In an attribution to his linguistic works. RIP "the father of modern linguistics"

من اینجا بدنیا اومدم و بزرگ شدم اما هنوزم به نظرم زندگی تو این فصل غیرممکن میاد.

متاسفانه تا اخر تابستون قراره شاهد غر در مورد گرما باشین.

آخرین تلاش‌های من برای درس خوندن: رنگی رنگی کردن جدول‌ها و جزوه.

کتاب، کم مونده واسه چشم‌ها مختصات بده و بگه قرار گرفتن چشم در فلان درجه، فلان معنی رو می‌ده.

البته که خوندن در مورد زبان بدن جذابه ولی نه وقتی داری زیر فشار و حجم درس‌ها پاره می‌شی.

همین الان از یه ناشناس لاس جدید یاد گرفتم. :)))

محدثه واسم یه بی‌ال جدید فرستاد و منم قصد دارم شروعش کنم.

مشخصه داریم زیر فشار درس جون می‌دیم یا بیشتر توضیح بدم؟

اینطور که بنظر میاد امشب باید بیدار بمونم...

خب دیگه. خدایا شکرت. دیگه چیزی از زندگی نمی‌خوام.

اگر بودی به جای این همه لب، تنها به لب‌های تو فکر می‌کردم؛ اما نیستی.😔

تعداد انسان‌های نورودایورجنت زیاد نشده، به تشخیص‌دادنشون اهمیت بیش‌تری داده می‌شه. انسان‌های کوییر زیاد نشدن، قوانینی که طبیعی‌ترین حقوق انسانی‌شون رو سلب می‌کنه مقداری کمتر شدن و راحت‌تر می‌تونن خودشون باشن، اون‌ هم نه همه‌ جای دنیا. جوون‌ها بی‌بندوبار نشدن، شما یاد گرفتید که اطاعت بی‌قیدوشرط نشونه‌ی احترامه حتی وقتی بابتش به خودت آسیب می‌رسه. "زمان ما اینطوری نبود." زمان شما اظهارنظر کردن درباره‌ی تعداد بچه‌ها، شکل‌ بدن و درآمد یه‌ آدم هم قابل قبول بود، طبیعتا حس نمی‌کنی چیزی مشکل داره.

یه جوری هی داره به مشکلات و دغدغه‌هام اضافه می‌شه که حس می‌کنم حتی قبل از تموم شدن امتحانات، منفجر می‌شم.

چنل موردعلاقه‌ام که هر بار پست می‌ذاره، انرژی می‌گیرم. :))

من از گلاب بدم میاد و امید هر موقع حوصله‌اش سرمی‌ره، روی من گلاب اسپری می‌کنه تا هرهر به واکنشم بخنده. چرا؟ چون بنظرش واکنشم شبیه کرولیه وقتی که بهش آب مقدس می‌پاشن. :)))

از لحاظ روانی این جسدمه که داره درس می‌خونه.

چرا انقدر در مورد گرما غر می‌زنیم: