حتما از دعوای توعیتری ایلان ماسک با خبرنگارها اطلاع دارید. فیک‌نیوز بودن رسانه‌ها حتی کفر این آدم کاملا غیرسیاسی رو هم درآورد و وعده داد وبسایتی راه میندازه که توش مردم بتونن به خبرنگارها و منابع خبری امتیاز بدن تا سیه‌روی شود هر که در او غش باشد. خبرنگارها هم حرصشون دراومد و بش حمله کردن (چون میدونن چه شخصیت تأثیرگذاریه و اگه واقعا چنین حرکتی انجام بده میتونه بیچارشون کنه).
ایلان ماسک دغدغه شفافیت رسانه‌ای نداشت، و تا همین الانش هیچ و مطلقا هیچ حرفی علیه فیک‌نیوزها نزده بود. اما حالا که شرکتش و بیزینس به وضعیت ناامیدکننده‌ای دچار شده، که یه مقدار زیادش به خاطر اشتباهات شخص خودش بود، با موجی از منفی‌بافی‌ها که رسانه‌ها بش دامن میزنن مواجه شد. همون رسانه‌هایی که حتی شده با اغراق و های و هوی، تا مقام «نابغه‌ی قرن» بالا بردنش. دراقع ماسک مثل یه بچه سوسوله که مامانش همیشه ازش تعریف می‌کرده و قربون صدقه‌ش میرفته، اما یه روز به طور ناگهانی همون مادر سیلی میزنه تو صورتش! و حالا این بچه بغض کرده و عصبانیه، چون ازونی که قربون صدقه‌ش می‌رفت انتظار نداشت سیلی بخوره. و می‌خواد ازش انتقام بگیره! اون مادر هم البته مریض بود، هم اون موقع که بچه رو مثل یه بت زیبا و بی‌نقص بالا برد، هم اون موقع که با یه سیلی لهش کرد. و وقتی واکنش بچه رو دید، شوکه شد، و با فحاشی جوابشو داد. کل این دعوا، همینه.
اما این وسط یه عده هم ناظر هستند. من این توعیت رو جدا کردم چون نظر مهمیه. صاحب این اکانت نوشته بود «ایلان ماسک با خبرنگارها دعوا کرد چون بایاس دارن و صادق نیستن. خبرنگارها هم با بایاس و عدم صداقت جوابش رو دادن». یعنی خبرنگارها با رفتارشون ثابت کردن حق با ماسکه. بعد اومد اضافه کرد که من طرفدار ماسک نیستما (بی‌طرف‌بازی یه ژست جذابی داره که از خیرش نمیگذرن، حتی اگه امتیاز هزاران بار ریتوعیت شدن رو ازشون بگیره)، بلکه منظورم اینه رسانه‌ها واکنش احمقانه‌ای نشون دادن به واکنش احمقانه ایلان ماسک، که باعث شد به نظر برسه حق با ماسکه، و عین این وضعیت بین رسانه‌ها و ترامپ هم ایجاد شد!

گفتم این توعیت مهمه چون یه جهالت خطرناکی توش هست. فرض رو بر اینکه گذاشته که در هر تقابلی که رسانه یک‌طرفشه، چه رسانه-ماسک چه رسانه-ترامپ، همواره حق با رسانه‌ست. اما ممکنه طرف محق، رفتار غیرحرفه‌ای بروز بده که به نظر برسه محق نیست! یعنی انتقادش به رسانه این نیست که شما محق نیستید، انتقادش اینه که چرا محق بودن خودتون رو زیر سوال می‌برید، یا: چرا ماهایی که باور داریم شما همواره محق هستید رو در تنگنا قرار میدید؟!

غرب، یه بخش بزرگی از آزادی و دموکراسیش رو مدیون رسانه‌ها و ژورنالیسم بوده در طول تاریخ. لذا برای عده‌ای رسانه‌ها و خبرنگارها به چیزی شبیه مراجع مذهبی در کشورهای عقب‌افتاده تبدیل شدند که هرگونه تقابل باشون نه تنها حرامه، بلکه امنیت و آزادی و دموکراسی و تمدن و همه‌چیز رو به خطر میندازه! در مثال اون مادر و بچه، مثل اینه که بگن «فحش مادر ممنوعه اینجا». گناه ترامپ و ماسک اینه که به مادر فحش دادن!
این‌ها به جای اینکه به رسانه‌ها بگن: آزادی و دموکراسی ما وابسته به شماست، جمع کنید این بساط ابتذال و مزدوری رو! به اونایی که به مبتذل‌های مزدور فحش میدن میگن «حرمت نگه‌دارید»، و به مرجع مقدس میگن «دهنشونو باز نکن».

ما باید خیلی مواظب باشیم که دچار این جهالت خطرناک نشیم.

این «چرا ماهایی که باور داریم شما همواره محق هستید رو در تنگنا قرار میدید؟» رو اخیرا در ایران هم زیاد دیدیم. از طرف چه کسانی؟ دل‌بستگان نظام، و سر چه موضوعی؟ فیلترینگ!.. صحبت‌شون این بود که ای نظام عزیز، ما می‌خوایم در شبکه‌های اجتماعی ازت دفاع کنیم، چرا فیلتر می‌کنی که نتونیم؟
به جای اینکه از خودشون بپرسن چرا دارم از سیستمی دفاع می‌کنم که حتی برای من مدافع هم آزادی قائل نیست، به سیستم انتقاد می‌کنند که چرا خودزنی می‌کنی؟ یعنی «تو همواره خوبی، فقط خودتو نزن». به جای اینکه تشخیص بدن که سیستم قابل دفاع نیست، ترجیح میدن تصور کنند سیستم قدر خوبی‌های خودشو نمی‌دونه! یعنی سیستم خوبه، اما انقدر هشیار نیست که بدونه خوبه. به جای این که فکر کنن یک شر آگاهه، ترجیح میدن فکر کنن یک خیر ناآگاهه!

یک فقره مهمل‌بافی دیگه درباره بازار ایران
میگه در ایران میزان مالکیت خودرو ۱۲۰ به هزارنفره در حالی که در اروپا ۶۰۰ به هزاره، پس بازار ایران یه بازار بکره!.. مثل اینه که برن یه کشور آفریقایی ببینن دو سه میلیون پابرهنه وجود داره، بعد بگن اینجا بازار بکری برای شرکت آدیداسه!.. اون پابرهنه یا علاقه‌ای به کفش نداره یا پول نداره بخره. مگر اینکه آدیداس یه کتونی ۱۲ دلاری معرفی کنه! با این تیراژ بالای خودروسازهای ایران، چرا تو عدد ۱۲۰ باقی موندیم؟ چی مانع مردم شده که بیشتر نخرن؟ نه فقط حتی پولشون به پراید هم نمیرسه، بلکه هزینه مالکیت انقدر براش بالاست که وقتی ازش میخوان جریمه‌هاش رو بده همون ماشینی که مالکش هست هم برمیداره آتیش میزنه! تویوتا و مزدا بیان چیکار کنن اینجا؟ درباره چی صحبت می‌کنید؟ زمانی که پدر من کارگر بود با دستمزد چند روز کارگری رفت ماشین لباسشویی خرید (همون برندی که تو اقامتگاه ولیعهد پیدا می‌شد). الان معادل همون ماشین لباسشویی رو بخوای بخری باید ۲۴ ماه قسط بدی! کدوم بازار بکر؟

https://news.1rj.ru/str/khabaronline_ir/165404

مروج فساد و فحشا و تفرقه اینا رو کار ندارم، کتاب‌های مخالف اسلام رو چرا نباید بخوانیم؟ ینی ممکنه بفهمیم یه مشت شیاد کاسب داشتن ازمون سوء استفاده میکردن؟

یه عکس گذاشته بودم از غارت یرموک. گفتن از کجا معلوم این عکس‌ها جعلی نباشه
امروز نیروی‌های روسیه، نیروهای اسد که در حالت غارت بودن رو بازداشت کردن! همینقدر تباه!

یه عکس از سال ۲۰۱۴ پیدا کردن که بچه‌های مهاجران غیرقانونی تو‌ قفسن. پخشش کردن تا بگن ترامپ مثل هیتلر بچه‌ها رو از مادراشون جدا می‌کنه! بعد فهمیدن زمان اوباما بوده توعیت‌ها رو پاک کردن!
همینقدر تباه.

وضعیت بعد از سیل در مریلند
یا:
وقتی ایالت دست دموکرات‌ها باشه!

میگه اماکنی رو اختصاص میدیم که ملت برن اونجا اعتراض کنن و تجمع‌شون مزاحمتی برای دیگران ایجاد نکنه!
اتفاقا یکی از اهداف اعتراضات مدنی اینه که مزاحمت ایجاد کنه. مردم عادی و غیرسیاسی که درگیر روزمرگی‌هاشون هستند تا براشون مزاحمت ایجاد نشه درگیر موضوع نمیشن. یه هدف دیگه مزاحمت هم به کار کشیدن نیروهای امنیتی شهرهاست، چون وارد شدن اون‌ها به قضیه ارزش خبری ایجاد می‌کنه. در قرآن هم اومده که کسی که بش ظلم شده حق داره فریاد بزنه. مسلما این فریاد رو فقط ظالم نمیشنوه، بقیه هم میشنون، و ممکنه وسط ظهر بشنون. اون موقع که قرآن چنین حقی رو به رسمیت شناخته می‌دونسته که قراره مزاحمت ایجاد بشه.


https://news.1rj.ru/str/khabaronline_ir/165570

مواد مذاب که مدتیه در هاوایی در حال پیشرویه و سر راهش همه‌چی رو نابود می‌کنه داره میرسه به یه نیروگاه برقی که از حرارت داخل زمین برق تولید می‌کنه!
رفتیم جایی نیروگاه زدیم تا طوری انرژی تأمین کنیم که طبیعت آسیب نبینه، بعد خود طبیعت میاد نابودش کنه! صحنه خنده‌داریه. فعالان محیط زیست باید این عبارت Save the planet رو بذارن کنار.
نمی‌تونی کره زمین رو سیو کنی وقتی کره زمین بات همکاری نمی‌کنه 😄

به دکتر گفتم گزارش سونوگرافی ضخامت کورتکس کلیه رو ۱۳ میلی‌متر نوشته، یه جا تو اینترنت خوندم که میانگینش تو ایران ۶ میلی‌متره، غیرعادی نیست؟
یه خنده عاقل اندر بیسواد کرد و گفت: ۶ که یعنی کلیه از بین رفته پسر خوب! نرمال بین ده تا پونزده‌ست.

تو دلم خطاب به خودم گفتم: انگلیسیت خوبه، اما نه خیلی، پسر خوب!
اگه آدم خودش به خودش تلنگر نزنه، یکی دیگه حتما اینکارو خواهد کرد. پس باید پیشدستی کرد.

حتی زندانیان اوین هم می‌تونن یه نامه بفرستن بیرون، چه با اجازه زندانبان چه بی‌اجازه‌ش. آیا میرحسین موسوی نمی‌تونست یه پیغام، حتی شفاهی و از طریق دخترش، به بیرون ارسال کنه و بگه از رویکرد حذفی که در گذشته دنبال می‌کرد و باعث طرد و حتی خانه‌نشینی تعداد زیادی از هنرمندان و مستعدان و شایستگان شد که الان بعضیاشون مرده‌ن، پشیمانه؟
این فقط رهبر نظام نیست که ازش توبه می‌خواد، ما مردم عادی هم توبه می‌خوایم، اما به دلایل دیگه‌ای. مشکل اینه که ما رو حساب نمی‌کنه که بخواد جوابی بده. همون رهبری رو حساب می‌کنه که باش «مثلا» تقابل داره. فقط به رهبر جواب میده (جواب منفی، خودش یه جوابه. یعنی اونو به رسمیت میشناسه، ما رو نه).
به ما گفتن خیلی مَرده که حاضره تو حصر بمیره اما جلوی رهبر خم نشه. اما نمیگن اسم تسلیم نشدن و جواب ندادن به ما اسمش چیه. اونم مردونگیه؟

کاربر ارزشی پیشنهاد میده عروسی‌ها رو هم داخل مسجد بگیریم! (البته دفعه اولش نیست. قبلا هم این پیشنهادات رو مطرح کردن. اما آدم موقع بامزه‌بازی ممکنه کم‌حافظه هم بشه). بعد یه کاربر ارزشی دیگه میاد میگه نه فکر خوبی نیست، حرمت‌ها رو نگه نمیدارن!

شرط می‌بندم هیچ‌کدوم مسجدبرو نیستن، مگه محرم یا عیدفطر! ولی ازونش بگذریم.

چون تو کانال محقرانه من هموطن مومن زیاد هست، بد نیست اینو به عنوان یه کافر بگم:

اهل‌مسجد مثل اهل‌نوح میمونه. خدا به نوح گفت پسرت، فقط پسرته، اهلت نیست. اهل تو یعنی اهل من، و هرکسی اهل من نیست. آدم با مسجد رفتن، اهل مسجد نمیشه. فقط اهل خدا، اهل مسجدن. اهل خدا یعنی کسانی که رفتارشون شبیه رفتار خداست.
اونی که به مردم نمره میده و برمبنای اون نمره تعیین می‌کنه که باید بیان داخل یا نباید بیان، رفتارش شبیه رفتار خدا نیست.‌ رفتارش شبیه کلیددار بتکده‌ست. اهل‌مسجد، یعنی ابوسعیدابوالخیر. اهل‌مسجد یعنی سعدی.

در وضعیتی که دانشجو و یا حتی استاد از تنها فرصت سالانه موجود برای ابراز عقیده در برابر شخص اول مملکت برای این استفاده می‌کنه که بش بگه «خودت خوبی، دور و بریات نمیذارن!»، اصلا از بازیگر جماعت نمیشه انتظار حرکتی هوشمندانه داشت. لذا این رد دعوت افطار رییس‌جمهور توسط جمعی از بازیگران رو اصلا جدی نگیرید. این‌ها شنیدند در آمریکا ستارگان سینما رییس‌جمهور کشورشون رو بایکوت می‌کنند، گفتند ما هم این ایده رو کاپی کنیم! چه عیبی داره؟ همونطور که برای تقلید از محیط‌زیست‌بازی هالیوودی‌ها، خودشون رو گاهی دغدغه‌مند کره زمین و حیات‌وحش نشون میدن، اما میرن واسه موسسه‌ای بازی می‌کنن که زیرمجموعه‌ای از اژدهای ویرانگر طبیعت به نام سپاه پاسدارانه!

در «روز یادبود» در آمریکا با جملات وطن‌پرستانه از ارزش‌های آمریکایی و شجاعت سربازان‌شون تعریف و تمجید می‌کنند، که خیلی‌هاش تکراریه.
اما یکیشون توجهم رو جلب کرد. می‌گفت: ما قدردان قهرمانان‌مان هستیم که جان خود را فدا کردند تا آزادی را به نسل‌های بعد منتقل کنند تا آن‌ها استفاده‌های بهتری از آن نمایند!

آزادی از همه‌چیز مهم‌تره. انقدر مهم که میگه من هر کی که هستم انقدر آدم شایسته‌ای نیستم که بتونم ازش بهترین استفاده رو بکنم، اما می‌تونم براش بجنگم تا آدم‌هایی که قراره بعد از من بیان و شایسته‌تر از من هستند، استفاده بهتری ازش ببرند!

وقتی فکر می‌کنم که چقدر چیز هست که باید از آمریکا یاد بگیریم مخم سوت می‌کشه.‌

در پارک‌ها، اماکن عمومی، ترمینال‌ها و سالن‌های انتظار، تعداد زنانی که می‌بینم حجابی خارج از استانداردهای شرعی دارن و دارن ذکر میگن به مراتب بیشتر از زن‌هاییه که حجاب شرعی دارن و ذکر میگن. این یه خروجی آماری نیست و فقط تجربه شخصی خودمه از فضولی کردن‌های بی‌شمارم از اجتماع، اما میشه این نتیجه غیرقابل استناد رو ازش گرفت که کشتی مذهب به ساحل ایرانی خودش تغییر جهت داده. ایرانی از لحاظ همه سبک و سیاقی که حتی ماقبل اسلام وجود داشته در اینجا و گویی غیرقابل کُشتنه! چهل سال تجربه مذهب‌گرایی انقلابی-سیاسی که مطلقا هیچ مشکلی رو حل نکرد و بلکه هزار و یک مشکل هم به زندگی عرفی اضافه کرد، ملت رو سوق داده به بازگشت به نسخه صرفا معنوی مذهب، که عرفان و ذکر از مشخصه‌های قدیمیش هستند، که هرچند اون هم در حل کردن مشکلات کارنامه چندان درخشانی نداره اما حداقل قابلیت ایجاد آرامش رو داراست.
به موقعیت بعضی از بناهای تاریخی در حال تخریب که زمانی خانقاه بودن اگه توجه کنید می‌بینید جایی قرار گرفته‌ن که انگار ساکنینش قصد گریز از مرکز داشتند. عده‌ای تصور کردند این‌ها اجتماع گریز بودن، و حتی اجتماع‌ستیز! اما اینا از شلوغی نمیترسیدن. از سیطره مطلق یک روایت غالب که در شهر همه‌چیز رو بلعیده بود، فراری بودن.‌ امروز ما هم در موقعیتی مشابهیم اما با این فرق که دیگه جایی برای فرار وجود نداره، لذا افراد در عین فشردگی شهری و زیست اجباری کنار همدیگه، هرکدوم درون خانقاه خودش خلوت کرده. خانقاهی که با خود انسان جابجا میشه، از کلاس درس گرفته تا مطب دکتر تا فرودگاه تا مترو. چون ما هم از روایت غالب فراری هستیم.
اسلام با اینکه ادعا می‌کنه یک دین سیاسیه، اما هربار که با یک انبساط وارد سیاست و همه‌چیز شده، شکست خورده و بلافاصله با یک انقباض به حداقلی‌ترین حالت خودش سقوط کرده. و تاریخ ما پر شده ازین سیکل تکراری انبساط‌ها و انقباض‌ها.
بهتره اندفعه، دفعه آخرش باشه.

‍‍ ‍‍ دپارتمان انرژی آمریکا به همراه جنرال‌موتورز و ده‌ها دانشگاه آمریکایی مسابقه‌ای راه انداختن که هدفش اینه که دانشجوها یه شولت کامارو معمولی که الان در بازارشون فروخته میشه رو بردارن و تغییراتی توش بدن که مصرفش بیاد پایین، حالا با هیبرید کردنش یا هر روشی. اما برخلاف مسابقات اینچنینی، صرفا ثبت یک رکورد کافی نیست، ماشین نهایی باید قابلیت مسابقه دادن داشته باشه!
از الف تا یاء این مسابقه فقط حسرت و افسوس ایجاد می‌کنه در ناظر جهان‌سومی مثل ما. حجم سرمایه‌گذاری، تجهیزات و امکانات و ابعاد تشکیلات لجستیکی که ریختن به پای این مسابقه برای ما قابل هضم نیست. چون این چیزها رو ندیدیم به عمرمون.
وقتی تیپ و چهره جوون‌هایی که در تیم‌های چندنفره مشغول انجام دستکاری‌های پیچیده در ماشین‌ها هستند رو می‌بینم با خودم میگم اینا بچه‌های استثنایی نیستن، آی‌کیوشون بالای صد و پنجاه نیست. ما هم همونقدر مغزمون کار می‌کنه که برای اینا کار می‌کنه. ما هم می‌تونستیم مشغول این کارهای سازنده و در عین حال هیجان‌انگیز باشیم. اما قابلیت‌هامون به هدر رفت، و خیلی هنر کنیم برای بقا بجنگیم، و اگه شاهکار کنیم برای آزادی و آرمان‌های سیاسی و اجتماعی که امروز از بدیهیات هستند تقلا کنیم.‌
ثروتمند و خوشبخت این دانشجوها هستند. نه اون خواننده‌های رپ که با کادیلاک‌شون تو خیابونای لس‌آنجلس خودنمایی می‌کنن.

وقتی میگم این سیستم خودش هم براندازه به خاطر همین مصداق‌‌هاست که این روزها می‌بینید. تخلف یک ناظم یا یک معلم که هرجای دیگه‌ای در دنیا می‌تونست رخ بده اینجا به حساب نظام نوشته میشه، چرا؟ چون حضرات حتی اندازه حزب کمونیست چین هم عقل نداشتند که بفهمن اگه جلوی فساد و تباهی رو نگیرن تبدیل به تف سر بالا میشه و خودشون رو گرفتار خواهد کرد. انقد بی‌اعتناء بودن به مورد تعرض قرار گرفتن حقوق شهروندان، که وقتی یک بیمار هم مرتکب خلاف میشه، این خود نظامه که در اذهان مردم، خلافکار به نظر میاد.
اگه روزی روزگاری ایران متحول شد و سیستم متفاوتی تشکیل شد، وقتی داشتیم به عقب نگاه می‌کردیم و به فروریختن جمهوری‌اسلامی فکر می‌کردیم نباید خیلی خیال برمون داره که همه‌ش کار ما بود. باید یادمون بمونه که خودشم میل به خودکشی داشت.

من اگه مسئول مارکتینگ‌شون بودم ازین شعار استفاده نمی‌کردم.‌ ارزونتر بودن همیشه مزیت نیست، و همیشه پایدار نیست.

یه بزرگراه تو چین که پنجاه لاین! منتهی میشه به چهار لاین!
یه جورایی نگاه ایدئولوژیک کمونیستی در راه‌سازی و عمران‌شون هم انعکاس پیدا کرده. شبیه هدایت گوسفندها شده.

از اولش هم مشکل ما این بود که کسانی گفتند «حدود الهی را اجرا کنید» که حدود الهی رو روی خودشون اجرا نمی‌کردن. حد الهی همیشه قصاص و اعدام و دیه و این حرف‌ها نیست. بعضی وقت‌ها اجرای حدود الهی یعنی از تخت سلطنت بیای پایین. «خود را حد زدن»، فقط با شلاق انجام نمیشه. یه جا هم معنیش اینه که خودتو از قدرت محروم کنی و قید غنائم رو بزنی. یعنی نفستو بزنی، نه جسمتو.
اما خلیفه اصلا خیال نمی‌کنه که خودش تقصیری داره (نفسش بش میگه: ما خوبیم!). تقصیرات فقط از جانب رعیته. ولی اگه اتفاقات خوبی افتاد، به صدقه سر خلیفه‌ست! اونی که شریک جرمه (و یا حتی علت جرمه)، ادای مدعی‌العموم رو درمیاره! خیلی‌ها نمیخوان قبول کنن که حد رو اول باید رو خلیفه جاری کرد. اما راه حل ساده‌ای داره.

سر یه کلاسی یکی از بچه‌ها بادی از خودش خارج میکرد که بوش امان همه رو بریده بود. اما دقیقا نمی‌دونستن کار کدومشونه. معلمه پیشنهاد داد نوبتی برن بیرون وایسن، هروقت انتشار بو متوقف شد می‌فهیم کار اونی بوده که بیرون وایساده. الان ما هم در وضعیت مشابهی هستیم. بوی مشمئزکننده همه‌جای ایران رو گرفته. همه همدیگه رو متهم می‌کنند. اما بهترین روش اینه: خلیفه و رفقاش رو موقتا از کشور بیرون بندازیم، اگه بو متوقف شد یعنی کار اوناست.