عید و حال و هوای بهار
#نوستالوژی
#عیدی_استاد_فرهاد

@cacpc

داریوش شایگان
راوی فرهنگ، فیلسوف فرهنگ، بخشی از فرهنگ ایرانی درگذشت.
روحش شاد🌹🌹

📚 آثار زنده‌یاد داریوش شایگان (۱۳۱۴-۱۳۹۷)

ـ آسیا در برابر غرب
ـ ادیان و مکتب‌های فلسفی هند در ۲ جلد
ـ تصوف و هندوئیسم (آیین هندو و عرفان اسلامی بر مبنای کتاب مجمع البحرین دارا شکوه، ترجمه به فارسی:جمشید ارجمند)
ـ افسون‌زدگی جدید، هویت چهل‌تکه و تفکر سیار، ترجمه‌ی فاطمه ولیانی
ـ زیر آسمان‌های جهان، گفتگوی رامین جهانبگلو و شایگان، ترجمه‌ی نازی عظیما
ـ بت‌های ذهنی و خاطره‌های ازلی
ـ سرزمین سراب‌ها
ـ انقلاب دینی چیست؟
ـ آمیزش افق‌ها (گلچین و منتخبی از آثار گذشته‌ی شایگان، به کوشش محمد منصور هاشمی، نشر فرزان روز)
ـ بینش اساطیری، نشر اساطیر
ـ پنج اقلیم حضور، نشر فرهنگ معاصر
ـ در جستجوی فضاهای گمشده، نشر فرزان روز
ـ نگاه شکسته، ترجمه علیرضا مناف‌زاده، نشر فرزان روز
ـ جنون هشیاری (ترجمه)، نوشته‌ی ایو بونفوا، نشر نظر، ۱۳۹۴
ـ فانوس جادویی زمان، نشر فرهنگ معاصر، ۱۳۹۶

#داریوش_شایگان

@cacpc

‌
متن ارسالی یکی از دوستان در خصوص بعضی تحرکات ناشیانه رسانه مثلا ملی

باسلام خدمت استاد عزیزم دکتر صادقی که همیشه دغدغه ی ایشان احترام به فرهنگ غنی تمام ایرانی ها وبا توجه به تنوع وسیع تمام قومیت ها درایران متاسفانه شبکه دو سیما، در به نمایش گذاشتن میان برنامه ای از پراکندگی قومیت ها در نقشه ایران و حذف نشان گذاری مردم عرب ‌خوزستان در نقشه ایران بزرگ، قلب این مردم شریف را جریحه دار نمود و همچنین در مسابقه ای پاسخ صحیح را این گزینه قرار داده اند که: اکثریت ابادانی ها بوشهری هستند!!!
اقوام ایرانی با تمام ظرفیت ها و امکانات با وحدت و همدلی و همگرائی از وحدت و تمامیت ارضی ایران دفاع می کنند و مردم شریف عرب خوزستان در هشت سال دفاع مقدس با تقدیم شهدای سرافراز زیادی همچنان وفاداری خویش را به ایران عزیز ثابت کرده اند.
‌
تحریک قومیت ها بسیار خطرناک و یک حرکت ضد ملی است و مخاطرات امنیتی و آثار مخرب اجتماعی فراوانی دارد.
‌جایگاه ویژه مردم نجیب عرب ایرانی در منظومه اقتدار اجتماعی نظام غیر قابل انکار است و تنها در سایه هوشمندی و توانمندسازی و ارتقا سطح رضایت مندی اجتماعی و دقت نظر در حفظ کرامت و منزلت اجتماعی ‌و عدالت در همه سطوح و وحدت و همدلی همه اقوام ایرانی، رشد و شکوفائی و تعالی مادی و معنوی حاصل می شود.
‌فلذا از شما(( استاد عزیز )) انتظار می رود که با انتشار این پیام در کانال برنامه درسی و فرهنگ نسبت به ساخت این گونه برنامه ها که هویت اصیل مردم عرب خوزستان را نادیده گرفته است، واکنش نشان دهید.....
از حسن نظر شما استاد فرهیخته کمال تشکر را دارم...🌹
دکتر ،من در کلاس شما یاد گرفتم که اول انسان باشم بعد ایرانی بعدشم عرب ....یاد گرفتم که همه با هم فرقی نمی کنیم ،چه سفید چه سیاه ،یاد گرفتم که تعصب جهالت به همراه دارد ،یاد گرفتم .........
باز هم ممنونم🌹🙏🏻

#ایران_بزرگ
#اقوام_ایرانی


@irandeveloped
‌

فرصت ایرانگردی

فرصتی شد این چند روزه بخشی از ایران پهناور چندفرهنگی را بازدید کنیم. از زنجان تا همدان تا کرمانشاه و ایلام و خوزستان...
سعی خواهم کرد بخش های ناگفته یا کمتر گفته شده فرهنگ ایران عزیز را برای شما روایت کنم....
بخش اول با عنوان؛ بفرما بریم خانه!

#ایرانگردی

https://news.1rj.ru/str/cacpc

بفرما بریم خانه!!

متاسفانه، اقوام ایرانی برای یکدیگر به درستی معرفی نشده اند. یکی از اقوام اصیل، درستکار و البته مهربان ایرانی، کردها هستند. یا به قول خودشان کوردها.
از همدان که به سمت کرمانشاه حرکت می کنید شهرهای کردنشین شروع به خودنمایی می کنند و چه خودنمایی زیبایی. اولین نمود خودنمایی لباس های زیبای ایرانی(عمدا از اصطلاح لباس ایرانی به جای لباس محلی استفاده می کنم، زیرا به نظرم وقتی می گوییم لباس محلی تا حدودی نگاه کاهش گرایانه نسبت به موضوع حاکم می شود) آنهاست. اما زمانی که به ایشان نزدیک می شوید علاوه بر لباس های زیبا(صورت زیبا)، سیرت زیبایشان هم خودنمایی می کند. چندبار ناگزیر شدیم کنار جاده و یا نزدیکی شهرهای مختلف کردنشین توقف کنیم. وقتی با هموطنان کرد صحبت می کنید گویی که سال هاست شما را می شناسند، پس از گرمی صحبت ها و احوالپرسی، کلام آخرشان این است؛ بفرما بریم خانه! و این تعارف هم از جنس تعارف های واقعی است.(لطفا همه تلاش کنند همین یک عبارت را به زبان کردی تلفظ کنند یا به خاطر بیاورند که کردهای عزیز چگونه این عبارت را تلفظ می کنند، همنوایی کنند). به همین خاطر عنوان یادداشت اول این سفر را "بفرما بریم خانه!" گذاشتم؛ چون می خواستم تا حدودی نهایت محبت اقوام کرد را برای دیگران، با این اصطلاح بازنمایی کنم...
به احترام همه کردهای ایرانی کلاه از سر برداریم...

#ایرانگردی
#کورد


https://news.1rj.ru/str/cacpc

خدای مهر؛ آناهیتا

در این نوشته ها، قصد ندارم از موضوعاتی بنویسم که بارها شنیده اید. لذا سعی خواهم کرد به موارد کمتر پرداخته شده بپردازم.
اولین شهرکرمانشاه که در مسیر همدان به کرمانشاه واقع است، شهر آناهیتا یا کنگاور است. وقتی داخل شهر می شوید باز هم مهربانی اهالی شهر، شما را هیجانی می کند. کنگاور شهری کرد و لرنشین است. ترکیبی از هر دو قوم که سال ها کنار هم همزیستی زیبایی داشته اند. در خروجی شهر، معبد بزرگ آناهیتا واقع شده است.

معبد آناهیتا؛
همان طور که می دانید ایرانی ها از ابتدا یکتاپرست بودند و خدای ایرانیان را اهورامزدا می نامیدند، اهورامزدا یعنی خدای خدایان. البته در کنار آن خدایان دیگر و کوچکتری هم داشته اند که از جمله آنها آناهیتا که فرشته و نگهبان آب، فراوانی، زیبایی و باروری است و در نزد ایرانیان دارای مقام بلند و ارجمندی بوده‌ است. معابد مختلفی در جای جای ایران وجود دارد که یکی از مهمترین آنها معبد آناهیتاست که در شهر کنگاور واقع شده است. این معبد سه سطحی و به صورت چغازنبیلی ساخته شده بوده است. معابد چغازنبیلی بدون سقف بوده اند که سطوح به صورت پله ای به معبد اصلی یا همان آتشکده متصل می شد. بخشی از این سطوح هم اکنون در معبد آناهیتا قابل مشاهده است.
قرائت های مختلفی از تخریب این معبد وجود دارد که مهمترین آنها وقوع زلزله ها و البته یکی از پر روایت ترین آنها حمله اعراب به ایران بوده است. حمله اعراب به ایران در قادسیه شکست می خورد. قادسیه همان نهاوند امروزی است که در نزدیکی کنگاور واقع شده است. پس از اینکه حمله اعراب در قادسیه شکست می خورد احتمالا چشم سپاه اعراب به ساختمان زیبا و مجلل معبد آناهیتا خیره می شود و برای جبران شکست و احتمالا این که این معبد، معبد بت پرستی بوده است، متاسفانه آنجا را به ویرانه ای تبدیل می کنند، طوری که برای سال ها و قرن های زیادی این معبد محل ساخت و ساز منازل مسکونی و زندگی اهالی کنگاور هم می شود. تا اینکه در دهه چهل و پنجاه شمسی یک دانشمند باستان شناس ایرانی،(سیف الله کامبخش فرد) اهالی را راضی می کند تا از محل معبد به مکان های دیگر شهر کوچ کنند. کاوش های این دانشمند دیواره ها و سطوح این معبد را پس از مدتها کاوش نمایان می کند. ستون ها، سر ستون ها و پایه ها بسیار شبیه ستون های سائر آثار باستاتی ایران است. این معبد ۲۳۰۰ سال قدمت دارد اما نکته اینجاست که برای اغلب ما ایرانیان بسیار ناشناخته است. به این فکر می کردم که در کدام منبع و رسانه باید به معرفی آثار ایرانی پرداخت؟ رسانه ملی که ظاهرا ماموریت های مهمتری دارد، به نظرم رسید برنامه های درسی شاید محمل بهتری باشند...

اما نکته آخر؛
من که در حوزه فرهنگ و چندفرهنگی کار می کنم و علاقه و دغدغه ام فرهنگ های ایرانی است، اطلاع درستی از معبد آناهیتا در کنگاور نداشتم چه رسد به دیگران که آثار فرهنگی و تمدنی دغدغه آنها نیست. به نظر می رسد راهی هم جز معرفی، رفتن و دیدن وجود ندارد...

#معبد_آناهیتا
#کنگاور
#ایرانگردی


https://news.1rj.ru/str/cacpc

سرابله؛ به مثابه شمال!

خاطرات حضورم در استان ایلام وصف ناپذیر است. در این یادداشت به بخشی از عروس زاگرس "به استان ایلام لقب عروس زاگرس داده اند" یعنی سرابله می نویسم. سرابله زیبا، سرابله باشکوه، سرابله مهربان....

از سمت کرمانشاه که به سمت ایلام حرکت می کنید، اولین شهر اسلام آباد غرب و بعد از آن و شهر متصل به ایلام، سرابله است که خود دارای گروه های مختلف قومی است. خزل ها و آسمان آبادی ها بخش عمده تشکیل دهنده سرابله هستند که البته بخشی از آسمان آبادی ها از قوم خزل هستند. سرابله یعنی جای پر آب. وقتی فردی برای اولین بار وارد سرابله می شود اگر با چشم بسته وارد شود و در مسیر سرابله چشم باز کند احتمالا تصور خواهد کرد که در جاده شمال حرکت می کند. یعنی این همه زیبا و باشکوه است. درخت های بلوط‌، دشت و کوه های سرابله را پر کرده است. مانشت یکی از کوه های سرابله عظمت خاصی دارد که محل زندگی پلنگ های ایرانی هم هست. اما مایلم علاوه بر محیط زیست سرابله، از فرهنگ، طبیعت دوستی و عجین بودن مردم سرابله با طبیعت بنویسم.
وقتی وارد سرابله می شوید در جنگل های پر از درخت بلوط چادرهایی را مشاهده می کنید که در دل طبیعت جا خوش کرده اند. از یکی از دوستانم که در سرابله ساکن است و ما را خیلی شرمنده کردند درباره این چادرها سوال کردم. ایشان گفتند: سرابله ای ها از اواخر اسفند تا آخر عید از خانه خود به کوه ها و جنگل های اطراف نقل مکان می کنند و چادرهایی را هم به پا می کنند که در واقع اقوام و افراد نزدیک یک خانواده با فواصلی کنار هم جمع می شوند و حدود یک ماهی را در دل طبیعت به سر می برند. ما هم از این موهبت بی نصیب نماندیم و یک روزی را به همت و محبت خانواده یکی از دوستان در کنار درخت های بلوط یکی از روستاهای نزدیک سرابله گذراندیم.

من که از شکوه درختان بلوط شگفت زده شده بودم و حتی عنوان را به دلیل انبوهی درختان و سرسبزی" به مثابه شمال" تزیین کردم، ولی پدر خانواده میزبان می گفت این درختان طی چند سال گذشته به نوعی کم حجم تر شده اند. ایشان عنوان کرده اند که خشک سالی های گذشته، بخشی هم به خاطر آتش سوزی های ناخواسته اهالی و از همه مهمتر قطع درختان توسط اهالی وتبدیل آن به مزارع کشت به دلیل درآمد کم مردم بومی و خشک سالی های اخیر باعث کم حجم شدن انبوه درختان شده است.
شنیدن این حرف ها پتکی بر سر من بود که عاشق طبیعتم، عاشق ایرانم. افسوس می خوردم که مردم منطقه ناخواسته مجبور می شوند دست به اقدامات اینچنینی بزنند. امیدوارم مسئولین از این تب سد سازی دست بردارند تا مثل قبل رودخانه های سرابله و شهرهای مختلف ایلام، جنگل های مملو از درخت های بلوط زاگرس را سیراب سازند و شاهد شکوه دوباره جنگل های مملو از درختان بلوط که سال های پیش وجود داشته، باشیم.
دیدن سرابله، شمالی که در غرب کشور واقع شده است را از دست ندهید.

#سرابله
#به_مثابه_شمال
#ایلام
#ایرانگردی


https://news.1rj.ru/str/cacpc

مویه کردی!

همه ما کم و بیش با موسیفی کردی و نیز رقص باشکوه آن آشنا هستیم. اما شاید کمتر با مراسم عزاداری و مویه های اقوام کرد آشنا باشیم.
در مسیر سفر در شهر بیستون کرمانشاه که قبل از کتیبه بیستون و در کنار پل قدیمی شهر واقع شده است، به ناچار متوقف شدیم. از آنجایی که تعامل با افراد، پیش فرض من در همه سفرهاست، با یکی از اهالی وارد گفتگو شدم. من فارسی و ایشان هم فارسی اما با لهجه کردی. لذت شنیدن لحن و آهنگ زبان کردی مستتان می کند...
ناخواسته چشمم به درب مسجدی افتاد که کنار جاده اصلی شهر بود. از مسجد صدای قرآن پخش می شد و مشخص بود مجلس ترحیم برگزار می شود. نکته جالب این که خانم ها تا دم در مسجد چادر سیاه داشتند اما هنگامی که می خواستند وارد مسجد شوند، دو طرف انتهایی چادر خود را به شکل ضربدری به پشت گردن برده و گره می زدند. این حرکت برایم بسیار جالب بود. پس از پرس و جو متوجه شدم که خانم های صاحب عزا این کار را برای این هدف انجام می دهند تا دست هایشان برای کشیدن بر گونه ها آزاد باشد. ظاهرا هنگام کشیدن دست ها به گونه ها تکرار عبارت "وای وای" از سوی خانم های صاحب عزا به صورت سنتی انجام می شود. همچنین اقوام خانواده عزادار در یک صف ایستاده و زنان دیگر با چادر گره زده وارد شده و شیون می کنند. البته آنها نیز چادرهای خود را گره کرده و سر را به نشانه همدردی در مقابل زنان به صف ایستاده خم می کنند و زنان صاحب عزا نیز به جهت تشکر دست خودشان را بر سر آنان می کشند...

توضیح بیشتر مویه کردی

اصطلاح "مور" در زبان کردی، همان شعر غمگین و سوزناک گفته می شود. در "مور" خانم ها گاها، اسم فرد متوفی را همراه با شعر همنوایی می کنند. این مویه ها زمانی هیجان انگیز و باشکوه می شود که گاها دو خانم به صورت هماهنگ این اشعار سوزناک را می خوانند.
هنگام فوت افراد جوان یا بزرگان ایل، ساز و دهل هم نواخته می شود و خواننده هایی هم شعرهای محزون می خوانند که به این مراسم "چمر" یا "چمری" می گویند.

از خانم صدر به خاطر کمک به تنظیم این بخش تشکر می کنم.

#مویه_کردی
#مور
#چمری
#ایرانگردی


https://news.1rj.ru/str/cacpc

قلب عیلام؛ ایلام

ایلام شهری که در دره نسبتا طولانی واقع شده است. احتمالاً اغلب دوستان با این شهر آشنایی دارند. قصد ندارم در مورد ایلام بنویسم چون قول داده ام در مورد ناگفته ها و کمتر گفته ها بگویم. این بار در مورد ناسپاسی از هویت مان که اسامی نیز بخشی از آن هستند، می نویسم. ایلام مجعول همان عیلام باستانی کشور ماست. عیلامیان اقوام اولیه ایرانی بودند که در غرب و جنوب غرب ایران ساکن شده اند که به احتمال خیلی زیاد مردمان کنونی غرب و جنوب غرب ایران از همان اقوام عیلامی می باشند. ای کاش به پاس احترام به هویت خودمان دست کم اسم ایلام را به همان عیلام تغییر می دادیم.

به احتمال زیاد قلب(مرکز) عیلام همان ایلام امروزی باشد و نیز قلب (تغییر یافته) عیلام؛ ایلام.

#ایلام
#عیلام
#ایرانگردی


https://news.1rj.ru/str/cacpc

ماداکتو (دره شهر و بدره)

استان ایلام شهرهای زیبایی دارد که دره شهر و بدره از جمله آنهاست. اسم اصلی و باستانی آنها "ماداکتو" است. در داخل شهر،اسم ماداکتو را در مراکز خرید و اقامتی بسیار مشاهده می کنید. برایم ماداکتو سوال برانگیز بود که پس از پرس و جو متوجه شدم اسم قدیم لرستان بزرگ و به ویژه دره شهر، ماداکتو بوده است. هرچند اسم لرستان بزرگ، گاهی "شاپورخواست" هم گفته شده و دوباره به ماداکتو تغییر نام داده شده است.
انصافا قضاوت کنید ماداکتو اسم زیبایی است یا دره شهر؟ اسم ایرانی خود را رها کرده ایم و چون این شهر در داخل یک دره استقرار یافته است، آن را دره شهر نامیده ایم. ماداکتو (دره شهر) مستقلا خود قابل مطالعه است. ده ها آثار باستانی به جا مانده از ۱۷۰۰ سال پیش از میلاد دارد.
قلعه های مختلف از جمله قلعه بهرام چوبین در آنجا واقع شده است که بازدید آن حیرت شما را صدچندان می کند.
نکته ای که در بازدید قلعه بهرام چوبین از سوی راهنمای قلعه بیان می شد، برایم بسیار تاسف بار بود. توضیح می داد که به آثار باستاتی مربوط به قبل از اسلام خیلی توجه نمی شود و از آن همه بدتر این که نه تنها توجه نمی شود( یعنی حفظ، نگهداری و بازسازی هم نمی شود) متاسفانه تخریب هم می شود. ایشان توضیح می داد که در زمان جنگ، معبد و اثر باستانی بسیار با شکوهی در ابتدای قلعه بهرام چوبین و در کنار جاده اصلی و کنونی دره شهر به بدره قرار داشت که توسط بولدزرهای یکی از نهادهای نظامی با خاک یکسان شد و متاسفانه اهالی نیز سنگ ها و آجرهای به جا مانده از این تخریب را برای ساخت و ساز خانه های خود، با خود بردند...

#ماداکتو
#دره_شهر
#بدره
#ایرانگردی


https://news.1rj.ru/str/cacpc

گندی شاپور یا جندی شاپور دانشگاهی ۱۷۰۰ ساله؛

همه ما احتمالا اسم جندی شاپور را بارها شنیده ایم. دانشگاهی به قدمت ۱۷۰۰ سال. وقتی وارد دزفول شدم به دنبال بقایای دانشگاه جندی شاپور گشتم. مرا به دانشگاه جندی شاپور هدایت کردند. دزفول دانشگاهی دارد به نام دانشگاه فنی جندی شاپور که اخیراً تاسیس شده است، اما من به دنبال دانشگاه جندی شاپور ۱۷۰۰ ساله بودم. پس از پرس و جو به منطقه ای هدایت شدیم که تقریبا هیچ اثر قابل توجه ای از دانشگاه جندی شاپور قدیمی و با عظمت باقی نمانده بود. از اهالی که سوال کردم همان پاسخ تکراری را شنیدم که به جهت عدم توجه کافی این اثر علمی،تاریخی و هویتی به طور کامل از بین رفته بود و تنها بقایای بسیار اندکی در شهر دزفول، چیزی از آن باقی نمانده بود. ظاهرا در اینجا هم مردم مصالح باقی مانده را برای ساخت و ساز به همراه خود برده بودند....
به این فکر می کردم که دانشگاه تهران و تربیت معلم (خوارزمی کنونی) در آستانه برگزاری جشن یکصد سالگی خود هستند، در حالیکه همه دنیا فارغ از علم آکادمیک بودند ما دانشگاه جندی شاپور(یا گندی شاپور) داشتیم که اکنون کسی از آن سراغی نمی گیرد. وقتی در اینترنت به دنبال دانشگاه های چندصد ساله می گردید تنها دانشگاه های آکسفورد و کمبریج نتایج جستجوی شماست. در حالیکه دانشگاه جندی شاپور ایران بیش از یک هزار و هفتصد سال قدمت داشته است اما اکنون، آثار کالبدی قابل توجهی از آن باقی نمانده است. باز هم دست خوش به دوستان دزفولی که حداقل نام دانشگاه تازه تاسیس خود را به جندی شاپور مزین کرده اند.
دزفول شهری است پرآب، زیبا، دارای سرداب های فراوان در کنار رودخانه پرعظمت دز که تفرجگاه "علی کله" افراد و گردشگران را به سمت خود و به نوار ساحلی رود دز رهنمون می شود.
ترکیب قومیتی دزفول عبارتند از؛ دزفولی ها، لرها که متفاوت از لرهای لرستان هستند و عرب ها. دزفول مثل بسیاری از شهرهای ایران شهری است چندفرهنگی که سال هاست به صورت مسالمت آمیز کنار هم زندگی می کنند و بخشی از ایران پهناور را تشکیل داده اند.

توضیح‌ بیشتر از دانشگاه جندی شاپور

پس از انتشار مطلب جندی شاپور، دوستان دانشگاه جندی شاپور به ویژه جناب دکتر پور موسوی و صنیعی مطلبی را ذکر کردند که خدمت شما تقدیم می کنم. طبق مصاحبه ای که با دکتر پور موسوی مدیر موسسه پژوهشی دانشگاه جندی شاپور داشتم، ایشان تاکید می کردند که بر اساس اسناد موجود چند مکان به عنوان مکانهای اصلی دانشگاه جندی یا گندی شاپور مشخص شده است که احتمالا یکی از آنها مرز ایران و عراق و یکی دیگر حد فاصل میان اندیمشک و دزفول فعلی بوده است. آقای دکتر صنیعی از اعضای هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز، بقایای جندی شاپور را در محل روستای اسلام آباد(جندی شاپور یا شاه آباد سابق) که در حدود ده کیلومتری جاده دزفول-شوشتر است، می داند و عکس هایی هم برای بنده فرستاده اند که در ادامه برای شما دوستان کانال تقدیم می کنم.
همچنین برای مطالعه دو کتاب؛ تاریخ جندی شاپور و کتاب تاریخ دانشمندان جندی شاپور را خدمت دوستان معرفی می کنم تا برای این بحث تکلمه ای باشد. هر دو تالیف آقای دکتر نادر پور موسوی از انتشارات دانشگاه جندی شاپور دزفول است.
از دکتر صنیعی و دکتر پورموسوی عزیز به خاطر اطلاعات تکمیلی این نوشته، سپاسگزارم.
عکس هایی که آقای دکتر صنیعی از بقایای دانشگاه جندی یا گندی شاپور قدیم فرستادند در ادامه تقدیم می کنم.👇

#دزفول
#جندی_شاپور
#ایرانگردی


https://news.1rj.ru/str/cacpc

اهواز شهر فلافل، شهر اعتماد

پس از گذر از شوشتر و بازدید از آبشارها و آسیاب های حیرت انگیز شوشتر، به اهواز رسیدیم. هر چه به شهر اهواز نزدیک تر می شدیم، گرد و غبار هوا هم بیشتر نمایان تر می شد و تنفس هم سخت و سختر می شد.حدود ظهر که به کنار ساحلی رود کارون رسیدیم و خواستیم سفره ای پهن کنیم این کار تقریبا غیر ممکن شد. زیرا امکان تنفس واقعا سخت شده بود اما برایم جالب بود که عده ای در همین وضعیت که گرد و غبار شدید همه جا را فرا گرفته بود به زندگی عادی خود می پرداختند.از اهالی در مورد این گرد و غبار سوال کردم پاسخی که دادند این بود که تازه این که گرد و غبار محسوب نمی شود...
چون علاقه مند بودیم تا اهواز که آمده بودیم دانشگاه شهید چمران اهواز را هم از نزدیک ببینم، با کمک دوستانی که در دانشگاه شهید چمران داشتم و مسئولیت های بالایی هم در آن دانشگاه دارند، موفق شدیم در یکی از سوئیت های دانشگاه مستقر شویم. تقریبا امکان ترک سوئیت نبود چون وضعیت هوا بسیار نامناسب بود. چتر گرد و غبار همچنان بر روی شهر سایه افکنده بود. منتظر شدیم تا اینکه اواخر روز خوشبختانه هوا بهتر شد. روبه روی درب یکی از در های دانشگاه،"لشگرآباد" است؛ بازار فلافلی ها. حتما می دانید فلافل مال جنوب کشورمان است.

اما‌ اعتماد
وقتی وارد لشگرآباد می شوید مغازه های فلافلی را می بینید که فوج فوج جمعیت در آن فوران می کنند. به اولین مغازه فلافلی مراجعه کردیم. طبق عادت اغذیه فروشی ها سراغ صندوق را گرفتم تا سفارش دهم. گفتند؛ اینجا اینجوری نیست، هر چقدر می خواهید از فلافل استفاده کنید، بعدا بیایید حساب کنید(همه این مکالمه ها به لهجه زیبای عربی بود)...
اعتماد در اهواز حرف اول را می زند. از موسیقی عربی، از گفتگوهای عربی خانواده ها که در حال میل کردن فلافل بودند لذت می بردم و از همه بیشتر از اعتمادی که افراد و مغازه داران نسبت به مشتریان شان داشتند.
دانشگاه شهید چمران را هم از نزدیک دیدیم. دانشگاه بزرگ و سرسبزی است. برای همکارانم در دانشگاه شهید چمران اهواز آرزوی موفقیت های بیش از پیش دارم.

#اهواز
#فلافل
#اعتماد
#ایرانگردی

https://news.1rj.ru/str/cacpc

سلام
دانشجویان تحصیلات تکمیلی که علاقه مند هستند در جشنواره انتخاب پایان نامه برتر در دانشگاه تربیت مدرس شرکت کنند، اطلاعیه های زیر را مشاهده کنند.

https://news.1rj.ru/str/cacpc

سلام و عصر خوش! آقای دکتر الان سه سال که در تربیت مدرس یک جشنواره با موضوع ارائه ی حضوری از پایان نامه برگزار می شود. امسال من به جشنواره پیشنهاد کردم که یک بخش ارائه دیجیتالی از پایان نامه ها به زبان ساده را هم اضافه کنند. از آنجایی که این جشنواره ملی است و دانشجویان از دانشگاه های دیگر هم می توانند در آن شرکت کنند، فکر کردم برنامه را با شما درمیان بگذارم تا اگر میان دانشجویانتان افراد علاقه مندی بودند در این کارگاه همراه شوند.🙂🙏🏻

#حرف_حساب_پایان_نامه
#کارگاه_روایت_گری_دیجیتال_از_پایان_نامه
درباره ی این کارگاه بیشتر بدانیم.
@shahrzadcdsc

#حرف_حساب_پایان_نامه
با محور تولید و اشتغال ملی
ثبت نام در http://tm3mt.com/fa/register/
@shahrzadcdsc

"روایت گری دیجیتال" در سومین دوره جشنواره حرف حساب پایان نامه
❇️کارگاه "روایت گری دیجیتال" برای اولین بار در خدمت آموزش و توانمندسازی دانشجویان دوره تحصیلات تکمیلی برای معرفی و ترویج دستاوردهای دانش تخصصی شان به مخاطبان و مصرف کنندگان حوزه های مربوط طراحی و اجرا می شود.

📌دانشجویان علاقه مند بعد از ثبت نام در کارگاه "روایت گری دیجیتال"، طی یک دوره ی فشرده ی چهار جلسه ای شامل 16 ساعت آموزش و کار عملی، پایان نامه های خود را در قالب ویدئوهای کوتاه سه دقیقه ای، به جامعه ی هدف معرفی می کنند.

✅هدف
چگونه می توان از امکانات فن آوری نوین برای ارائه و معرفی دستاوردهای علمی دانشگاهیان بهره برد. روشی بسیار سریع و کم هزینه تا از یافته های دانشگاهی برای بهبود و ارتقای شرایط توزیع علم و دانش بومی در حوزه های مختلف بهره برد.هدف این طرح ایجاد زبان مشترک و ملموس از تلاش دانشگاهیان با دیگر بخش های بدنه ی اقتصاد و تولید در جامعه است.

✅ مجری و ارائه دهنده طرح: موسسه فرهنگی قصه گویی خلاق شهرزاد .

❎شرایط
دانشجویان تحصیلات تکمیلی که از مرحله ی تصویب پروپزال گذشته اند و بخشی از پروژه ی خود را انجام داده اند. می توانند با هماهنگی بخش اجرایی جشنواره در کارگاه ثبت نام کنند. به دلیل ظرفیت محدود، اولویت با افرادی است که زودتر ثبت نام می کنند.

💠شیوه ارائه
محصولات کارگاه "روایت گری دیجیتال" روایت های شخصی دانشجویان در قالب ویدئوهای کوتاه سه دقیقه ای خواهد بود که در بخش جنبی جشنواره به نمایش درخواهد آمد. همچنین در یک Bot تلگرامی کارها به اشتراک گذاشته خواهد شد.

📌ثبت نام در http://tm3mt.com/fa/register/
@shahrzadcdsc

خرمشهر، موزه جنگ یا شهر بازسازی شده؟

بعد از آبادان با فاصله بسیار کم، خرمشهر نمایان می شود. استان خوزستان چهار شهر بزرگ دارد که تقرببا به هم چسبیده هستند. اندیمشک و دزفول در شمال استان و آبادان و خرمشهر در جنوب. البته اگر کوت عبدالله را هم به عنوان شهر بزرگ حساب کنیم، اهواز و کوت عبدالله هم چنین شرایطی دارند.

اما خرمشهر؛
خرمشهر، شهری است که پتانسیل فراوانی برای توسعه دارد. زیبایی های محیطی، بندری بودن آن و مهمتر از همه موزه ای که می توانست برای جنگ هشت ساله ما باشد....
در رابطه با شهرهای به جامانده از جنگ ها معمولا در جهان دو رویکرد وجود دارد. یا کل و یا بخش اعظمی از شهر دست نخورده باقی می ماند تا نمایانگر تاریخ جنگ برای آیندگان باشد و یا اساسا به سرعت شهر ویران شده تبدیل به یک شهر زیبا و نسبتاً مجلل تبدیل می شود که احتمالا هر کدام از دوستان شواهدی برای آن سراغ داریم. نمونه بارز آن شهر ناکازاکی وهیروشیماست. اما باید عرض کنم متاسفانه در مورد خرمشهر هیچ کدام از این دو اتفاق رخ نداده است. یعنی نه از ویرانه های جنگ خبری است و نه شهر، درست وحسابی بازسازی شده است. یعنی شهر از موزه بودن نتوانسته چیزی عایدش شود و درست هم بازسازی نشده است که جاذبه ای برای قدرت نمایی ساخت یک شهر زیبا بعد از یک شهر مخروبه را به جای بگذارد.
در این میان یک موزه جنگی در خرمشهر تعبیه شده است که آن هم واقعا قادر به بازنمایی عظمت جنگ هشت ساله ایران نیست. تصورم این بود که ما فقط به تاریخ باستان کشور بی توجه هستیم ظاهرا به تاریخ بعد از انقلاب هم خیلی توجه نداشته ایم....

#خرمشهر
#موزه_جنگ
#ایرانگردی

https://news.1rj.ru/str/cacpc