رضایت پایدار معمولاً وقتی شکل می‌گیره که زندگی برای فرد قابلیت «پیش‌بینیِ نسبی» داشته باشه. یعنی فرد با یک دید تقریبیِ کُلی، بدونه که قراره با زندگی‌ش چیکار کنه و به کجا برسونه خودش رو. اگر این قابلیت پیش‌بینیِ نسبی، از دست بره یا مخدوش بشه، اضطراب و خشم جاش رو پر می‌کنه.

Made by @AymaArts

دوستی رو میشناسم که یک سال از من کوچیک تره
و امروز زنش زایمان داشت
به کجا داریم میریم👨‍🦯

فشار مداوم برای «مثبت بودن» اغلب تجربه‌های واقعی نارضایتی رو نامرئی و حتی بی‌اعتبار می‌کنه. اگه الان حالت خوب نیست، اولین قدم اینه که بپذیری حالت خوب نیست؛ و بعد به خودت اجازه بدی که با این حال بد کمی بمونی و بشینی.

همه اخلاق بد دارن، یکی میبینه ترکت میکنه
یکی میبینه ترکت میده

غمگین نیستم، سرم گرم است و زندگی را می‌گذرانم؛
اما اگر حالم را بپرسی، ساعت‌ها برای تو خواهم گریست.