تا حالا شده پروژه‌ی یک‌ماهه رو تو ۳ ساعت آخر با تپش قلب تموم کنی؟
این لزوما تنبلی نیست؛ بهش می‌گن «اهمال‌کاری خوش‌بینانه».

ما معمولاً تو ۳ تله‌ی ذهنی گیر می‌کنیم:
1️⃣ توهم زمان: ذهنمون بعضی وقت ها زمان لازم رو کمتر از واقعیت تخمین می‌زنه، برای همین شروع کار، مدام عقب می‌افته.

2️⃣ فریبِ «منِ فردا»: همونطور که قبلا گفتیم ما فکر می‌کنیم فردا باانگیزه‌تر و منظم‌تریم، اما «منِ فردا» همون آدم امروزه، فقط با استرس بیشتر.

3️⃣ اعتیاد به آدرنالین: کم‌کم به خودمون می‌قبولونیم که فقط زیر فشار بهترین عملکرد رو داریم، اما واقعیت اینه که این استرسِ مداوم تمرکز و خلاقیت رو از بین می‌بره و به‌جاش فرسودگی میاره؛ نه کارآمدی واقعی.

#اهمال_کاری #توسعه_فردی

اگر کارها رو همیشه به امیدِ «بعداً وقت دارم» عقب می‌اندازی، این ۳ تکنیک عملی رو جایگزین خوش‌خیالی کن ⏳👇

🔹 قانون ۵ دقیقه
به خودت بگو فقط ۵ دقیقه شروع می‌کنم. سخت‌ترین بخش همینه؛ وقتی شروع کنی، ذهنت خودش راه می‌افته.

🔹 ددلاینِ ساختگی
موعد انجام کار رو ۲ روز زودتر توی تقویم بنویس. استرس دقیقه ۹۰ میاد، ولی هنوز وقت جبران داری.

🔹 برش کالباسی
کارهای بزرگ رو به بخش‌های ۱۰ دقیقه‌ای تقسیم کن. وقتی کار لقمه‌لقمه می‌شه، بهانه‌ها خلع سلاح می‌شن.

#اهمال_کاری #توسعه_فردی #مدیریت_زمان 💪

در ادامه‌ی مبحث قبل و آخرین بخش از اهمال‌کاری:
اگه همیشه با جمله‌ی «وقت هست» کارها رو عقب می‌ندازی، این ۳ راه عملیِ نهایی رو امتحان کن ⏰

🔹 بدبینیِ هوشمندانه
بدترین حالت منطقی رو در نظر بگیر (قطع اینترنت، مهمان، بی‌حوصلگی) و براش زمان ذخیره کن.

🔹 تعهد بیرونی
زمان پایان کارت رو به یکی بگو؛ وقتی کسی منتظره، عقب انداختن سخت‌تر می‌شه.

🔹 شوک محیطی
به محض شنیدن «هنوز وقت هست»، مکان کارت رو عوض کن.تغییر فضا، چرخه‌ی اهمال‌کاری رو می‌شکنه.

#اهمال_کاری #توسعه_فردی #راهکار 🔚