سَمَن‌بویان غبارِ غم چو بنشینند، بنشانند
پری‌رویان قرار از دل چو بستیزند، بستانند

به فِتراکِ جفا دل‌ها چو بربندند، بربندند
ز زلفِ عَنبرین جان‌ها چو بگشایند، بفشانند

به عمری یک نَفَس با ما چو بنشینند، برخیزند
نهالِ شوق در خاطر چو برخیزند، بنشانند

سرشکِ گوشه‌گیران را چو دریابند، دُر یابند
رخِ مِهر از سحرخیزان نگردانند، اگر دانند

ز چشمم لَعْلِ رُمّانی چو می‌خندند، می‌بارند
ز رویم رازِ پنهانی چو می‌بینند، می‌خوانند

دوایِ دَردِ عاشق را کسی کو سهل پندارد
ز فکر آنان که در تدبیر درمانند، در مانند

چو منصور از مراد آنان که بردارند، بر دارند
بدین درگاه حافظ را چو می‌خوانند، می‌رانند

در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند، ناز آرند
که با این دَرد اگر دربند درمانند، در مانند

#حافظ

زان مرهم دل غیر دل ریش ندیدیم
هرچند که دیدیم ازین پیش ندیدیم

منصور هم از دار نمایش غرضش بود
مردی که بپوشد هنر خویش ندیدیم

هرچند که گشتیم چو مجنون ز پی یار
یاری بجز از سایه خود بیش ندیدیم

بر چرخ منه نام مروت که ز خوانش
جز خون جگر قسمت درویش ندیدیم

باور که کند درد تو اهلی که تو گویی
از نوش لبان فایده جز نیش ندیدیم

#اهلی_شیرازی

به پیری چون جوانان تا کِیَم دل مست مِی باشد؟
جوانی تا به پیری، پیری آخر تا به کی باشد؟

سخن با کس نمی‌گویم نفس از من نمی‌خیزد
مگر در مجلس جمعی که آنجا ذکر وی باشد

ز فرمان دل مجنون پریشانند اهل دل
پریشانی کشد آن حی که مجنون میر حی باشد

چو قولت نشنوم ناصح نصیحت هر نفس تا کی
بهل تا یک نفس گوشم به قول چنگ و نی باشد

ز داغ لاله‌رخساران به مردن دل بنه اهلی
که جز مردن دل ما را دوای درد کی باشد

#اهلی_شیرازی

جایم به روز واقعه پهلوی او کنید
او قبله‌ی من است رخم سوی او کنید

نخلی برآورید بلند و به سایه‌اش
خاکم به یاد قامت دلجوی او کنید

محراب‌وار بر سر سنگ مزار من
نقشی بصورت خم ابروی او کنید

در بیستون برید مرا پیش کوهکن
جای شهید عشق به پهلوی او کنید

بوی وفا اگر نشنیدید از کسی
بویی به خاک تربتم از بوی او کنید

زنار بت پرستی خود می‌برم به خاک
یعنی که رشته‌ی کفنم موی او کنید

در شیشه‌ای کنید گلاب سرشک من
وانرا که یار کشت کفن‌شوی او کنید

تلقین من که هندوی زنار بسته‌ام
حرفی ز سحر نرگس جادوی او کنید

تعویذ دوستی‌ست که اهلی نوشته است
این را به یادگار به بازوی او کنید

#اهلی_شیرازی

زود است نرو بمان زمان کوتاه است
 بی ماه تو سقف آسمان کوتاه است
 
در عشق شب و مرگ و سفر طولانی‌ست
یا اینکه جهان عاشقان کوتاه است
 
#افشین_یداللهی

زلف یار از دست رفت و دل ازو دیوانه ماند
مشک رفت از خانه اما بوی او در خانه ماند

خانه‌ی ناموس کندم از پی گنج مراد
آن نیامد عاقبت در دست و این ویرانه ماند

شمع چندان سر کشید از ناز کز برق فنا
خود نماند و داغ حسرت بر دل پروانه ماند

ساغر عشرت شکست و هر کسی راهی گرفت
عاشق افتاده دل در گوشه میخانه ماند

گرچه آن شوخ پریوش را نماند آن حسن و ناز
اهلی سرگشته باری از غمش دیوانه ماند

#اهلی_شیرازی

سر فراگوش من آورد به آوازِ حزین
گفت: ای عاشقِ دیرینهٔ من، خوابت هست؟

#حافظ

این روزها برای منم دعا کنید لطفا.

🖤 کشتی نجات یااباعبدالله
عالَم به فدات یااباعبدالله
لعنت به جماعتی که منعت کردند
از آب فرات یااباعبدالله 🖤

ای گل نه همین معرکه‌ی من به تو گرم است
هنگامه‌ی صد سوخته خرمن به تو گرم است

ترک تو نگویم اگرم بهر تو سوزم
چون شمع سرم تا دم مردن به تو گرم است

گرم است به هم پشت رقیبان پی قتلم
ای عشق دل افروز دل من به تو گرم است

سرحلقه‌ی ماتم‌زدگانی تو فصیحی
بخروش که هنگامه‌ی شیون به تو گرم است

#فصیحی

https://youtu.be/dBap_Lp-0oc?si=4bNb9uPWFCoBr2gB

#چیزهای_جذاب

در همین راستا این کتاب رو معرفی کنیم که از خط و مشی کانال دور نشیم:
کتاب به معرفی مختصری از خطاهای دیداری می‌پردازه که هر فصلش زحمت نویسندگان مختلفیه.
اگر اطلاعات ابتدایی‌ای از نوروساینس دارید براتون قابل فهم خواهد بود و خب با یک جستجوی ساده الی ماشاالله منابع کمکی برای فهم بهتر در اختیارتون قرار خواهد گرفت.
کتاب ترجمه نشده و نسخه‌ی الکترونیکش در libgen موجوده.

حداقلی‌ترین نتیجه‌ی خواندن این جور چیزها اینه که ما رو کمی متواضع‌تر کنه نسبت به قبل. اینکه درک انسان نسبت به پیرامونش چقدر خطا داره و در عین حال گاهی چقدر خودش رو متر و معیار حق و حقیقت می‌دونه واقعا جالبه.

به هرحال،
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلۡكَرِيمِ؟

حال دروگو تصمیم گرفته است بماند، زیرا سودایی مقاومت‌ناپذیر او را به ماندن واداشته است.

#بیابان_تاتارها
#دینو_بوتزانی

هیچ‌کس نبود که هشدارش دهد و بگوید: « مواظب باش، جووانی دروگو! »
او در بند توهمی سمج بود. گل جوانی‌اش رو به پژمردگی می‌رفت، اما چشمه‌ی شباب را خشک‌ناشدنی می‌پنداشت. دریغا که از تیزپایی زمان هیچ نمی‌دانست. حتی اگر جوانی‌اش همچون خدایان صدها و صدها سال می‌پایید، سهمش از آن به همین ناچیزی می‌بود. اما او انسان بود و عمری کوتاه و معمولی داشت که هیچ نبود جز شهابی پرشتاب و بی‌دوام، نعمتی ناچیز که با تنگ‌چشمی به او داده شده بود و آدمی می‌توانست سال‌هایش را با انگشتان دست بشمرد و هنوز به دست نیامده از دست می‌رفت.

#بیابان_تاتارها
#دینو_بوتزانی

دارید برام دعا نمی‌کنید و این کاملا مشخصه.

دیگر
نه اصراری به زندگی دارم
نه اصراری به مرگ!
یعنی
من مرده‌ام!
اما اگر قرار باشد زیاد غمگین شوی
بلند می‌شوم
با هم صبحانه می‌خوریم
گپ می‌زنیم
بعد هم می‌روم
سری به خاک دوستانم بزنم برگردم
اگر هم حوصله‌ام نشد
شاید همان دور وُ برها خودم را چال کنم
چرا که دیگر
نه اصراری به زندگی دارم
نه اصراری به مرگ!
یعنی
اگر گلوله‌ای به سمتم شلیک شود
سرم را هم
خم نخواهم کرد
یعنی اگر برای بریدنِ این رگ
تیغ در خانه نباشد
تا مغازه هم نخواهم رفت
چرا که دیگر
نه اصراری به زندگی دارم
نه اصراری به مرگ!
اگر به خانه‌ام بیایی
تمامِ خانه را گل خواهم کاشت
اگر نیایی هم
تمام خانه را گل خواهم کاشت
اگر بروی هم
اگر بمیری هم!
چرا که دیگر
نه اصراری به زندگی دارم
نه اصراری به مرگ!
یعنی زمان را از دستم باز کرده‌ام
چاقو را از جیب درآورده‌ام
و رابطه‌ی علت و معلول را
بریده‌ام
چرا که می‌خواهم
بی‌دلیل تنها باشم
درست چون نوازنده‌ای
که در میان اجرا
سازش را زمین می‌گذارد
تا موسیقی‌اش تمام نشود
درست چون خدایی
که انسان‌اش را زمین گذاشته
تا بر آسمان بنویسد:
دیگر
نه اصراری به زندگی دارم
نه اصراری به مرگ!
نه اصراری به زندگی دارم
نه اصراری به مرگ!
نه اصراری به زندگی دارم
نه اصراری …

#گروس_عبدالملکیان

دلم ز عهدۀ عشقت برون نمی‌آید
به جای هر سر مویی مرا دلی باید

بهای هر سر مویت نهاده‌ام جانی
زهی معامله گر دیگری نیفزاید

مدد ز بوی تو یابد هوای فصل بهار
که چون بهشت چمن را به گل بیاراید

شهید تیغ تو جان‌ها به زندگان بخشد
گدای کوی تو بر خسروان ببخشاید

به خسته‌ای که رساند نسیم بوی خوشت
اگر در آتش سوزان بود بیاساید

روان شود ز لبم چشمه‌های آب حیات
چو نام دوست مرا بر سر زبان آید

هزار بار بشستم دهن به مشک و گلاب
هنوز نام تو بردن مرا نمی‌شاید

نظر به روی تو کردن مسلم است آن را
که دیده را به جمالی دگر نیالاید

زهی خجسته صباحی که وقت بیداری
همام روی تو بیند چو دیده بگشاید

#همام_تبریزی