی‌های ارتش روسیه که گی‌ها رو تحقیر می‌کنه بیشتر از گی‌های ارتش آمریکاست که به گی‌ها مدال میده!

از بین ۳۹ کلان‌شهر جهان که بالای ۱۰ میلیون نفر جمعیت دارند، فقط در ۶ تاشون نرخ فرزندآوری در حدیه که برای جایگزینی جمعیت کافیه.
این شهرهای بزرگ در واقع به قبرستان‌های فعال تبدیل شده‌اند. فعال به این معنی که دارند مُرده تولید می‌کنند.

خیلی زود از «چین یه دولت کارآمد داره که میدونه داره چیکار می‌کنه» رسیدیم به «اینا هم گاوند ولی تعدادشون بیشتره».

فرمانده روس که در شرق اوکراین داره میجنگه میگه سربازهای من وقتی سر و وضع خودشون رو با سربازهای اوکراین مقایسه می‌کنند میگن «وزارت دفاع تو این هشت سال داشته چیکار میکرده؟». ما بهرحال برنده میشیم ولی با ادامه این وضع، با تلفات زیاد برنده میشیم.


امیر طاهری یه مطلب (به انگلیسی) نوشته بود و کارهای عجیب روسیه در این جنگ رو لیست کرده بود و یکیش این بود که «از عجایب این حمله نظامی اینه که مسئول نظامی نداره! یعنی یک درجه‌دار که بگن این آقا مسئول این حمله‌ست، سوالاتون رو برید ازش بپرسید. چون لابد پوتین نمیخواست افتخار پیروزی رو با کسی شریک بشه».


خودکامگی، خفقان، فساد، آکواریوم ایدیولوژیک، بی‌کفایتی سیستماتیک، مسابقه در غارت.. این‌ها جزیره‌ای عمل نمی‌کنند، بلکه در همه‌جا پراکنده میشن.‌ مثل گلی که تو آب گلدونش جوهر ریختن و همه‌جای گیاه تغییر رنگ میده. اما هرکس به صورت لوکال باش مواجه میشه. روزنامه‌نگار میگه عه پس مسئول حمله کجاست؟ سرباز میگه چرا جلیقه به اندازه کافی نداریم؟ هرکس متناسب با فضایی که در اون قرار داره، سوال «چرا اینا اینجوری می‌کنند؟» رو می‌پرسه. چون تا قبل ازون در معرض اون قسمت از گیاه که جوهری شده، نبوده.
از یادبردنی نیست که خیلی‌ها در ایران زمانی فهمیدند بیمارستان دولتی در ایران چیست که کرونا کشور رو درنوردید.‌ چون تا قبل ازون خیلی در معرضش نبودند. و این وسط وقت زیادی هم هدر میره. چون سرباز، که تازه در معرضش قرار گرفته، باید بت بفهمونه که ارتش در ایران چیست، و باور نکنی، و تو بش بگی صنعت برق در ایران چیست، و باور نکنه.

تجمیع تجربیات همگان، خیلی مفیده، اما به دلیل اتلاف وقتی که ایجاد می‌کنه، بهینه نیست. آمادگی و اشراف به واقعیت، باید نه فقط «قبل از» در معرض قرار گرفتن بدست بیاد، بلکه «بدون» در معرض قرار گرفتن باید بدست بیاد.

دولت چین قبلا می‌گفت درباره سیاست‌های کرونایی ما تو اینترنت نظرات مثبت بذارید. الان میگه اصلا نظر ندید!

#لبخند_شبانه

شبکه‌های اجتماعی مریض‌خونه‌ست. نوشته بود اونایی که درباره جنگ اوکراین آیه یأس می‌خونند هنوز نفهمیدند یک ملت بخواد برای استقلال و هویتش بجنگه هیچی جلودارش نیست.
من هم نوشتم میشه جنگاوری کسانی که دارند در دفاع از مملکت‌شون سنگ تمام میزارن رو تحسین کرد و بشون افتخار هم کرد، خودم هم احساس فلاکت می‌کنم که کنارشون نیستم؛ و همزمان پذیرفت نمیشه یک قدرت اتمی رو که سالی دویست میلیارد دلار درآمد هم از فروش نفت داره و دچار جنون هم است رو شکست داد.
همین کافی بود تا بلاکم کنه :)

اما همین مریض‌خونه موی دماغ دولت‌ها شده. وزارت دفاع روسیه اعلام کرد اسراییل پنج موشک زده به مواضع سپاه در سوریه که پدافند رژیم اسد سه تاشون رو از بین برده. اما ویدئوهایی که در توعیتر منتشر شده تا شش اصابت موفق رو ثابت می‌کنه. اگه این اطلاعات اوپن سورس و پیگیری عده‌ای علاقمند نبود، هر دروغ و داستانی که دلشون میخواست اعلام می‌کردند و هیچ‌کس نمی‌فهمید واقعا چه اتفاقی افتاده.

این عکس سرباز روس رو باید کنار در ورودی تمام پادگان‌ها و دانشکده‌های افسری در سراسر دنیا نصب کنند و زیرش بنویسند: جنگ اینه، بعضی وقت‌ها اشتباهه، بعضی وقت‌ها لازمه، اما اینه. با دقت وارد شو.

تو یه مسجد هستم که در یک محله متراکم و سنتی قرار گرفته. بیست و پنج نفر اومده بودند برای نماز جماعت. ازون بیست و پنج نفر شونزده نفر بعد از نماز رفتند، ۹ نفر موندن برای منبر. یعنی اندازه یک کلاس رفع اشکال پیانو.

«تو سیلیکون‌ولی شنیدم که داشتن می‌گفتن: فقط آمریکایی‌ها و دیکتاتورها و سوسیالیست‌ها میگن آمریکا مزخرفه، بقیه یا دارن میگن چقدر به دنیا مسلطه یا چجوری باید اقامتش رو گرفت!».

آهای.. شمایی که ویدئوی لکچر چند سال پیش اون یارو استاد دانشگاهه رو هی برام میفرستادید که می‌گفت اگه روسیه ممکنه اوکراین رو از بین ببره تقصیر ناتوعه! خب اخیرا یه مصاحبه انجام داده و نه تنها جنایات جنگی روس‌ها رو منکر شده بلکه میگه چون آمریکا به اوکراینی‌های غیرنظامی اسلحه داد، که از خودشون دفاع کنند، پس تقصیر آمریکاست که روسیه غیرنظامی‌ها رو می‌کشه!

می‌بینید؟ من آشغال‌ها رو از فاصله خیلی دور میشناسم، اما شما باید هی گوش بدید چی میگن تا یواش یواش بفهمید که آشغالن. این فرق من و شماست.

برای آلمان، نابودی اوکراین انقدر مهم نبود که خرید گاز از روسیه رو متوقف کنه، با این استدلال که خسارت بزرگی به صنعتش وارد میشه. الان خسارت بزرگی به صنعتش وارد شده چون چین مهم‌ترین بندرش رو قرنطینه کرده.

مایلند تفسیر مذهبی بشه ازین اتفاقات؟ چون تفسیر مذهبیش آماده‌ و حاضره.

آخونده میگه «متأسفانه کار یک سری از پزشک‌ها این شده که ویزیت انجام می‌دهند صرفا با این هدف که به شخص بگویند روزه برایش ضرر دارد. یعنی برای کلاه شرعی می‌روند پول ویزیت می‌دهند که دکتر بگوید تو نگیر! اما ملاک برای روزه نظر پزشک نیست. خود فرد تشخیص می‌دهد که می‌تواند روزه بگیرد یا نه».

نادان فکر می‌کنه تصمیم اون فرد برای اینکه فکر کنه نمیتونه بگیره، بعد از بافتن کلاه شرعیش اتفاق میفته.
خود کلاه شرعی، یعنی تصمیم قبلا گرفته شده. اگه کسی اراده می‌کنه که از دکتر «تو نگیر» بشنوه، یعنی قبل ازینکه به دکتر مراجعه کنه تصمیم گرفته که نگیره. اما چون مرجعیت دینی مثل یک صغیر باش برخورد کرده، جرئت نداره بگه تصمیم خودمه. مجبوره نظر دکتر رو به تصمیم خودش پیوست کنه.


و تمام این مکانیزم روانشناختی-اجتماعی، کاملا جداست ازین مسئله علمی-تخصصی که روزه اسلامی از لحاظ پزشکی غیرقابل توصیه‌ست.

اوکراینی‌ها که خودشون رو یک ملت کشاورز می‌دونند همون داعش هستند و روسیه رو اشغال کردن و الان مسکو محاصره‌ست! :-)
حقیقتا بعضی‌ها هیچ مرزی برای الاغ بودن قائل نیستند. یعنی یک خطی که با خودش بگه دیگه ازین حد بیشتر نمی‌تونم بپذیرم که الاغ باشم. نداره این خط رو.
آمریکا پدیده شگفت‌آوری است. تعداد زیادی از آدم‌ها مغز خودشون رو از دست دادند تا آمریکاستیز باشند. هر گوه و کثافتی رو به سر و صورت‌شون مالیدند تا آمریکاستیز باشند. خودشون رو جنده شبانه‌روزی خلافکارها و متجاوزها و قمه‌کش‌ها کردند تا آمریکاستیز باشند. خودشون رو به خوک، کفتار، سگ، موش، سوسک سرگین غلتان، و کلاغ‌های دلقک، تبدیل کردند، تا آمریکاستیز باشند.
پدیده آمریکا هرکسی رو که سالم نبود از تو پوسوند.

ما که تو ایران نشستیم و ممکنه فقط دوست دخترمون اسلاو بوده باشه، از همون روز اول داشتیم می‌گفتیم هدف جنگ نابود کردن اوکراینه، تا کسی هوس دموکراسی نکنه. یه عده زیادی در اوکراین این رو بدبینی می‌دونستند، نه به این دلیل که روس‌ها رو نمی‌شناسند، بلکه به این دلیل که فکر می‌کردند پوتین فقط میخواد نظام حاکم بر اوکراین رو تغییر بده. اما الان همشون فهمیدن که موضوع این نیست‌ و همون نابودی حداکثری هدفه.

قدر فضای ایران رو بدونید. اینجا یه مهدکودک بزرگه، اما همزمان یه شکنجه‌گاه فکری هم است. ما در مقایسه با همه دنیا، پتانسیل این رو داریم که در تحلیل مسائل، در جایگاه گندالف در ارباب حلقه‌ها قرار بگیریم. دقیقا به خاطر شکنجه‌ یونیکی که اینجا وجود داره.

برنی سندرز ناراحته که ممکنه اولین انسانی که پاش رو میذاره روی مریخ، به جای پرچم آمریکا، پرچم یه شرکت خصوصی رو نصب کنه اونجا. و منظورش اینه که باید دولت این کارها رو انجام بده نه میلیاردرهامون.
وقتی موضوع دزدی از مردم به عنوان مالیاته، صحبت از درمان رایگان و آموزش رایگان و مسکن رایگان و این چیزها می‌کنند و میگن آمریکا فقیر زیاد داره بدبختیم و مردم گشنه و لختن و باید مالیات جمع کرد داد به اینا. اما همزمان به نظرشون دولت انقدر پول اضافه داره که آدم بفرسته به مریخ!

دو سال پیش دوستان کریپتویی در چهارگوشه جهان از اخبار غلط انداز ایران درباره بیت‌کوین ذوق‌زده می‌شدند، و من فقط ایموجی لبخند براشون میفرستادم. امروز دارند پشت سر هم در معرض تیترهای ناامیدکننده قرار می‌گیرند. این ممنوع شد، اون رو مخالفت کردند، اون بهمان شد.

دولت چین یه برنامه جدید داده برای خود متکی شدن اقتصاد این کشور و «باز و آزاد و شفاف»شدن بازارش! یعنی اگه تا الان ترکیب سرمایه‌داری و کمونیسم بود، ازین به بعد بشه ترکیبی از مکتب اتریشی اقتصاد و کمونیسم!
به نظر جالب می‌اومد. تا اینکه چینی‌های اونجا که به وی‌پی‌ان دسترسی دارند برام ایموجی لبخند گذاشتن!

اون چیزی که ابتدای سال میلادی گفتم رو باز تکرار می‌کنم: همواره وضع بدتر خواهد شد.

باز یه عده تو شانگهای به قرنطینه اعتراض کردن، ناظر جهانی فکر کرد خبریه و الانه که انقلاب کنند، و هربار باید بش گوشزد کرد هیجان‌زده نشو عزیزم، خبری نیست.
ذهن چینی میانگین لزوما همه‌چیز رو اونطور که شما می‌بینید، نمی‌بینه. چینی‌ها هیچوقت چیزی جز حکومت متمرکز که صلاح مردم رو تشخیص بده ندیدند. اون‌ها تصوری از براندازی ندارند، هرچند که حکومت فوبیای براندازی داره (چون همیشه نگرانه اتفاقات بیرون چین به داخل چین سرایت کنه، و براندازی هم یک پدیده خارجیه). اون‌ها اگه در جهنم هم قرار بگیرند، نتیجه نمی‌گیرند که تقصیر پکنه. برخلاف ما که تو شوشتر باد میزنه یه تیر برق میفته روی ماشین، همه نتیجه می‌گیرند که باید حکومت رو عوض کرد!
دولت به شدت متمرکز چین خیلی از امورات رو بین نیروهای بسیجش تقسیم می‌کنه. یکم متناقض به نظر میاد ولی میشه اسمش رو گذاشت توزیع‌گرایی متمرکز! و قرنطینه هم یکی ازون اموراته. وقتی شهر رو تعطیل می‌کنند و یه جا غذا کم میاد، مردم نمیگن تقصیر پکنه، میگن تقصیر مسئول مجتمع‌مونه، که نتونست به موقع غذا رو بخره بیاره پخش کنه تو مجتمع، بقیه مجتمع‌ها تونستند چون مدیرشون باعرضه‌تر بود.

دولت‌پرستی و تمرکزگرایی که در عمق یک جامعه ریشه دوانده رو نمیشه با چندتا اتفاق بد و نارضایتی‌های متعاقبش، شست. برخلاف تصور عموم، در چین اعتراضات خیلی زیادی وجود داره. حتی همین کشتن سگ‌ها و گربه‌ها هم با اعتراضات مردم متوقف شد. اما هیچ‌وقت روی کل سیستم فوکوس نمیشه.

می‌گوید «آمار خودکشی در چین خیلی بالاست ولی نمیذارن مستندسازی بشه. البته خیلی‌هاشون از فلاکت نیست. از ناامیدی‌های آنیه».

متوجه نیستید ظاهرا که بی‌معنی شدن امید، به معنی‌دار شدن ناامیدی منجر نمیشه. حتی اگه در شرایطی قرار بگیرید که امید هیچ معنایی نداشته باشه، باز هم ناامیدی بی‌معناست. چون قراره همه‌چیز تمام بشه. در تایملاینی که به زودی انتهاش فرا میرسه، ناامیدی بی‌معناست.
اون زن چینی که خودش رو از طبقه بیست و پنجم پرت کرده پایین چون خسته شده از بس تو خونه حبس بوده، فکر کرده بود بین اون روز، و روزی که میره سونوگرافی و میگن یه توده مشکوک وجود داره و باید ام‌آر‌آی انجام بده تا ببینند سرطان نباشه، چقدر فاصله‌ست؟
ناامیدی، خلاء امید نیست. خودمجازات‌گری به جرم از دست دادن امیده، که به تخریب‌های سنگین منجر میشه. خلاء امید، خیلی ساده‌تر و صادقانه‌تره؛ چون به بی‌اعتنایی تبدیل میشه. برای همین میشه امید نداشت و باز هم جنگید، ‌و باز هم درس خوند، و باز هم کار کرد، و باز هم نوشت. اما ناامید نه میتونه بجنگه نه میتونه درس بخونه نه میتونه کار کنه نه میتونه بنویسه. فقط میتونه زودتر تمومش کنه، که یک عمل بی‌معنیه.