اینکه کتاب "نازنین" داستایفسکی رو از کتابخونه دربیارم تا به همسرگرامی نشون بدمش که ببینه صوتی چه کتابی رو داره گوش می‌کنه، واقعا جذاب بود.
و خب آخ آقای داستایفسکی با این آثارت🚶🏻‍♀️

این دوره‌زمونه مردم رو انقدر نازنازی کرده که حتی می‌خواد وجدان آدما رو هم به دوا ببنده ولی موفق نمی‌شه که انسان بودنمونو معالجه کنه.

#خرده_جنایات_زناشوهری
#اریک_امانوئل_اشمیت
#شهلا_حائری

چه خوب بود این.
دلم برای نمایشنامه تنگ شده بود

هرکه افتاد ز پا، خاک‌نشین من بودم
هرکه آمد به زمین، نقش زمین من بودم

شوق، سرخیل صف اهل نیازم کرده‌ست
سجده‌ای هرکه ترا کرد، جبین من بودم

راز خود کرد وصیت همه با من مجنون
بر سر او نفس بازپسین من بودم

آستان‌بوس رکاب تو که را قدرت بود
با تو آن روز که همخانه‌ی زین من بودم

این زمان غیر من آنجا همه کس ره دارد
یاد روزی که در آن بزم، همین من بودم

سعی من کردم و شد وصل نصیب دشمن
دیگری صید تو کرد و به کمین من بودم

هر کف خاک، به جولانگه شه می‌گوید
پیش ازین پادشه روی زمین من بودم

در چمن بود قیامت ز فغان دوش سلیم
بلبلان را چه گنه، باعث این من بودم

#سلیم_تهرانی

اگر بی‌عشق بودی جان عالَم
که بودی زنده در دوران عالَم؟

کسی کز عشق خالی شد فسرده‌ست
گرش صد جان بوَد بی‌عشق مُرده‌ست

اگر خود عشق هیچ افسون نداند
نه از سودای خویشت وا رهاند؟

#خسرو_و_شیرین
#نظامی

ز عشق آفاق را پردود کردم
خِرد را دیده خواب‌آلود کردم

روزمون مبارک 🥳
به هرحال، هر روز روز دختره!

روحمان را تلطیف می‌کنیم.
توصیه می‌شود.

مزرعِ سبزِ فلک دیدم و داسِ مه نو
یادم از کِشتهٔ خویش آمد و هنگامِ درو

گفتم ای بخت بخفتیدی و خورشید دمید
گفت با این همه از سابقه نومید مشو

گر رَوی پاک و مجرد چو مسیحا به فلک
از چراغِ تو به خورشید رسد صد پرتو

تکیه بر اخترِ شب‌دزد مکن کاین عیار
تاجِ کاووس ببرد و کمرِ کیخسرو

گوشوارِ زر و لعل ار چه گران دارد گوش
دورِ خوبی گذران است نصیحت بشنو

چشمِ بد دور ز خالِ تو که در عرصهٔ حسن
بیدقی راند که برد از مه و خورشید گرو

آسمان گو مفروش این عظمت کاندر عشق
خرمنِ مه به جُوی خوشهٔ پروین به دو جو

#حافظ

همسر گرامی هم تایید کرد :)

دلم بی تو خونه
دلم بی تو تنگه
@gooshidaniha

بعد از نوروساینس چی بخونیم که بشوره ببره؟
معلومه که مک‌دونا 🚶🏻‍♀️

فردا صبح نمایشگاه کتاب ببینیمتون؟
بیاید بخش ناشران خارجی 🚶🏻‍♀️

به هرحال، تعرف الاشیاء بأضدادها.

@boride_boride

راستش
مک‌دونا تنها کسیه که می‌تونه داستانی مملو از خشونت و دور از واقعیت براتون تعریف کنه و شما انگار که یه چیز بسیار عادی داره اتفاق میفته منتظر باشید که ببینید چه اتفاقی میفته.
مک‌دونا یه دیوانه‌ست که تونسته جنونش رو با ادبیات به بند بکشه.
آدم‌هایی که جنونشون رو به بند می‌کشن، حالا چه با ادبیات، چه با علم، واقعا مسحورکننده‌اند.

البته هنوز به نظرم فضایی که توی مرد بالشی می‌سازه بی‌نظیره و رو دست نداره :)

و ما؟
به ادبیات پناه می‌بریم.

(نقل به مضمون) یه جاییش می‌گه: با اینکه من نمی‌تونم با دستم کاری کنم ولی دنبالش می‌گردم و می‌خوام پیداش کنم چون یه چیزیه که مال منه!

حالا شما تصور کن بازیگر تئاتر اینو فریاد بزنه روی صحنه. وَه!
[منم همین‌طور بازیگرِ تئاتر، منم همین‌طور]

خلاصه می‌کنم:
از فیلمای تارانتینو و اسکورسیزی خوشت میاد؟
خب مک‌دونا رو هم دوست خواهی داشت.

سزایِ تکیه گَهَت مَنظَری نمی‌بینم
منم ز عالم و این گوشهٔ مُعَیَّنِ چَشم