همایش سالانه انجمن برنامه درسی در زنجان

فردا و پس فردا( ۱۶ و ۱۷ اسفند) همایش سالانه انجمن مطالعات برنامه درسی ایران در زنجان برگزار خواهد شد و احتمالا در برنامه همایش ملاحظه کردیده اید که گروه "برنامه درسی و فرهنگ" هم پنلی در این همایش دارد. بنده در قالب این پنل سخنرانی خواهم داشت و سعی خواهم کرد به این سه سوال زیر پاسخ دهم:

۱- نسبت مفهومی میان تنوع فرهنگی و شهروندی چیست؟
۲- این نسبت در محیط چندفرهنگی ایران چگونه نسبتی است؟
۳- سند منشور حقوق شهروندی ایران تا چه اندازه به این نسبت مفهومی و عملی نزدیک شده است؟

#موضوع_سخنرانی_زنجان

https://news.1rj.ru/str/cacpc

سخنرانی همایش "تربیت شهروندی و برنامه درسی"

🔹کل فایل سخنرانی ۳۸ دقیقه
🔹هشت دقیقه اول؛ سخنرانی خانم دکتر نیکنام
🔹از دقیقه هشتم تا دقیقه ۲۳ سخنرانی دکتر صادقی
🔹مابقی فایل سخنرانی پرسش و پاسخ(دکتر فتحی، دکتر فاضلی، دکتر صادقی و دکتر نیکنام)👇👇

#سخنرانی_همایش_زنجان

https://news.1rj.ru/str/cacpc

مصاحبه تصویری با استادان حوزه تعلیم و تربیت ایران

امروزه ثبت و نشر آراء و اندیشه های صاحب نظران و پیشروان علم، علاوه بر مجاری معمول و مکتوب، از طریق وسایل صوتی و تصویری نیز امکان پذیر شده و حتی به دلیل ویژگی های این امکان ارتباطی، شیوع بیشتری نیز پیدا کرده است. این امر دلایل مختلفی دارد از جمله آنها؛ اثربخشی بیشتر صدا و تصویر نسبت به منابع مکتوب است. دلیل دیگر، امکان نشر آن با شیوه های ساده و کم هزینه است. نکته دیگر، امکان شنیدن آراء، نظرات و نظریه های اصلی صاحب نظران از زبان خود و بدون واسطه است. اما نکته مهم، حراست و حفاظت از این اندیشه ها از طریق ثبت و ضبط دیجیتال آن برای استفاده نسل های آینده است.
ثبت و ضبط آراء و اندیشه های اندیشمندان در جهان سابقه نسبتا طولانی دارد. ساخت فیلم های مستند از زندگی اندیشمندان، برگزاری جلسات سخنرانی و ثبت و ضبط ویدئویی آن، برگزاری جلسات بحث(فروم) میان چند متخصص مرتبط و ضبط تصویری آن و بالاخره برگزاری مصاحبه دوطرفه و چالشی از مهمترین روش های امروزی مراکز علمی و پژوهشی در جهت تبیین و نشر ایده های اندیشمندان می باشد. در عصر کنونی به ویژه مصاحبه های دو طرفه و گفتگو محور چالشی، شیوع بیشتری پیدا کرده است. زیرا بدین طریق امکان واکاوی نظرات و نظریه های این اندیشمندان تا حدود زیادی قابل احصاء می گردد. هدف عمده ای که برای این شیوه از گفتگو بر شمرده می شود، شناساندن و به تبع آن زنده نگه داشتن این آراء و اندیشه ها برای نسل های بعدی و به ویژه برای پژوهشگران است.این امر همان طوریکه پیشتر نیز آمد در مراکز پژوهشی و دانشگاه های جهان سابقه نسبتا دیرینه ای دارد. از جمله آنها می توان به دانشگاه های کشورهای آمریکای شمالی، اروپا و استرالیا اشاره نمود. در این کشورها تقریبا برای همه متخصصان مشهور، برنامه های گفتگو محور چالشی تهیه شده است. این امر یا از طریق شبکه های تلویزیونی و یا از طریق مراکز آموزشی و پژوهشی انجام شده است که امروزه به طرق مختلف در اختیار علاقه مندان و پژوهشگران قرار می گیرد. از موارد مشهوری که در این زمینه وجود دارد و امروزه در اختیار پژوهشگران و علاقه مندان قرار دارد مصاحبه با اندیشمندان حوزه آموزش و علوم تربیتی است. مصاحبه با پیاژه، آیزنر، پاینار، فریرره، گاردنر و ... از جمله آنهاست که امروز آراء و نظریه های این اندیشمندان به راحتی در وب سایت های دانشگاه ها، مراکز پژوهشی و حتی سایت های عمومی تر همچون یوتیوب قابل مشاهده و قابل استفاده می باشد.
به نظر می رسد؛ این امر کمتر در کشور ایران مورد توجه قرار گرفته است. هرچند برنامه های جسته و گریخته ای از سوی برخی از نهادها صورت گرفته ولی این امر در مقایسه با کشورهای دیگر ناچیز به نظر می رسد. لذا این طرح در نظر دارد با تهیه یک برنامه گفتگو محور، آراء و اندیشه های اندیشمندان حوزه آموزش در ایران را به جامعه ایرانی و برای نسل های آینده باز شناسی نماید. به نظر می رسد حتی این امر، در ایران تا حدود زیادی نیز دیر شده است به طوری که امروزه در دانشگاه ها و مراکز آموزشی و پژوهشی ما اثری از آراء و اندیشه های افراد تاثیر گذاری همچون دکتر شریعتمداری، دکتر کاردان ، دکتر شکوهی، دکتر آقازاده و دکتر شعاری نژاد( به صورت تصویری) در دست نیست. چه بسا اگر این امر در چند سال پیش، طرح و اجرایی می شد، آیندگان به راحتی می توانستند ار آراء و اندیشه های این بزرگان بهره برده و مثل امروز محروم از این اندیشه ها نباشند.
لذا این طرح در نظر دارد با تهیه و اجرای یک برنامه گفتگو محور چالشی با استادان بنام و صاحب نظر در حوزه آموزش و تعلیم و تربیت، آراء و ایده های اصلی ایشان را ثبت و ضبط نموده و برای اکنون و آیندگان حفظ و نشر دهد. بر این اساس، مساله اصلی این طرح عبارتست از اینکه ایده ها و نظریه های محوری اندیشمندان کنونی حوزه تعلیم و تربیت ایران چیست؟ ایشان اغلب بر چه مباحثی تاکید کرده و حول چه محور و محورهایی اندیشه ورزی کرده و چه تبیینی از اندیشه های خود دارند؟
خوشبختانه با کمک "موسسه نیک زی" و با همراهی استادان به نام حوزه تعلیم و تربیت ایران به زودی کلید ضبط این کار زده خواهد شد. خوشحال خواهم شد اگر نقطه نظری دارید از طریق آیدی اینجانب در میان بگذارید.
سعی خواهد شد فایل صوتی هرمصاحبه در کانال "آموزش چندفرهنگی" همزمان با پخش تصویری آن بارگذاری شود.
به امید اینکه این کار خود منبع و رفرنسی برای پژوهشگران آینده باشد تا بلاواسطه از افکار و اندیشه های ایشان مطلع شوند.

#مصاحبه_با_چهره_های_تعلیم_و_تربیت
#نیک_زی
#تصویربرداری

https://news.1rj.ru/str/cacpc

Who is who?او کیست یا *
** تاریخ شفاهی یا Oral History

دیروز چهارشنبه 23 اسفند 1396، ضبط برنامه گفتگو محور مصاحبه با استادان حوزه آموزش رسما در استودیو "نیک زی" کلید خورد.
این ایده که از حدود چهار سال پیش در ذهنم نقش بسته بود، بالاخره به حقیقت پیوست. هدفم از این اقدام ماندگار کردن آرا و اندیشه های اصلی استادان ایرانی بود. ضمن این که به زندگی شخصی و حرفه ای این استادان نیز سرکی می کشم.
منتظر پخش این سلسله گفتگو ها باشید. سعی کرده ام مصاحبه ها پر هیجان و چالشی برگزار شود. مهمان اول برنامه هم استاد عزیز آقای دکتر محمود مهرمحمدی بودند. ناگفته هایی از زندگی شخصی و حرفه ای، نقد آثار و نقد و بررسی مدیریت اجرایی ایشان بویژه در خصوص تدوین اسناد و مدیریت دانشگاه فرهنگیان از موارد برجسته این مصاحبه است. شما را به دیدن این مصاحبه ها دعوت می کنم...
امیدوارم این مصاحبه ها قدم کوچکی باشد در ماندگار کردن اندیشه های این استادان.
لازم است در اینجا از حمایت های موسسه آموزشی #نیک_زی که تمام قد از این ایده حمایت کردند، تشکر نمایم.
به امید خدا، بعد از عید اولین بخش از مصاحبه ها به طریق مقتضی پخش خواهد شد که اطلاعات دقیق تر آن در زمان خود به اطلاع دوستان خواهد رسید.

توضیحات:
* او کیست یا Who is who شامل مجموعه کتاب هایی است که اغلب در کتابخانه های معتبر خارحی و دانشگاهی آنها را مشاهده می کنید. این کتاب ها حاوی آرا و اندیشه های افراد سرشناس علمی است.

** تاریخ شفافی یا Oral History مجموعه برنامه های صوتی و یا امروزه عمدتا تصویری است که برخی نهادهای علمی، آموزشی و حتی خصوصی به ثبت و ضبط آرا، اندیشه ها، تجارب و خاطرات افراد سرشناس عملی، سیاسی و... می پردازند.

مثال ها:
الف) به عنوان نمونه، یکی از لینک های Who is who که دکتر آقا صالح گرامی ارسال کرده اند و از آن دانشگاه استنفورد می باشد، تقدیم می گردد. سپاس مجدد از ایشان.

https://searchworks.stanford.edu/view/400453

ب) همچنین آدرس نمونه هایی از مصاحبه های مربوط به تاریخ شفاهی که در دانشگاه هاروارد موجود است، تقدیم می شود.
http://ted.lib.harvard.edu/ted/deliver/home?_collection=iohp

#مصاحبه_تصویری
#دکتر_محمود_مهرمحمدی
#نیک_زی
#تاریخ_شفاهی
#او_کیست
#استنفورد
#هاروارد

@cacpc

🔹هفت دعا برای تحول در سال ۱۳۹۷ از زبان دوست عزیزم؛ مهران صولتی

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱 خدایا! به ما عدالت همراه با آزادی، پیشرفت همراه با اخلاق، سیاست همراه با اصول، و دیانت همراه با آزادگی عنایت کن!

🌱 خدایا! به ما بیاموز که سیاست نه منحصر به انتخابات بلکه به معنای مقاومت در مقابل هر چیزی است که جامعه را به یکسانی و حذف تفاوت ها فرا می خواند!

🌱 خدایا! به مسئولین ما قدرت درک پیچیدگی های جهان امروز را عنایت کن تا دریابند که زیستن در انزوا نه نشانه استقلال است و نه پیشرفت!

🌱 خدایا! به مردمی که بعد از گذشت یکصد سال همچنان در پیچ و خم قانون، آزادی و عدالت سرگردان اند، امید، صبوری و تلاش عنایت کن!

🌱 خدایا! به ما که همچنان اصلاح جامعه را از دولت می خواهیم بیاموز که حتی اصلاح دولت هم از جامعه ساخته است!

🌱 خدایا! به مسئولین ما بیاموز که ایرانیت، اسلامیت و مدرنیت چنان در هم آمیخته اند که نمی توان یکی را به زیان دیگران مصادره کرد!

🌱 خدایا! به ما یادآوری کن که تنها یک زمین برای زیستن داریم تا بتوانیم بر بحران های آب، ریزگردها و محیط زیست فائق آییم!

#خدایا
#دعا
#مهران_صولتی

https://news.1rj.ru/str/cacpc

عید و حال و هوای بهار
#نوستالوژی
#عیدی_استاد_فرهاد

@cacpc

داریوش شایگان
راوی فرهنگ، فیلسوف فرهنگ، بخشی از فرهنگ ایرانی درگذشت.
روحش شاد🌹🌹

📚 آثار زنده‌یاد داریوش شایگان (۱۳۱۴-۱۳۹۷)

ـ آسیا در برابر غرب
ـ ادیان و مکتب‌های فلسفی هند در ۲ جلد
ـ تصوف و هندوئیسم (آیین هندو و عرفان اسلامی بر مبنای کتاب مجمع البحرین دارا شکوه، ترجمه به فارسی:جمشید ارجمند)
ـ افسون‌زدگی جدید، هویت چهل‌تکه و تفکر سیار، ترجمه‌ی فاطمه ولیانی
ـ زیر آسمان‌های جهان، گفتگوی رامین جهانبگلو و شایگان، ترجمه‌ی نازی عظیما
ـ بت‌های ذهنی و خاطره‌های ازلی
ـ سرزمین سراب‌ها
ـ انقلاب دینی چیست؟
ـ آمیزش افق‌ها (گلچین و منتخبی از آثار گذشته‌ی شایگان، به کوشش محمد منصور هاشمی، نشر فرزان روز)
ـ بینش اساطیری، نشر اساطیر
ـ پنج اقلیم حضور، نشر فرهنگ معاصر
ـ در جستجوی فضاهای گمشده، نشر فرزان روز
ـ نگاه شکسته، ترجمه علیرضا مناف‌زاده، نشر فرزان روز
ـ جنون هشیاری (ترجمه)، نوشته‌ی ایو بونفوا، نشر نظر، ۱۳۹۴
ـ فانوس جادویی زمان، نشر فرهنگ معاصر، ۱۳۹۶

#داریوش_شایگان

@cacpc

‌
متن ارسالی یکی از دوستان در خصوص بعضی تحرکات ناشیانه رسانه مثلا ملی

باسلام خدمت استاد عزیزم دکتر صادقی که همیشه دغدغه ی ایشان احترام به فرهنگ غنی تمام ایرانی ها وبا توجه به تنوع وسیع تمام قومیت ها درایران متاسفانه شبکه دو سیما، در به نمایش گذاشتن میان برنامه ای از پراکندگی قومیت ها در نقشه ایران و حذف نشان گذاری مردم عرب ‌خوزستان در نقشه ایران بزرگ، قلب این مردم شریف را جریحه دار نمود و همچنین در مسابقه ای پاسخ صحیح را این گزینه قرار داده اند که: اکثریت ابادانی ها بوشهری هستند!!!
اقوام ایرانی با تمام ظرفیت ها و امکانات با وحدت و همدلی و همگرائی از وحدت و تمامیت ارضی ایران دفاع می کنند و مردم شریف عرب خوزستان در هشت سال دفاع مقدس با تقدیم شهدای سرافراز زیادی همچنان وفاداری خویش را به ایران عزیز ثابت کرده اند.
‌
تحریک قومیت ها بسیار خطرناک و یک حرکت ضد ملی است و مخاطرات امنیتی و آثار مخرب اجتماعی فراوانی دارد.
‌جایگاه ویژه مردم نجیب عرب ایرانی در منظومه اقتدار اجتماعی نظام غیر قابل انکار است و تنها در سایه هوشمندی و توانمندسازی و ارتقا سطح رضایت مندی اجتماعی و دقت نظر در حفظ کرامت و منزلت اجتماعی ‌و عدالت در همه سطوح و وحدت و همدلی همه اقوام ایرانی، رشد و شکوفائی و تعالی مادی و معنوی حاصل می شود.
‌فلذا از شما(( استاد عزیز )) انتظار می رود که با انتشار این پیام در کانال برنامه درسی و فرهنگ نسبت به ساخت این گونه برنامه ها که هویت اصیل مردم عرب خوزستان را نادیده گرفته است، واکنش نشان دهید.....
از حسن نظر شما استاد فرهیخته کمال تشکر را دارم...🌹
دکتر ،من در کلاس شما یاد گرفتم که اول انسان باشم بعد ایرانی بعدشم عرب ....یاد گرفتم که همه با هم فرقی نمی کنیم ،چه سفید چه سیاه ،یاد گرفتم که تعصب جهالت به همراه دارد ،یاد گرفتم .........
باز هم ممنونم🌹🙏🏻

#ایران_بزرگ
#اقوام_ایرانی


@irandeveloped
‌

فرصت ایرانگردی

فرصتی شد این چند روزه بخشی از ایران پهناور چندفرهنگی را بازدید کنیم. از زنجان تا همدان تا کرمانشاه و ایلام و خوزستان...
سعی خواهم کرد بخش های ناگفته یا کمتر گفته شده فرهنگ ایران عزیز را برای شما روایت کنم....
بخش اول با عنوان؛ بفرما بریم خانه!

#ایرانگردی

https://news.1rj.ru/str/cacpc

بفرما بریم خانه!!

متاسفانه، اقوام ایرانی برای یکدیگر به درستی معرفی نشده اند. یکی از اقوام اصیل، درستکار و البته مهربان ایرانی، کردها هستند. یا به قول خودشان کوردها.
از همدان که به سمت کرمانشاه حرکت می کنید شهرهای کردنشین شروع به خودنمایی می کنند و چه خودنمایی زیبایی. اولین نمود خودنمایی لباس های زیبای ایرانی(عمدا از اصطلاح لباس ایرانی به جای لباس محلی استفاده می کنم، زیرا به نظرم وقتی می گوییم لباس محلی تا حدودی نگاه کاهش گرایانه نسبت به موضوع حاکم می شود) آنهاست. اما زمانی که به ایشان نزدیک می شوید علاوه بر لباس های زیبا(صورت زیبا)، سیرت زیبایشان هم خودنمایی می کند. چندبار ناگزیر شدیم کنار جاده و یا نزدیکی شهرهای مختلف کردنشین توقف کنیم. وقتی با هموطنان کرد صحبت می کنید گویی که سال هاست شما را می شناسند، پس از گرمی صحبت ها و احوالپرسی، کلام آخرشان این است؛ بفرما بریم خانه! و این تعارف هم از جنس تعارف های واقعی است.(لطفا همه تلاش کنند همین یک عبارت را به زبان کردی تلفظ کنند یا به خاطر بیاورند که کردهای عزیز چگونه این عبارت را تلفظ می کنند، همنوایی کنند). به همین خاطر عنوان یادداشت اول این سفر را "بفرما بریم خانه!" گذاشتم؛ چون می خواستم تا حدودی نهایت محبت اقوام کرد را برای دیگران، با این اصطلاح بازنمایی کنم...
به احترام همه کردهای ایرانی کلاه از سر برداریم...

#ایرانگردی
#کورد


https://news.1rj.ru/str/cacpc

خدای مهر؛ آناهیتا

در این نوشته ها، قصد ندارم از موضوعاتی بنویسم که بارها شنیده اید. لذا سعی خواهم کرد به موارد کمتر پرداخته شده بپردازم.
اولین شهرکرمانشاه که در مسیر همدان به کرمانشاه واقع است، شهر آناهیتا یا کنگاور است. وقتی داخل شهر می شوید باز هم مهربانی اهالی شهر، شما را هیجانی می کند. کنگاور شهری کرد و لرنشین است. ترکیبی از هر دو قوم که سال ها کنار هم همزیستی زیبایی داشته اند. در خروجی شهر، معبد بزرگ آناهیتا واقع شده است.

معبد آناهیتا؛
همان طور که می دانید ایرانی ها از ابتدا یکتاپرست بودند و خدای ایرانیان را اهورامزدا می نامیدند، اهورامزدا یعنی خدای خدایان. البته در کنار آن خدایان دیگر و کوچکتری هم داشته اند که از جمله آنها آناهیتا که فرشته و نگهبان آب، فراوانی، زیبایی و باروری است و در نزد ایرانیان دارای مقام بلند و ارجمندی بوده‌ است. معابد مختلفی در جای جای ایران وجود دارد که یکی از مهمترین آنها معبد آناهیتاست که در شهر کنگاور واقع شده است. این معبد سه سطحی و به صورت چغازنبیلی ساخته شده بوده است. معابد چغازنبیلی بدون سقف بوده اند که سطوح به صورت پله ای به معبد اصلی یا همان آتشکده متصل می شد. بخشی از این سطوح هم اکنون در معبد آناهیتا قابل مشاهده است.
قرائت های مختلفی از تخریب این معبد وجود دارد که مهمترین آنها وقوع زلزله ها و البته یکی از پر روایت ترین آنها حمله اعراب به ایران بوده است. حمله اعراب به ایران در قادسیه شکست می خورد. قادسیه همان نهاوند امروزی است که در نزدیکی کنگاور واقع شده است. پس از اینکه حمله اعراب در قادسیه شکست می خورد احتمالا چشم سپاه اعراب به ساختمان زیبا و مجلل معبد آناهیتا خیره می شود و برای جبران شکست و احتمالا این که این معبد، معبد بت پرستی بوده است، متاسفانه آنجا را به ویرانه ای تبدیل می کنند، طوری که برای سال ها و قرن های زیادی این معبد محل ساخت و ساز منازل مسکونی و زندگی اهالی کنگاور هم می شود. تا اینکه در دهه چهل و پنجاه شمسی یک دانشمند باستان شناس ایرانی،(سیف الله کامبخش فرد) اهالی را راضی می کند تا از محل معبد به مکان های دیگر شهر کوچ کنند. کاوش های این دانشمند دیواره ها و سطوح این معبد را پس از مدتها کاوش نمایان می کند. ستون ها، سر ستون ها و پایه ها بسیار شبیه ستون های سائر آثار باستاتی ایران است. این معبد ۲۳۰۰ سال قدمت دارد اما نکته اینجاست که برای اغلب ما ایرانیان بسیار ناشناخته است. به این فکر می کردم که در کدام منبع و رسانه باید به معرفی آثار ایرانی پرداخت؟ رسانه ملی که ظاهرا ماموریت های مهمتری دارد، به نظرم رسید برنامه های درسی شاید محمل بهتری باشند...

اما نکته آخر؛
من که در حوزه فرهنگ و چندفرهنگی کار می کنم و علاقه و دغدغه ام فرهنگ های ایرانی است، اطلاع درستی از معبد آناهیتا در کنگاور نداشتم چه رسد به دیگران که آثار فرهنگی و تمدنی دغدغه آنها نیست. به نظر می رسد راهی هم جز معرفی، رفتن و دیدن وجود ندارد...

#معبد_آناهیتا
#کنگاور
#ایرانگردی


https://news.1rj.ru/str/cacpc

سرابله؛ به مثابه شمال!

خاطرات حضورم در استان ایلام وصف ناپذیر است. در این یادداشت به بخشی از عروس زاگرس "به استان ایلام لقب عروس زاگرس داده اند" یعنی سرابله می نویسم. سرابله زیبا، سرابله باشکوه، سرابله مهربان....

از سمت کرمانشاه که به سمت ایلام حرکت می کنید، اولین شهر اسلام آباد غرب و بعد از آن و شهر متصل به ایلام، سرابله است که خود دارای گروه های مختلف قومی است. خزل ها و آسمان آبادی ها بخش عمده تشکیل دهنده سرابله هستند که البته بخشی از آسمان آبادی ها از قوم خزل هستند. سرابله یعنی جای پر آب. وقتی فردی برای اولین بار وارد سرابله می شود اگر با چشم بسته وارد شود و در مسیر سرابله چشم باز کند احتمالا تصور خواهد کرد که در جاده شمال حرکت می کند. یعنی این همه زیبا و باشکوه است. درخت های بلوط‌، دشت و کوه های سرابله را پر کرده است. مانشت یکی از کوه های سرابله عظمت خاصی دارد که محل زندگی پلنگ های ایرانی هم هست. اما مایلم علاوه بر محیط زیست سرابله، از فرهنگ، طبیعت دوستی و عجین بودن مردم سرابله با طبیعت بنویسم.
وقتی وارد سرابله می شوید در جنگل های پر از درخت بلوط چادرهایی را مشاهده می کنید که در دل طبیعت جا خوش کرده اند. از یکی از دوستانم که در سرابله ساکن است و ما را خیلی شرمنده کردند درباره این چادرها سوال کردم. ایشان گفتند: سرابله ای ها از اواخر اسفند تا آخر عید از خانه خود به کوه ها و جنگل های اطراف نقل مکان می کنند و چادرهایی را هم به پا می کنند که در واقع اقوام و افراد نزدیک یک خانواده با فواصلی کنار هم جمع می شوند و حدود یک ماهی را در دل طبیعت به سر می برند. ما هم از این موهبت بی نصیب نماندیم و یک روزی را به همت و محبت خانواده یکی از دوستان در کنار درخت های بلوط یکی از روستاهای نزدیک سرابله گذراندیم.

من که از شکوه درختان بلوط شگفت زده شده بودم و حتی عنوان را به دلیل انبوهی درختان و سرسبزی" به مثابه شمال" تزیین کردم، ولی پدر خانواده میزبان می گفت این درختان طی چند سال گذشته به نوعی کم حجم تر شده اند. ایشان عنوان کرده اند که خشک سالی های گذشته، بخشی هم به خاطر آتش سوزی های ناخواسته اهالی و از همه مهمتر قطع درختان توسط اهالی وتبدیل آن به مزارع کشت به دلیل درآمد کم مردم بومی و خشک سالی های اخیر باعث کم حجم شدن انبوه درختان شده است.
شنیدن این حرف ها پتکی بر سر من بود که عاشق طبیعتم، عاشق ایرانم. افسوس می خوردم که مردم منطقه ناخواسته مجبور می شوند دست به اقدامات اینچنینی بزنند. امیدوارم مسئولین از این تب سد سازی دست بردارند تا مثل قبل رودخانه های سرابله و شهرهای مختلف ایلام، جنگل های مملو از درخت های بلوط زاگرس را سیراب سازند و شاهد شکوه دوباره جنگل های مملو از درختان بلوط که سال های پیش وجود داشته، باشیم.
دیدن سرابله، شمالی که در غرب کشور واقع شده است را از دست ندهید.

#سرابله
#به_مثابه_شمال
#ایلام
#ایرانگردی


https://news.1rj.ru/str/cacpc

مویه کردی!

همه ما کم و بیش با موسیفی کردی و نیز رقص باشکوه آن آشنا هستیم. اما شاید کمتر با مراسم عزاداری و مویه های اقوام کرد آشنا باشیم.
در مسیر سفر در شهر بیستون کرمانشاه که قبل از کتیبه بیستون و در کنار پل قدیمی شهر واقع شده است، به ناچار متوقف شدیم. از آنجایی که تعامل با افراد، پیش فرض من در همه سفرهاست، با یکی از اهالی وارد گفتگو شدم. من فارسی و ایشان هم فارسی اما با لهجه کردی. لذت شنیدن لحن و آهنگ زبان کردی مستتان می کند...
ناخواسته چشمم به درب مسجدی افتاد که کنار جاده اصلی شهر بود. از مسجد صدای قرآن پخش می شد و مشخص بود مجلس ترحیم برگزار می شود. نکته جالب این که خانم ها تا دم در مسجد چادر سیاه داشتند اما هنگامی که می خواستند وارد مسجد شوند، دو طرف انتهایی چادر خود را به شکل ضربدری به پشت گردن برده و گره می زدند. این حرکت برایم بسیار جالب بود. پس از پرس و جو متوجه شدم که خانم های صاحب عزا این کار را برای این هدف انجام می دهند تا دست هایشان برای کشیدن بر گونه ها آزاد باشد. ظاهرا هنگام کشیدن دست ها به گونه ها تکرار عبارت "وای وای" از سوی خانم های صاحب عزا به صورت سنتی انجام می شود. همچنین اقوام خانواده عزادار در یک صف ایستاده و زنان دیگر با چادر گره زده وارد شده و شیون می کنند. البته آنها نیز چادرهای خود را گره کرده و سر را به نشانه همدردی در مقابل زنان به صف ایستاده خم می کنند و زنان صاحب عزا نیز به جهت تشکر دست خودشان را بر سر آنان می کشند...

توضیح بیشتر مویه کردی

اصطلاح "مور" در زبان کردی، همان شعر غمگین و سوزناک گفته می شود. در "مور" خانم ها گاها، اسم فرد متوفی را همراه با شعر همنوایی می کنند. این مویه ها زمانی هیجان انگیز و باشکوه می شود که گاها دو خانم به صورت هماهنگ این اشعار سوزناک را می خوانند.
هنگام فوت افراد جوان یا بزرگان ایل، ساز و دهل هم نواخته می شود و خواننده هایی هم شعرهای محزون می خوانند که به این مراسم "چمر" یا "چمری" می گویند.

از خانم صدر به خاطر کمک به تنظیم این بخش تشکر می کنم.

#مویه_کردی
#مور
#چمری
#ایرانگردی


https://news.1rj.ru/str/cacpc

قلب عیلام؛ ایلام

ایلام شهری که در دره نسبتا طولانی واقع شده است. احتمالاً اغلب دوستان با این شهر آشنایی دارند. قصد ندارم در مورد ایلام بنویسم چون قول داده ام در مورد ناگفته ها و کمتر گفته ها بگویم. این بار در مورد ناسپاسی از هویت مان که اسامی نیز بخشی از آن هستند، می نویسم. ایلام مجعول همان عیلام باستانی کشور ماست. عیلامیان اقوام اولیه ایرانی بودند که در غرب و جنوب غرب ایران ساکن شده اند که به احتمال خیلی زیاد مردمان کنونی غرب و جنوب غرب ایران از همان اقوام عیلامی می باشند. ای کاش به پاس احترام به هویت خودمان دست کم اسم ایلام را به همان عیلام تغییر می دادیم.

به احتمال زیاد قلب(مرکز) عیلام همان ایلام امروزی باشد و نیز قلب (تغییر یافته) عیلام؛ ایلام.

#ایلام
#عیلام
#ایرانگردی


https://news.1rj.ru/str/cacpc

ماداکتو (دره شهر و بدره)

استان ایلام شهرهای زیبایی دارد که دره شهر و بدره از جمله آنهاست. اسم اصلی و باستانی آنها "ماداکتو" است. در داخل شهر،اسم ماداکتو را در مراکز خرید و اقامتی بسیار مشاهده می کنید. برایم ماداکتو سوال برانگیز بود که پس از پرس و جو متوجه شدم اسم قدیم لرستان بزرگ و به ویژه دره شهر، ماداکتو بوده است. هرچند اسم لرستان بزرگ، گاهی "شاپورخواست" هم گفته شده و دوباره به ماداکتو تغییر نام داده شده است.
انصافا قضاوت کنید ماداکتو اسم زیبایی است یا دره شهر؟ اسم ایرانی خود را رها کرده ایم و چون این شهر در داخل یک دره استقرار یافته است، آن را دره شهر نامیده ایم. ماداکتو (دره شهر) مستقلا خود قابل مطالعه است. ده ها آثار باستانی به جا مانده از ۱۷۰۰ سال پیش از میلاد دارد.
قلعه های مختلف از جمله قلعه بهرام چوبین در آنجا واقع شده است که بازدید آن حیرت شما را صدچندان می کند.
نکته ای که در بازدید قلعه بهرام چوبین از سوی راهنمای قلعه بیان می شد، برایم بسیار تاسف بار بود. توضیح می داد که به آثار باستاتی مربوط به قبل از اسلام خیلی توجه نمی شود و از آن همه بدتر این که نه تنها توجه نمی شود( یعنی حفظ، نگهداری و بازسازی هم نمی شود) متاسفانه تخریب هم می شود. ایشان توضیح می داد که در زمان جنگ، معبد و اثر باستانی بسیار با شکوهی در ابتدای قلعه بهرام چوبین و در کنار جاده اصلی و کنونی دره شهر به بدره قرار داشت که توسط بولدزرهای یکی از نهادهای نظامی با خاک یکسان شد و متاسفانه اهالی نیز سنگ ها و آجرهای به جا مانده از این تخریب را برای ساخت و ساز خانه های خود، با خود بردند...

#ماداکتو
#دره_شهر
#بدره
#ایرانگردی


https://news.1rj.ru/str/cacpc

گندی شاپور یا جندی شاپور دانشگاهی ۱۷۰۰ ساله؛

همه ما احتمالا اسم جندی شاپور را بارها شنیده ایم. دانشگاهی به قدمت ۱۷۰۰ سال. وقتی وارد دزفول شدم به دنبال بقایای دانشگاه جندی شاپور گشتم. مرا به دانشگاه جندی شاپور هدایت کردند. دزفول دانشگاهی دارد به نام دانشگاه فنی جندی شاپور که اخیراً تاسیس شده است، اما من به دنبال دانشگاه جندی شاپور ۱۷۰۰ ساله بودم. پس از پرس و جو به منطقه ای هدایت شدیم که تقریبا هیچ اثر قابل توجه ای از دانشگاه جندی شاپور قدیمی و با عظمت باقی نمانده بود. از اهالی که سوال کردم همان پاسخ تکراری را شنیدم که به جهت عدم توجه کافی این اثر علمی،تاریخی و هویتی به طور کامل از بین رفته بود و تنها بقایای بسیار اندکی در شهر دزفول، چیزی از آن باقی نمانده بود. ظاهرا در اینجا هم مردم مصالح باقی مانده را برای ساخت و ساز به همراه خود برده بودند....
به این فکر می کردم که دانشگاه تهران و تربیت معلم (خوارزمی کنونی) در آستانه برگزاری جشن یکصد سالگی خود هستند، در حالیکه همه دنیا فارغ از علم آکادمیک بودند ما دانشگاه جندی شاپور(یا گندی شاپور) داشتیم که اکنون کسی از آن سراغی نمی گیرد. وقتی در اینترنت به دنبال دانشگاه های چندصد ساله می گردید تنها دانشگاه های آکسفورد و کمبریج نتایج جستجوی شماست. در حالیکه دانشگاه جندی شاپور ایران بیش از یک هزار و هفتصد سال قدمت داشته است اما اکنون، آثار کالبدی قابل توجهی از آن باقی نمانده است. باز هم دست خوش به دوستان دزفولی که حداقل نام دانشگاه تازه تاسیس خود را به جندی شاپور مزین کرده اند.
دزفول شهری است پرآب، زیبا، دارای سرداب های فراوان در کنار رودخانه پرعظمت دز که تفرجگاه "علی کله" افراد و گردشگران را به سمت خود و به نوار ساحلی رود دز رهنمون می شود.
ترکیب قومیتی دزفول عبارتند از؛ دزفولی ها، لرها که متفاوت از لرهای لرستان هستند و عرب ها. دزفول مثل بسیاری از شهرهای ایران شهری است چندفرهنگی که سال هاست به صورت مسالمت آمیز کنار هم زندگی می کنند و بخشی از ایران پهناور را تشکیل داده اند.

توضیح‌ بیشتر از دانشگاه جندی شاپور

پس از انتشار مطلب جندی شاپور، دوستان دانشگاه جندی شاپور به ویژه جناب دکتر پور موسوی و صنیعی مطلبی را ذکر کردند که خدمت شما تقدیم می کنم. طبق مصاحبه ای که با دکتر پور موسوی مدیر موسسه پژوهشی دانشگاه جندی شاپور داشتم، ایشان تاکید می کردند که بر اساس اسناد موجود چند مکان به عنوان مکانهای اصلی دانشگاه جندی یا گندی شاپور مشخص شده است که احتمالا یکی از آنها مرز ایران و عراق و یکی دیگر حد فاصل میان اندیمشک و دزفول فعلی بوده است. آقای دکتر صنیعی از اعضای هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز، بقایای جندی شاپور را در محل روستای اسلام آباد(جندی شاپور یا شاه آباد سابق) که در حدود ده کیلومتری جاده دزفول-شوشتر است، می داند و عکس هایی هم برای بنده فرستاده اند که در ادامه برای شما دوستان کانال تقدیم می کنم.
همچنین برای مطالعه دو کتاب؛ تاریخ جندی شاپور و کتاب تاریخ دانشمندان جندی شاپور را خدمت دوستان معرفی می کنم تا برای این بحث تکلمه ای باشد. هر دو تالیف آقای دکتر نادر پور موسوی از انتشارات دانشگاه جندی شاپور دزفول است.
از دکتر صنیعی و دکتر پورموسوی عزیز به خاطر اطلاعات تکمیلی این نوشته، سپاسگزارم.
عکس هایی که آقای دکتر صنیعی از بقایای دانشگاه جندی یا گندی شاپور قدیم فرستادند در ادامه تقدیم می کنم.👇

#دزفول
#جندی_شاپور
#ایرانگردی


https://news.1rj.ru/str/cacpc