#یادداشت_چهل_و_سوم

اتوبوس مدرسه...
احتمالا همه ما از اتوبوس مدرسه چیزهایی شنیده و یا دیده ایم. اگر چه ما در ایران هیچ وقت اتوبوس مدرسه نداشته ایم اما در فیلم ها دیده ایم. اتوبوس هایی با شکل و شمایل خاص و با رنگ زرد. افرادی که خارج از کشور را هم تجربه کرده اند، احتمالا از نزدیک این اتوبوس ها را دیده اند. امروز این موضوع را بهانه قرار داده، اندکی از فرهنگ رانندگی کانادا خدمت شما صحبت کنم.
ابتدا عرض کنم که قوانین راهنمایی و رانندگی کانادا تا حدودی با ایران متفاوت است و راننده ایرانی به محض ورود به کانادا لازم است قبل از هر چیز دوره آموزشی کوتاهی ببیند. برای اینکه در قوانین اینجا چیزهایی وجود دارد که یا ما اصلا در ایران نداریم و یا حتی بعضا برعکس آن چیزی است که ما در ایران داریم.

مثلا در قوانین راهنمایی رانندگی ایران توقف های دو، سه و چهارراهه نداریم. در اینجا تقریبا همه خیابان ها یکی از این ویژگی ها را دارد. یعنی راننده باید بداند که در کدام خیابان باید ایست کامل کند، در کدام خیابان آزاد است بدون ایست حرکت کند و .... اگر این قانون به ظاهر ساده را بلد نباشد ممکن است صدمات جانی و مالی زیادی متوجه خود و دیگران کند.
یا در خصوص مغایرت هم، مثلا ما در ایران می خواهیم از خیابان فرعی وارد اصلی(به ویژه در اتوبان ها)شویم، باید کامل ایست کنیم بعد در صورت باز بودن خیابان اصلی، وارد شویم. در اینجا کاملا برعکس است. یعنی راننده باید از فرعی سرعتش این قدر زیاد کند تا تقریبا به سرعت خیابان اصلی یا اتوبان برساند و سریع و البته با رعایت تمام جوانب احتیاط وارد اتوبان شود.
چراغ های راهنمایی هم یک مختصر تفاوت هایی با ایران دارد که آن مختصر تفاوت هم خیلی مهم است، چون اگر آن را بلد نباشید تصادف حتمی است. به دلیل اینکه مابقی تصور می کنند، قانون را بلد هستید و بر اساس آن هم رانندگی می کنند لذا اگر راننده جدید این موارد کوچک ولی مهم را نداند، بی شک مشکلاتی درست می کند.
نکته دیگر در خصوص احترام به عابر پیاده است. در اینجا همه چهارراه ها مجهز به وسایلی هستند که وقتی عابر پیاده می خواهد از خیابان عبور کند آن دگمه مخصوص را می زند، چراغ عبور برای ماشین ها قرمز شده و فرد عابر عبور می کند(عکس ها به پیوست می باشد).
یا اگر کسی بخواهد از کوچه ای و یا خیابان فرعی عبور کند ماشین ها از ده متری توقف می کنند و اگر عابر پیاده ای قدم خود را روی بخش خط کشی خیابان بگذارد، همه ماشین ها در فاصله مشخصی توقف می کنند تا عابر یا عابران عبور کنند. اینجاست که واقعا انسان احساس کرامت می کند، احساس امنیت. همه ماشین ها توقف کامل می کنند تا فرد آخرین قدم را از بخش خط کشی خیابان بردارد و به آن طرف خیابان برسد.
یا مثلا تصور کنید در جلوی شما یک ماشینی در حال پارک کردن است. می بینید با فاصله ده بیست متری بقیه ماشین ها توقف می کنند و فرصتی را فراهم می کنند تا آن ماشین پارک کند. نه ماشینی از کنارش رد می شود، نه ماشین های عقبی بوق می زنند و نه کسی فحش می دهد!! راننده با خیال راحت پارک می کند و بقیه ماشین ها هم پس از اطمینان از پارک ماشین مزبور، به راه خودشان ادامه می دهند.

اما اتوبوس مدرسه
درباره اتوبوس مدرسه قوانین ویژه ای وجود دارد. گویی این وسیله نقلیه یک ارج و قرب بالاتری دارد. ماشین های دیگر حق ندارند، خیلی به آن نزدیک شوند. به ویژه هنگامی که چراغ های آن روشن باشد. در این زمان ماشین های دیگر حتی نمی توانند از اتوبوس مدرسه سبقت بگیرند اگر اتوبوس در حال حرکت باشد باید با فاصله مشخصی حرکت کنند واگر اتوبوس مدرسه توقف کرده باشد و چراغ های بغلی اتوبوس هم روشن باشد، باید همه ماشین های اطراف هم توقف کنند. در این رابطه فیلمی را می گذارم. لطفا مشاهده فرمایید

#قوانین_رانندگی
#اتوبوس_مدرسه


https://news.1rj.ru/str/cacpc