البته اگه بخوایم دقیق باشیم دعوای یک مسلمان فرانسوی با اون معلم، دعوای دو تا ایدئولوژی نیست. بیشتر یک دعوای فرهنگیه. تو همون فرانسه یه زمانی کاتولیک‌ها بودند که سر امثال اون معلم رو می‌بریدند، اما الان دیگه اینکارو نمی‌کنند. آیا متون مسیحیت عوض شده؟ خیر. دلیلش اینه که دیگه بین فرقه‌های مسیحی، بیگانگی وجود نداره. اون موقع وجود داشت، اما الان نه. در دوره ما، بین مهاجر آفریقایی و بقیه فرانسوی‌ها بیگانگی وجود داره. پس دعوا هم پیش میاد. برای بیشتر ایرانی‌ها، یعنی دقیقا همون‌هایی که دلشون برای حرم امام رضا تنگ شده، صحنه ترانه‌خوانی یک زن در رستوران شیراز، یک چیز بیگانه نیست. تو زندگی همشون وجود داره. اما اقشاری وجود دارند که براشون بیگانه‌ست، برای همین موضع شرعی-اسلامی می‌گیرن در برابرش.
وقتی کسی که خانواده‌ش مراسم عقدش رو طوری برگزار کردن که بیشتر شبیه ختم بوده، خیلی محتمله که وقتی فهمید تو باغ همسایه مهمونی مختلط برقراره، زیر آب‌شون رو بزنه. حتی اگه تو گوشی خودش فیلم‌هایی باشه که خیلی غیرشرعی‌تر از فضای اون مهمونی باشند. عرفا به این کار میگن عقده‌بازی. یعنی تقلیلش میدن به موضوعات روانشناختی. اما در بطن، یک ستیز فرهنگیه. میخواد اطرافش رو از کسانی که از لحاظ فرهنگی و هویتی مثل قبیله خودش نیستند، خالی کنه، یا دور نگه‌شون داره. به حرام بودن اینکه زن در بین مردهای نامحرم ترانه بخونه کاری نداره. می‌خواد اونایی که فرهنگ‌شون مشکلی با این مسئله نداره، همه‌جا پراکنده نباشند.

تفاوت نوع خوانش اونقدری نبود که به اون ستیز منجر بشه. همونطور که بین روایت سنی و روایت شیعه انقدری اختلاف نبود که انقدر خشونت ایجاد کنه. مردم ما خبر ندارند اما در قرن هفده، آمریکایی‌ها طرفدار صفویان بودند و فکر می‌کردند «پرشیا» خیلی مسلمان نیست! و این رو در روزنامه‌هاشون می‌نوشتند (بله فیک‌نیوز همینقدر قدیمیه)، فقط به این دلیل که از امپراطوری عثمانی بدشون می‌اومد و دوست داشتند یک قدرت آلترناتیو سرکوبش کنه.
اتفاقا بین شمال و جنوب فرانسه، و کلا بین شمال اروپا و جنوبش اختلاف فرهنگی زیادی وجود داشت (که دنباله خیلی خفیفی ازش تا به همین امروز هم دوام داشته). خیلی فرق هست بین دهقان دور از مرکز، و صنعتگر متصل به دولت! هیچوقت اینطوری نیست که صبح پاشن بگن: برادران بیایید انجیل را طور دیگری تفسیر کنیم! همیشه اینطوریه: برادران می‌بینید که آن پدرسوخته‌ها راحت‌مان نمی‌گذارند، پس بیاید از کتاب مقدس راه مقاومت در برابر آنان را بیاموزیم!
یک نمونه واضح از نقش بسترهای هویتی فرهنگی، تفاوت‌های مردم ما با پاکستانه. اونجا لازم نیست پایگاه‌های بسیج تجمع ضدآزادی بیان برپا کنند، ولی اینجا لازمه، چون مردم خودشون نمیریزن خیابون.

علاوه بر تفاوت‌های بین‌المللی، به تفاوت‌های زمانی هم میشه دقت کرد. هیچ‌جا در قرآن به نجاست سگ اشاره نشده. مسلمانان هم قرن‌ها رابطه مسالمت‌آمیزی با سگ‌ها داشتند. پس چه شد که یهو به یکی از مسائل مهم مذهبی در ایران پنجاه سال اخیر تبدیل شد؟ خوانش دینی کن‌فیکون شد؟ یا به دلایلی داشتن سگ به نمادی از لایف‌استایل غربی تبدیل شده بود؟
یا به چه دلیل ازدیاد زاد و ولد بچه‌مسلمان، به یکی از اولویت‌های جوامع اسلامی و اقلیت‌های اسلامی تبدیل شده؟ هیچ جای قرآن نگفته زیاد بچه بیارید، حنی نگفته به این تعداد بسنده نکنید. پیامبر هم نگفت برید به چین و جمعیت مسلمانان آن‌جا رو با تولیدمثل بیشتر کنید. خوانش امروزی تغییر کرده؟ خب کجا رو دارند می‌خونند؟ باید یه چیزی تو اون متون وجود داشته باشه که بعد بخوایم تفاسیر مختلفی ازش داشته باشیم.‌ مثلا در مورد همجنسگراها، مطلب هست، و محل تفسیر هم هست.. مثلا از متن قرآن معلوم نیست این گرایش جنسی در حد یک انتخاب فردی هم ممنوع قلمداد شده، یا منظورش در حد یک خلاف اجتماعیه؟ چون یه چیزی درباره این موضوع وجود داره بهرحال.. اما درباره جوجه‌کشی استراتژیک هیچ‌چیزی وجود نداره.

مگه بایدن بین سیاه‌پوستان و لاتین‌تبارها و رأی‌دهندگان جوان با اختلاف جلوتر نیست؟ پس چه نیازی به هل دادن اوباما هست؟

این یک رشته توعیت طولانیه که به مناسبت هالووین و درباره معماری شهری مدرن و عواقب روانی آن، نوشته شده و تا این لحظه هنوز تموم نشده. قراره فردا هم درباره اسکاندیناوی بنویسه. حتما نگاهی بش بندازید و دنبالش کنید. مخلص کلام اینه که معماران چیزهایی ساخته‌اند، که به دلایل مختلف موجوداتی رعب‌آور هستند، و امکان نداره شما هرروز و تمام عمر در بین این موجودات زندگی کنید و هیچ اختلال روانی در شما ایجاد نکنه. بعبارتی همه قربانی این ساختمان‌ها و شهرها هستیم.


https://twitter.com/moldbugman/status/1320724354984865792?s=19

اول گاردین یه مطلب میزنه که وای در اقیانوس منجمد شمالی یه بمب خوابیده، از کفش داره گاز متان آزاد میشه، که چند برابر میزان استاندارده، و اگه اینا برسن به ارتفاعات جو، کارمون تمومه! منبع چیه؟ یه کشتی تحقیقاتی مشترک روسیه و سوئد. بعد دانشمند ناسا میاد میگه آقا خبری نیست، ما تا الان هیچ افزایش آزادسازی مشاهده نکردیم، جماعت دانشمندان هم تأیید می‌کنند. بعدش هم اگه هم این اتفاق بیفته خیلی تدریجیه. بعد اومدن زیرش ریپلای میزنن که «نه نمیشه گفت»، ذوب شدن گرینلند هم فکر می‌کردیم تدریجیه!
سرتون رو درد نیارم.. خیلی خوبن اینا خلاصه. ناسا و نوآ یه کالتی پرورش دادن که حالا خودشون هم از پسشون برنمیان.

تو اون رشته توعیت از دو نکته بیش از بقیه مطالب خوشم اومد:

- انسان طالب خاص بودنه. دوست داره متفاوت باشه. واحدهای مسکونی هم‌شکل، این تفاوت رو ازش می‌گیره. در واقع خانه اون انسان، به جای اینکه متحدش باشه، و نماینده‌ش باشه، مثل یک دشمن سرکوبش می‌کنه (برای همین طراحی دکوراسیون داخلی انقدر مورد توجه قرار گرفته. اون میل سرکوب‌شده داره جای دیگه میزنه بیرون).

- اگه سبک خاصی از معماری‌ از مد بیفته، یعنی برای انسان‌ها طراحی نشده بوده. برای مجلات معماری طراحی شده بوده. چون چیزی که برای انسان طراحی بشه، از مد نمیفته.

جمهوری‌خواهان درباره محدود کردن توعیتر و فیسبوک، جدی نیستند. اگه می‌خواستند قانون رو تغییر بدن تا الان داده بودند. سناتورها فارغ از حزب و گرایشی که بش تعلق دارند، شخصا از بازوی لابیگری این شرکت‌ها، پول چای دریافت می‌کنند، چطور ممکنه علیه‌شون اقدام جدی بکنند؟ این جلسات استماع صرفا یک تئاتر رسانه‌ایه برای ارضای کوتاه مدت مخاطبان دو طرف. حامیان مدیران شرکت‌های تکنولوژی می‌تونند نمایشی تماشا کنند که توش براشون مشخص‌تر میشه که دموکراسی خوب نیست، نخبه‌سالاری بهتره. مثلا نخبه‌های سیلیکون‌ولی خیلی بهتر از منتخبین مردم از همه‌چی سر در میارن و صلاح جامعه رو تشخیص میدن، و الانم دارند بابت نخبگی‌شون بازخواست میشن!
حامیان سناتورها هم می‌تونند نمایشی تماشا کنند که توش براشون مشخص میشه به خوب کسی رأی دادیم، خوب پاچه این جوجه لیبرال‌های پررو رو گرفت!
وسط جنگ‌ فیک این خروس‌ها، یه سری شبه استدلال‌های سمی هم رد و بدل میشه‌. مثل رییس توعیتر که دعوت علنی خامنه‌ای به خشونت رو، نه خشونت‌طلبی بلکه رجزخوانی عنوان می‌کنه! انگار رجز می‌تونه درباره خشونت باشه اما خشونت‌طلبی نباشه! یعنی داشتیم فرمانده جنگی که به سربازانش بگه: «ما جمجمه همشون رو متلاشی خواهیم کرد»، و سربازانش با فریاد تأییدش کنند، ولی منظورش این نباشه که به سرشون شلیک کنند؟ اصلا وجود داره همچین چیزی؟
اما ازون بدتر این جمله تد کروز بود که خطاب بش گفت: کی به تو رأی داده مگه؟.. یعنی وقتی تو منتخب مردم نیستی، رو چه حسابی باید اکانت مردم رو مسدود کنی یا پست‌شون رو حذف کنی؟ و خیلی‌ها خوششون اومده ازین حرف. اما این یعنی کسی که منتخب مردمه، یا از عده‌ای از مردم رأی کسب کرده، این حق رو داره یا طبیعیه که اکانت مردم رو مسدود کنه و یا پست‌شون رو حذف کنه! هرکس از حرف تد کروز خوشش اومد، داره اعلام می‌کنه که با این معنیش هم موافقه.
حالا بگذریم که اگه به انتخاب باشه، رییس توعیتر از هر سناتوری بیشتر رأی داره، چون هر کدوم از کاربرانش که همچنان عضو سایتش هستند دارند هرروز بش رأی میدن، و گرنه عطایش رو به لقایش بخشیده بودند. و این رأی‌دهندگان که با «کاربر فعال سایت ماندن» دارند رأی میدن، برخلاف سناتور فقط متعلق به یک حوزه انتخابی محلی نیستند، بلکه از سراسر کشورند، و اگه کل دنیا رو حساب کنیم، چند میلیارد نفرند!

صاحب توعیتر میخواد از چیزی که مالکیتش رو داره برای برنده کردن یک نامزد استفاده کنه. اگه یقه‌ش رو بگیریم و بگیم از چیزی که مال خودته در جهت اهدافت استفاده نکن، یا از چیزی که مال خودته در جهت اهداف دیگران استفاده کن، فرقی نداره با اینکه بریم یقه یک روستایی رو بگیریم و بگیم باید نصف زمینت رو در اختیار بنیاد بذاری تا اینجا یه درمانگاه بسازه!

جدی فکر می‌کنید دولت نگران آزادی بیان شما در توعیتره؟ اون‌ها کک‌شون هم نمیگزه که شما توسط فرد دیگری سانسور بشید. قوانین نشر، که بخش زیادی ازون هم سلب‌کننده آزادی بیان و ضایع‌کننده حق مالکیته (غیر از حفاظت از کپی‌رایت)، بیشتر سلبی هستند نه ایجابی. یعنی به ناشر میگه فلان مطلب رو حق نداری منتشر کنی، مجبورش نمی‌کنه مطلب خاصی رو منتشر کنه. یعنی علاوه بر اینکه خود توعیتر شما رو سانسور خواهد کرد، دولت هم به تیم سانسور اضافه خواهد شد، بعلاوه ده‌‌ها و صدها نهاد دیگه. مثلا درباره شرکت نفت توعیت منفی بزنید، شرکت نفت هم میتونه سانسورت کنه!

در قوانین نشر اگه چیزی بنویسی که کسی دچار استرس روانی بشه، میتونه ازت شکایت کنه! در اون صورت علاوه بر اینکه بیشتر مطالب فعلی شبکه‌های اجتماعی مثل طنز، به نحوی جرم محسوب خواهد شد، بلکه شرکت رو با میلیون‌ها پرونده قضایی درگیر خواهد کرد! این کار هیچ معنی‌ای جز از بین بردن این شرکت‌ها و خفه کردن مردم نداره.

نباید انقدر گاو باشی که یک گراز در برابرت روباه به نظر بیاد.

به راحتی به مخاطبش دروغ میگه. اگه ستون استدلالی شما بدون دروغ فرو می‌ریزه، یعنی استدلالی ندارید. تا الان هیچ اقدام مسلحانه‌ای از طرف طرفداران ترامپ انجام نشده که بشه یک جنگ داخلی در آینده رو ازش پیشگویی کرد. اون اتفاق در دفتر فرماندار هم توسط یک آنارشیست چپ انجام شد، که دقیقا همین دیروز اف‌بی‌آی اعلام کرد قصد داشتن علیه دولت ترامپ هم کارهایی انجام بدن.

حتی یک چوب خشک هم در انتخاباتی که در فضای کرونا برگزار میشه و بیش از ۲۰۰ هزار کشته روی دست جامعه گذاشته (حالا راست یا دروغ)، شانس موفقیت داره. اصلا مهم نیست که کاری از دست دولت برمی‌اومد در کنترل این مشکل یا نه، مهم برداشت عمومی حداقل نیمی از جمعیته که بلایی که سرش اومده رو میندازه گردن دولت. اگه این بلا در انتهای دور اول اوباما هم پیش می‌اومد، با چالش سختی برای انتخاب مجدد مواجه می‌شد. میشه حدس زد که جمهوری‌خواهان پوستش رو می‌کندند.
بدشانسی رقیب، اسمش موفقیت نیست.

این «بدنه جامعه» چرا فقط ۳۹ نفر بودن؟ آیا اینکه ۲۵ هزارنفر در تجمع ترامپی‌ها در آریزونا حضور داشتند، نمیشه نتیجه گرفت بدنه جامعه اونجاست؟

جانور آکادمیک نفس‌ سخنوری رو برندگی میدونه! چون تو دانشگاه بیشتر ازینکه دانشش رو بالاتر ببرند، بش یاد دادند که چطور کلاس خودش رو بالاتر نشون بده. و اصلی‌ترین ابزار برای این کار، باکلاس حرف زدنه. با این منطق احمقانه می‌شد سطح آیت‌الله بهشتی رو بالاتر از آیت‌الله منتظری دید. اما وقایع نشون داد که کدومشون خطرناک‌تر بودند.

«سیاست‌ورزی خردمندانه» اوباما، فقط اون قسمتش که چنان به تنور قبیله چپ دمید، که ظهور قلدر بی‌تعارفی مثل ترامپ رو در ذهن نیمی از جامعه به یک ضرورت تبدیل کرد. سیاست‌ خردمندانه فقط اونجا که انقدر هزینه اجتماعی خودبروزدهی رو بالا برد که ملت کسی رو انتخاب کنند که عوض خودشون حرف بزنه، و هر حرفی بزنه.

جمهوری چک که در ابتدا یک الگوی موفق در ماسک و پیشگیری بود، حالا نرخ فوتی‌هاش در نمودار لگاریتمی شیب رو به بالا پیدا کرده، یعنی وضعیتِ هرروز بدتر از دیروز.

مسلمانی که در نیس فرانسه سه نفر رو کشت هم یک مهاجر اهل تونس بوده که با قایق به ایتالیا رسیده و ازونجا به فرانسه اومده بوده. قاتل معلم هم یک مهاجر پناهنده بود. چرا فقط خوانش پناهنده‌ها از قرآن اینجوریه؟ چرا فقط پناهنده‌ها میخوان از حرمت محمد دفاع کنند؟

میوه‌فروش به یکی از میوه‌ها اشاره کرد و گفت این وقتی ۳۵۰۰ تومن بود، مشتری‌ها می‌اومدن می‌گفتن ۳۵۰۰؟ چه خبره؟ و نمی‌خریدن. حالا شده ۱۸۵۰۰ تومن، و از صبح اومدن پنج کیلو پنج کیلو میبرن، مردم ما اینجوری‌ان!

کل جامعه آماریش دوازده نفر نمیشه، اما با همین دوازده نفر میتونه تعیین کنه که هشتاد میلیون نفر چجوری‌اند. اما طنز اینجاست که دوازده نفر قبلی که گفته بودند چه خبره، همین‌هایی نیستند که الان میگن پنج کیلو بده. این‌ها کلا چند نفر دیگه هستند از محلاتی دیگه، و از دهک درآمدی‌ای دیگه.

ذهن ما برای مصرف خودش فیک‌نیوز تولید می‌کنه، و وقتی ارضاکننده بود، به بقیه هم انتقال میده.

«انتخابات بزرگترین سرگرمی ورزشی آمریکاست. لیگ و پلی‌آف و بوقچی و داور و نمادهای شانس‌بیار خودش رو داره. تفاوت در اینه که فقط طبقه الیت جوایز شرط‌بندی‌ها رو دریافت می‌کنه (در هر صورت اونا برنده‌ن)».

مک‌آفی به جرم فرار مالیاتی در زندانه و داره ازونجا توعیت میزنه.

دولت کشور آفریقایی مالاوی میخواد واردات لباس‌های دست‌دوم رو ممنوع کنه، تا صنایع پوشاک داخلی که ورشکسته هستند بتونند دوباره سرپا بشن.
یعنی میلیون‌ها شهروند فقیر که با قیمت پایین می‌تونستند لباس‌های متنوع خارجی بپوشند، دیگه نباید بتونند با قیمت پایین لباس‌های متنوع خارجی بپوشند، تا چندتا کارخونه‌دار بتونند درآمد بالایی بدست بیارن. ترجمه‌ش این بود.

هوای اینجا هنوز طوریه که انگار شهریور کش اومده و به جای سی روز، نود روزه شده! و این از لحاظ مصرف انرژی وضعیت جالبیه، چون نه نیاز به کولر هست نه به وسائل گرمایشی، و خوب بود اگه می‌شد فهمید این کش اومدن، چقدر مصرف و متعاقبا انتشار دی‌اکسیدکربن رو کاهش داده. اما هیچ منبع آماری وجود نداره که بتونم بش مراجعه کنم، در حالی که یک دیتای ساده‌ست که می‌تونست در وبسایت دستگاه‌های دولتی وجود داشته باشه.