کسی میدونه فلسفه اخراج کردن کادر درمان به خاطر امتناع از زدن واکسن چیه؟ اگه خطر واکسن نزدن اینه که طرف میمیره، خب هروقت مرد خود به خود اخراج هم میشه. چرا باید وقتی زنده‌ست و داره کار می‌کنه اخراج بشه؟
البته دنبال این نیستم که معنی کار عوضی‌های دولتی رو بفهمم. میخوام بدونم اونایی که از خایه دولت آویزونند این سیاست رو چجوری توضیح میدن. یک کنجکاوی صادقانه‌ست.

۱- هرکی اونجاست خودش بمب ویروسه.
۲- اونایی که از بیرون میان تو بیمارستان آلوده میشن، به خاطر نامناسب بودن تهویه آلوده میشن. چون هوا رو بیمارها با ویروس اشباع کردن، و جریان آزاد وجود نداره، آلوده میشن. بیمارستان بغداد در زمان خلافت عباسی از لحاظ تهویه از بیمارستان‌های مدرن ایمن‌تر بودند (البته بچه پوزیتیویست‌های امروزی نمی‌تونند این رو هضم کنند فعلا).
۳- الان مدت‌هاست کادر درمان آمریکا مجهز به ماسک‌های n100
و یا حداقل n99 هستند.

اخراج کادر درمان رو ولش کنید.. جماعت آویزان اینو چجوری توجیه می‌کنند؟ دولت استرالیا میگه میری بیرون باید ماسک بزنی، بعد میگه اگه اومدی بیرون تظاهرات کنی علیه واکسن اجباری اگه ماسک زده باشی که شناسایی نشی، تا ۱۵ سال حبس داره!

آقا من معذرت میخوام به هرکی گفتم استرالیا گزینه خوبی برای مهاجرته. دیوونه خونه‌ست.

نه بدتره. این میگه وقتی با من حرف میزنی اگه دهنتو باز کنی زبونتو میبرم.

جناب Jason Snell از قدیمی‌های سیلیکون ولی یه مطلب مختصر و مفید نوشته درباره کوته‌بینی شرکت‌ها، که چطور کار مفید رو کاری که برای خودشون مفیده می‌بینند، نه کاری که برای مشتری مفیده. یک مثال هم میزنه از یک شرکت نرم‌افزاری که در نسخه جدیدش قابلیت‌های چندانی اضافه نکرده بود اما انتظار داشت مشتریان قیمت کامل رو پرداخت کنند و آپگرید کنند و من نوشتم که لازم نیست بکنند و این باعث شد از دستم عصبانی بشن و بگن ما کلی زحمت کشیدیم برای این نسخه؛ هزاران خط کد را ویرایش کردیم یا با کدهای بهتر جایگزین کردیم که بعدا اضافه کردن قابلیت‌های جدید راحت‌تر باشه! و من گفتم خب برای شما راحت‌تر میشه، چه دخلی به مشتری داره؟ همین الان این پول رو بده چی گیرش میاد؟

وقتی گفته میشه بخش خصوصی همیشه کاراییش از دولت بیشتره، معنیش این نیست که همیشه در حداکثر کارایی قرار داره. چون آدم‌های بخش خصوصی هم آدمند، و آدم‌ها میتونند خیلی کور باشند. و وقتی کورند، ما مشتری‌ها رو نمی‌بینند. بازار آزاد می‌تونه این شانس رو به ما بده که کورها با خارج شدن از میدان رقابت، مجازات بشن. ولی ممکنه رقابت انقدری نباشه که خارج‌شون کنه. بازار آزاد نه دنیایی پرفکت میسازه، نه آدم‌ها رو به موجوداتی ذاتن متفاوت تبدیل می‌کنه.


https://www.macworld.com/article/354581/agilebits-1password-electron-customers-developers-apps.html

دختره دیده داداشش تو برنامه‌های پارتنریابی ناموفقه، بش گفته تو بلد نیستی زن‌ها رو چطور جذب کنی، بذار من به جات یه اکانت بسازم و به جات با دخترها حرف بزنم شاید تونستیم یه دوست دختر برات پیدا کنیم. بعد خودش که میشینه پشت فرمون می‌بینه وضع هیچ فرقی نکرد. با اینکه داداشش قیافه بدی نداره، تحصیلات دانشگاهی داره و درآمدش هم خوبه، دخترها محل نمیدن بش. و میفهمه مشکل از بلد نبودن داداشش نبوده. کلا همینجوریه.

برای هزاران سال رابطه جنسی و ازدواج یک رویداد محلی بوده. نه فقط به این دلیل که همه با افرادی از محدوده جغرافیایی خودشون ازدواج می‌کردند، بلکه به این دلیل که اصلا گزینه‌های دیگه‌ای رو نمی‌دیدند. این دنیاشون رو خیلی کوچک می‌کرد، اما در عوض اون دنیای کوچک ثبات جنسی داشت. هیچ دختری و هیچ پسری جا نمی‌موند، مگر در موارد استثناء.
اما الان محلی‌ایت در کار نیست. همه دختران و پسران جهان، جزیی از گزینه‌ها دیده میشن، و شاید یک توهم باشه، و شاید نباشه. رقابت با بقیه پسرهای یک روستا خیلی فرق داره با رقابت با بقیه پسرهای کشور، یا بقیه پسرهای دنیا! و این پسرها و دخترهای جامانده زیادی ایجاد می‌کنه.

توان تکنولوژی برای undo کردن خریت‌های ما خیلی محدوده.

ممکنه ضدیهود بودن هم پاکدستی بخواد تا جواب بده. نمایندگان ضدیهود حزب دموکرات که مخالف کمک مالی آمریکا برای تأمین هزینه‌های گنبد آهنین بودند، ناچار شدند بش رأی مثبت بدن. چون برادران و خواهران سازمان سیا بشون گفتند «استوری ضداسراییلی‌تون رو بذارید اینستاگرام‌تون، لایک‌تون رو بگیرید، و سپس بشینید سر جاتون. ما انقدر از لحاظ امنیتی و اطلاعاتی مدیون اسراییل هستیم که عواقب این‌جور کارها خارج از حیطه درک شماست». و نماینده شوآف‌باز ضدیهود نمیتونه چیزی بگه، چون خودش تا گردن مدیون بازی‌سازی‌های سیاسی همون نهادهای امنیتی و اطلاعاتیه. سیا به کسی میتونه بگه بشین سرجات که خودش صندلیش رو از قبل آماده کرده.

سرچ اسم فرناز فصیحی در گوگل باعث میشه کاربر فکر کنه این خانوم یک ژورنالیست فعاله که داره درباره ایران برای نیویورک‌تایمز مطلب می‌نویسه و مورد آزار آنلاین هم قرار می‌گیره. هیچ لینکی از سایت‌هایی که علیه‌ش مطلبی نوشتن تو نتایج جستجو نمیاد. اما اگه اسمش رو تو جستجوگر داک وارد کنیم، تو همون صفحه اول یه لینک هست که میگه «خبرنگار بی‌شرم نیویورک‌تایمز سلیمانی رو یک شاعر جا میزنه». حتی اگه کاربر این تیتررو نپسنده، با اینکه عین واقعیته، حداقل میفهمه که اینطور نیست که این خانوم هیچ مخالفی نداشته باشه.

این دارو رو دارند برای بیماران کرونایی که دچار فیبروز ریوی شدن تجویز می‌کنند. هر ورقش شده یک میلیون تومن. دوزش هم یه جوریه که باید بیست سی‌میلیون پول بذاری تو جیبت بری داخل داروخانه. تازه اگه پیدا بشه.

یکی از خریدارانش گفت بفرما، اینم از بازار آزادت. دلال‌ها دارند از استیصال مردم پول درمیارن!
گفتم تقاضا زیاد شد و عرضه کافی نیست، طبیعیه. ولی واقعا این‌ها دلالند؟ دلال کسیه که یه چیزی رو برات تهیه کنه که خودت اگه بخوای تهیه کنی گرونتر درمیاد. ولی دارو اینجوری نیست. اگه اجازه میدادن خودت از شرکت سازنده بخری، خیلی ارزونتر در می‌اومد. پس اینا دلال نیستند. گروگان‌گیرند.
اما کی به این گروگان‌گیرها قدرت داده جز دولت؟ فرض کنیم شما الان عصبانی هستی و میخوای بازار رو سرکوب کنی. این سرکوب رو به کی میخوای بسپاری؟ به همون دولتی که این گروگانگیری‌ها رو باب کرد؟ مثل اینه که یکی بچه‌ت رو بدزده و ببره تو بیابون گم و گورش کنه. بعد به همون آدم بگی چرا نمیرید دنبال بچه‌م بگردید؟ الان هوا تاریک میشه!

این تفکر فالس هزاران سال پیش رد شده. توسیدید گفت: در جامعه‌ای که جنگجویانش از عالمانش جدا شده‌اند، اندیشیدن به عهده بزدل‌ها خواهد افتاد، و جنگیدن به عهده ابلهان!
تفکیک قدرت فیزیکی از قدرت ذهنی، دو هزار سال پیش عواقب بدی داشت، الان عواقب بدی داره، هزار سال بعد هم عواقب بدی خواهد داشت.
تا اینجا نزدیک به ۵ میلیون انسان جان‌شون رو به خاطر کرونا از دست داده‌اند که خیلی‌هاشون فکر می‌کردند دیگه لازم نیست برای بقا مثل یک حیوان وحشی بجنگیم. هنوز اونی که فرزه، اونی که فیله‌های قوی‌تری داره، اونی که عضلات core ورزیده‌‌ای داره، اونی که hrv قلبش بهتره، اونی که میتونه مشت بزنه، اونی که می‌تونه سریع فرار کنه، اونی که دیرتر خسته میشه، اونی که هورموناش تنظیم‌تره، همچنان برنده‌ست.‌ و دقیقا همین آدم باید بخونه، و بدونه، و فکر کنه، و بحث کنه، تا سرش رو کلاه نذارن. اگه علامه دهرید اما بدن‌تون داره وا میره، یک لوزرید. اگه تمام روز تو باشگاهید اما سر در نمیارید سیاستمدارها دارن چیکار می‌کنند، یه لوزرید.

بچه لیبرال آمریکایی نشسته تو استارباکس و می‌نویسه «آفریقایی‌تبارها هرجا هستند باید فرهنگ‌ و هویت‌شون رو حفظ کنند». و جوان آفریقایی ازون سر دنیا جوابش رو میده و میگه فرهنگ آفریقایی چیه؟ ما آفریقایی‌ها هزارتا فرهنگ و هویت داریم، که با هم دعوا هم داریم، پاش بیفته خرخره همدیگه رو هم میجوعیم.

نسبت به هرچیزی شناخت نداشته باشی، یک خلاء شناختی در ذهنت خواهی داشت که رسانه‌ها بهرحال اون رو پر خواهند کرد. اگه خودت ندونی آفریقا چجور جاییه، رسانه‌ها بت میگن چجور جاییه. و اگه رسانه‌ها اون خلاء رو پر کنند، مشکلات زیادی پیش میاد. مثلا ممکنه تصورت از آفریقا یه چیزی مثل فیلم پلنگ سیاه مارول بشه.

البته فقط اون بچه لیبرال آمریکایی نیست که خلاء‌های بیشمار ذهنش رو رسانه‌ها پر کردن. من و شما هم همینطوریم. کافیه یکم عقب بایستید و با دقت چک کنید. چقدر از شناخت شما از علم پزشکی و شغل طبابت، مدیون هالیوود و اینستاگرام و غیره‌ست، و چقدرش از تجربه نزدیکه؟ چقدر از شناخت شما از بیزینس، از کلیپ‌هاییه که از بیزینس‌من‌ها دیدید، و چقدرش از تجربه نزدیکه؟ تصور شما از ارتش روسیه، هرچه که هست؛ چقدرش محصول تصویریه که دولت روسیه ساخته، چقدرش محصول تصویریه که دولت آمریکا از دولت روسیه ساخته، و چقدرش از تجربه نزدیک یا اطلاعات واقعیه؟ تصوری که از جنگل دارید، هرچه که هست؛ چقدرش توسط اون‌هایی که از جنگل‌پیمایی‌هاشون فیلم گرفتن ایجاد شده؟ همون تصورات ساخته شده توسط رسانه‌ها با چه نسبتی توزیع شده‌اند؟ یعنی اگه چشم‌تون رو ببندید و یک مزرعه رو تجسم کنید، اون مزرعه شبیه یک مزرعه ایرلندی خواهد بود یا یک مزرعه تایلندی؟ ایرلند خیلی بیشتر از تایلند فیلم ساخته. اگه فردا کسی مستندی درباره جنگ هشت ساله ایران با عراق بسازه که معکوس روایت فتح باشه، میتونه این تصور که شناختت ازون جنگ بیشتر شد رو بت بفروشه. تولیدکنندگان محتویات رسانه‌ای، فروشنده تصوراتند. و تو با اشتیاق جنسش رو میخری. اما این خرید، شناختت رو بیشتر نمی‌کنه. فقط به اون چیزی که خلاء رو پر کرد، تنوع میده. اونوقت از کسی که «نمی‌دانست آن جنگ چه جنگی بود ولی از طریق روایت فتح فکر می‌کرد می‌داند چه جنگی بوده»، تبدیل میشی به کسی که «نمی‌دانست آن جنگ چه جنگی بود ولی از طریق کنار هم قرار دادن روایت فتح، و ضد روایت فتح، فکر می‌کرد می‌داند چه جنگی بوده».

Crypto memes are the best memes.

وقتی همه رسانه‌های سنتی و جدید، تظاهرات استرالیا رو بایکوت خبری می‌کنند، وقتی تصویر یک جمعیت زیاد ازون تظاهرات رو می‌بینیم دیگه واقعی بودن یا فیک بودنش مهم نیست، باید واقعی تلقی بشه. چون تو جنگ، ری‌اکشن‌ها باید برحسب منافع تنظیم بشه، نه حقیقت. مگر اینکه هیچ میلی به پیروزی نداشته باشی. اگر اون‌ها میخوان ما فکر کنیم هیچ خبری نیست، باید فکر کنیم خبری هست؛ چه خبری باشد چه نباشد. اگر اون‌ها میخوان ما فکر کنیم جمعیت کم بود، باید فکر کنیم جمعیت زیاد بوده؛ چه کم بوده باشه چه زیاد بوده باشه. چون ری‌اکشنی که به نفع ماست، همینه.
این مصادیق زیادی تو زندگی همه داره، و بیشتر مردم به طرزخنده‌داری مطلب رو نمی‌گیرند. تو جنگ، اینکه تو یک محتوای ساختگی رو باور نکردی، هیچ امتیازی بت نمیده.‌ تو جنگ، فقط ری‌اکشن‌های موفقت بت امتیاز میده. اگه دشمنی طرف مقابل آشکاره، تو برای دشمنی باش باید دنبال بهانه باشی، نه دیتا. وقتی شایعه میشه مأمور حکومت یک زن حاشیه‌نشین رو از خونه‌ش بیرون انداخت، باید اینم بذاری به حساب جنایت‌هاش. چون باید دنبال بهانه باشی.‌ اگه فردا معلوم شد اون زن دروغ گفته اهمیتی نداره‌. مگه اونا اهمیتی دادند به اینکه حرف‌شون درباره ساقط کردن هواپیما عوض شد؟ طرف مقابل نابودی تو رو میخواد. اگه مو رو از ماست بکشی بیرون و وفادار به حقیقت باشی هم نابودیت رو میخواد، اگه خیلی راحت هر فیک‌نیوزی رو بپذیری هم نابودیت رو میخواد. پس اگه فرقی نداره، باید از هر بهانه‌ای برای ری‌اکشن استفاده کنی.

این جملات زیبا به درد این میخوره که منجق‌دوزی بشه و قاب بشه و بالای میز فرش‌فروشی‌های تهران نصب بشه که نشون بده حاج‌آقایی که اینجا رو از باباش به ارث برده خیلی لوتیه! و گرنه دنیای واقعی یه عالم دیگه‌ست. حتی امام حسین در راه کربلا یه کاروان رو خفت کرد، چون اسب‌هاشون رو لازم داشت. منم بودم همین کارو میکردم. اونا بدون اسب یکم پیاده میرفتن به شهر میرسیدن، اما من بدون اسب یه مسئولیت تاریخی که رو دوشمه نمیتونستم انجام بدم. وفاداری به حقیقت اینه که به هر وسیله ممکن نذاری سپاه شرارت به کارش ادامه بده. چه موفق بشی چه نشی. نه اینکه اهداف بزرگ رو معطل وسواس‌های اخلاقی بکنی.‌ ما جنگ زیبا نداریم. اشعار زیبا درباره جنگ داریم، ولی هرجنگی به هرحال زشت خواهد شد. شما یا برای دفع اشرار وارد این زمین زشت میشی، یا نمیشی. اگه نشدی نمیتونی بگی نمیدونم من پاکباز بودم چی بودم.

نگاه کنید به محافظه‌کاران مذهبی آمریکا که چطور سنگرها رو یکی پس از دیگری به چپ لامذهب بی‌قید واگذار کردند. از یک طرف می‌گفتند جنین از نمیدونم از هفته چندم انسانه و سقطش قتل نفس به حساب میاد، و از طرف دیگه می‌گفتند ما با روش‌های کثیف دموکرات‌ها رقابت سیاسی نمی‌کنیم! خب چی شد؟ بازی سیاسی رو باختند و همه قوانین همونجوری تنظیم شد که همون چپ لامذهب بی‌قید می‌خواست. میلیون‌ها نفر از همون جنین‌هایی که می‌گفتند انسانه، دارند از بین میرند، ولی عوضش آقایون وارد بازی کثیف نشدند!

من برای کسی تکلیف تعیین نمی‌کنم. فقط میدونم لوزرها به بهشت نمی‌روند.

امین نظری با این عکس از بیمارستان رازی اهواز برنده مسابقه عکاسی نیکون شد.
ابعاد فلاکت در مملکت چنان گسترده شده که هر عکاسی در هر گوشه ایران میتونه شانس برنده شدن در این جور مسابقات رو پیدا کنه. تقصیر عکاس نیست. تقصیر داور هم نیست. و از همه مهم‌تر اینکه تقصیر خدا هم نیست.

اگه بخوان حقت رو ازت بگیرن، بهترین روش جنگ روانی که میتونند علیه‌ت استفاده کنند چیه؟


اینکه هی تکرار کنند فضایی که توش اون حقت ازت گرفته نمیشه اتوپیاست و عملن قابل پیاده‌سازی نیست!

تو بعضی جوامع غربی خیلی از کسانی که واکسن زدن، از یک سال پیش که واکسن نزده بودن بیشتر وحشت دارند ازینکه کرونا بگیرند.

اگه بعد از واکسینه شدن وحشتت از بیماری بیشتر از قبل از واکسینه شدنه، یعنی دو حالت وجود داره. یا واکسنه خرابه؛ یا اینکه واکسنه درسته ولی ذهنت خرابه!

البته یه حالت سومی هم هست که هم واکسنه خرابه هم ذهنت، که بذارید وارد اون مقوله نشیم.

وزیر صمت یه چیزی کشف کرد که تا الان به ذهن هیچ بنی‌بشری نرسیده: عدم انسجام نظام توزیع باعث افزایش نقدینگی میشه!

هیچ اقتصاددان دیوانه‌ای حتی در حالت مستی هم چنین چیزی از دهانش خارج نشده. این لحظه رو باید به عنوان یکی از لحظات مهم تاریخ کمدی کشورمون ثبت کنیم. خیلی مهیبه.

کسانی مسئول هدایت و مدیریت زندگی شما شده‌اند که مطلقا هیچی از معنای واژگانی که استفاده می‌کنند نمی‌دونند. جامعه‌ای که اینو میدونه باید یه جور دیگه رفتار کنه و یه جور دیگه برنامه‌ریزی کنه. من نمیدونم چه رفتاری و چه برنامه‌ای، ولی باید یه جور دیگه باشه.