اگه ۱۵ سالته یعنی ۵۰ سال کمتر از یه آدم ۶۵ ساله فرصت داشتی تا بفهمی دنیا چه خبره. این اسمش واقعیته نه تبعیض. یه ایسم میذارن جلو هرچیزی که اوقاتشون رو تلخ کرده تا برای بستن دهان دیگران مجوز جور کنن.

خیلی دیدم که میگن چرا ترکیه تو ناتوعه؟ آخه چرا آمریکا اجازه داد این دیوونه‌ها عضو ناتو باشن؟
به مواضع دولت‌های اروپایی درباره حمله به سوریه نگاه کنید تا بفهمید چرا. ایتالیا میگه در این حمله شرکت نخواهد کرد، آلمان هم میگه مشارکت میکنه ولی به ارتش سوریه آسیب نمیزنه (پاره شدن حضار از خنده)، فرانسه هم هنوز دو به شکه. تو حمله به لیبی هم با کلی ناز و ادا وارد شدن، بیشتر کار رو خود آمریکا انجام داد و اینا از سر ناچاری اومدن نوبتی یه ناخونکی زدن و رفتن. اما در مورد سوریه، خیلی محافظه‌کارتر هم هستند. نه که این‌ها از تلفات انسانی نگران باشن، که اگه بودن نمیذاشتن اسد فرصت کنه چهارصدهزارنفرو به کشتن بده. اولویت‌های دیگه‌ای دارن. که یکیش محافظت اسد از اقلیت مسیحیه. نگاه نکنید که آتئیست‌ها در اروپا میپرند پشت هر تریبونی تا بگن ما هم هستیم، اروپا همچنان مسیحیه. و نگاه نکنید که اسد با کراوات میره تو مسجد با بقیه افطار می‌کنه، این آدم و خانواده‌ش و باندش و دولتش، عاشق اروپا هستن، و اگه می‌تونستن سوار ماشین زمان بشن، حتما میرفتند عقب تا جلوی سپاهیان اسلام رو بگیرن تا شام تو دست امپراطوری روم شرقی باقی بمونه. یعنی برای محافظت از اقلیت مسیحی هم انگیزه شخصی دارند، و هم اینکه از لحاظ سیاسی یه پوئن مثبت در چانه‌زنیه، می‌تونن به قدرت‌های مسیحی بگن «نمی‌بینید ما مسیحی‌ها رو نجات میدیم از مسلمونای آدم‌خور جگرخور؟ پس ما رو نخورید!». خب تو این شرایط، یکی رو لازم داری که بگه: اقلیت مسیحی؟ به تخمم! .. و اون یکی کی میتونه باشه جز جمهوری خل‌وضع عثمانی؟ اینکه الان ترکیه مشتاقانه حاضره هرجوری که امکانش باشه به آمریکا هلپ بده در حمله، چند میلیارد دلار میارزه؟ اصلا میشه روش قیمت گذاشت؟

بیایید نگران آمریکا نباشیم. اینا ۴۰۰ ساله با هر جنبنده‌ای روی کره زمین دعوا کردن. این‌ها بهتر از من و شما میدونن که کی رو راه بدن تو جمع‌شون و کی رو ندن، کی رو نگه دارن و کی رو بسپرن به امان خدا.

اینجا اسراییله، برای یادبود هولوکاست آژیر کشیدن مردم ماشینارو نگه داشتن اومدن بیرون به احترامش ایستادن.
جمهوری‌اسلامی، تو برای پرچم هم نمیتونی اینجوری ملتو سرپا بدی، عزم اسراییل رو تست نکن 😉

این تغییر تاکتیکه، نه اصلاح اشتباه. اینکه تو کشور اسلامی اینهمه زن مخالف قرآن باشن با عواقبی همراهه. پس بهتره وانمود کنیم با تورم و نرخ ارز مخالفند.

عجیبه که صاحب توعیتر ازمون پولی بابت اشتراک ماهیانه نمی‌گیره..خیلی فان و سرگرم‌کننده‌ست. سینما هم می‌رفتم واسه یه فیلم کمدی که یه ساعت بتونه بخندونه باید بیست سی تومن پیاده میشدم.. ولی اینجا همش مجانی

من متوجه نشدم آخر.. بالاخره قدرت‌های غربی می‌تونن ایران رو نابود کنن یا نمی‌تونن؟ چجوریه هم کُری می‌خونن برای آمریکا هم نگران تسلطش به ایرانن؟

چرا می‌بینیم، ولی خیلی شله! انقدر شل که انگار اعتراضی ندارن. برای موارد خیلی پیش‌پا افتاده‌تر از «جنگ با خدا»، جیغ‌های خیلی بنفش‌تری کشیدن تا الان.

ببخشید با اسکرین‌شات‌های توعیتری مصدع اوقات‌تون شدم. سعی می‌کنم سهمیه روزانه رو کمتر کنم 😊🤦‍♂

من ندیدم یه رییس‌جمهور یا مقام بلندپایه ایرانی عکس یه مرزبان رو شیر کنه و ازشون تشکر کنه. یه دلیلش اینه که هیچی از رسانه نمی‌دونن، ولی یه دلیل مهم‌ترش اینه که مرزبان براشون مهم نیست.

فقط چند ساعت بعد از اینکه حسن نصرالله دوباره داد و بیداد کرد و گفت اسراییلی‌ها با حمله مستقیم به نیروهای ایرانی مرتکب اشتباهی تاریخی شدند، وسط حمله‌ای که آمریکا و انگلیس و فرانسه علیه توان شیمیایی سوریه انجام دادن، پایگاه حزب‌الله هم رو کوبیدن!
این قشنگ‌ترین «بشین سرجات»ی بود که در دهه‌های اخیر در مورد محور مقاومت اتفاق افتاده.

اول سوریه اعلام کرد ۳۰ موشک شلیک شده و یک ‌سوم اون‌ها رو با پدافند متوقف کرده. یعنی کلا ده تا لانچ انجام دادن. بعد وزیر دفاع روسیه گفت تقریبا ۱۰۰ تا موشک بوده! و منظورش از «تقریبا» ۱۰ تا بیشتر از ۱۰۰، یعنی ۱۱۰ تا بوده! حتی اگه فرض کنیم همه ده شلیک پدافندی سوریه موفق بوده باشه، درصد عبور از پدافند ۹۲ میشه! و چون تقریبا ممکن نیست همه اون ده تا موفق بوده باشه، درصد نفوذ بالای ۹۵ میشه. این یعنی انگار عملا در برابر تسلیحات مدرنی که ترامپ پز «هوشمند» بودنشون رو می‌داد، دفاعی وجود نداره. هرچند که در شکم روس‌ها یک متر روده راست هم نمیشه پیدا کرد (و همون‌طور که قبلا گفتم ابعاد مسائل هیچوقت اونجوری نیست که بمون میگن) اما از لابلای همین اظهارنظرها هم با دقت در الفاظ به کار برده شده و به کار برده نشده میشه فهمید چه وضعیت ترحم‌برانگیزیه. خیلی حقارت‌باره که مقام سوری تلویزیون رو روشن کنه تا از زبون یک نظامی خارجی بشنوه که دقیقا چندتا موشک خورده به خاک کشورش. و خیلی حقارت‌باره که با این همه هزینه مالی و حتی هزینه اخلاقی که به پای کرملین ریخته شد، پایتخت مملکت عملا بی‌دفاعه!
هرچند که شاید بی‌فایده به نظر برسه ولی من به همه کسانی که در مراکز حساس یا پایگاه‌های نظامی ایران مشغول به کارند توصیه می‌کنم ازون شغل بکشن بیرون! و اگه امکانش نبود یه چیزی مثل بیماری رو بهانه کنند‌. حمله دیشب یک عبرت تاریخی بود در این باره که چقدر جون‌شون بی‌ارزشه. خود نظام که کفایت نداره، اونی هم که اسمش رو گذاشتن «متحد استراتژیک» فقط به جون پرسنل خودش اهمیت میده، و اینکه سوخوهایی که پارک کرده خش برندارن. اگه روزی روزگاری تقابل نظامی رخ داد، هیچ‌کس پشت‌شون نیست. مطلقا هیچ‌کس.

رهبر انقلاب در مورد حمله به سوریه گفت «جنایت کردید».
بنده حقیر عددی نیستم در تحلیل مسائل سیاسی، سواد هم خیلی کمه. اما اندک تجربه‌م در دنبال کردن موضوعات و مخصوصا آرشیو افاضات حضرات بم میگه وقتی میگن جنایت کردید، یعنی دیشب موشک‌ها به جاهای خوبی خورده بوده.

همه جنایت‌کاران منکوب شوند انشاء‌الله، بالاخص آن دسته از آنان که قرآن در دست دارند.

انتخابات ۲۰۱۶ آمریکا یک نقطه عطف که چه عرض کنم، یک نقطه انقلابی بود. چون پرده‌هایی رو کنار زد که فکر نمی‌کردیم پشتش چیزی باشه. همونطور که دیگه به ورژن ماقبل انتخابات ۸۸ ایران برنخواهم گشت، دیگه آدمی که قبل از انتخابات ۲۰۱۶ آمریکا بودم هم نخواهد شد. این انتخابات خیلی فراتر از شخص منتخب بود، که هرچند اون شخص اعجوبه‌ای تکرارنشدنیه.. ولی خیلی فراتر بود. حرف‌های زیادی میشه درباره‌ش زد و همش رو نمیشه یه جا گفت و همش رو نمیشه به کلمات تبدیل کرد. فقط در یک موردش میشه به این اتفاق بزرگ اشاره کرد که سوال «واقعا چه کسی لیبرال است» رو تو ذهن‌مون انداخت. کسانی که چپ بودند، پریدند تو بغل قدرت مستقر! و کسانی که محافظه‌کار بودند از هیچ‌چیزی محافظت نکردند. از سیاست که دوز و کلک‌های خودش رو داره بگذریم، اونایی که ظاهرا دغدغه اجتماعی دارند وسط یه امتحان بزرگ افتادن، و خیلی‌هاشون مردود شدن. نمی‌دونم چجوری باید توضیحش داد اما انگار یه نیروی نامرئی وجود داشت و بلند شد و موذیانه نقشه‌هایی کشید که همه خود واقعی‌شون رو لو بدن.. که در نهایت به چنان هرج و مرجی از معنا رسیدیم که دیگه معلوم نیست چه کسی کجا قرار گرفته. لیبرال‌هایی که پرچم‌های رنگین‌کمانی رو در دفاع از دگرباش‌های جنسی برافراشته میکردن، امروز وقتی تو شبکه‌های اجتماعی دعوا می‌کنن برای تحقیر طرف مقابل بش تهمت رابطه جنسی با همجنس خودش رو میزنن در شرایطی که مفعول اون رابطه‌ست! یعنی همون‌هایی که مذهبی نیستند اصلا، و مذهبی‌ها رو به خاطر دگرباش‌ستیزی مورد حمله قرار می‌دادن، خودشون گی بودن رو یک حالت مشمئزکننده میدونن مخصوصا اگه مفعول باشه! من اصلا نمی‌فهمم چطور روشون میشه نقش فاعل و مفعول تعریف کنند در رابطه جنسی، ولی به هرحال همین گفتار از نوع نگرششون خبر میده. درسته انتخابات ۲۰۱۶ یه دعوای ناجور و عمیق و دردناک ایجاد کرد، اما همین دعوا همه رو تست کرد. و این خیلی خوب بود.
به نظرم دگرباش‌ها باید در مورد نگرش‌شون به اوضاع تجدیدنظرهایی داشته باشند. دشمن واقعی اون‌ها مذهب نیست، فرهنگه. یه مثال می‌زنم. همه میدونن مایک پنس گی‌ها رو مستوجب عذاب الهی میدونه، ولی اگه یه روز با یه گی دعواش شه، بش نمیگه زیرخواب!
امیدوارم متوجه این تفاوت بزرگ باشند.

چه دو قطبی بامزه‌ای ایجاد شده

🥕 یک طرف میگه چرا حمله کردید؟ به ما چه تو خاورمیانه ملت دارن قتل عام میشن؟ بذا انقد همو بکشن تا تموم بشن. تا وقتی خطری متوجه ما نیست نباید دخالت کرد!
🔥 یک طرف هم میگه چرا حمله‌ش کوچیک بود. چرا تاریخ خاورمیانه رو عوض نکرد. چرا همه جا با خاک یکسان نشد. چرا انقد جسدش کمه؟ چرا جنگ جهانی سوم شروع نشد؟


برای همه آرزوی عاقبت به خیری دارم.

کدوم انسان عاقلی بعد از مورد حمله واقع شدن شهرش میریزه بیرون جشن می‌گیره اونم با پرچم‌های از قبل آماده شده؟ خب تابلوعه که اینا آدمای حکومتن. ولی واشنگتن‌پست یه جوری نشون میده که انگار مردمن و خودجوشه!

‍‍ ‍‍ نروژ یک کشور آپارتمانی نیست، چون وسعتش زیاد و جمعیتش کمه و لذا اصلا نیازی به برج‌های مسکونی و آپارتمان‌های فشرده نداره (وایکینگ‌ها در جنگاوری شهره بودند، اما ظاهرا میل چندانی به زاد و ولد نداشتن). و ازون‌جایی که این کشور اساسا معضلی نداره و اگه معضلی بوده قبلا، تا الان حل شده، اوقات فراغت زیادی دارند، و در به در دنبال مشکل می‌گردن تا حلش کنن و یکم وقت بگذره. اندفعه به ذهنشون رسیده که بریم خونه‌های مردم رو چک کنیم ببینیم استاندارد هستند یا نه. یه آمارگیری بزرگ انجام دادن که شامل هزاران خونه می‌شده، و در نهایت به این نتیجه سوپرایزکننده رسیدن که اوضاع زیاد جالب نیست. درصد قابل توجهی از خونه‌ها، که خیلی‌هاشون چوبی هستند و سقف‌های شیروانی دارن، نیاز به تعمیرات اساسی دارند، مخصوصا در قسمت سرویس بهداشتی و سقف! حساب کردند به طور میانگین هر خونه حدود ۱۳ هزار دلار خرج برمیداره تا تعمیر بشه و به شرایط استاندارد برسه، و این رقم تازه فقط در مورد نم دادن سرویس و سقف و ازین قبیل مشکلاته. هر چند که استاندارد اون‌ها بالاست اما معادل ۱۳ هزاردلار خرج برای هرخونه نشون میده خیلی از خونه‌ها نیاز به تعمیرات اساسی دارند و صاحبخونه مدت‌هاست اهمیتی نداده. سوال اینجاست که یک شهروند میانگین نروژی، با اون درآمد بالا که تقریبا از درآمد نود درصد مردم دنیا بیشتره، و با اون میزان تحصیلات، و با اون سطح فرهیختگی جامعه، چرا به رطوبت سقفش و لوله‌کشی حمومش و سیم‌کشی توالتش بی‌تفاوته که بعد بیان بش بگن آقا یکم به خونه‌ت برس همینجوری ادامه پیدا کنه ارزشش رو از دست میده؟ من برای اینکه شهروند ایرانی بی‌مبالات باشه در این زمینه دلایل زیادی می‌تونم پیدا کنم، ولی یه نروژی چه مرگشه؟ آیا علتش می‌تونه این باشه این مردم انقدر عادت کردند هرچیزی که مربوط به «سرویس» میشه رو دولت انجام بده که سختشونه یه چیزی رو با پول جیب خودشون سرویس کنند؟

من ذاتا یک بچه‌مسجدم. وقتی که سنم خیلی کم بود منو به مسجد بردن و ازون به بعد خونه دومم شد. فقط یک بار دستمو گرفتن و بردن، بقیه‌ش به اراده خودم بود. رابطه‌ای که با مسجد دارم، تا وقتی زنده‌م بام میمونه، فارغ ازینکه اعتقاداتم چه تغییراتی بکنه. از همون بچگی با خودم قرار گذاشتم مسجد رو مثل یک آدم واحد ببینم، که جاهای مختلف لباس‌های مختلفی پوشیده، و هرجا که دسترسی داشتم به ملاقاتش برم. هنوز اصراری وسواس‌گونه دارم که هیچ مسجدی که امکان دسترسی بش دارم رو ملاقات نکرده رها نکنم. حتی اگه یه مسجد خیلی کوچیک تو یه محله خیلی پرت باشه. این همه‌مسجدی پا گذاشتن، تجربیات خوبی برام داشت که میشه خیلی درباره‌ش حرف زد. اما یه چیزی در سال‌های اخیر خیلی به چشم میاد، و اون اینه که آمار ورودی به مسجدها به طرز افتضاحی کمه، و درصد جوان‌ها و نوجوان‌ها از همون جمعیت ورودی، به طرز افتضاح‌تری پایینه. هرچند که خیلی‌ها، سیاسی شدن مساجد و حکومتی اداره شدنشون رو علت این دافعه می‌دونن، ولی این دلیل این وضعیت گسترده رو نمی‌تونه توضیح بده.
هرچند که منو فقط یکبار بردن مسجد و بقیه‌ش با خودم بود، اما در حالت جنرال، بچه رو باید ببری و تشویق کنی به رفتن تا اهل مسجد شه. اگه دیگه بچه و نوجوان و جوان نمیاد، یا کمتر میاد، یا برای کاری غیر از عبادت میاد، یعنی پدر و مادر تمایلی نداره که بیاد. این پدر و مادر همونیه که سی سال پیش خودش یه بچه بود که تو یه خانواده مذهبی-سنتی رشد کرد. ولی اراده‌ای برای انتقال چیزی که از نسل قبل دریافت کرده به نسل بعد از خودش نداره. یعنی عمدا سیم رو قطع کرده و یک گپ ایجاد شده. یک نوع خودکشی ایمانی در جامعه رخ داده و هنوز ادامه داره، و کاملا بی‌صداست. مراجع مملکت هم در کمال نابینایی و ناشنوایی، دغدغه اعدام یا تعطیلی شهادت امام کاظم رو دارند! یعنی نه تنها جامعه مشغول این خودکشی ایمانیه، متولیان دینی هم به طرز عجیبی بی‌اعتناء به خالی شدن زیر پاشون هستن. ترکیب این دو یک صحنه تایتانیک‌مانند رو ایجاد کرده که در حال غرق شدنه.

این افغانستانه، بعد از ۱۶ سال حضور پنتاگون. قسمتای قرمز مناطقی هستن که اگه آمریکا ولشون کنه چند روز بعد طالبان می‌گیرتشون! بعد باز بگید چرا حکومت اسد رو ساقط نمی‌کنن.

موقع قمپزدرکردن میگن ما فرزندان مکتب عاشوراییم، هیچ قدرت مادی جلودارمون نیست! وقتی اردنگی میخورن میگن خب بودجه‌مون کمه، چه انتظاری دارید؟
انتظار داریم خفه بمیرید.