مثل اینکه اینو بعضی از دوستان متوجه نشدن. اون یارو بن رودز (لعنة‌الله علیه) منظورش اینه که ما تو کوبا سفارت باز کردیم، پس تو ایران هم میشه باز کنیم به مدد برجام. بعد این پسره (که البته به خاطر طرفداریش از اسراییل من بش بایاس دارم) میگه یه سفارت هم تو اسراییل داریم! یعنی منافع اسراییل برای ما مهم‌تر از ادابازی‌های مثلا صلح‌طلبانه شماست.
بابا بگیرید تیکه‌ها رو دیگه 😄

جان بولتون: هیچ‌کس نباید قرارداد کاری جدیدی با ایران امضا کند!

ایشون آدمیه که هنوز یه هفته نگذشته بود از ورودش به کاخ سفید، آمریکا سوریه رو زد! 😅

اوباما: بدون برجام خاورمیانه در معرض جنگ قرار میگیره
ایاد بغدادی: یه جوری حرف میزنه انگار منطقه همین الان تو جنگ نیست، از وقتیکه ایشون اجازه داد پوتین و اسد و سپاه هر کاری خواستن بکنن علیه مردم سوریه

بعضی وقتا مجبور میشم شخصا دخالت کنم.. منو ببخشید

از خودتون بپرسید در این وضعیتی که ایران توش قرار داره، تحرک نظامی در مرز اسراییل و ایجاد درگیری، دقیقا چه منفعتی برای کشور ما داره؟
جوابش واضحه: مطلقا هیچ!
پس چرا انجام میشه؟ چون شما با یک حکومت عادی مواجه نیستید. هر کار جنون‌آمیز و غیرمنطقی‌ای ازین سیستم ممکنه سر بزنه، و شما هیچ‌کاری نمی‌تونی علیه‌ش انجام بدی. چه یه ایرانی مذهبیِ ارزشی باشی، چه یه ایرانی سکولار آزادی‌خواه.. نظر شما هیچ قدرتی نداره تا بتونه رفتار حکومت رو تغییر بده. اینکه تو این وضع باید به فکر حفظ آرامش و ثبات بود مثلا، منطق ماست. این نظام یه منطق دیگه داره که مخصوص خودشه و فقط برای خودش معنی داره. پس شکست‌هایی که میخوره هم به خودش مربوطه. چه در عرصه جنگ فیزیکی شکست بخوره چه در عرصه دیپلماسی، شکست خودشه.. شما به خودتون نگیرید. چون اصلا به ما ربطی نداره.
تنها چیزی که به ما ربط داره اینه: باید از شر این هیولای مجنون خلاص شد. همین.

این حجم از ساده‌لوحی سهویه یا مقابل دوربین مخفی هستیم؟
همین دیروز به مامور دیوصفت گشت ارشاد لوح تقدیر دادن، بعد میگه برای بدست آوردن دل ما باید گشت رو جمع‌آوری کنن! چی فرض کرده این نظام رو؟

دوستان حزب‌اللهی که میان تو کانال من بیشتر دوام میارن، با اینکه دائم در حال کوبیدن امت حزب‌الله هستم :-) تا دوستان بنفش! که هنوز عکس‌های انگشت‌جوهری خودشون رو نگه داشتن.
فکر می‌کنم علتش این باشه که برادر حزب‌اللهی میدونه من کی‌ام و میخواد بدونه مخالفش چی می‌نویسه و چه نظراتی داره. نمیشه گفت خیلی طرفدار آزادی بیان هستن این عزیزان، بیشتر یه نوع آماده‌سازی تاکتیکیه. به هرحال اطلاع از مواضع طرف مقابل، آدمو آماده‌تر می‌کنه، نه؟ اما بقیه بیشتر دنبال یه همفکر هستند تا احساس ساپورت بیشتری بکنند، و وقتی ببینند اینجا خبری ازون ساپورت نیست، میذارن میرن. این پدیده‌ رو تو کانال‌های دیگه هم می‌بینم البته. اما به هرحال «تحمل» برای هر دو معنی‌داره. یکی تحمل می‌کنه، تا در عوضش مطلع بشه در طرف مقابل چه خبره (تحمل یه هزینه‌ست ولی منفعتش میارزه به این هزینه)، و یکی تحمل نمی‌کنه، چون فضا براش دوستانه نیست! (یعنی هزینه بیشتر از منفعته و توجیه‌پذیر نیست).
تا وقتی «تحمل» موضوعیت داره برای شما، یعنی هنوز مشکل هست. نباید لازم باشه که تحمل کنید. باید نظرات مخالف رو داوطلبانه ببلعید. نه اینکه مثل یه مریض به زور کپسولش رو بندازید ته حلق‌تون. من حرفای یه سلطنت‌طلب رو تحمل نمی‌کنم، سعی می‌کنم ببینم داره چی میگه. یا حرفای یه دیوونه‌ی امام حسین رو! یا یه کرد تجزیه‌طلب عصبانی رو.

یک توصیه دارم به عنوان یک هموطن کوچکتر و کم‌سوادتر از همه: سوسول نباشید.
قرن‌ها استبداد و تک‌صدایی، بعلاوه این ۴۰ سال اخیرش، این فرصت رو از ذهن شهروند ایرانی گرفته که ظرفیت هضم انبوهی از حرف‌های متضاد رو پیدا کنه. به زودی ماه رمضان میاد و دوباره قیل و قال روزه‌خواری شروع میشه.. باز خواهید دید که حرف و حدیث فقط پیرامون تحمله. نه اونی که روزه می‌گیره، می‌تونه هضم کنه روزه نگرفتن دیگران رو، نه اونی که نمی‌گیره میتونه هضم کنه روزه گرفتن دیگران رو. چون مغزشون سوسوله (بخندید به این تعبیر، ولی واقعیته). یه مغزیه که رو پای خودش نمی‌تونه وایسه. باید حتما ببینه چندتا مغز دیگه یا همه مغزها همراهشن! مغزی که سوسول نیست، یه انرژی درون‌زا داره. وقتی تو خلاء همراه و همفکر قرار می‌گیره، یا می‌بینه دنیایی باش مخالفند، تخلیه نمیشه. اگه انرژی نداشته باشید کسی جدی‌تون نمی‌گیره. من تضمین می‌کنم.
البته این به این معنی نیست که آدم هیچوقت نباید نظرشو تغییر بده. اما اگه داد، باید با انرژی خودش باشه، نه نیروی بیرونی. مغز بدون انرژی، نه صاحبش رو به جای خوبی راهنمایی می‌کنه، نه می‌تونه بقیه رو دنبال خودش بکشه.

شاید این جمله عجیب باشه، ولی نباید منو تحمل کنید! باید انقدر انرژی داشته باشید که لازم نباشه تحمل کنید.

کالیفرنیا قاعدتا باید تابع قوانین کلی کشور در رابطه با مهاجرین غیرقانونی باشه، یعنی جلوی ورودشون رو بگیره، اجازه نده بتونن آزادانه هر کاری خواستن بکنن و اگه پیداشون کردن دستگیر کنه و بعد دیپورت کنه، و ازین قبیل. اما خیلی از شهرهاش تبعیت نمی‌کنند. ظاهرش اینه که موضع انسان‌دوستی دارن، یعنی میگن قانون بیخود میگه، ما نمی‌تونیم آدمای بیچاره‌ای که به زحمت و با پذیرفتن ریسک بالا از مرز رد شدن تا یه زندگی شرافتمندانه تو آمریکا برای خودشون درست کنن رو مثل جنایتکارها دستگیر کنیم و بندازیم زندان. اما باطنش اینه که پولدارهای کالیفرنیا، که معمولا بیشتر از همه ادای انسان‌دوستی درمیارن، به مهاجر غیرقانونی نیاز دارن.. چون مهاجر غیرقانونی حاضره با دستمزد خیلی پایین‌تر از نرخ مصوب کار کنه و اگه شرایط کار و زندگی استاندارد نبود، چون دستش به جایی بند نیست نمی‌تونه شکایت کنه، و در کنارش میشه ازش به عنوان یک رأی‌دهنده غیرمجاز استفاده کرد تا نتایج انتخابات رو به نفع دموکرات‌ها تغییر بدن.
اما بقیه شهرهای کوچکتر و فقیرتر و همین‌طور روستاها، نه تنها هیچ نفعی ازین مسامحه با مهاجران غیرقانونی نمیبرن، بلکه رو زندگی‌ روزمره‌شون هم آثار منفی داشته. حالا برای تلافی کار جالبی انجام دادند. همونطور که می‌دونید کالیفرنیا جزء ایالت‌هاییه که حمل اسلحه توش ممنوع و به شدت کنترل‌شده‌ست. (لیبرال‌ها خیلی علاقه دارن آمریکا شبیه اروپا بشه تا اینکه شبیه خودش باشه. یکی از خصلت‌های اروپا هم بی‌دست و پا بودن شهروندان و وابستگی‌شون به دولته). حالا شهرهای کوچیک و روستاها اومدن خودشون رو از قانون ایالتی استثناء کردن و فضا از لحاظ آزادی مسلح‌بودن طوری شده که انگار تگزاسه! این ازین جهت هم قابل درکه که آدم میانگین روستایی، اندازه بچه پولدارهای سانفرانسیسکو به خدمات امنیتی پلیس دسترسی نداره که از ناامنی که مهاجران غیرقانونی ایجاد می‌کنند مصونیت داشته باشه، مجبوره به قدرت دفاع خودش تکیه کنه، مخصوصا وقتی که مرزهای ایالت انقدر بی‌در و پیکره. حالا صحبت ازینه که این عصیانگری‌های محلی نسبت به قانون، داره زمینه یه جنگ داخلی رو ایجاد می‌کنه!

اما به نظر من قدرت یک کشور در همینه که همیشه زمینه وقوع جنگ داخلی توش وجود داشته باشه. چون دو تا موضوع مهم رو نشون میده: اینکه اولا شهروندان خودشون رو گوسفند نمی‌بینند که تن به هر شرایطی بدن و هر چیزی رو بپذیرن. دوم این شهروندان عصیانگر انقدر قدرت دارند که دولت حتی اگه بخواد هم نمی‌تونه به بهانه امنیت، روی اختلافاتشون سرپوش بذاره. و این قدرت‌شون مدیون آزادی‌شون هستن و ازین آزادی به هر قیمتی دفاع می‌کنند.

قدرت و قوام ملی در این نیست که کسی جرئت نکنه نفس بکشه و ساز مخالف بزنه. قدرت در اینه که اتفاقا همیشه همه مواد لازم برای یه جنگ داخلی تمام عیار آماده و حاضر باشه، اما جنگی رخ نده‌. چون ابزار دموکراتیک انقدر فراهم هست که در نهایت بشه به یه راه‌حل رسید. ازین زاویه دید، هیچ فرقی بین شهروندان مسکو با شهروندان دمشق نیست. هر دو مردم ضعیفی هستند. فقط اونی که تو مسکوعه جرئت نداره تکون بخوره، ولی اونی که تو دمشق بوده فرصتش رو پیدا کرده که آتش به پا کنه.

رهبر انقلاب تمام دیشب رو بیدار بوده تا با کلمه «اعتماد» انواع و اقسام جملات رو بسازه. گفتم اعتماد نکنید، به اروپایی‌ها هم اعتماد نکنید، به این نکنید به آن نکنید.. البته هنوز توضیح نداده خودش چرا انقدر به مسکو اعتماد داره!

بی‌اعتماد بودن لزوما نشانه عقل نیست. الان داعش هم به همه بی‌اعتماده. اتفاقا خیلی بیشتر از جمهوری‌اسلامی. داعش نه تنها به آمریکا و اروپا اعتماد نمی‌کنه، بلکه به چین و روسیه هم اعتماد نداره، به کشورهای عربی هم اعتماد نداره، در واقع به هیچ کشور مسلمانی اعتماد نداره. حتی کلی‌تر هم هست، داعش به هیچ‌ حکومتی اعتماد نداره. و باز هم ازین کلی‌تر: داعش حتی به گروه‌های مستقل از حکومت‌ها هم اعتماد نداره. داعش حتی به گروه‌هایی که شبیه خودش هستند هم اعتماد نداره.

این نشانه ضعف داعشه، که خودشون هم بش واقفند. اعتماد ذاتا یک کار پر ریسکه. مهم نیست طرف مقابل چه رفتاری داره، میخواد مادر ترزا باشه یا چنگیز، همینکه بش اعتماد کنید یعنی پذیرفتید که هزینه‌های دبه درآوردنش رو به جون خواهید خرید. و کسی میتونه بپذیره که ظرفیت تحمل این هزینه‌ها رو داشته باشه. داعش نمی‌تونه اعتماد کنه چون از پس هزینه‌هاش برنمیاد.

اونی که پز اعتماد نکردن رو میده، داره به ضعفش اعتراف می‌کنه، داره میگه همه هزینه‌ها خارج از قد و قواره ماست. برای کسی که پولی تو جیبش نیست، فرقی نداره جنس‌های پشت ویترین چقدر تخفیف خورده باشه. هرچقدر که باشه باز براش گرونه.

بی‌اعتنایی اهالی شبکه‌های اجتماعی به اعتصاب و وضعیت بقایی ازین جهت قابل توجه، بیادماندنی، و عبرت‌آموزه که هیچ‌کدوم از توجیهاتی که برای این بی‌اعتنایی آورده میشه پذیرفتنی نیست.

عده‌ای میگن داره فیلم بازی می‌کنه!
تا الان که آدم معتبری شهادت نداده که فیلمه. ولی مگه سحرخیز فیلم بازی نکرد؟ چرا این بی‌اعتنایی نسبت به اون انجام نشد؟ موضوع فعل فیلم بازی کردنه، یا مهم اینه که فاعلش کی باشه؟

عده‌ای میگن به خاطر جرم سیاسی نیفتاده زندان که، به خاطر دزدیه! بذار آب خنک بخوره!
حالا برفرض که مخمل دراومد پشت گوش‌مون و باور کردیم قوه قضاییه یهو نگران فساد مالی شده، مگه دزد حق و حقوقی نداره؟ ما برای قاتل‌ها هم هشتگ می‌زدیم و اطلاع‌رسانی می‌کردیم.‌ یعنی این بدبخت اندازه یه قاتل نیست؟

عده‌ای میگن زمانی که اینا قدرت داشتن، فلانی و بهمانی رو بردن اوین و چنین و چنان کردن باشون. حالا نوبت خودشونه!
مگه اونایی که تو ایران مسئول بگیر ببند بودن و هستن میان از معاون رییس‌جمهور کسب تکلیف کنن؟ اینا خود رییس‌جمهور هم آدم حساب نمی‌کنن. حالا برفرض ایشون در بگیر و ببند دخیل بود.. این مجوز سلب حقوقش میشه مگه؟

عده‌ای میگن جنگ زرگریه! بین خودشونه، به ما چه!
والاع که خودمونی‌تر از اصلاح‌طلبان کسی در داخل نظام نیست.. چطور وقتی اونا دعوا می‌کنند، زندانی‌هاشون ستاره‌های مبارزه مدنی! معرفی میشن؟ برای زیباکلام یه حبس سه ماهه میبرن، صداش همه‌جا رو می‌گیره.. بعد کی میگه «حتی اگه مردم قیام کنند اسلحه دست می‌گیرم و از نظام دفاع می‌کنم»؟ بقایی که نگفته.

من قصد نمره دادن اخلاقی به کسی رو ندارم. اما این استانداردهای شونصدگانه، فقط آبروی خودمون رو می‌بره.

ترجمه: ما آخوندزاده‌ها بیش از یک سال تلاش کردیم (و پول دادیم) تا مانعی برای ورود فک و فامیل ناقض حقوق‌بشرمون به کانادا که برای دیدن ما «نخبه‌های خوب ایران» میان، ایجاد نشه.

Oh.. really? 😉

آخه یه کاربر که یه شهروند عادیه از کجا باید بدونه که تو یه درگیری شبانه کی اول شروع کرده؟ جمله آخر رو نگاه کنید، یه قاطعیت و رسمیتی توش هست انگار بیانیه وزارت خارجه‌ست! آیا این‌ها واقعا شهروندان عادی هستند یا کارمندان وزارت‌خونه‌ها و سفارت‌خونه‌ها هستند که موظفند مواضع رسمی نظام رو در قالب مردان کراواتی و زنان بی‌حجاب در فضای مجازی ابلاغ کنند؟
اما چیزی که بش میگه «پاسخ»، حملات موشکی نبودن. راکت بودن‌. لانچرش هم از همینا بود که روی ماشین‌های سنگین نصب میشه، در عرض چندثانیه مثلا بیست سی تا رو شلیک می‌کنه که تو مثلا دسته‌های چهارتایی پرتاب میشن و یه نور درخشانی هم تو مسیر ایجاد می‌کنه. ازش فیلم هم گرفتن کاملا مشخصه. یعنی شبیه کاری بود که همیشه حماس انجام میداده اما یکم وسیع‌تر.

مسلمه که مقامات سوریه ادعا می‌کنند کار خودشون بوده، مگه چیز دیگه‌ای می‌تونن بگن؟ بگن یه کشور دیگه اومده تو خاک ما هر اقدامی که دلش خواست انجام میده؟ سال ۲۰۱۴ یکی از فرماندهان سوریه به ارتش هشدار داده بود که سپاه ایران انقدر نفوذ کرده در تشکیلات ما که نیروها دارن شعارهای انقلابی جمهوری‌اسلامی رو میدن، نه شعارهای سوری-بعثی که ملی‌گرایانه‌ست! .. این یک واقعیته، ولی خب نمایندگان بشار اسد که نمی‌تونن بیان علنا بگن چنان بی‌اختیار شدیم که ایران هر کاری بخواد می‌کنه، حتی به قیمت به خطر انداختن ما. سوری‌های طرفدار اسد همچنان احساسات ناسیونالیستی دارند. نمیشه به راحتی اعتراف کرد به این وادادگی.

برخلاف این آخوندزاده، ما شهروندان معمولی، نه دیشب رو تو جولان خوابیدیم، نه دایی‌مون سفیره. و لذا نمی‌دونیم چه شد دقیقا و کی شروع کرد. اما می‌تونیم حدس بزنیم فشاری که روی سپاه بود تا به خاطر حملات چند هفته گذشته یه انتقامکی از اسراییل بگیره، وادارش کرد تا چندتا راکت بفرسته .. که البته به خاطر تلافی اسراییل چندتا از مراکز و انبارهای سپاه قدس هم از بین رفتن، که فدای سر شهدا.

ارین جزییات بگذریم.. سوال دیروزم رو دوباره می‌پرسم: در این وانفسای اقتصادی و اجتماعی که ایران توش گیر افتاده، آتش‌بازی با اسراییل و تحریکش دقیقا چه منفعتی برای ایران ایجاد می‌کنه؟ احساسات ضدصهیونیستی‌تون رو برای پنج دقیقه بذارید کنار و ببینید می‌تونید جوابی براش پیدا کنید یا نه. فکر نکنم بتونید.

صداسیما معمولا برای تحقیر عربستان بش میگه «کشور طایفه‌ای»! .. اما خوب که نگاه کنیم ایران خودمون هم داره توسط طوائف اداره میشه. طایفه‌های مختلفی هستن که همه‌جای نظام حضور دارن، و مثل آل‌سعود بچه‌هاشون رو همه جای دنیا فرستادن. یه شعبه از طایفه تو تورنتوعه، و مثلا تلاش می‌کنه مانعی برای اقدامات ضدحقوق‌بشری سران طوائف ایجاد نشه، یه شعبه دیگه‌ش هم در داخل مشغول غارتگریه تا بخشیش رو خرج فرزندان ساکن ایران بکنه بخشیش رو خرج فرزندان ساکن خارج.. که مثل ما هم نیستند که فقط دنبال خرج روزانه و خوراک و پوشاک باشن.. خرج‌های متنوعی دارند، از عمامه‌گذاری گرفته تا پخش پول در تورنتو!
حالا دیروز یه دلخوری بامزه‌ای ایجاد شده بود بین این‌ها.. توعیتر و تلگرام فیلتر بود و آقازاده‌ها نمی‌تونستن به خوبی از نظام ملوک‌الطوایفی که از پدران‌شون به ارث بردن دفاع کنند! بچه‌های این طایفه داشتن به بچه‌های اون یکی طایفه می‌گفتن «چرا فیلتر کردی اَمق؟». حقیقتا صحنه مفرحی بود.

ظاهراً مالزی هم دچار قحط‌الرجاله!
یعنی تو اون مملکت مدیر کارآمد دیگه‌ای وجود نداشت؟ البته صلاح مملکت خویش خسروان دانند، ولی بعید میدونیم شتر مذکور اندفعه هم خرما برینه

https://news.1rj.ru/str/bbcpersian/22604

منم امروز یادم افتاد چرا در انتخابات شرکت نکردم. چون یک طرف نماینده سپاه بود و الکی بش متلک مینداخت تا سر شما رو شیره بماله‌. و اون طرف نماینده آخوندها بود و الکی پوتین سپاه رو لیس میزد تا سر بقیه شماها رو شیره بماله. و هر دو قرار بود به یک اندازه در خلاف جهت منافع ایران باشند.
خدا شاهده من اصلا ادعای باهوش بودن نمی‌کنم.. ما باهوش نیستیم. شما زیادی چیزید.

https://news.1rj.ru/str/twitter_farsi/63697

شنیده بودم تعرفه بعضی از اقلام الکترونیکی در شیلی انقدر بالاست که عده‌ای از مردم خیلی جدی بلیت می‌گیرن میرن آمریکا از همون فروشگاه‌های داخل فرودگاه یا نزدیک فرودگاه می‌خرن بعد با پرواز بعدی برمیگردن و باز ارزون‌تر در میاد!.. اما تا حالا با این پدیده از نزدیک مواجه نشده بودم.
یه دستگاه ۴۰۰ دلاری لازم داریم که قبلا می‌شد به راحتی تو جمهوری پیداش کرد، اما الان هیچ‌کس موجود نداره. نه اینکه واقعا نداشته باشه. دارند، اما به قیمت ۳ میلیون تومن میدن! یعنی تقریبا با دلار ۸ هزارتومن حساب می‌کنند! یعنی اگه دلار جهانگیری داشتیم، می‌تونستیم بریم آنکارا، از همونجا بخریم بذاریم تو ساک و با پرواز بعدی برگردیم و باز ارزون‌تر در می‌اومد. اگه با ماشین میرفتیم که شاید نصف در می‌اومد.
و این اتفاقات داره میفته و ملت گرفتار شدن و این دولت ککش هم نمی‌گزه. یه وقت هست مثلا قراره یه جا یه اتوبانی احداث شه، دولت میگه بودجه اختصاص داده بودیم ولی نرسید، شرمنده، بذارید سال بعد تکمیل می‌کنیم. خب اون قابل درکه. ولی اینا اصلا براشون مهم نیست. چه بتونن چه نتونن. احمدی‌نژاد لاقل به خاطر بچه‌هایی که میوه نداشتن بخورن جلو دوربین یه بغضی نشون داد، حالا فیلم بود یا نبود رو الله اعلم، ولی اینا حاضر نیستن حتی فیلمِ اهمیت دادن هم بازی کنند.
این بی‌تفاوتی‌ها انقدر تداوم داشته که مردم هم حق دارن نسبت به سرنوشت این نظام بی‌تفاوت باشند.

یکی از بستگان که به خاطر ضرب و شتم دچار جراحت‌های شدید شده بود رو بردن بیمارستان و بعد از چند جراحی متوالی از جراح پرسیدن حالش خوب میشه یا نه. و ایشون در جواب گفته «من یه مُرده رو عمل کردم.. چه توقعی دارید؟»
این طرز حرف زدن باسوادترین و متخصص‌ترین و مرفه‌ترین صنف ایران با همراه مریضه.‌
اگه سریال‌های تلویزیونی خارجی در ژانر پزشکی رو دیده باشید، جراح معمولا چنین جملاتی رو به کار می‌بره: «من همه تلاشم رو کردم، همسر شما هم خیلی خوب داره مبارزه می‌کنه، اون آدم قوی‌ایه، امید زیادی داریم که دوباره بتونیم به زندگی برش گردونیم.. شما برید استراحت کنید، ما حواس‌مون به همه‌چی هست». اگه فکر می‌کنید این‌ها فقط فیلم هستند می‌تونید ازونایی که تجربه بستری شدن در یک کشور نرمال رو دارند بپرسید که چطور باشون حرف زدن. آموزش دیدن که چطور حرف بزنند. حالا ما میگیم سیستم آموزشی در ایران فشله. آیا خود فرد نباید از حداقلی از شعور برخوردار باشه؟ آیا تو مذهبش نگفتن هرچه برای خود می‌پسندی برای دیگران هم بپسند؟ عزیز خودش هم اونطور افتاده بود رو تخت دوست داشت همینجوری جوابش رو بدن؟ اوه.. یادم نبود پزشکان ایران آتئیست هستن. اوکی، حالا مذهب نداره، ولی این نکته اخلاقی رو الان والت‌دیزنی هم داره تو تولیداتش به بچه‌ها یاد میده. آموزش که ندیده، خودش هم عقلش نمی‌رسه، مذهبی هم نیست، حتی کارتون هم ندیده.. ظاهرا به بن‌بست خوردیم!

در حالی که جراح ما از اتاق عمل که میاد بیرون میره پشت یه میز قطوری میشینه که انگار مدیرعامل یه شرکت نفتیه، شرکت‌های تولیدکننده مبلمان بیمارستانی در آمریکا صندلی‌هایی درست کردند که وقتی دکتر میشینه روش خط نگاهش درست مقابل خط نگاه مریض یا همراهش باشه، یعنی در یک سطح باشند.. که مریض یا همراه موقع صحبت کردن در موقعیت پایین‌تر قرار نگیره چون این روی روحیه‌ش تأثیر میذاره، ضمن اینکه فاصله دکتر با مراجعه‌کننده رو کم می‌کنه تا دکتر به طرف نزدیک‌تر شه و بهتر بتونه رابطه صمیمانه برقرار کنه، و اگه لازم شد بتونه دست طرف رو به نشانه همدردی بگیره! صندلی‌هایی ساختن که به نیمکت شبیهه تا اگه خانواده مریض باش وارد شدن همشون کنار هم بشینن، نه اینکه یکی بشینه سه تا شون سرپا باشن بعد منشی داد بزنه «همراه فقط یک نفر.. بقیه بیرون!». کنار هم نشستن اعضاء خانواده این مزیت رو هم داره که وقتی دارن اخبار ناخوشایند رو از دکتر میشنون، بدنشون در تماس با هم باشه و بتونن دست‌های همدیگه رو بگیرن. اونا دارن به چنین چیزهایی فکر می‌کنند، بعد اینجا جراح مملکت میگه یه جنازه تحویلم دادی، میخوای چی تحویل بگیری؟

عده‌ای میگن خب دکترها هم جزیی از همین مردم ایران هستند، حتما ایرادی در جامعه هست که این‌ها هم اینجوری شدن.
متأسفم. من این حرف رو قبول ندارم. جامعه ما داغونه، ولی این‌ها نماینده‌ش نیستند. چهارتا لوله‌کش رو تو خیابون به صورت رندوم انتخاب کنید و روپوش سفید تن‌شون کنید و ببریدشون تو بیمارستان‌ها و بشون بگید جواب همراهان بیماران رو بدن.. من تضمین می‌کنم بهتر حرف بزنند. به خاطر پروژه بازسازی یک واحد آپارتمان توفیق اجباری پیدا کردم تا بالاسر کارگرانی از اصناف مختلف باشم، از لوله‌کش تا جوش‌کار، از نصاب پارکت تا نصاب دستگاه تصفیه، از کابینت‌ساز تا نقاش. شاید بعضی‌هاشون سواد درست حسابی نداشتن، اما همشون مودب بودن و بلد بودن چطور باید حرف زد که هم در شأن خودشون باشه هم در شأن مخاطب.

کاش میذاشتن جراح هم از خارج وارد کنیم. حتی با دلار ۸ هزار تومنی.

این یکی ازون مبلمان‌های بیمارستانیه که گفتم. به فاصله دقت کنید، و نگاه هم‌سطح‌شون. برای دکتر یه زیردستی کوچک تعبیه کرده، چون یه تبلت روش جا بشه کافیه.
ضمنا: دکتر میاد توضیح میده. همراه نمیدوعه دنبالش!

۱۶۵ هفته پیش یکی نوشته بود حالا که از زیر تهدید شورای امنیت خارج شدیم، حال‌مون خوب خواهد شد! .. و من اینو نوشتم.
چقدر حال‌مون خوب شد 😅

خب مبارکه که رفتید فینال.
ولی من ندیدم مثلا ورزشکاران آفریقایی وقتی یه مقام کسب کنند بیان بگن ایهالناس توجه کنید، ما از آفریقا برخاستیم و به این جا رسیدیم‌ها.. آفریقا.. محرومیت.. فلان!
اما یک سوال: درسته که حجاب در ایران اجباریه، ولی شما خودتون انتخاب کردید که تن به این محدودیت بدید. خودتون خواستید «ورزشکار ارسالی از جمهوری‌اسلامی» باشید. مدال یا کاپ، براتون مهم‌تر از تن دادن به حجاب اجباری بوده. باید تشکر هم بکنیم ازتون؟

https://news.1rj.ru/str/VahidOnline/31252