رضایت پایدار معمولاً وقتی شکل می‌گیره که زندگی برای فرد قابلیت «پیش‌بینیِ نسبی» داشته باشه. یعنی فرد با یک دید تقریبیِ کُلی، بدونه که قراره با زندگی‌ش چیکار کنه و به کجا برسونه خودش رو. اگر این قابلیت پیش‌بینیِ نسبی، از دست بره یا مخدوش بشه، اضطراب و خشم جاش رو پر می‌کنه.

Made by @AymaArts

دوستی رو میشناسم که یک سال از من کوچیک تره
و امروز زنش زایمان داشت
به کجا داریم میریم👨‍🦯

فشار مداوم برای «مثبت بودن» اغلب تجربه‌های واقعی نارضایتی رو نامرئی و حتی بی‌اعتبار می‌کنه. اگه الان حالت خوب نیست، اولین قدم اینه که بپذیری حالت خوب نیست؛ و بعد به خودت اجازه بدی که با این حال بد کمی بمونی و بشینی.

همه اخلاق بد دارن، یکی میبینه ترکت میکنه
یکی میبینه ترکت میده

غمگین نیستم، سرم گرم است و زندگی را می‌گذرانم؛
اما اگر حالم را بپرسی، ساعت‌ها برای تو خواهم گریست.

مهارت «تحمل ابهام» این روزها بیش از هر زمان برامون ضروریه. وقتی همه چیز در هم آمیخته می‌شه، «ابهام» با تمام توان، به روان ما حمله می‌کنه و ما بیش از پیش مضطرب می‌شیم.

پادکست «ابهام و عدم قطعیت» رو اگر نشنیدید، می‌تونه راهنمای خوبی باشه. امیدوارم مفید واقع بشه. ❤️

مفهومی هست به نام «خستگیِ آینده». وقتی اونقدر آینده رو تو ذهنت بالا و پایین کردی که دیگه امروزت بی‌رنگ میشه. ذهن سفر می‌کنه و بدن جا می‌مونه. همه چیز انگار با غباری از ابهام و ترس و تردید پوشیده شده.

اگر آدم فشاریی هستین یا چیزهارو میریزین تو خودتون
و به همین علت اکثر اوقات دارین دندوناتونو بهم فشار میدین

پیشنهاد میکنم داروخونه یه نایت گارد دندون بگیرین، یه کاور ژله ای طوره که میزارین روی دندوناتون(شبیه بوکسورا)
کمک میکنه از خورد شدن/ترک برداشتن دندوناتون جلوگیری بشه

ارزونترینش باید حدود 200 تومن باشه(همین امروز گرفتم)