داستان ترفیع استادان، داستان عجیب و غریبی شده است. در ادامه، نوشته آقای دکتر میرزایی را برای شما بازنشر خواهم کرد. ایشان به خوبی این فرایند معیوب را ترسیم کرده اند. هر چند دانشجو ها و همکاران و حتی جامعه به نیک می دانند چه بسا افرادی پوزیشن استادی و حتی دانشیاری را با خود به یدک می کشند، اما شایسته آن نیستند. فقط با اطلاع از این رویه گویی دانشگاه آمده اند که فقط استادتمام بشوند، مفید واقع بشوند یا نه خیلی مهم نیست. اما برخی حتی گاه به رغم شایستگی های فراوان، سخت شان و حتی عارشان می آید که خود را به این فرایند بسپرند.
در دانشگاه خودمان، ما افرادی داریم که استادیار هستتد، اما استادان سراسر کشور لذت می برند که جلوی ایشان زانو بزنند و با ایشان حتی برای چند لحظه، هم صحبت شوند. برعکسش هم است. فرد بر روی کاغذ استادتمام است، اما در نظر همکاران و دانشجویانش به اندازه یک مربی ساده هم پوزیشن ندارد.

لطفا نوشته زیر را در این خصوص مطالعه بفرمایید.

#ارتقا_استادان

https://news.1rj.ru/str/cacpc

ارتقای زودرس و استادی نارس

📝دکتر آیت میرزایی

موسسات آموزش عالی در ایران بیش از آن‌که به استادی این و آن نیاز داشته باشند، به پاسداشت حقیقت‌جویی به‌مثابه غایت علم نیازمندند. اما رواج علم‌بازی به شیوه جویندگان استادی، به غایت از این حقیقت‌جویی فاصله دارد. «هشت سال برای خودم فرصت گذاشته‌ام که از درجه استادیاری به استادی برسم»، این بخشی از سخنان یک عضو هیات علمی در یکی از دانشگاه‌های ایران در آغاز بازی استاد شدن بود. این تازه‌کارِ جوینده استادی، به امید استاد شدن همه را داشت، همه جا بود. هرجا سفره امتیاز‌آوری پهن بود، بر سر آن بود. آیین‌نامه‌های وزارت علوم را از بر بود. امتیازات مدیریتی، فرهنگی، علمی و... همه را می‌دانست. او که از هر شگردی برای استاد شدن بهره می‌برد، هیچ پست ربط و بی‌ربطی را در نمی کرد. می گفت: «اگر استادی را بگیری همه مزایا به سوی تو می‌آیند. اما استادیار باشی نه پایان‌نامه می‌توانی بگیری نه کلاسِ در خوری، نه پستی و مقامی، هرچند از نظر علمی قوی باشی»، پس هر طور می‌توانی باید «زود استاد شوی.» از خوش‌اقبالی، دولتش یار بود و با فراهم آمدن اسباب قدرت و کسب مدیریت بر شتاب استاد شدن افزود و از بهره انتصابی مدیریت سود فراوان برد. عضو همه نوع کمیسیون، شورا و هیاتی شد. خیلی زود بر کرسی ریاست نشست و ارتقای خودش و دیگران را مدیریت می‌کرد. نامش بر پایان هر نامه‌ای بود. مجله‌ای راه‌اندازی کرد، خودش شد سردبیرش. سپس مجله دوم را و عضو تحریریه مجلات دیگر هم شد. همه‌چیز می‌نوشت، همه جا می‌نوشت. البته به مدد دانشجویان بی‌مزد و مواجب. در راهنمایی، مشاوره و داوری پایان‌نامه‌ها حد و مرزی نمی‌شناخت. خوب می‌دانست هر پایان‌نامه مزایای مادی و معنوی وافری دارد. هر دانشجویی موظف بود مقاله‌ای را با رعایت اولویت، مزین به نام وی کند وگرنه اذن دفاع نمی‌یافت. به مدد تعهدنامه‌ها و آیین‌نامه‌ها، دانشجو موظف بود ایده‌هایش را به نام استاد راهنما به عنوان مالک اصلی (نویسنده اول) مقاله چاپ کند. باران امتیاز بود که از هر سو بر جوینده استادی باریدن گرفت. جوینده استادی کثیرالانتشار بود، اما کم مطالعه. گذر به استادی، فرصتی برای مطالعه و آموختن باقی نمی‌گذاشت و پروژه استاد شدن همه وقت وی را می‌گرفت تا این‌که بالاخره زودتر از برنامه‌اش «گذر از استادیاری به استادی را کمی بالاتر از 40سالگی جشن گرفت.» آن‌چه آمد روایتی مختصر از شیوه خاص گذر به استادی در مراکز آموزش عالی ایران در روزگار ماست. روایتی از «ارتقای زودرس و استادی نارس.» روایتی که در هر موسسه آموزشی و پژوهشی بیش و کم وجود دارد. توشه این راه «شعبده‌بازی با آیین‌نامه‌های ارتقا»ی وزارت علوم و کمی «بند و بست» بوروکراتیک و داشتن روحیه فرصت‌طلبی و مصلحت‌بینی است. نباید فراموش کرد که همنشینی با قدرت و نشستن بر مسند مدیریت و ریاست بر شتاب «ارتقای زودرس» و نیل به «استادی نارس» می‌افزاید. پایان این راه، تولید استادانی اغلب نارس است. در این راه، استاد شدن هدف اصلی و حقیقت‌جویی هدف فرعی است. در این راه بازی با علم تا جایی ارزش دارد که به کار استاد شدن آید. اگرچه استاد می‌شوی اما صاحب‌نظر نمی‌شوی. بی‌دلیل نیست که بر خیل استادان افزوده می‌شود اما صاحب‌نظر نداریم. اما راه دیگری هم هست و البته همواره جویندگانی داشته است و آن راه جویندگان علم با هدف حقیقت‌جویی است؛ راهی سخت، دشوار و ناهموار با پیچیدگی‌های خاص خود. غایت این مسیر ارتقا نیست، انتهای این مسیر روشن نیست. جشن پایانی هم ندارد، چون پایانی ندارد. در این مسیر میل به حقیقت‌جویی مجالی برای استاد شدن یا میل به قدرت و کسب مدیریت باقی نمی‌گذارد. استادی موضوعی فرعی است که اگر محقق شود همراه با پختگی، شایستگی و احترام در میان اجتماع علمی است. اگر ارتقایی هم باشد ماهیتا با ارتقای علمی از طریق بند و بست و همنشینی با قدرت و نشستن بر مسند مدیریت و ریاست و بازی با آیین‌نامه‌ها متفاوت است. هستند کسانی که حقیقت‌جویی را فدای مصلحت‌بینی و فرصت‌طلبی نمی‌کنند. آکادمی ایرانی باید میدان تعامل این پویندگان حقیقت باشد نه میدان بازی آن جویندگان استادی. بخشی از این بازی سراسری ارتقای زودرس استادان نارس در نظام آموزش عالی ما ناشی از تمرکزگرایی شدید در وزارت علوم و فقدان استقلال نهادهای علمی و نقش تسهیل‌کننده همین آیین‌نامه‌های فراگیر ارتقا در وزارت علوم است. در این بازی استاد شدن، نباید نقش آیین‌نامه‌های ارتقای وزارت علوم را نادیده گرفت. تمرکز منابع، فرصت‌ها و مزایا در رتبه استادی بر میل به این بازی افزوده است. اکنون بازی استادشدن به یک بازی سراسری و فراگیر در همه مراکز آموزشی و پژوهشی ایران تبدیل شده است. در این راه جویندگان استادی، «غایت علم» یعنی «حقیقت‌جویی» را وانهاده‌اند.

@isscaa

#یادداشت_پنجم

آقای کاظم بنی هاشم، محقق مهمان در UBC و دانشجوی دکتری دانشگاه علامه طباطبائی.

دپارتمان های دانشگاه
در یادداشت پنجم بنا دارم بر محور کلید واژه های مشارکت، اشتراک و همکاری صحبت کنم. دانشکده آموزش دانشگاه بریتیش کلمبیا از چهار دپارتمان تشکیل می شود که عبارتند از:
۱-دپارتمان برنامه درسی وپداگوژی(آموزش)

۲-دپارتمان مطالعات آموزشی،
۳- دپارتمان روانشناسی، آموزش نیازهای ویژه، مشاوره،
۴-دپارتمان آموزش زبان و سواد.
هر یک از دپارتمان ها، در طول سال چند نشست عمومی برگزار می کنند که متشکل از اساتید و اغلب دانشجویان تحصیلات تکمیلی می باشد. در این نشست سالانه، همه اساتید به ارائه و گزارش تحقیقاتی که در طول سال انجام داده اند و یا در حال انجام است، می پردازند تا اساتید و دانشجویان دیگر در جریان فعالیت های پژوهشی و تحقیقی آن استاد قرار بگیرند. دو هدف عمده از این نشست ها دنبال می شود. اولی اطلاع رسانی در مورد حیطه های تحقیقاتی مورد علاقه اساتید برای دانشجویان ارشد و دکتری می باشد و دومی جذب مشارکت اساتید و دانشجویان به عنوان عضوی از تیم پژوهشی می باشد. در خلال همین نشست ها شاید جرقه ده ها پژوهش زده می شود! نشست های تخصصی دیگری نیز برگزار می شود که در این نشست ها معمولا اساتید، جزئیات تحقیقات و طرح های خود را با اساتید دیگر به اشتراک می گذارند تا در بوته نقد و چکش کاری قرار گیرد. مزیت این به اشتراک گذاری این است که مقاله ای که قرار است به عنوان برونداد فعالیت پژوهشی به مجله فرستاده شود، قبلا در دپارتمان گروه در حضور اساتید دیگر چکش کاری شده است و نقاط ضعف پژوهش تقریبا برطرف شده است. به شدت کار تیمی رواج دارد و تنها محدود به گروه یا دانشکده نیست. جالب است که اساتید بسیاری از گروه آموزش دیدم که با گروه های دیگر مثل فیزیک، علوم پزشکی، مهندسی، هنر و تاریخ فعالیت پژوهشی انجام داده اند. موضوعات بین رشته ای به شدت استقبال می شود و حیطه های پژوهشی نوینی را با همکاری و مشارکت یکدیگر مطرح می کنند. شاید یکی از دلایل مهمی که باعث شده است دانشگاه های غربی در طرح علوم جدید پیشتاز باشند همین به اشتراک گذاری ایده ها و مشارکت در شکل دادن به خمیرمایه علم جدید می باشد. برای مثال، حیطه واکاوی یادگیری (Learning Analytics) که چندسالی است در آموزش مطرح شده است و مورد استقبال قرار گرفته است، محصول مشترک رشته های آمار، یادگیری ماشین، هوشمندسازی تجاری، آموزش و کامپیوتر می باشد. شاید یکی از نقاط ضعف جامعه علمی ایران در همین تک روی ها و عدم مشارکت و به اشتراک گذاری می باشد. نمونه های این تکروی ها در ورزش بیش‌تر نمایان است، جایی که ما در رشته های انفرادی خوب نتیجه می گیریم اما در رشته های تیمی نه....

#دانشگاه_UBC
#اشتراک_دانش
#دپارتمان
#بنی_هاشم


https://news.1rj.ru/str/cacpc

روز جهانی معلم مبارک.
سخنان بزرگ معلم ایرانی، استاد بهمن بیگی را بارها شنیده اید، بد نیست به مناسبت روز جهانی معلم دوباره بشنویم و لذت ببریم.

#بهمن_بیگی
#روز_معلم

@cacpc

از این پس، قصد دارم؛ علاوه بر یادداشت ها و تحلیل های متداول و متداوم، برخی از سوالات مخاطبان کانال را درباره مولفه ها و مفاهیم مختلف "فرهنگ و برنامه درسی" همچون؛ چندفرهنگی، میان فرهنگی، شایستگی چندفرهنگی، سواد چندفرهنگی و موارد مشابه پاسخ دهم.

برای نوبت اول، سوالات پر تکرار بسیاری از علاقه مندان؛

سوال) تفاوت میان مفهوم چندفرهنگی و میان فرهنگی چیست؟
پاسخ)چندفرهنگی به محیط اشاره دارد و تعریفی که بنده از این مفهوم در کارهایم ارائه داده ام به شرح زیر است.
حضور چند قوم و فرهنگ نسبتا متفاوت در یک سرزمین جغرافیایی واحد را چندفرهنگی می گوییم(صادقی، ۱۳۹۲). همان طور که ملاحظه می کنید در اینجا تاکید بیشتر روی موقعیت و سرزمین است.
اما میان فرهنگی به رابطه اشاره دارد‌. رابطه میان دو فرهنگ یا فرهنگ ها. پس میان فرهنگی نوعی تلاش برای ایجاد تعامل میان فرهنگ های نسبتا متفاوت است‌.خود این رابطه به دو بخش تقسیم می شود.

الف) رابطه‌ موازی
ب) رابطه متقاطع

الف) در رابطه موازی، فرهنگی بر فرهنگ های دیگر چیرگی ندارد. همه فرهنگ ها برابر تلقی می شوند. فرهنگ ها در این صورت تلاش می کنند از همدیگر یادبگیرند و از این یادگیری لذت برده و فرهنگ خود را غنی سازند‌.

ب) اما رابطه متقاطع، نوعی رابطه میان فرهنگی است که یک فرهنگ با اهمیت شمرده شده، بقیه هم به عنوان واقعیت نادیده گرفته نمی شود، اما صدای آنها به اندازه صدای فرهنگ غالب مهم تلقی نمی شود(مشاوران یونسکو، ترجمه صادقی ۱۳۹۷)‌.

نکته مهم
از دوستان خواهش می شود اگر از مطالب کانال آموزش چندفرهنگی استفاده می کنند، اخلاق حرفه ای را رعایت کرده، رفرنس دهی را فراموش نکنند.

#سوالات
#چندفرهنگی
#میان_فرهنگی
#صادقی


https://news.1rj.ru/str/cacpc

گفتگوی علیرضا صادقی با مجله شوق تغییر
با عنوان:
آموزش چندفرهنگی؛ یعنی آموزش فرصت های یادگیری👇👇👇

#مصاحبه
#شوق_تغییر
#چندفرهنگی
#فرصت_یادگیری
@cacpc

پیام تبریک موفقیت
تبریک خدمت خانم دکتر فاطمه هواس بیگی، دانش آموخته دکترای برنامه درسی دانشگاه علامه طباطبائی که رساله ایشان در جشنواره پروفسور حسابی رتبه برتر را کسب کرده است.
عنوان رساله ایشان "طراحی برنامه درسی چندفرهنگی آموزش ابتدایی ایران" بود.

تیم راهنمایی و مشاوره:
راهنما؛ علیرضا صادقی
مشاور؛ حسن ملکی و مصطفی قادری

#رساله_برتر
#هواس_بیگی

https://news.1rj.ru/str/cacpc

اشغال کودکی به بهانه روزجهانی کودک....

علیرضا صادقی، عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبائی

دیروز روز جهانی کودک بود. همان طور که می دانید، عاملیت انسان به ما هو انسان، یکی از موضوعات اصلی چندفرهنگی گرایی است. کرامت انسان بدون هر گونه عوارض جانبی. فارغ از جنس، نژاد، مذهب، سن و ...
یکی از مواردی که در حوزه چندفرهنگی بسیار بدان توجه می شود، افراد و گروه هایی هستند که صداهای آنها کمتر شنیده می شود. افراد استثنایی، سالمندان، زنان و کودکان، مطالعه ثابت چندفرهنگی گرایان است. به ویژه، کودکان به جهت اهمیت موضوع همواره یکی از دغدغه ها و اولویت های مطالعات چندفرهنگی است. اشغال فرهنگی، اصطلاحی است که کم و بیش در مطالعات چندفرهنگی مورد استفاده قرار می گیرد.
نگارنده، این مفهوم را برای دوره کودکی هم تسری داده است. منظور از اشغال کودکی به نظر نگارنده دخالت بزرگسالان در کم و کیف زندگی کودکی است. این دخالت در ابعاد مختلف صورت می گیرد. یکی از آنها که معمولا به چشم همه می آید و مورد اعتراض افراد هم قرار می گیرد، انتخاب شغل و رشته برای فرزندان بدون توجه به علایق آنهاست. بزرگسالان برای آینده کودکان چیزی را مشخص می کنند که باب میل آنها نیست. اما من اشغال فرهنگی را عمیق تر از این موضوع می دانم. به نحوی که بزرگسالان هویت آنها را اشغال می کنند. مثلا در این مقوله، بزرگسالان اجازه نمی دهند کودکان هویت قوم و ملیت خود را کسب کنند و آنها را از داشتن هویت خود منع می کنند. کودکی که متعلق است به هر کدام از اقوام مختلف ایرانی، اما اجازه نمی یابد فرهنگ، تاریخ و زبان قوم خود را یاد بگیرد و وی از داشتن فرهنگ قومی منع می شود، این موضوع از نظر بنده نمونه بارز اشغال کودکی است.

این مساله در سطح ملیت ها هم مطرح است. کودکانی که در یک کشور دیگر تولد و رشد و نمو پیدا می کنند، اما اجازه یادگیری فرهنگ کشور مبدا را پیدا نمی کنند هم می تواند نمونه بارز اشغال فرهنگی کودکی قلمداد شود.

#اشغال_کودکی
#روز_جهانی_کودک

https://news.1rj.ru/str/cacpc

فایل سخنرانی دکتر علیرضا صادقی
همایش: Diaspora ؛ ایرانیان دور از وطن

@cacpc

بخوان محمد!
شعر و صدای الیاس علوی شاعر افغانستانی

این شعر الیاس علوی سرگذشت مردمی است که بخش تفکیک‌ناپذیری از تاریخش در گریز و مرزها شکل گرفته است. در کوه‌های بلند، در دره‌های عمیق، در کشتی‌ها، کامیون‌ها، اردوگاه‌ها. در تحقیر و مرارت مدامِ کشورهای همسایه، پاکستانی‌ها، ایرانی‌ها. آنها که تحصیل را برایشان ممنوع کردند، کار را برایشان ممنوع کردند، زندگی را برایشان ممنوع کردند. در اجازه‌ی تردد و حکم دیپورت. این شعر الیاس علوی، تنها شعر الیاس نیست، بلکه شعر بخش بزرگی از مردم افغانستان است.
ممنونم از خانم ملکی به خاطر ارسال این شعر تاثیر گذار. باشد که نگاه مان بعد از شنیدن این شعر به دوستان افغانستانی تغییر یابد.

#diaspora
#الیاس_علوی
#شعر_دلتنگی
#افغانستان
@cacpc

لینک زیر را لمس بفرمایید.

https://soundcloud.com/khoroos/hf03bvmflcic

#یادداشت_ششم

آقای کاظم بنی هاشم
دانشجوی دکتری تکنولوژی آموزشی دانشگاه علامه طباطبایی و محقق مهمان دانشگاه UBC.

ظرفیت‌ سازی و ظرفیت سوزی
در دانشگاه یو بی سی، یکی از موضوعاتی که توجه مرا بسیار به خود جلب کرده است، تنوع فعالیتی، کاری، تحصیلی و علمی در دانشگاه است. در تبیین این موضوع باید عرض کنم که این دانشگاه خود را به عنوان بستر مناسبی برای استارت آپ های نوآورانه و خلاق مطرح کرده است. چندین کمپانی در دانشگاه مشغول به فعالیت هستند و از بستر دانشگاه استفاده می کنند که در واقع یک نوع بازی برد برد می باشد که از یک سو فرصت های شغلی برای دانشجویان در داخل دانشگاه فراهم می شود و همچنین دانشگاه خدماتی دریافت می کند و از سوی دیگر، کمپانی ها از این بستر برای درآمدزایی استفاده می کنند. از سوی دیگر، دانشگاه به صورت فعال و مداوم با صنعت و حیطه های دیگر در ارتباط است و از تعداد عظیم نیروی متخصصی که در اختیار دارد به دریافت پروژه های متنوع در رشته های مختلف می پردازد. اغراق نیست اگر بگوییم شما یک دانشجوی ارشد و دکتری بیکار در دانشگاه پیدا نمی کنید. کدام سازمان را شما سراغ دارید که همچون دانشگاه چنین حجم عظیمی از نیروی جوان، خوش فکر، تحصیل کرده و جویای کار در اختیار داشته باشد!!! دانشگاهی چون یو بی سی به این مسئله به خوبی واقف است و از این ظرفیت به نحو احسن استفاده می کند.طرف دیگر این ماجرا، دانشگاه های ما هستند که در این زمینه به هیچ وجه نمره قبولی نمی گیرند. دانشجوهای ارشد و دکتری پر از انرژی، جویای کار، قانع، خلاق و متخصص ما در خوابگاه ها وقت خود را می گذرانند. در حالی که ایمان دارم که اگر فرصتی به آنها داده شود، نتایج قابل قبولی از خود به جای خواهند گذاشت. بدون شک چنین ظرفیت سوزی که از سوی دانشگاه های ما بخاطر سوء مدیریت و عوامل دیگر صورت می گیرد، صدمات غیرقابل جبرانی را به دنبال خواهد داشت.

#صنعت_دانشگاه
#ظرفیت_سازی
#بنی_هاشم


https://news.1rj.ru/str/cacpc

"هامان کشان"
عنوان تاتری است با تم مبارزه با تبعیض نژادی که هر شب از ساعت ۹ و نیم شب تا ۱۱ در تالار حافظ (مقابل تالار وحدت) اجرا می شود.
این نمایش علاوه بر داشتن تم پست مدرنیستی و سورئالیستی به موضوع تبعیض نژادی از یک سو و بر نحوه حکمرانی جامعه امروز از سوی دیگر، می پردازد. علاوه بر متن و بازی های ارزشمند آن، اجرای موسیقی به صورت زنده یکی از ویژگی های بارز آن است.
دیدن این نمایش را از دست ندهید‌....

در بروشور این نمایش اینگونه آمده است:
"من از نژادپرستی عقربه ها خسته ام
وقتی زندگی را فهمی نیست
برای ایستادگی در زمینی که نه شبیه سقوط است، نه سکون
زیستن، خاطره انتحار سکوت می شود و..."

#تاتر
#هامان_کشان
#ضد_تبعیض_نژادی

https://news.1rj.ru/str/cacpc

"نشست پراکتیکال شوآب"
مکان: دانشگاه علامه طباطبائی
عنوان سخنرانی:نسبت نظریه و عمل در دیدگاه شوآب با تاکید بر رویکردچندفرهنگی

#سخنرانی
#شوآب
#چندفرهنگی

https://news.1rj.ru/str/cacpc

سخرانی: دکتر صادقی
نشست «نسبت نظریه ی پرکتیکال ژوزف شواب با برنامه درسی ایرانی»

دیدگاه یکی از مخاطبان نشست "شوآب"

خانم زهرا شهبازی دانشجوی دکتری رشته برنامه درسی دیدگاه خود را در خصوص "نشست شوآب" برای انعکاس در کانال " آموزش چندفرهنگی" ارسال کرده اند. با تشکر از ایشان، نوشته ایشان به شرح زیر تقدیم است.

بسيار خرسندم كه درس آموز مكتب اساتيد گرانقدر حاضر در نشست "نسبت نظريه پركتيكال شوآب با نظام برنامه درسی ايران" شدم و اگر بگويم آموزه های من از اين هم انديشی بسيار شگرف و عمیق بود، گزاف نگفته ام ... به نظرم رسيد رهیافت و برداشت خود را از اين همايش وزين با ديگران نيز به اشتراك بگذارم .
🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃

✍🏻از استاد گرانقدر جناب آقای دكتر قادری كه با روش علمی وبسيارزيبای خود به تبيين انديشه شوآب پرداختند؛ آموختم ((نگاه چند كانونی ))
برنامه ريز درسی و هنر ديدن مساله از لنز چندين نظريه به طور قطع يكي از مهمترين شيوه هايی است كه به تدوين برنامه درسی مدرن ختم می شود .

✍🏻از استاد انديشمند جناب آقای پروفسور مهر محمدی كه به تعبير زيبای جناب آقای دكتر علی عسگری؛ شوآب وآيزنر ايران لقب گرفتند، آموختم با گرايش به پارادايم واقعی پركتيكال شوآب مبنی بر ارجمندی تئوری ها به معنای داده های خام در مسير برنامه درسی بنگرم و فراموش نكنم كه رابطه عمل و نظر در برنامه درسی يك رابطه Problematics است.

✍🏻از استاد فرهيخته جناب آقای دكتر ملكی كه اسطوره فروتنی بودند، آموختم با توجه به نظريه توصيفی - عملی شوآب؛ صدای واقعيت ها را خوب بشنوم؛ محتاطانه عمل كنم ودر ميدان برنامه ريزی نافذتر قدم بردارم؛

✍🏻از استاد ارجمند جناب آقاي دكتر جوادی پور آموختم نظريه ها را توسعه دهم و در تصميم گيری؛ انديشه های بلند را بستايم و قدرت اتكای خود را در بستر علم با هم انديشی معلمانم ارتقا بخشم و در فرايند تكاملی ((نظر به عمل و عمل به نظر )) در عرصه برنامه ريزی جسارت و جرات نظريه پردازی را پيدا كنم.

✍🏻از استاد خوش مشرب جناب آقای دكتر علی عسگری آموختم كه تئوری و عقايد هيچ احدی را به عنوان وحی منزل نپذيرم تا تعليم و تربيت كشورم اندر خم يك كوچه نماند، در ادامه راه شوآب به نقل از آيزنر زندگی علمی اين رشته را هوشمند سازم و عمل فكورانه خود را منطبق بر همه عناصر درگير در برنامه درسی نمايم وخلاقانه مساله يابی كنم .

✍🏻از استاد محترم جناب آقای دكتر امانی تهرانی با اعتقاد بر انجام فرايند كارخود بر اساس تجربه مشترك با انديشه شوآب آموختم با تعامل نزديك وهمراه تامل نظری و تامل روش شناسانه به وادی برنامه ريزی درسی وارد شوم . عمل فكورانه من حاصل سنتز استفاده از نظريه ها در عرصه عمل است؛ ....آنقدر تغذيه علمی نمايم وبا تركيب eclective و practical به تجارب زيسته و عملی خود بيفزايم تا با اعتقاد راسخ
خود را برنامه ريز درسی معرفی كرده و با هويدا كردن مشكلات؛ راه حل مناسب ارائه نمايم؛

✍🏻از استاد ارجمند جناب آقای دكتر آرمند آموختم كه به عنوان يك برنامه ريز؛ شايستگی های خود را وسعت دهم؛ اولين توانمندی من تلاش همه جانبه برای توسعه دانش نظری باشد و بعد از آن آگاهانه از منابع جهانی استفاده نمايم و با تخصص كافی به طراحی برنامه و توليد محتوا بپردازم وقدرتمندانه وعلمی كيفيت برنامه‌ ومحتوای خودرا ارزشيابی و اعتبارسنجی نمايم.

✍🏻از استاد راهنمای خود جناب آقای دكتر صادقی كه زيباترين رخداد برنامه درسی را برايم آفريدند و با بلندنظری تمام درانتقال انديشه كارآمد خود به اينجانب همت گماردند آموختم ارتباط نظريه وعمل در انحصار حوزه برنامه درسی نيست و با تعريف زيبايشان از فرهنگ به عنوان واقعيت؛ واقعيت به معنای واقعيت جامعه و نه واقعيت ايدئولوژی حاكم ... يك متخصص برنامه ريز با توجه به واقعيات فرهنگی بايد برای بهبود جهان و رسيدن به ارزشهای مشترك، نظريه پردازی كند و بعد از آن به گزينی كرده و به عمل فكورانه بپردازد. براساس پارادايم ايشان نظريه پرداز ومجری بايد در تعامل دوسويه برای حل مسائل بنيادی جامعه حركت نمايند و هم چنين با حضور فعال متخصص برنامه درسی به عنوان مشاور؛ در تدوين استانداردهای برنامه درسی و مطابقت پی در پی برنامه ريز و مجری با انديشه های نوين و كارامد، قدم های موثری می توان برداشت.
✍🏻درپايان از جمع بندی بسيااااار هنرمندانه و دلنشين رياست محترم دانشکده جناب آقای دكتر برجعلی آموختم در يك تفكر محدود خود را به طور مداوم پشت هدف ها محبوس ننمايم واز روش غافل نمانم؛ ...نظريه پردازی كنم و به توليد تئوری بپردازم اما بدانم قرار نيست همه تئوری ها به توليد انبوه بينجامد ...

تهران ۱۳۹۷/۸/۲
سالن آمفی تئاتر
دانشگاه علامه طباطبايی
🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃

#شوآب
#شهبازی

https://news.1rj.ru/str/cacpc

پاورپوینت: خلاصه و بررسی کتاب درآمدی بر تحقیق کیفی.
نوشته: اووه فلیک
ترجمه: هادی جلیلی
کلاس: روش تحقیق
مقطع: دکتری برنامه ریزی درسی
دانشگاه: علامه طباطبایی
استاد: دکتر علیرضا صادقی
دانشجو : ابراهیم محمدجانی

▪️علیرضا صادقی:
🔲باز نگشتن به کشور به معنای پشت کردن به آن نیست

◽️اینجا بخوانید:
www.atnanews.ir/archives/262500

#اجتماعی
#دایاسپورا
📡@atnanewsir

برنامه تفصیلی شانزدهمین همایش سالانه انجمن مطالعات برنامه درسی ایران در تایخ های ۲۳ و ۲۴ آبان ۱۳۹۷ در دانشگاه مازندران؛ بابلسر، تقدیم است.

در این همایش در غالب "پنل کودکی چیست؟" دکتر علیرضا صادقی استادیار برنامه درسی و آموزش چندفرهنگی دانشگاه علامه، بحثی خواهد داشت با عنوان؛《هویت و کودکی》،

آقای دکتر محمد جواد غلامرضا کاشی، استاد شناخته شده جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه، بحثی خواهند داشت با عنوان 《سیاست و کودکی》،

آقای دکتر علیرضا کرمانی پژوهشگر پیشگام در حوزه جامعه شناسی کودکی بحثی با همین عنوان ایراد خواهند کرد،

و سپس خانم دکتر زهرا حاتمی عضو هیات علمی گروه تاریخ دانشگاه تهران با عنوان 《تاریخ کودکی》مطالب خود را ارایه خواهند نمود‌.

به امید دیدار دوستان در این همایش👇👇👇
#همایش
#کاشی
#کرمانی
#حاتمی
#صادقی
#انجمن_مطالعات_برنامه_درسی


https://news.1rj.ru/str/cacpc

برنامه تفضیلی شانزدهمین همایش سالانه انجمن مطالعات برنامه درسی ایران
آبان ۱۳۹۷
بابلسر

@cacpc