و بـه راهِ آرزوها، همه عمر جستجوها

دیشب این پستو دیدم و با اسم کتاباش یک متنی به ذهنم اومد که نوشتمش
کل متن با استفاده از اسم همین کتابها نوشته شده و توش اسم ۲۰ تا کتاب رو بکار بردم:)

تو تکه هایی بودی از یک کل منسجم که داوینچی آنرا به تصویر کشید. اثر مرکبی که مسخ چشم هایش میشوم.
"سقوط در ملت عشق"
دزیره بی حد و مرز من، پیش از آن که قهوه‌ات سرد شود سری به کتابخانه نیمه شب بزن.
هنگامی که همه چیز و همه چیز در نبرد من با هوا و آینه ها خلاصه میشود، در کشمکش جنگ و صلح زنده به گور میشوم
بدون بال پرواز کردیم و در نهایت کسی نماند جز ما؛ اما این من بودم که در جستجوی معنا، دوزخ- برزخ و بهشت را تجربه کردم
#خرده‌نوشته

جواب ها رو کامل گذاشتم میتونین چک کنین
ممنون از صبوریتون🕊

دل بد موجود عجیبیه، هوای کسی رو می‌کنه و دلش برای کسی تنگ میشه که اون فرد هیچ علاقه ای به همکلامی نداره و توجهش رو ازت دریغ میکنه
تو این موقع عقل هم به کمک قلب میاد و شروع میکنه فکر کردن که چرا اینجوری شد؟ من کاری کردم؟ ازم ناراحته؟
روزها با این فکر ذره ذره اب میشی و خودخوری میکنی تا زنگ میزنه، پیام میده، حالتو میپرسه. ولی تو دیگه به اندازه کافی فکر کردی و دلت سهم خودشو از دلتنگی برای اون کشیده؛ پس دیگه برات مهم نیست که حالا برگشته.
یک حس عجیبی که این خلأ و پوچی درونت برای ادمی که روزها انتظارش رو می کشیدی از کجا اومده؟
- Aram

هیچی نمیگم
نمیخام حتی یک کلمه هم دربارش حرف بزنم.
میخام خودتون این فیلم رو ببینین و با تک تک لحظاتش زندگی کنین، حتی خلاصه فیلمو نخونین. قول میدم سوپرایز بشین
فیلم soulmate رو‌ ببینین.

من پتانسیل شاعر شدن رو دارم فقط به یک معشوق نیاز دارم تا استعدادهام شکوفا بشه

با خیلی از ادما شب تا صبح حرف می زدم و فکر می کردم قراره تا همیشه بمونن و الان خیلی وقته که با هم حرف نمی زنیم!.

گاهی شبا اینو گوش میدم و یک دل سیر گریه میکنم. ملودیش خیلی ارامش بخش و عجیبه
یهو انگار تمام غم عالم هجوم میاره به دل کوچیکت

اینکه سال دیگه، دیگه دبیرستانی نیستم حالا یا دانشجو می‌شم یا پشت کنکوری باعث می‌شه دلم بگیره. طوری که به‌قول یکی‌ از بچه‌ها من واقعا آمادگی اینکه کنکوری باشم و هجده‌ساله بشم رو ندارم. در رو هم ببند لطفا. یعنی نمی‌دونم این حس بهتون دست داده یا نه که دلتون بگیره از این بابت بدون شاید دلیلی که بشه به زبون آورد و توصیف کرد.

از همه دور می‌شوم، نقطه‌ی کور می‌شوم
زنده به گور می‌شوم، باز مقابلم تویی
- مولانا